Vind je het leuk om Windows zoveel mogelijk naar eigen hand te zetten en/of heb je interesse in tools die het werken met de computer makkelijker maken? In dit artikel hebben we een aantal handige tips voor je verzameld!

⊞ Taak met meer bevoegdheden 

Telkens je een applicatie opstart met de optie Als administrator uitvoeren, verschijnt er een UAC-prompt waarin je om bevestiging wordt gevraagd. En Windows wil zo’n applicatie ook niet zomaar uitvoeren bij het opstarten van het systeem. Via een omweg krijg je dat desgewenst alsnog voor elkaar. 

Daar gebruiken we de Taakplanner voor. Druk op Windows-toets+R en voer taskschd.msc uit. Klik op Taak maken en vul een naam in, bijvoorbeeld Admin-taak. Plaats een vinkje bij Met meeste bevoegdheden uitvoeren en selecteer bij Configureren voor de optie Windows 10. Op het tabblad Acties klik je op Nieuw en vul je bij Programma/script het commando C:\Windows\System32\cmd.exe in (cmd.exe kan in principe volstaan gezien dit pad normaliter al in de path-variabele van je systeem is opgenomen). Bij Parameters toevoegen tik je dit in: 

/c start "taaknaam" "pad_naar_applicatiebestand"

Om bijvoorbeeld een Windows Terminal-sessie als administrator te starten: 

/c start "Admin-taak" "wt.exe"

Bevestig met OK (2x) en sluit Taakplanner af. 

Klik nu met rechts op je bureaublad en kies Nieuw / Snelkoppeling. In het invoerveld vul je in: 

schtasks /run /tn "taaknaam" 

Bijvoorbeeld: 

schtasks /run /tn "Admin-taak"

Bevestig met OK, vul een geschikte naam in en rond af met Voltooien. Je kunt deze snelkoppeling nog een ander pictogram geven, haar aan de Windows-taakbalk koppelen of haar automatisch laten opstarten door haar te kopiëren naar de map c:\Users\<accountnaam>\AppData\Roaming\Microsoft\Windows\Start Menu\Programs\Startup. 

⊞ Pop-up Taakplanner 

We blijven nog even bij de Taakplanner, want je hebt vast gemerkt dat je op het tabblad Acties wel Programma starten kunt selecteren, maar niet meer een optie Een bericht weergeven (deze mogelijkheid is afgeschaft). Met het juiste opdrachtregelcommando of met een PowerShell-script kan dat alsnog. Selecteer in beide gevallen gewoon Programma starten. 

Kies je voor een opdrachtregelcommando, tik dan bij Programma/script het commando msg in en bij Parameters * <mijn notificatie>, bijvoorbeeld * Aandacht: back-up maken!. 

Wil je een script uitvoeren, vul dan powershell.exe in bij Programma/script en tik bij Parameters de volgende scriptregel in: 

-WindowStyle hidden -Command "& {[System.Reflection.Assembly]::LoadWithPartialName('System.Windows.Forms'); [System.Windows.Forms.MessageBox]::Show('notificatie','venstertitel')}"

Uiteraard vervang je hier notificatie en venstertitel door de gewenste inhoud. Bij het uitvoeren van de taak verschijnt het betreffende pop-upvenster. 

⊞ Taken plannen 

Taken inplannen kan dus vanuit de Taakplanner, maar vaak werkt het handiger vanaf de Opdrachtprompt of vanuit een PowerShell-script. 

We beperken ons hier tot een voorbeeld waarbij we elke dag om 17:00 uur een back-uptaak laten uitvoeren. Dit kan bijvoorbeeld in Windows PowerShell met de drie volgende commando’s: 

$action = New-ScheduledTaskAction -Execute 'c:\progs\mijnbackup.bat'

$trigger = New-ScheduledTaskTrigger -Daily -At 5pm

Register-ScheduledTask -Action $action -Trigger $trigger -TaskName "Mijn back-up"

Een vergelijkbare taak plan je als volgt in vanuit de Opdrachtprompt, uit te voeren als administrator: 

schtasks /create /tn "Mijn back-up" /sc daily /st 17:00 /tr "c:\progs\mijnbackup.bat"

De parameters spreken voor zich. Met dit commando voer je een specifieke taak uit: 

schtasks /run  /tn "<taaknaam>"

En met schtasks zonder toevoegingen krijg je een overzicht van de ingeplande taken. Zoals gebruikelijk levert schtasks /? de nodige informatie op. Voor meer specifieke informatie gebruik je schtasks /create /? enzovoort. 

Curl 

➰ Downloaden met curl 

Het programma curl biedt een flexibele manier aan om bestanden op de opdrachtregel te downloaden, meestal van een webserver. Als je gewoon een url als argument opgeeft, krijg je de inhoud van het bestand op die url in je terminal te zien: 

curl https://ifconfig.me

Meestal wil je het bestand niet alleen zien, maar ook opslaan. Bevat de url een bestandsnaam, dan kun je het bestand onder diezelfde bestandsnaam opslaan met de optie -O: 

curl -O https://pcmweb.nl/index.html

Bevat de url geen bestandsnaam of wil je zelf de bestandsnaam kiezen waaronder je het bestand opslaat, geef die bestandsnaam dan op met de optie -o: 

curl -o pcm-index.html https://pcmweb.nl

Je kunt ook meerdere bestanden tegelijk downloaden. Voor de bestandsnamen moet je dan wel voor elk bestand een optie -o <bestandsnaam> of -O toevoegen. 

➰ Uploaden met curl 

Je kunt met curl niet alleen bestanden downloaden, maar ook uploaden. Geef daarvoor het lokale bestand op met de optie -T. Doorgaans zul je ook een gebruikersnaam en wachtwoord moeten invoeren. Dat kan met de optie -u, waarbij je de gebruikersnaam en het wachtwoord van elkaar scheidt door een dubbele punt (:). Als je alleen de gebruikersnaam opgeeft, vraagt curl je om het wachtwoord. 

Zo’n uploadopdracht ziet er dan bijvoorbeeld voor Nextcloud als volgt uit: 

curl -u <gebruikersnaam> -T <bestand> https://<domein>/remote.php/dav/files/<pad>

Overigens ondersteunt curl niet alleen websites, maar ook FTP-sites. Gebruik gewoon een FTP-url: 

curl -u <gebruikersnaam> -T <bestand> ftp://ftp.example.com

➰ Voortgangsbalk in curl 

Standaard toont curl de voortgang van het downloaden of uploaden in een tabel met allerlei continu veranderende parameters, zoals de huidige en gemiddelde snelheid en de verstreken en nog te verwachten tijd. Maar dat is niet zo overzichtelijk. Wil je gewoon een voortgangsbalk zien met een percentage, voeg dan de optie -# toe. 

Met uploads naar webservers (bijvoorbeeld via WebDAV naar een Nextcloud-server) toont curl standaard geen voortgang. De reden is dat curl de uitvoer van de server in de terminal toont en de voortgang daarom niet toont, omdat die anders door de uitvoer heen komt. Wil je toch de voortgang zien, leidt dan de uitvoer om naar /dev/null, bijvoorbeeld: 

curl -u <gebruikersnaam> -T <bestand> -# https://<domein>/remote.php/dav/files/<pad> > /dev/null

➰ Download of upload hervatten 

Een download via http(s) of FTP die onderbroken is, kun je eenvoudig hervatten, zodat je het bestand niet meer helemaal opnieuw vanaf het begin hoeft te downloaden. Voeg daarvoor de opties -C - toe, bijvoorbeeld: 

curl -C - -O -# https://ftp.belnet.be/ubuntu-releases/22.04/ubuntu-22.04-desktop-amd64.iso

Verbind je met een FTP-server, dan kun je ook een onderbroken upload hervatten: 

curl -C - -u <gebruikersnaam> -T <bestand> ftp://ftp.example.com

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.