Tegenwoordig schieten we in één jaar meer foto’s dan we vroeger in heel ons leven deden. Op zich hartstikke leuk, maar het gevolg is dat we bijna nooit meer iets terugkijken, omdat de overdaad aan beeld zo groot is. Tijd om daar iets aan te doen en ervoor te zorgen dat je je herinneringen per jaar in beeld brengt, zodat je later wél iets hebt om terug te kijken. Kortom: zo organiseer je je foto's.

Tip 01: Minder schieten

Voor afgelopen heb je niets meer aan deze tip, maar de bedoeling is dat je deze stappen elk jaar gaat uitvoeren, dus daarom nu alvast een tip voor het komend jaar: probeer aanzienlijk minder foto’s te schieten. En met aanzienlijk bedoelen we écht aanzienlijk. Wanneer we vroeger naar een pretpark gingen, schoot een beetje enthousiasteling een heel rolletje vol. Vierentwintig foto’s had je dan van de dag. Tegenwoordig kom je rustig thuis met meer dan tweehonderd foto’s. Niet alleen omdat we foto’s schieten van élk moment dat memorabel lijkt, maar vooral ook omdat we van elk moment ook nog eens tien foto’s schieten om het zo goed mogelijk in beeld te brengen. De oude tijd komt nooit meer terug en dat is ook prima. Maar hoe meer foto’s je schiet, hoe onoverzichtelijker het wordt en hoe meer werk het wordt om ze te verwerken, waardoor de kans dát je ze verwerkt per gebeurtenis kleiner wordt. Schiet vooral foto’s van alles waarvan je foto’s wilt schieten, maar probeer het te beperken tot één à twee foto’s per fotomoment. Daar doe je jezelf een groot plezier mee.

Ransomware

Tip 02: Media verzamelen

In de ideale situaties hebben we alle foto’s en video’s op dezelfde plek staan. In werkelijkheid zijn wij mensen daar echter veel te chaotisch voor en staat een deel van onze foto’s op onze smartphone, een ander deel op onze harde schijf, op onze digitale camera en noem maar op. Niet handig, maar het is niet anders. Wanneer je ieder jaar je foto’s gaat verwerken op de manier die we hier beschrijven, dan zorg je er in ieder geval voor dat de foto’s van dat jaar op een centrale plek staan en verklein je het risico dat er iets zoekraakt. Voor de stappen die we in dit artikel uitvoeren is het ook belangrijk dat alle foto’s van het jaar dat je gaat verwerken op één plek staan. Maak een map aan op je harde schijf (bij voorkeur dus een externe) of nas en verzamel daarin álle foto’s en video’s van het jaar. Maak een submap aan voor ieder medium waarop je de foto’s vindt (van iPhone tot camera), om te voorkomen dat foto’s met identieke bestandsnamen elkaar overschrijven. Doe dit voor zowel je foto’s als je video’s.

©PXimport

Tip 03: Kopie maken

Als je alle foto’s en video’s van het hele jaar verzameld hebt in de juiste map, maak dan een kopie van die map en noem deze bijvoorbeeld Werkmap Foto’s (mits je hier voldoende ruimte voor hebt op je harde schijf). Deze stap is overigens niet noodzakelijk. De enige reden dat we het je laten doen, is dat we hierna foto’s en video’s gaan weggooien, en dat kan nogal een eng idee zijn als dit je enige exemplaren van de foto’s zijn. Door eerst een kopie aan te maken van de map met al je foto’s en video’s, kun je rustig weggooien in de wetenschap dat de foto’s nog ergens staan. Uiteindelijk is het natuurlijk wel de bedoeling dat die originele map verdwijnt (zodra je het aankunt), omdat de chaos anders groter wordt in plaats van kleiner.

©PXimport

Tip 04: Foto en video apart

Of je nu de beelden van je digitale camera hebt gehaald of van diverse smartphones in huis: foto’s en video’s staan daar allemaal door elkaar heen en dat is niet praktisch. Het is daarom belangrijk om de foto’s en video’s te scheiden voordat je daadwerkelijk begint met het verwerken van de videobestanden. Als dit artikel zou draaien om het aanbrengen van orde in de chaos in ál je digitale foto’s op je harde schijf, dan zouden we je ook aanraden om voor elk jaar een map aan te maken en binnen die mappen submappen aan te maken voor elke gebeurtenis in dat jaar. In dit geval zijn we echter geen archief aan het bouwen, maar willen we een behapbare manier bieden om je jaar in beeld te brengen, en daarom zijn deze mappen niet nodig. Maak daarom simpelweg naast de map Foto’s ook nog een map Video’s, en sleep alle video’s die je vindt naar deze map. Het makkelijkste is overigens om in Windows Verkenner te sorteren op bestandstype (klikken op Type bovenin), zodat je in één klap alle video’s kunt sorteren per map.

©PXimport

Tip 05: Foto’s ontdubbelen

Tijd om de foto’s te ontdubbelen. Daar gebruiken we een programma voor genaamd Fast Duplicate File Finder, dat je gratis kunt downloaden via www.mindgems.com. Rechtsboven zie je een gedeelte Folders. Sleep daar de map Foto’s in, met daarin al je foto’s van het afgelopen jaar. Bij Method onderin zie je staan 100% Equal, oftewel, het programma noemt een foto alleen dubbel als het bestand echt identiek is. Er is ook een optie Similar, maar daarvoor moet je de betaalde versie van het programma kopen. Klik op Start Scan bovenin, en er verschijnt een lijst met alle foto’s die dubbel zijn. Controleer voor je gemoedsrust even of dit klopt (dat doet het) en verwijder alle dubbele exemplaren. Wanneer je dit gedaan hebt, kun je de foto’s in Windows Verkenner uit alle submappen, naar de hoofdmap kopiëren zodat je alles in één map hebt staan. Krijg je nu de melding dat de bestandsnaam al is aangetroffen, dan weet je dat het geen duplicaat betreft, want die heb je net verwijderd. Hernoem in dat geval één van de foto’s zodat er niets wordt overschreven.

©PXimport

Tip 06: Media weggooien

Nu komt misschien wel het lastigste deel (al is het iets minder eng wanneer je een kopie hebt gemaakt van je map met originelen in stap 3): foto’s en video’s weggooien. Je hebt je foto’s in de vorige stap al ontdubbeld, wat betekent dat er, als er dubbele waren, al een stuk minder bestanden in de mappen staan. Wat Fast Duplicate File Finder echter niet kan, is zien welke foto’s er niet zo boeiend zijn. Lang niet alle foto’s die we schieten zijn scherp en dat geldt ook voor video’s. Daarbij nemen we veel foto’s van momenten die op het moment zelf belangrijk lijken, maar die achteraf eigenlijk niet zo boeiend zijn. Toch gooien we die niet weg, want dat voelt zo definitief. Maar, hoe eng het ook aanvoelt: doe het toch. Want wie te veel foto’s heeft, kijkt er helemaal niet meer naar. Wees dus kritisch, stel voor jezelf vast hoeveel foto’s je per gebeurtenis wilt bewaren en gooi de minst leuke foto’s en video’s weg.

©PXimport

iPhone Herinneringen

Tip 07: Album afdrukken

De makkelijkste en snelste manier om de foto’s die je van het afgelopen jaar hebt verzameld en overgehouden na je weggooironde te presenteren is via het oude vertrouwde fotoalbum. We leven echter wel in het digitale tijdperk waarin je die foto’s echt niet meer allemaal stuk voor stuk hoeft in te plakken (het kan overigens nog wel, zie tip 8). Wanneer je alle foto’s op je harde schijf verzameld hebt (daarom is het zo belangrijk om dat eerst te doen), dan kun je in een mum van tijd een album in elkaar draaien op websites als www.hema.nl, www.albelli.nl, www.pixum.nl en www.webprint.nl. Je kunt daar je foto’s in een online tool laden, herschikken, draaien, indelen enzovoort, waarna je het album genereert, afrekent en naar je toe laat sturen. Afhankelijk van welke sites je kiest zijn er zeer veel sjablonen, album-afmetingen enzovoort waar je uit kunt kiezen, zodat je het resultaat volledig naar je hand kunt zetten. Als je dit vanaf nu elk jaar doet – veel tijd kost het niet wanneer je foto’s eenmaal goed geordend zijn – dan bouw je zo een mooie verzameling persoonlijke jaaroverzichten op.

©PXimport

Tip 08: Project Life

Een andere interessante optie om je foto’s te verwerken is Project Life. Project Life lijkt eigenlijk heel veel op het ouderwets inplakken van foto’s, maar werkt in plaats van lijm met insteekhoezen. Wanneer je de foto’s die je in een album wilt steken hebt laten afdrukken (ook daarom is het dus fijn om de hoeveelheid foto’s te minimaliseren, anders betaal je een godsvermogen aan prints), dan kun je deze in de hoezen doen (die precies de juiste maat hebben) en daarnaast kun je allerlei kaartjes, stickers en versiersels gebruiken die precies op maat zijn gemaakt voor de albums. Zo heb je dus de charme van het ouderwets inplakken van foto’s, plus extra’s die de boeken nóg leuker maken. Informatie over Project Life vind je op www.projectlife.com en albums en toebehoren in Nederland kun je bestellen via www.scrapdelight.nl

©PXimport

Tip 09: Diavoorstelling

Een diavoorstelling kun je grofweg op twee manieren maken: als een live-voorstelling of als video (waarover meer in tip 10). Als je deze methode wilt gebruiken, is het belangrijk dat je wel snel de inhoud van je pc naar je televisie kunt zenden (via kabel of streaming). Ook hierom is het belangrijk dat je alleen de foto’s in de map overlaat die er echt te doen – laten we eerlijk zijn, met een diavoorstelling van duizend foto’s doe je niemand een plezier. Een diavoorstelling maak je eenvoudig in Windows Verkenner door te dubbelklikken op de eerste foto in de map, zodat de app Foto’s opent, en vervolgens klik je bovenin op Diavoorstelling. Veel controle over die voorstelling heb je niet. Wil je dat wél, gebruik dan Microsoft PowerPoint. Start een nieuwe lege presentatie en klik op Invoegen / Fotoalbum. Selecteer de map met daarin je foto’s, klik op Invoegen en daarna op Maken. Elke foto wordt nu automatisch toegevoegd als een dia, en de voorstelling kun je afspelen met alle mogelijkheden van PowerPoint. Sla het document op in dezelfde map als je foto’s, en je hebt de diavoorstelling altijd bij de hand.

©PXimport

Tip 10: Video maken

Een andere leuke manier om je jaar in beeld te brengen, is door foto’s en video’s te combineren in een video. Je kunt dat doen met dure software zoals Adobe Premiere, Maar het kan gelukkig ook helemaal gratis, bijvoorbeeld met OpenShot Video Editor. Start het programma en sleep de foto’s en video’s vanuit Windows Verkenner naar de Projectbestanden linksboven. Sleep nu de foto’s en video’s naar de tijdlijn onderin, in de volgorde waarin je ze wilt tonen. Je kunt de lengte van de foto of video verkorten door hem groter of kleiner te ‘trekken’ aan de zijkant. Video’s kun je splitsen met behulp van het schaartje. Als je muziek hebt die je onder de beelden wilt laten spelen, sleep je ook dit bestand vanuit verkenner naar je Projectbestanden en daarna naar je tijdlijn. Zo eenvoudig is het. Alle foto’s en video’s verwerkt? Klik dan op Bestand / Video exporteren, kies eventueel een ander Videoprofiel (het standaardprofiel is doorgaans prima) en sla het bestand op. Nu heb je een video die je kunt branden, op je nas kunt zetten of kunt uploaden naar YouTube.

©PXimport

Binnen handbereik

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.