Google introduceerde onlangs de Topics API in Chrome, een nieuwe manier voor adverteerders om je te volgen op basis van je browse-geschiedenis. In dit artikel leggen we uit wat de Topics API precies doet, waarom sommige gebruikers deze tracker willen blokkeren en hoe je de API eenvoudig kunt uitschakelen voor meer privacy.

Hoe werkt de Topics API?

De Topics API, die in februari 2022 door Google werd geïntroduceerd, is onderdeel van een groter privacy-initiatief van het techbedrijf. Google wil namelijk af van het gebruik van zogenaamde third-party cookies. Dat zijn cookies die door andere partijen dan de website zelf op je computer worden geplaatst, met als doel je gedrag over meerdere websites heen te kunnen volgen. Third-party cookies worden door velen gezien als schending van de privacy van internetgebruikers.

Met de Topics API wil Google een systeem introduceren dat gepersonaliseerde advertenties mogelijk maakt, zonder third-party cookies. Concreet werkt het zo dat de Topics API je browse-gedrag analyseert om erachter te komen wat jouw interesses zijn. Op basis van de websites die je bezoekt, wordt geprobeerd om jou in te delen in een van de ongeveer 350 beschikbare categorieën of 'topics'. Voorbeelden van dergelijke topics zijn 'katteneigenaar', 'voetbalfan', 'gamer' of 'cryptobelegger'.

Zodra jij in een bepaalde topic bent geplaatst, deelt Google die informatie met adverteerders. Wanneer jij vervolgens websites bezoekt waarop advertenties te zien zijn, kunnen deze adverteerders je heel specifiek advertenties tonen die relevant zijn voor jouw veronderstelde interesses.

Als jij bijvoorbeeld in de topic 'katteneigenaar' zit, zul je advertenties voor kattenbrokken, kattenmanden en kattenbakvulling te zien krijgen. Hoewel de topics in theorie anoniem zijn en niet direct aan jouw identiteit worden gekoppeld, maakt het systeem het dus nog steeds mogelijk om internetgebruikers zeer nauwkeurig te categoriseren en te targetten op basis van browsegedrag.

©Morad HEGUI

Waarom de Topics API uitschakelen?

Hoewel Google met de Topics API meer privacy wil bieden dan bij third-party cookies het geval was, zijn er nog steeds veel zorgen over de potentiële impact op de privacy. Met name het gebrek aan transparantie en controle wordt door experts en gebruikers als problematisch ervaren. Zo heb je als gebruiker weinig tot geen inzicht in welke topics Google je allemaal toekent op basis van je surfgedrag. Je kunt de lijst met onderwerpen nergens inzien of aanpassen. Veel mensen vinden het daarom een vrij griezelig idee dat Google op de achtergrond een soort profiel van je opbouwt, zonder dat jij daar invloed op kunt uitoefenen. Dat voelt voor velen als een inbreuk op hun privacy en vrijheid op het internet.

Bovendien zijn er zorgen over de vraag of Google de verzamelde data wel echt anoniem verwerkt. In het verleden zijn techgiganten zoals Google vaker in opspraak gekomen wegens het schenden van de privacy van hun gebruikers. Critici stellen dan ook dat je er maar moeilijk op kunt vertrouwen dat Google de gegevens niet stiekem toch aan jouw identiteit of profiel koppelt.

Kortom: hoewel Google stelt dat de Topics API bedoeld is om meer privacy te bieden, vertrouwen lang niet alle gebruikers het systeem. Gelukkig is het heel eenvoudig om de functie uit te schakelen.

©TarikVision

Zo schakel je de Topics API uit

Als je liever niet hebt dat Google op de achtergrond jouw interesses probeert in te schatten om die te delen met adverteerders, kun je de Topics API heel eenvoudig uitschakelen. Dat doe je als volgt:

Hier vind je schakelaar voor de advertentieonderwerpen: zet deze schakelaar op Uit. Hiermee voorkom je dat Chrome je surfgedrag analyseert, op basis daarvan topics aan je toekent en vervolgens die topics deelt met adverteerders.

Tot slot is het verstandig om Chrome helemaal af te sluiten en opnieuw op te starten. Zo zorg je ervoor dat de wijzigingen definitief worden doorgevoerd. Door deze stappen te doorlopen, blokkeer je de Topics API volledig. Google Chrome zal vanaf nu geen gebruik meer maken van deze functie om gepersonaliseerde advertenties voor je te selecteren. Je krijgt hiermee dus meer privacy en controle over je eigen data. Het nadeel kan zijn dat advertenties minder relevant voor je zijn, maar dat weegt voor veel mensen niet op tegen de privacyvoordelen.

Andere tips voor meer privacy

Het blokkeren van de Topics API is een goede eerste stap om meer controle te krijgen over je online privacy. Wil je jouw privacy nog verder beschermen, dan zijn dit nog enkele suggesties:

Door de Topics API van Chrome te blokkeren en enkele van deze extra maatregelen te treffen, kun je je online privacy flink vergroten. Je hoeft tracking en profiling op het internet niet klakkeloos te accepteren. Met een paar simpele stappen neem je het heft weer in eigen handen.

🎣 Bescherm jezelf tegen phishing

Naast het blokkeren van tracking door de Topics API is het ook belangrijk om alert te blijven op phishing. Phishing is een veelvoorkomende vorm van internetfraude waarbij criminelen via nep e-mails of websites proberen aan je persoonlijke gegevens te komen. Het is belangrijk om phishing links en e-mails te kunnen herkennen, zodat je er niet intrapt. In deze video leggen we uit hoe phishing werkt en vertellen we jou hoe jezelf beter kan weren tegen deze vorm van internetfraude.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.