Aan creativiteit heeft de ontwerpafdeling van Google geen gebrek. De ingenieurs hebben in al die jaren al heel wat grapjes en games verstopt in de zoekmachine. Inmiddels strekt het repertoire van paaseieren, zo worden deze verborgen schatten genoemd, zich uit over het volledige platform.

Easter eggs zijn boodschappen, spelletjes of grappen die verborgen zitten in een computerprogramma, een website of een game. Het is de bedoeling dat je ze vindt door er expliciet naar te zoeken, maar vaak worden ze toevallig gevonden. Nuttig zijn ze nooit. Maar is dat nodig?  

Geef opdrachten

Askew betekent in het Engels scheef. Als je in de zoekmachine het woord askew typt, krijg je niet alleen de vertaling van het woord. Google toont de resultaten ook een beetje scheef. Maar ach, zoals grootmoeder altijd zei: “Schoon scheef is ook schoon.”

Om het Google-scherm een rondje te laten draaien, tik je Do a barrel roll en druk je op Enter. Wanneer je Dart Mission in het zoekvak tikt, verschijnt er ineens een satelliet die op een asteroïde afstevent en crasht. Daardoor kantelt de inhoud van het Google-venster een beetje. Deze laatste paasei is bedoeld als ode aan de DART-missie van NASA.

Ineens verschijnt er een satelliet die op de asteroïde afstevent.

Pac-Man

Om de dertigste verjaardag van Pac-Man te vieren, maakte de zoekgigant het mogelijk om je tijd heerlijk te verprutsen met dit spel. De game is nog steeds actief. Je tikt Pac-Man in het zoekvak, drukt op Enter en dan verschijnt de doodle. Daarna klik je op de blauwe knop Spelen en vervolgens bestuur je de Pac-Man met de pijltjestoetsen van het keyboard.

De muziek en de retro geluidseffecten horen erbij, maar als je omgeving hier gek van wordt, kun je het geluid uitzetten. Om het spel even te pauzeren, dubbelklik je ergens in het doolhof. Op dezelfde manier ga je ook weer verder. Als je de 255 levels hebt voltooid, krijg je het fameuze 256ste level te zien met het Game Over-scherm.

Bestuur de Pac-Man met de pijltjestoetsen.

Dino

Een van de klassiekste Google-paaseieren is de Dinosaur Game. De meeste mensen weten niet dat het spel bestaat, omdat het pas tevoorschijn komt als de internetverbinding uitvalt. Om het te spelen, zet je dus even de wifi-verbinding uit en dan tik je in Google Chrome een willekeurige zoekopdracht.

Nu verschijnt het bericht dat je geen internet hebt. Daarbij zie je een schattige T-rex staan. Gebruik de pijltoets omhoog of de spatiebalk om het beestje over obstakels te laten springen.

Er is ook een manier om de game toch online te spelen. Daarvoor ga je in je browser naar chrome://dino. Om het spel op je telefoon te spelen, tik je op de T-rex.

Dinosaur Game speel je als het internet wegvalt.

Patience en Snake

Bijna iedereen heeft ooit Solitaire of Patience op de computer gespeeld. Je kunt dit klassieke kaartspel rechtstreeks in Google Search spelen. Tik gewoon Solitaire of Patience in en druk op Enter. Bepaal eerst de moeilijkheidsgraad: Makkelijk of Moeilijk.

Er verschijnt een klein spelvenster bovenaan de zoekresultaten. Nu moet je op Spelen klikken en daarna kun je de kaarten stapelen in aflopende volgorde en afwisselende kleuren. Google houdt de tijd, de score en het aantal verplaatsingen bij. Het ziet er trouwens nog leuk uit ook.

Andere arcade-klassiekers zijn op dezelfde manier beschikbaar, zoals Snake en Boter, kaas en eieren(Tic Tac Toe). Bij die laatste is het mogelijk om een moeilijkheidsgraad te selecteren. Je kunt er ook voor kiezen om alleen of tegen een vriend te spelen.

Google houdt bij Patience de score en het aantal verplaatsingen bij.

Vliegsimulator

In Google Earth zit een erg leuke vliegsimulator. De allereerste release zat verborgen in een bètaversie, maar nu kan iedereen in de cockpit kruipen van een F16 of een propellervliegtuig. Er wel een voorwaarde: je moet eerst Google Earth Pro downloaden en installeren op je Windows-, Mac- of Linux-computer.

Open dan het menu Extra bovenaan en kies voor de opdracht Vluchtsimulator openen. Selecteer vervolgens een toestel en een van de beschikbare vliegvelden. Om te starten, druk je op de toets PageUp. Zolang je op de grond bent, kun je sturen met de toetsen Komma en Punt. Hiermee bedien je de linker- en de rechterrem.

Wanneer het toestel voldoende snelheid heeft, mag je opstijgen. Sturen doe je door de muis in het midden te plaatsen en te slepen naar links of rechts. Om te stijgen en te dalen, moet je even andersom denken. Om te stijgen, klik en beweeg je de muis naar beneden. Om te dalen, doe je dit andersom. Dit spel ondersteunt overigens ook een joystick. Dit is, zoals elke vliegsimulator, een technisch spel. Raak dus niet gefrustreerd als je enkele keren crasht. Om te pauzeren, gebruik je trouwens de spatiebalk.

//05vliegsimulator.png//

We stijgen op vanaf Londen Heathrow.

Metronoom en tuner

Twee Google-paaseieren die bij elkaar horen zijn Google Tuner en Google Metronoom. Als je deze namen intikt, krijg je ze te zien. Tuner kun je bijvoorbeeld gebruiken om je gitaar te stemmen, want hij toont perfect de geluidstoon dat de computer via de ingebouwde microfoon registreert. Met de metronoom bepaal je de beat die door je luidspreker klinkt.

Het gaat om twee aparte online apps, maar we hebben ze hier samengevoegd.

Licht en donker

Een van de belangrijkste feesten in het hindoeïsme is Diwali. Daarmee wordt de overwinning van het licht op de duisternis gevierd, wat symbolisch staat voor de triomf van de wijsheid op de onwetendheid. Het feest gaat meestal gepaard met het branden van de typische Diwali-lampen. Typ Diwali in het zoekvak en klik op de lamp die de zoekresultaten voor je verlicht. Je kunt met de lamp ook de andere lampen aansteken.

Over licht en duisternis gesproken: heb je de laatste zonsverduistering gemist? Dan kun je deze alsnog bekijken als je Totale zonsverduistering 2024 in het zoekvak tikt.

Met de eerste lamp kun je de andere aansteken.

Trivia

Ook de zoekopdracht I’m feeling curious is een leuk paasei van Google. Daarmee krijg je willekeurig interessante feiten of trivia waarnaar je wellicht zelf nooit zou hebben gezocht. Je ontdekt meer over wetenschap, geschiedenis of cultuur. Het zijn van die heerlijke feitjes waarmee je in de kroeg respect afdwingt.

Leuk feitje: alleen wilde bananen hebben zaadjes.

Laat de AI raden

Deze vorm van Pictionary vind je niet in Google Search. Je opent voor dit spel Google Quick Draw. Je krijgt twintig seconden de tijd om een specifiek object te tekenen, bijvoorbeeld een appel, een beer of een kangoeroe. Terwijl je tekent, blijft de AI raden wat je tekent. Op deze manier help je ook om Googles neurale netwerken te verbeteren.

Na zes seconden heeft de AI de klok herkend.

Kop of munt

Twijfel je in een bepaalde situatie tussen twee opties? Laat Google de beslissing voor je nemen. Typ Gooi een dobbelsteen of Kop of munt in het zoekvak. Google doet wat je vraagt. Natuurlijk kun je de rollende dobbelsteen ook gebruiken tijdens een gezelschapsspel. Wanneer je de knop Tools onder een van beide opties uitvouwt, krijg je nog meer kleine toepassingen, zoals een ademhalingsoefening (Mediteren) om in een minuut helemaal zen te worden.

Google gooit voor jou een muntje op.

Schimmel op je scherm

Een van de vreemdste paaseieren is The Last of Us. Iemand bij Google is blijkbaar fan van de gelijknamige HBO-serie. Typ deze titel in het zoekvak en wacht een seconde tot er een rode paddenstoel onder aan het scherm verschijnt. Soms valt hij weg, dus je moet goed kijken. Als je erop klikt, zie je hoe schimmels op je scherm groeien. Hoe vaker je klikt, hoe groter die schimmels worden. Je laat alles weer verdwijnen door op de rode X te klikken.

Met elke muisklik groeien er meer schimmels op je scherm.

Google Doodles

De schattige plaatjes die je boven de zoekbalk vindt, zijn doodles. Heel vaak zitten er paaseieren verstopt in deze doodles. Wanneer je in de zoekbalk Google Doodles invoert, krijg je een willekeurig Google Doodle-spel. Je weet nooit op voorhand welke game je krijgt. Vind je er eentje heel leuk, onthoud dan de naam om deze de volgende keer weer te kunnen laden. Je kunt ook naar de Google Doodle-site gaan om alle doodles te bekijken. Op dit adres vind je ook de doodles terug die op je verjaardagen te zien waren.

Laat je verrassen door een Google Doodle-spel.

Track de kerstman

Googles Santa Tracker gebruik je om met de jongste huisgenoten de reis van de kerstman te volgen. De echte tracking-functie wordt pas in december actief, maar nu kun je al enkele leuke spelletjes spelen. Er is het Sneeuwbalgevecht, Memory, Cadeautjes schieten, de Rendierrace, de Elfenvlucht, de Elf Jetpack en nog veel meer. Met elk spelletje scherp je vaardigheden verder aan, denk aan je reactievermogen en je geheugen. Het is ook mogelijk om de kerstman een make-over te geven.

Geniet van de vele spelletjes op Googles Santa Tracker.

Zwaartekracht

Google Gravity is ook een van de vele grapjes die in de zoekmachine verborgen zitten. In het zoekvak geef je de opdracht Google Gravity, maar je drukt niet op Enter. Onder het zoekvak staat de optie Ik doe een gok of I’m feeling lucky. Klik daarop om de zwaartekracht-animatie te laden. Het is een oude truc die al sinds 2009 bestaat. Het grapje is nog steeds heel goed.

Dit doet de zwaartekracht met de Google-homepage.

Atari Breakout

Breakout was echt een product van zijn tijd. Om de 37ste verjaardag van dit spel te vieren, heeft Google Breakout bij de paaseieren verstopt als een Google Search-ervaring. Je moet wel even weten hoe je het spel vindt.

Eerst typ je Atari Breakout in het zoekvak zonder op Enter te drukken. Dan klik je op de optie Ik doe een gok of I’m feeling lucky. Als je die laatste optie niet gebruikt, wordt het spel niet geladen. Breakout komt in een groot venster te staan. Als speler kun je de pijltjestoetsen van je toetsenbord of de muis gebruiken. De bedoeling is om door zo veel mogelijk blokken te breken. Je hebt vijf levens om de hoogste score te bereiken.

Ook het Atari Breakout-spel bereik je als Google-paasei.

De zin van het leven

Google weet alles. Blijkbaar ook het antwoord op de vraag naar de zin van het leven, het universum en alles. Dit is een knipoog naar het boek ‘The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy’ van Douglas Adams. Wanneer je answer to life the universe and everything als zoekopdracht ingeeft, verschijnt er een rekenmachine die aangeeft dat het antwoord op deze prangende vraag het getal 42 is.

Wat Adams ooit als grapje bedoelde, blijkt nu toch bittere ernst. Wetenschappers hebben een manier gevonden om vast te stellen of een comapatiënt binnen het jaar nog bij het bewustzijn kan komen. Er moet minimaal 42 procent hersenactiviteit zijn. Het eerste boek dat tot stand kwam via de boekdrukkunst bevatte 42 regels per pagina. Een Big Mac bevat 42 procent van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid zout. En Elvis stierf op 42-jarige leeftijd. I rest my case!

Hoe eenvoudig kan het antwoord op de vraag naar de zin van het leven, het universum en alles zijn?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.