Tegenwoordig schieten we in één jaar meer foto’s dan we vroeger in heel ons leven deden. Op zich hartstikke leuk, maar het gevolg is dat we bijna nooit meer iets terugkijken, omdat de overdaad aan beeld zo groot is. Tijd om daar iets aan te doen en ervoor te zorgen dat je je herinneringen per jaar in beeld brengt, zodat je later wél iets hebt om terug te kijken. Kortom: zo organiseer je je foto's.

Tip 01: Minder schieten

Voor afgelopen heb je niets meer aan deze tip, maar de bedoeling is dat je deze stappen elk jaar gaat uitvoeren, dus daarom nu alvast een tip voor het komend jaar: probeer aanzienlijk minder foto’s te schieten. En met aanzienlijk bedoelen we écht aanzienlijk. Wanneer we vroeger naar een pretpark gingen, schoot een beetje enthousiasteling een heel rolletje vol. Vierentwintig foto’s had je dan van de dag. Tegenwoordig kom je rustig thuis met meer dan tweehonderd foto’s. Niet alleen omdat we foto’s schieten van élk moment dat memorabel lijkt, maar vooral ook omdat we van elk moment ook nog eens tien foto’s schieten om het zo goed mogelijk in beeld te brengen. De oude tijd komt nooit meer terug en dat is ook prima. Maar hoe meer foto’s je schiet, hoe onoverzichtelijker het wordt en hoe meer werk het wordt om ze te verwerken, waardoor de kans dát je ze verwerkt per gebeurtenis kleiner wordt. Schiet vooral foto’s van alles waarvan je foto’s wilt schieten, maar probeer het te beperken tot één à twee foto’s per fotomoment. Daar doe je jezelf een groot plezier mee.

Ransomware

Tip 02: Media verzamelen

In de ideale situaties hebben we alle foto’s en video’s op dezelfde plek staan. In werkelijkheid zijn wij mensen daar echter veel te chaotisch voor en staat een deel van onze foto’s op onze smartphone, een ander deel op onze harde schijf, op onze digitale camera en noem maar op. Niet handig, maar het is niet anders. Wanneer je ieder jaar je foto’s gaat verwerken op de manier die we hier beschrijven, dan zorg je er in ieder geval voor dat de foto’s van dat jaar op een centrale plek staan en verklein je het risico dat er iets zoekraakt. Voor de stappen die we in dit artikel uitvoeren is het ook belangrijk dat alle foto’s van het jaar dat je gaat verwerken op één plek staan. Maak een map aan op je harde schijf (bij voorkeur dus een externe) of nas en verzamel daarin álle foto’s en video’s van het jaar. Maak een submap aan voor ieder medium waarop je de foto’s vindt (van iPhone tot camera), om te voorkomen dat foto’s met identieke bestandsnamen elkaar overschrijven. Doe dit voor zowel je foto’s als je video’s.

©PXimport

Tip 03: Kopie maken

Als je alle foto’s en video’s van het hele jaar verzameld hebt in de juiste map, maak dan een kopie van die map en noem deze bijvoorbeeld Werkmap Foto’s (mits je hier voldoende ruimte voor hebt op je harde schijf). Deze stap is overigens niet noodzakelijk. De enige reden dat we het je laten doen, is dat we hierna foto’s en video’s gaan weggooien, en dat kan nogal een eng idee zijn als dit je enige exemplaren van de foto’s zijn. Door eerst een kopie aan te maken van de map met al je foto’s en video’s, kun je rustig weggooien in de wetenschap dat de foto’s nog ergens staan. Uiteindelijk is het natuurlijk wel de bedoeling dat die originele map verdwijnt (zodra je het aankunt), omdat de chaos anders groter wordt in plaats van kleiner.

©PXimport

Tip 04: Foto en video apart

Of je nu de beelden van je digitale camera hebt gehaald of van diverse smartphones in huis: foto’s en video’s staan daar allemaal door elkaar heen en dat is niet praktisch. Het is daarom belangrijk om de foto’s en video’s te scheiden voordat je daadwerkelijk begint met het verwerken van de videobestanden. Als dit artikel zou draaien om het aanbrengen van orde in de chaos in ál je digitale foto’s op je harde schijf, dan zouden we je ook aanraden om voor elk jaar een map aan te maken en binnen die mappen submappen aan te maken voor elke gebeurtenis in dat jaar. In dit geval zijn we echter geen archief aan het bouwen, maar willen we een behapbare manier bieden om je jaar in beeld te brengen, en daarom zijn deze mappen niet nodig. Maak daarom simpelweg naast de map Foto’s ook nog een map Video’s, en sleep alle video’s die je vindt naar deze map. Het makkelijkste is overigens om in Windows Verkenner te sorteren op bestandstype (klikken op Type bovenin), zodat je in één klap alle video’s kunt sorteren per map.

©PXimport

Tip 05: Foto’s ontdubbelen

Tijd om de foto’s te ontdubbelen. Daar gebruiken we een programma voor genaamd Fast Duplicate File Finder, dat je gratis kunt downloaden via www.mindgems.com. Rechtsboven zie je een gedeelte Folders. Sleep daar de map Foto’s in, met daarin al je foto’s van het afgelopen jaar. Bij Method onderin zie je staan 100% Equal, oftewel, het programma noemt een foto alleen dubbel als het bestand echt identiek is. Er is ook een optie Similar, maar daarvoor moet je de betaalde versie van het programma kopen. Klik op Start Scan bovenin, en er verschijnt een lijst met alle foto’s die dubbel zijn. Controleer voor je gemoedsrust even of dit klopt (dat doet het) en verwijder alle dubbele exemplaren. Wanneer je dit gedaan hebt, kun je de foto’s in Windows Verkenner uit alle submappen, naar de hoofdmap kopiëren zodat je alles in één map hebt staan. Krijg je nu de melding dat de bestandsnaam al is aangetroffen, dan weet je dat het geen duplicaat betreft, want die heb je net verwijderd. Hernoem in dat geval één van de foto’s zodat er niets wordt overschreven.

©PXimport

Tip 06: Media weggooien

Nu komt misschien wel het lastigste deel (al is het iets minder eng wanneer je een kopie hebt gemaakt van je map met originelen in stap 3): foto’s en video’s weggooien. Je hebt je foto’s in de vorige stap al ontdubbeld, wat betekent dat er, als er dubbele waren, al een stuk minder bestanden in de mappen staan. Wat Fast Duplicate File Finder echter niet kan, is zien welke foto’s er niet zo boeiend zijn. Lang niet alle foto’s die we schieten zijn scherp en dat geldt ook voor video’s. Daarbij nemen we veel foto’s van momenten die op het moment zelf belangrijk lijken, maar die achteraf eigenlijk niet zo boeiend zijn. Toch gooien we die niet weg, want dat voelt zo definitief. Maar, hoe eng het ook aanvoelt: doe het toch. Want wie te veel foto’s heeft, kijkt er helemaal niet meer naar. Wees dus kritisch, stel voor jezelf vast hoeveel foto’s je per gebeurtenis wilt bewaren en gooi de minst leuke foto’s en video’s weg.

©PXimport

iPhone Herinneringen

Tip 07: Album afdrukken

De makkelijkste en snelste manier om de foto’s die je van het afgelopen jaar hebt verzameld en overgehouden na je weggooironde te presenteren is via het oude vertrouwde fotoalbum. We leven echter wel in het digitale tijdperk waarin je die foto’s echt niet meer allemaal stuk voor stuk hoeft in te plakken (het kan overigens nog wel, zie tip 8). Wanneer je alle foto’s op je harde schijf verzameld hebt (daarom is het zo belangrijk om dat eerst te doen), dan kun je in een mum van tijd een album in elkaar draaien op websites als www.hema.nl, www.albelli.nl, www.pixum.nl en www.webprint.nl. Je kunt daar je foto’s in een online tool laden, herschikken, draaien, indelen enzovoort, waarna je het album genereert, afrekent en naar je toe laat sturen. Afhankelijk van welke sites je kiest zijn er zeer veel sjablonen, album-afmetingen enzovoort waar je uit kunt kiezen, zodat je het resultaat volledig naar je hand kunt zetten. Als je dit vanaf nu elk jaar doet – veel tijd kost het niet wanneer je foto’s eenmaal goed geordend zijn – dan bouw je zo een mooie verzameling persoonlijke jaaroverzichten op.

©PXimport

Tip 08: Project Life

Een andere interessante optie om je foto’s te verwerken is Project Life. Project Life lijkt eigenlijk heel veel op het ouderwets inplakken van foto’s, maar werkt in plaats van lijm met insteekhoezen. Wanneer je de foto’s die je in een album wilt steken hebt laten afdrukken (ook daarom is het dus fijn om de hoeveelheid foto’s te minimaliseren, anders betaal je een godsvermogen aan prints), dan kun je deze in de hoezen doen (die precies de juiste maat hebben) en daarnaast kun je allerlei kaartjes, stickers en versiersels gebruiken die precies op maat zijn gemaakt voor de albums. Zo heb je dus de charme van het ouderwets inplakken van foto’s, plus extra’s die de boeken nóg leuker maken. Informatie over Project Life vind je op www.projectlife.com en albums en toebehoren in Nederland kun je bestellen via www.scrapdelight.nl

©PXimport

Tip 09: Diavoorstelling

Een diavoorstelling kun je grofweg op twee manieren maken: als een live-voorstelling of als video (waarover meer in tip 10). Als je deze methode wilt gebruiken, is het belangrijk dat je wel snel de inhoud van je pc naar je televisie kunt zenden (via kabel of streaming). Ook hierom is het belangrijk dat je alleen de foto’s in de map overlaat die er echt te doen – laten we eerlijk zijn, met een diavoorstelling van duizend foto’s doe je niemand een plezier. Een diavoorstelling maak je eenvoudig in Windows Verkenner door te dubbelklikken op de eerste foto in de map, zodat de app Foto’s opent, en vervolgens klik je bovenin op Diavoorstelling. Veel controle over die voorstelling heb je niet. Wil je dat wél, gebruik dan Microsoft PowerPoint. Start een nieuwe lege presentatie en klik op Invoegen / Fotoalbum. Selecteer de map met daarin je foto’s, klik op Invoegen en daarna op Maken. Elke foto wordt nu automatisch toegevoegd als een dia, en de voorstelling kun je afspelen met alle mogelijkheden van PowerPoint. Sla het document op in dezelfde map als je foto’s, en je hebt de diavoorstelling altijd bij de hand.

©PXimport

Tip 10: Video maken

Een andere leuke manier om je jaar in beeld te brengen, is door foto’s en video’s te combineren in een video. Je kunt dat doen met dure software zoals Adobe Premiere, Maar het kan gelukkig ook helemaal gratis, bijvoorbeeld met OpenShot Video Editor. Start het programma en sleep de foto’s en video’s vanuit Windows Verkenner naar de Projectbestanden linksboven. Sleep nu de foto’s en video’s naar de tijdlijn onderin, in de volgorde waarin je ze wilt tonen. Je kunt de lengte van de foto of video verkorten door hem groter of kleiner te ‘trekken’ aan de zijkant. Video’s kun je splitsen met behulp van het schaartje. Als je muziek hebt die je onder de beelden wilt laten spelen, sleep je ook dit bestand vanuit verkenner naar je Projectbestanden en daarna naar je tijdlijn. Zo eenvoudig is het. Alle foto’s en video’s verwerkt? Klik dan op Bestand / Video exporteren, kies eventueel een ander Videoprofiel (het standaardprofiel is doorgaans prima) en sla het bestand op. Nu heb je een video die je kunt branden, op je nas kunt zetten of kunt uploaden naar YouTube.

©PXimport

Binnen handbereik

Meta gaat tests uitvoeren met betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram, zo heeft het bedrijf laten weten.

Dat liet Meta weten aan TechCrunch. In ruil voor betaalde abonnementen op bovengenoemde apps krijgen mensen toegang tot extra functies, al zijn die nog niet uit de doeken gedaan. De reguliere versies van de platforms moeten wel gratis beschikbaar blijven.

De precieze opties die mensen die betalen voor WhatsApp, Facebook of Instagram krijgen is niet bekend, maar Meta heeft het over "speciale features en meer controle over hoe men deelt en connecties maakt".

Manus en Vibes

Eén van de dingen die mogelijk onder de abonnementen gaan vallen, is Manus, een AI-agent die pas is aangeschaft door Meta voor ongeveer 2 miljard dollar. Manus moet geïntegreerd worden in Meta-producten, maar ook los beschikbaar komen. Op Instagram wordt er naar verluidt al gewerkt aan een shortcut naar de AI-tool.

Meta wil de abonnementen ook voor andere AI-features testen, zoals het genereren van videocontent in Vibes. Deze AI-videotool is nu nog gratis beschikbaar, maar het is de bedoeling dat extra opties via een abonnement beschikbaar komen.

Op Instagram zou een abonnement gebruikelijks wellicht de mogelijkheid kunnen geven om mensen die men volgt te bekijken die niet terug volgen. Ook zou het mogelijk een optie worden om een Story te bekijken zonder dat de persoon die het heeft geplaatst ziet dat deze door de persoon in kwestie is bekeken.

Meta wil de komende maanden de abonnementen testen, en niets is nog zeker - ook niet eventuele prijzen voor abonnementen. Duidelijk is in ieder geval dat het bedrijf hiermee gaat experimenteren.

Heb je nog een oudere pc of laptop, dan is het zonde om deze ongebruikt te laten. Je kunt hem namelijk eenvoudig omvormen tot een veelzijdige thuisserver. Wat dacht je van een mediaserver of een synchronisatietool, beide gratis, opensource en beschikbaar voor vrijwel elk platform?

Voorbereiding

Voor je begint, is het verstandig om je (oude) computer goed voor te bereiden met een schoon besturingssysteem. Installeer bij voorkeur Windows 10 of 11 opnieuw. Dit doe je via Instellingen / Systeem / Systeemherstel, waar je PC opnieuw instellen kiest en eventueel Alles verwijderen selecteert.

Update daarna het systeem via Instellingen / Windows Update / Naar updates zoeken en controleer ook of alle drivers up-to-date zijn. Dit kan handmatig door met rechts op de Windows-startknop te klikken, Apparaatbeheer te openen, met rechts op een apparaat te klikken en Stuurprogramma bijwerken te kiezen. Je kunt eventueel tijdelijk de gratis tool Driver Booster (let wel op voor extra software) installeren om snel verouderde drivers te detecteren, al raden we wel aan om ze handmatig te downloaden (van de websites van de fabrikant).

Plaats je pc liefst dicht bij de router of zeker op een plek met een stabiele verbinding, bij voorkeur via een ethernetkabel. Geef je computer ook een vast intern ip-adres, zodat het niet telkens wijzigt. Dit kun je instellen via Instellingen / Netwerk en internet: kies Ethernet (of Wi-Fi, en klik daarna op het juiste netwerk) en klik bij IP-toewijzing op Bewerken, waarna je Handmatig kiest en geschikte waarden invult.

Controleer bovendien of er genoeg opslagruimte beschikbaar is, zeker als je grote mediabestanden wilt bewaren. Schakel ten slotte energiebesparende slaapstanden uit wanneer de server continu actief moet blijven. Open Instellingen / Systeem / Aan/uit en zet alle opties bij Time-outs voor scherm, slaapstand en sluimerstand op Nooit.

Jellyfin installeren

We starten met een wat complexere installatie, deze van mediaserver Jellyfin. Hiermee bouw je een Netflix-achtige omgeving voor films, series en muziek. De server biedt vrijwel alle functies van een modern mediacenter, van metadata en transcodering tot streaming met ondersteuning voor meerdere gebruikers, zonder beperkingen of betaalde upgrades. Op https://demo.jellyfin.org kun je een online demo bekijken.

Spreekt dit je aan, dan kun je meteen aan de installatie beginnen. Download de serversoftware via https://jellyfin.org/downloads/windows, klik op AMD64 en haal het bijbehorende exe-bestand op. Installeer het met een dubbelklik. Tijdens de setup kies je bij voorkeur Basic Install (Recommended) om toegangsproblemen bij mappen te vermijden. Bevestig met Next (twee keer) en kies een lege installatie- en datamap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en sluit af met Install en daarna Close.

Je kunt de server nu starten via het Windows-startmenu (Jellyfin Tray App) of via het bureaubladpictogram. In het Windows-systeemvak verschijnt dan het bijbehorende pictogram. Klik er met rechts op om de server te starten, te stoppen, te openen of om de logs te bekijken. Plaats hier een vinkje bij Autostart. Je kunt de server ook 'handmatig' openen door in je browser het adres http://localhost:8096 in te voeren.

Jellyfin: basisconfiguratie

Bij de eerste keer opstarten verschijnt een instelgids. Vul een korte servernaam in en kies de weergavetaal, bijvoorbeeld Nederlands. Klik op Volgende en maak een beheeraccount aan met een gebruikersnaam en wachtwoord (twee keer). Klik nogmaals op Volgende om je mediabibliotheken te beheren.

Klik op Mediabibliotheek toevoegen, kies het gewenste inhoudstype, zoals Films, Muziek, Series of Homevideo's en foto's, en geef een weergavenaam op. Klik daarna op het plusje bij Mappen en selecteer een of meer mediamappen voor deze bibliotheek. Je kunt ook verwijzen naar gedeelde netwerkmappen via het UNC-pad, zoals \\nas\media.

Bevestig met OK om de bibliotheek aan te maken. Op dezelfde manier kun je vervolgens extra mediabibliotheken toevoegen.

Jellyfin: bibliotheekinstellingen

Klik nu eerst op het knopje met de drie puntjes bij een toegevoegde bibliotheek. Naast voor de hand liggende opties als Hernoemen en Verwijderen vind je hier onder meer ook Bibliotheek beheren, met instellingen die deels afhangen van het gekozen inhoudstype. Sommige, zoals Voorkeurstaal voor downloads, spreken voor zich, maar een optie als Ingesloten titels boven bestandsnamen verkiezen vraagt wellicht enige toelichting. Deze is namelijk vooral handig als de bestandsnamen van je media de inhoud niet duidelijk weergeven.

Een andere optie is nog Nfo bij Metadata-opslag: activeer deze als je wilt dat Jellyfin de metadata en afbeeldingen opslaat in de mediamappen zelf in plaats van in de programmamap. Bij films kun je bovendien bepalen van welke diensten afbeeldingen mogen worden gedownload en of deze in de mediamappen bewaard moeten blijven. Er zijn verder opties voor het tonen van hoofdstukafbeeldingen en het zogeheten trickplay, wat bijvoorbeeld handig is tijdens het spoelen, maar wel meer rekenkracht vergt.

Jellyfin: gebruikersbeheer

Terug in het venster met je bibliotheken klik je op Volgende en stel je de voorkeurstaal (Dutch; Flemish) en regio in (Netherlands of Belgium). In het volgende scherm laat je het vinkje staan bij Externe verbindingen met deze server toestaan als je ook buiten je netwerk toegang wilt tot je mediaserver. Rond af met Voltooien en meld je aan.

Via de knop linksboven kun je diverse instellingen aanpassen. Open Controlepaneel voor allerlei technische informatie over je serverinstallatie. Bij Gebruikers kun je anderen, bijvoorbeeld gezinsleden, toegang geven tot Jellyfin. Klik op de plusknop, vul een naam en wachtwoord in en bepaal tot welke mediabibliotheken de gebruiker toegang heeft. Klik op het knopje met de drie puntjes naast een gebruiker en kies Gebruiker bewerken om de machtigingen nauwkeurig aan te passen. Het tabblad Ouderlijk toezicht is daarbij handig voor kinderen.

Jellyfin: extra opties

In het menu vind je nog een paar nuttige opties. Bij Afspelen / Transcoderen kun je hardwareversnelling inschakelen als je systeem dit ondersteunt. Onder Afspelen / Streamen kun je een bitsnelheidslimiet instellen om te voorkomen dat apparaten buiten je netwerk je uploadverbinding te zwaar belasten. Bij Geavanceerd / Netwerken staan diverse instellingen voor een optimale netwerkconfiguratie. Je kunt hier het poortnummer aanpassen waarop Jellyfin draait (standaard 8096 voor http en 8920 voor https), https activeren als er een certificaat beschikbaar is en bepalen welke apparaten of netwerken extern toegang krijgen tot je server. Bevestig alle aanpassingen onderaan met Opslaan.

Verder is er het onderdeel Plug-ins, waarmee je Jellyfin eenvoudig uitbreidt. Standaard zijn enkele plug-ins al aanwezig, maar via Alle vind je er nog zo'n dertig, zoals Open Subtitles en LrcLib Lyrics. Doorgaans volstaat het een plug-in te openen en op Installeren te klikken. Na een herstart verschijnt deze bij de geïnstalleerde plug-ins en kun je deze via Instellingen verder configureren.

Jellyfin: client-verbinding

Om je mediabibliotheken via een ander apparaat te benaderen, kun je een browser gebruiken met het adres http://<interne-ip-adres-server>:<serverpoort>, zoals http://192.168.0.138:8096. Open daarna een bibliotheek en kies wat je wilt afspelen. Je kunt dit ook anders doen: op www.jellyfin.org vind je namelijk verschillende client-apps voor smart-tv's, mediaspelers als Google Cast en Apple TV, en desktop- en mobiele apps voor onder meer Android, iOS en iPadOS.

We nemen de Jellyfin-app uit de Android Play Store als voorbeeld. Installeer de app en start deze op. Bevindt jouw Android-toestel zich in hetzelfde netwerk als de Jellyfin-server, tik dan op Server kiezen en selecteer de juiste server. Je kunt natuurlijk ook handmatig het (interne) ip-adres of de hostnaam van de server met de netwerkpoort invoeren.

Na een succesvolle aanmelding heb je toegang tot je gedeelde media. Via het pictogram Afspelen op kun je de inhoud ook streamen naar onder meer een Google Chromecast.

Syncthing: wat en hoe?

Wil je, bijvoorbeeld om privacyredenen, je data liever niet via cloudproviders synchroniseren, dan kun je dat doen binnen je eigen 'private cloud' met Syncthing. Je koppelt bijvoorbeeld je pc, laptop en NAS rechtstreeks via een beveiligde verbinding.

De tool werkt via peer-to-peer-synchronisatie: elk apparaat draait dezelfde software en communiceert via versleutelde verbindingen. Na het koppelen van apparaten met een unieke ID en het delen van een map zorgt Syncthing dat alle wijzigingen in realtime worden overgezet, zonder tussenkomst van externe servers of cloudaccounts. Alleen als een directe verbinding uitzonderlijk niet lukt, ondanks geavanceerde NAT-traversaltechnieken, schakelt Syncthing over op publieke relayservers. Je data blijven ook dan nog steeds end-to-end versleuteld en worden niet opgeslagen op die servers.

Syncthing installeren

Ga naar www.syncthing.net en klik op Syncthing Windows Setup of bezoek rechtstreeks www.github.com/Bill-Stewart/SyncthingWindowsSetup. Klik daar op Latest en download syncthing-windows-setup.exe. Start het met een dubbelklik. Klik op Next (twee keer) en kies een geschikte, lege installatiemap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en laat de standaardinstellingen staan, tenzij je bijvoorbeeld de standaardpoort 8384 van de service wilt wijzigen. Klik nogmaals op Next en laat de vinkjes staan zodat Syncthing automatisch met Windows opstart. Bevestig met Installeren en vervolgens met Ja om de firewallregels toe te voegen. Sluit af met Finish en open je browser op het adres http://localhost:8384.

Syncthing: basisconfiguratie

Je komt nu in het Syncthing-dashboard met enkele gebruiksstatistieken. Open eerst Acties / Instellingen en ga naar het tabblad GUI om veiligheidshalve een gebruikersnaam en wachtwoord in te stellen voor toegang tot het dashboard. Bevestig met Opslaan en meld je aan.

Ga daarna opnieuw naar Instellingen en open het tabblad Verbindingen. Hier kun je onder meer de download- en uploadsnelheid beperken. Je laat hier bij voorkeur de opties NAT traversal inschakelen, Relaying inschakelen, Globale detectie en Lokale detectie aangevinkt staan. Bevestig opnieuw met Opslaan.

In het hoofdvenster klik je vervolgens op +Map toevoegen. Geef een naam op bij Maplabel, kies een (hoofdlettergevoelig) Map-ID en vul bij Maplocatie het volledige pad in, bijvoorbeeld C:\Gegevens. Klik op Opslaan. Bij de toegevoegde map kun je vervolgens detailinformatie bekijken, de map (opnieuw) scannen, bewerken of verwijderen.

Syncthing: client-verbinding

Nu moet je Syncthing nog vertellen met welke apparaten je de map wilt delen voor synchronisatie. Daarvoor heb je minstens één extra apparaat nodig. Clients bestaan voor verschillende platformen; voor iOS kun je Möbius Sync gebruiken.

We nemen Android als voorbeeld, met de app Syncthing-Fork uit de Play Store. Tik tijdens de eerste setup op Machtiging verlenen en activeer de gevraagde rechten voor datadeling, batterij-optimalisatie, locatie en meldingen.

In het hoofdvenster van Syncthing-Fork open je het tabblad Apparaten en tik je op de plusknop. Als server en client zich in hetzelfde netwerk bevinden, wordt het apparaat-ID van je server meestal automatisch gedetecteerd. Zo niet, open dan op je serverdashboard Acties / ID weergeven en vul het getoonde ID handmatig in of scan de QR-code. Geef op de client een apparaatnaam op en bevestig met het vinkicoontje.

Herhaal dit op je server door in het hoofdvenster op de groene knop +Apparaat toevoegen te klikken en het juiste apparaat-ID van het clienttoestel in te voeren. Bevestig met Opslaan.

Open daarna op je server de gedeelde map, kies Bewerken, ga naar het tabblad Delen, vink het clienttoestel aan en bevestig met Opslaan. Accepteer de meldingen om de synchronisatie te starten en kies op je client welke map voor downloads wordt gebruikt.

Externe connectie

Omdat Syncthing gebruikmaakt van NAT-traversaltechnieken en relayservers, kun je de server ook via internet bereiken. In je client-app geef je dan eventueel nog aan dat Syncthing via een mobiele dataverbinding mag werken, via Instellingen / Uitvoervoorwaarden.

Bij Jellyfin en veel andere thuisservers komt er helaas wat meer kijken om externe verbindingen mogelijk te maken. Je moet dit niet alleen in de server toestaan, maar ook op netwerk- en routerniveau instellen. In je router kun je bijvoorbeeld een poortdoorverwijzing (Port Forward of ook wel Virtual Server) maken naar het interne ip-adres van je server, eventueel met een andere poort. Zo kun je ook poort 80 koppelen aan <internet-ip-adres-jellyfin-server>:8096, zodat externe gebruikers poort 8096 niet hoeven te onthouden.

Maak bij voorkeur ook een gratis dynamische DNS-naam aan, zodat je netwerk bereikbaar blijft, zelfs bij een wisselend ip-adres, bijvoorbeeld via een ddns-provider als Dynu. Met de bijbehorende updater-tool houd je deze koppeling actief.

Nog betrouwbaardere, maar technisch complexere alternatieven zijn een VPN (eventueel Tailscale op basis van WireGuard) of een Cloudflare Tunnel.