Wanneer je als systeembeheerder te maken hebt met rechten van gebruikers, kun je allerlei restricties opleggen. Standaardgebruikers kunnen dan niet meer bepaalde Windows-onderdelen openen. Zo stel je restricties voor gebruikersaccounts in.

Er zijn tig beleidsregels beschikbaar in Windows. Het is aan jou om te beslissen welke restricties je zinvol vindt voor de beoogde gebruiker (of gebruikersgroep) en je doet er goed aan door alle items uit de Objecteditor te lopen. De Objecteditor kun je bereiken via Windows-toets+R en het commando gpedit.msc.

Toegang tot schijf ontzeggen

Klik daarvoor in de Objecteditor achtereenvolgens op Beheersjablonen / Windows-onderdelen / Bestandenverkenner. In het rechtervenster klik je op de kolomtitel Instelling zodat de bijhorende items alfabetisch geordend staan. Vervolgens dubbelklik je op De opgegeven stations verbergen in Deze computer.

In het dialoogvenster selecteer je de optie Ingeschakeld en kies je daarna de optie Beperken tot alleen stations A, B, C en D. De verleiding is misschien groot om maar meteen Alle stations beperken te kiezen, maar heb je bijvoorbeeld ‘virtuele stations’ voor de gebruikers gemaakt , dan zullen ook die stations niet langer beschikbaar zijn en dat is misschien niet de bedoeling.

Wanneer je deze beleidsregel uittest door je met het betreffende gebruikersaccount bij Windows aan te melden, dan zul je merken dat er in Windows Verkenner geen spoor meer is van de geblokkeerde stations. Echter, tik je in de adresbalk van Verkenner zelf iets in als E:\ dan krijg je alsnog toegang.

Dat valt gelukkig op te lossen: open opnieuw het item Bestandenverkenner in de Objecteditor, dubbelklik op Toegang tot stations via Deze computer verhinderen, schakel de optie in en kies ook hier Beperken tot alleen stations A, B, C en D. Ook deze achterdeur is nu netjes dicht.

©PXimport

Software-restricties

Je wilt wellicht voorkomen dat bepaalde gebruikers zomaar een of ander programma kunnen opstarten. Ook dat valt in te stellen via de Objecteditor. Open achtereenvolgens Gebruikersconfiguratie / Windows-instellingen / Beveiligingsinstellingen / Softwarerestrictiebeleid.

Initieel blijken er nog geen beleidsregels ingesteld, maar dat kan alsnog wanneer je Softwarerestrictiebeleid met de rechtermuisknop aanklikt en Nieuwe softwarerestrictiebeleidsregels selecteert. Vervolgens open je het onderdeel Beveiligingsniveaus en dubbelklik je op Niet toegestaan en op Als standaard instellen. Bevestig met Ja en met OK.

Op dit moment is het voor de betreffende gebruiker (of gebruikersgroep) niet langer mogelijk nog een applicatie op te starten, behalve dan voor de ingestelde uitzonderingen. Die vind je terug in het linkervenster bij het item Extra regels. Wanneer je dit item opent, dan zie je in het rechtervenster twee paden: de mappen %systemroot% (doorgaans is dat \Windows) en \Program Files. Alleen toepassingen die zich in deze mappen of in submappen ervan bevinden, zijn nog toegelaten.

Om een medegebruiker of bezoeker makkelijk toegang te verschaffen tot een programma in een van de geautoriseerde mappen, zorg je het best voor een snelkoppeling naar die toepassing op zijn bureaublad (lees: in de map c:\Users\<accountnaam>\Desktop).

©PXimport

Windows Store, opdrachtprompt en configuratiescherm

We kunnen ons er iets bij voorstellen dat je bepaalde gebruikers of bezoekers de toegang tot apps uit de Microsoft Store wilt verbieden. Ook dat kan via de Objecteditor. Kies hier achtereenvolgens Gebruikersconfiguratie / Beheersjablonen / Windows-onderdelen / Store. Dubbelklik in het rechtervenster op De Store-applicatie uitschakelen, selecteer Ingeschakeld en bevestig je keuze.

Verder, wil je vermijden dat een bezoeker naar de opdrachtprompt gaat, dan open je Beheersjablonen / Systeem, dubbelklik je in het rechtervenster op Toegang tot de opdrachtprompt voorkomen en kies je ook hier de optie Ingeschakeld, waarna je je keuze bevestigt. Net eronder zie je trouwens het item Toegang tot registerbewerkingsprogramma’s verhinderen aan. Ook deze functie laat zich op dezelfde manier uitschakelen.

Wellicht verbied je ook liever de toegang tot het Windows Configuratiescherm: deze optie vind je terug bij Beheersjablonen / Configuratiescherm. In de rubriek Beheersjablonen / Windows-onderdelen vind je ook nog allerlei beleidsregels terug voor de browsers Internet Explorer en Microsoft Edge.

Heb je bij Beheersjablonen een hele rist restricties ingesteld, dan loop je natuurlijk wel het risico dat je niet meer weet welke je precies hebt geactiveerd. Daar is min of meer een oplossing voor: open de onderste rubriek bij Beheersjablonen (Alle instellingen) en klik de kolomtitel Status aan: je krijgt nu een mooi overzicht van de ingeschakelde restricties.

©PXimport

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.