Wanneer je als systeembeheerder te maken hebt met rechten van gebruikers, kun je allerlei restricties opleggen. Standaardgebruikers kunnen dan niet meer bepaalde Windows-onderdelen openen. Zo stel je restricties voor gebruikersaccounts in.

Er zijn tig beleidsregels beschikbaar in Windows. Het is aan jou om te beslissen welke restricties je zinvol vindt voor de beoogde gebruiker (of gebruikersgroep) en je doet er goed aan door alle items uit de Objecteditor te lopen. De Objecteditor kun je bereiken via Windows-toets+R en het commando gpedit.msc.

Toegang tot schijf ontzeggen

Klik daarvoor in de Objecteditor achtereenvolgens op Beheersjablonen / Windows-onderdelen / Bestandenverkenner. In het rechtervenster klik je op de kolomtitel Instelling zodat de bijhorende items alfabetisch geordend staan. Vervolgens dubbelklik je op De opgegeven stations verbergen in Deze computer.

In het dialoogvenster selecteer je de optie Ingeschakeld en kies je daarna de optie Beperken tot alleen stations A, B, C en D. De verleiding is misschien groot om maar meteen Alle stations beperken te kiezen, maar heb je bijvoorbeeld ‘virtuele stations’ voor de gebruikers gemaakt , dan zullen ook die stations niet langer beschikbaar zijn en dat is misschien niet de bedoeling.

Wanneer je deze beleidsregel uittest door je met het betreffende gebruikersaccount bij Windows aan te melden, dan zul je merken dat er in Windows Verkenner geen spoor meer is van de geblokkeerde stations. Echter, tik je in de adresbalk van Verkenner zelf iets in als E:\ dan krijg je alsnog toegang.

Dat valt gelukkig op te lossen: open opnieuw het item Bestandenverkenner in de Objecteditor, dubbelklik op Toegang tot stations via Deze computer verhinderen, schakel de optie in en kies ook hier Beperken tot alleen stations A, B, C en D. Ook deze achterdeur is nu netjes dicht.

©PXimport

Software-restricties

Je wilt wellicht voorkomen dat bepaalde gebruikers zomaar een of ander programma kunnen opstarten. Ook dat valt in te stellen via de Objecteditor. Open achtereenvolgens Gebruikersconfiguratie / Windows-instellingen / Beveiligingsinstellingen / Softwarerestrictiebeleid.

Initieel blijken er nog geen beleidsregels ingesteld, maar dat kan alsnog wanneer je Softwarerestrictiebeleid met de rechtermuisknop aanklikt en Nieuwe softwarerestrictiebeleidsregels selecteert. Vervolgens open je het onderdeel Beveiligingsniveaus en dubbelklik je op Niet toegestaan en op Als standaard instellen. Bevestig met Ja en met OK.

Op dit moment is het voor de betreffende gebruiker (of gebruikersgroep) niet langer mogelijk nog een applicatie op te starten, behalve dan voor de ingestelde uitzonderingen. Die vind je terug in het linkervenster bij het item Extra regels. Wanneer je dit item opent, dan zie je in het rechtervenster twee paden: de mappen %systemroot% (doorgaans is dat \Windows) en \Program Files. Alleen toepassingen die zich in deze mappen of in submappen ervan bevinden, zijn nog toegelaten.

Om een medegebruiker of bezoeker makkelijk toegang te verschaffen tot een programma in een van de geautoriseerde mappen, zorg je het best voor een snelkoppeling naar die toepassing op zijn bureaublad (lees: in de map c:\Users\<accountnaam>\Desktop).

©PXimport

Windows Store, opdrachtprompt en configuratiescherm

We kunnen ons er iets bij voorstellen dat je bepaalde gebruikers of bezoekers de toegang tot apps uit de Microsoft Store wilt verbieden. Ook dat kan via de Objecteditor. Kies hier achtereenvolgens Gebruikersconfiguratie / Beheersjablonen / Windows-onderdelen / Store. Dubbelklik in het rechtervenster op De Store-applicatie uitschakelen, selecteer Ingeschakeld en bevestig je keuze.

Verder, wil je vermijden dat een bezoeker naar de opdrachtprompt gaat, dan open je Beheersjablonen / Systeem, dubbelklik je in het rechtervenster op Toegang tot de opdrachtprompt voorkomen en kies je ook hier de optie Ingeschakeld, waarna je je keuze bevestigt. Net eronder zie je trouwens het item Toegang tot registerbewerkingsprogramma’s verhinderen aan. Ook deze functie laat zich op dezelfde manier uitschakelen.

Wellicht verbied je ook liever de toegang tot het Windows Configuratiescherm: deze optie vind je terug bij Beheersjablonen / Configuratiescherm. In de rubriek Beheersjablonen / Windows-onderdelen vind je ook nog allerlei beleidsregels terug voor de browsers Internet Explorer en Microsoft Edge.

Heb je bij Beheersjablonen een hele rist restricties ingesteld, dan loop je natuurlijk wel het risico dat je niet meer weet welke je precies hebt geactiveerd. Daar is min of meer een oplossing voor: open de onderste rubriek bij Beheersjablonen (Alle instellingen) en klik de kolomtitel Status aan: je krijgt nu een mooi overzicht van de ingeschakelde restricties.

©PXimport

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.