Het coronavirus heeft een stevige boost gegeven aan online werken. Daarmee houden we tenminste contact met collega’s en ook met familie en vrienden. We zijn massaal aan de videoconferentietools gegaan. Daarvoor moet ons thuiskantoor of huiskamer er natuurlijk wel toonbaar uitzien. Dat is zo geregeld. Met OBS Studio heb je snel een blits stadcentrum of een paradijselijk strand als achtergrond.

Software

Het is waar dat een aantal videoconferentietools zelf een optie heeft om de echte achtergrond door een virtuele versie te vervangen. Daar kleven alleen vaak beperkingen aan. Je kunt bijvoorbeeld niet voor eigen afbeeldingen of video’s kiezen. Het resultaat is ook vaak niet optimaal. De kans is groot dat je achtergrond veel beter oogt met OBS Studio.

Dat kan overigens alleen in combinatie met een glad, egaal en felgekleurd scherm of doek. Maar dat hoeft niet veel meer te zijn dan een laken of een grote badhanddoek, bij voorkeur groen of eventueel blauw, die je achter je opspant. Daarover straks meer.

We beginnen nu eerst met het downloaden van OBS Studio. We kiezen voor de Windows 64-bitvariant, maar je vindt hier ook een 32-bitversie evenals een Linux- en een macOS-editie. De tool is met enkele muisklikken te installeren.

Wacht nog even met het opstarten, omdat je ook een plug-in nodig hebt. Die vind je   hier. Download obs-virtualcam-2.0.5-Windows-installer.exe en installeer het programma. Tijdens de installatie verwijs je naar de installatiemap van OBS Studio (standaard is dat C:\Program Files\obs-studio). Hebje ook nog eens een webcam en microfoon aangesloten, dan ben je echt klaar om aan de slag te gaan.

©PXimport

Uitvoerresolutie

Start je de tool de eerste keer op dan verschijnt de Automatische configuratieassistent, maar die kunt u, gelet op onze doeleinden gerust wegklikken. Wel moet je de resolutie instellen die optimaal is afgestemd op je videogesprek. Klik daarvoor rechtsonder op Instellingen en kies Video. De Basisresolutie en de Beeldverhouding stel je bij voorkeur in op die van je beeldscherm, bijvoorbeeld 1920 × 1080 bij 16:9. Nog belangrijker is de eigenlijke Uitvoerresolutie voor je video. Tenzij je eigen videoconferentietool anders suggereert, lijkt 1280 × 720 bij 16:9 ons een aanvaardbare keuze. De andere opties mag je in principe ongemoeid laten. Bevestig je aanpassingen met OK.

Controleer nu ook even of de installatie van de plug-in goed is verlopen. Als dat zo is, dan staat in het menu Tools onder meer de optie VirtualCam aan. Die hebje straks nodig.

©PXimport

Achtergrond

Onderaan het venster van OBS Studio heb je inmiddels enkele venster opgemerkt, waaronder Scènes en Bronnen. Voor onze virtuele achtergrond is vooral deze van belang. Standaard begin je met één scène en dat volstaat hier. Je kunt overigens altijd nog scènes toevoegen via het plus-knopje, onderaan links.

Het is nu de bedoeling dat je aan deze scène een bron koppelt. Dat kan een Beeldschermcapture of een Vensteropname zijn, al zijn die vooral nuttig voor instructievideo’s. Voor onze virtuele achtergrond hebben we alleen een geschikte foto of video nodig. Wat dacht je bijvoorbeeld van een foto van een paradijselijk eiland op de Bahama’s of van een video met hectische straatbeelden in downtown New York? Die heb je misschien zelf al of je vindt vast geschikte, rechtenvrije exemplaren via YouTube of Google.

Let op dat de dimensies minstens even groot zijn als die van je uitvoerresolutie (bijvoorbeeld 1270 op 720 pixels). En bij voorkeur ook met min of meer vergelijkbare beeldverhoudingen. Overigens kun je ook meerdere achtergronden als bron toevoegen, zodat je eventueel zelfs tijdens je videogesprek een virtuele sprong van de Bahama’s naar New York kunt maken, of omgekeerd.

©PXimport

Bron toevoegen

Je beschikt inmiddels over een of meerdere geschikte achtergronden in de vorm van een foto- of videobestand. Om die in OSB Studio als bron toe te voegen, klikje op het plus-knopje onderaan het Bronnen-venster. Kies vervolgens voor Afbeelding (voor een foto) of Mediabron (voor een video). De verdere werkwijze is hetzelfde, maar besef wel dat een video-achtergrond meer van je hardware en internetconnectie vraagt.

Selecteer de optie Nieuwe maken, geef een geschikte bron op, laat het vinkje staan bij Maak bron zichtbaar en bevestig met OK. Verwijs met de knop Bladeren naar het gewenste bestand en klik op Openen.

Ga je voor een videobestand, zorg er dan bij voorkeur voor dat de video langer duurt dan het gesprek. Of plaats eventueel een vinkje bij Herhalen. Bevestig je keuzes met OK. Het bestand verschijnt nu zowel in het venster Bronnen als in de voorafbeelding. Eventueel voegje nu op vergelijkbare manier nog andere bronnen voor een extra achtergrond toe.

©PXimport

Bronbeheer

Heb je een verkeerde bron toegevoegd dan zet je dat snel weer recht. Je kunt een foutieve bron eenvoudigweg verwijderen. Selecteer de bron en druk op het min-knopje of je past die aan: klik op het tandwielpictogram en verwijs met Bladeren naar een beter exemplaar. Kies een andere naam voor een bron, klik die hiervoor met rechts aan en kies Hernoemen.

Heb je inderdaad meerdere bronnen toegevoegd dan wil je die vast niet tegelijk tonen. Je maakt eventueel overtollige bronnen (tijdelijk) onzichtbaar door op het oogicoontje te klikken of je selecteert de gewenste bron en je zorgt er met de pijltoetsen onderaan het venster voor dat die helemaal bovenaan de stapelorde komt.

Komt de resolutie van je bron niet helemaal overeen met de ingestelde uitvoerresolutie dan kun je de locatie en de schaal van het (geselecteerde) achtergrondbeeld nog handmatig aanpassen door (een van de randen van) het rode kader te verplaatsen. Of je klikt met rechts op de bron en je kiest Transformeren, In scherm passen. Overigens tref je in dit menu ook nog andere handige opties aan, zoals kantelen, draaien en spiegelen.

©PXimport

¬Webcam

De virtuele achtergrond staat nu klaar maar je moet natuurlijk ook nog je webcambeeld als bron erbij halen. We gaan ervanuit dat die intussen al (correct) is aangesloten op je pc. Klik op het plus-knopje bij Bronnen en kies Video opnameapparaat. Vul een naam in bij Nieuwe maken (bijvoorbeeld Webcam) en bevestig met OK. Bij Apparaat verwijsje naarje webcam. Als het goed is krijgje daarvan het livebeeld in een voorbeeldweergave te zien.

In principe kunje hier alle opties verder ongewijzigd laten, maar bekijkje toch even wat er achter Video Instellen schuilgaat. Wijzelf ontdekten hier bijvoorbeeld de handige functie Follow my face, waarbij de webcam op het gezicht gefocust blijft. Bevestig met OK en zorg dat de webcambron helemaal bovenaan komt. Schaal en positioneer de webcamvideo naar wens op je achtergrondbeeld, bijvoorbeeld onderaan links of rechts.

©PXimport

Filter

Over naar wellicht het ‘lastigste’ deel van de gehele operatie: het aanbrengen van het doek en het optimaal wegfilteren van je eigen, fysieke achtergrond. Kies in elk geval een doek met een egale kleur die niet voorkomt in je gelaat of je kleding, zoals felgroen of -blauw. Span het zo strak mogelijk op achter je lichaam of bureaustoel. Zorg dat het doek groot genoeg is zodatje geen ongewenste delen van je eigen achtergrond te zien krijgt in de voorbeeldweergave.

Ziet alles er goed uit, klik dan met rechts op je webcambron en kies Filters. In het onderste venster, bij Effect Filters, druk je op het plus-knopje en kies je Chroma Key. Vul een naam in (bijvoorbeeld Groen doek) en experimenteer met de opties voor een optimaal resultaat.

Bij Key Kleurtype kiesje wellicht Groen of Blauw of eventueel Custom voor een eigen kleur. Stel de Tolerantie-waarde in tot het videobeeld alleen nog uzelf te zien geeft, al dan niet inclusief stoel. Mogelijk zal een optimale waarde hier in de buurt van 500 liggen. Druk op Sluiten zodra alles prima oogt .

©PXimport

Videogesprek

Het webcambeeld met de virtuele achtergrond mag er dan goed uitzien in OBS Studio, het is wel de bedoeling datje deze beelden tot in je favoriete videoconferentietool krijgt.

Allereerst zorgen we ervoor dat het beeld uit OBS Studio naar een virtuele webcam wordt overgezet. Open hiervoor het menu Tools en selecteer Virtualcam. Je kunt de standaardoptie hier normaal gesproken ongemoeid laten. Zorg wel dat bij Target Camera de optie OBS-Camera is geselecteerd en dus niet je fysieke webcam. Bevestig je instellingen met Start en laat OBS Studio draaien.

De hoogste tijd nu om je videoconferentietool erbij te halen. Wij nemen hier MS Teams als voorbeeld, maar dat kan dus net zo goed een andere videoapplicatie zijn. Zowat elke applicatie laat je tenslotte toe de gewenste webcam te selecteren. In MS Teams klik je alvast op Vergaderen. Je zorgt ervoor dat de Camera en Microfoon zijn ingeschakeld enje kiest Aangepaste installatie. In het rechtervenster, bij Camera verwijsje naar de gevirtualiseerde OBS-Camera, in plaats van naar je fysieke webcam. Als het goed is krijgt je nu dezelfde beelden als in OBS Studio te zien: je gezicht, blakend van Bahama-pret. Veel plezier met OBS Studio.

©PXimport

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.