De dag dat je slachtoffer wordt van ransomware vergeet je nooit meer. Antispam, antivirus en webfiltering helpen, maar de grootste bedreiging voor de computer ben je uiteindelijk toch zelf. Je probeert bijvoorbeeld een spelletje uit of je gebruikt een onbekende usb-stick. Als je deze handelingen in een geïsoleerde omgeving uitvoert, loop je geen risico. Dat kan met Hysolate.

Het is niet verkeerd om gezonde argwaan te koesteren tegenover onbekende applicaties die je van internet downloadt. Je zou van minder paranoïde kunnen worden met al die verontrustende berichten. De oplossing om zulke software toch te draaien zonder dat je het risico loopt dat je basissysteem wordt beschadigd, is een geïsoleerde omgeving voor risicotoepassingen. Zelfs al bevat de applicatie malware, je gewone systeem wordt nooit aangetast. Er bestaan al enkele oplossingen om hiervoor een sandbox-omgeving te creëren. Sinds kort is er een heel gebruiksvriendelijke variant bijgekomen: Hysolate.

Juiste gratis versie

Hysolate komt in twee varianten: er is een gratis versie voor thuisgebruikers en een enterprise-editie voor bedrijven. Over de prijs van de laatste is Hysolate onduidelijk; je moet contact opnemen met de vertegenwoordiger in Londen. Dat wordt even slikken. Hij heeft het over pakketlicenties voor vijftien, vijfentwintig, vijftig of honderd computers. Er valt te onderhandelen over jaarprijzen die schommelen rond de 400 euro per persoon.

Is Hysolate daarmee niet interessant voor onze lezers? Toch wel, bij ons draait de gratis, reclamevrije versie nu al enkele weken als een zonnetje. Je moet alleen wel de juiste free version downloaden. Op www.hysolate.com klik je op Download Hysolate Free. Dan kom je op een webpagina waar twee gratis versies staan: Hysolate Free for Isolating Endpoint Threats en Hysolate Free for Isolating Sensitive Access. Kies de eerste (linker)optie, anders download je een pakket waarin nog niet de helft van de functies zitten die we hier beschrijven.

©PXimport

Registreren

Om de gratis versie te downloaden, moet je je registreren. Daarna ontvang je per mail een downloadlink. Het installatiebestand is ongeveer 334 MB groot. Open het exe-bestand en voer het uit. Na de installatie moet je nog een keer je e-mailadres invoeren, daarmee krijg je een verificatiecode via de mail.

Daarna vraagt de set-up of je ook de browserextensie wilt installeren die niet-vertrouwde, risicovolle websites automatisch naar de geïsoleerde omgeving leidt. Doe dat! De extensie werkt overigens uitsluitend in Google Chrome. Als Chrome dus niet op je computer staat, sla deze extensie dan over.

©PXimport

Niet voor Windows Home

Paars bureaublad

Hysolate wordt automatisch geactiveerd zodra je de computer opnieuw opstart. Het programma stelt voor om een rondleiding te volgen. Die rondleiding bestaat slechts uit drie schermpjes, wat pleit voor de gebruiksvriendelijkheid van dit programma.

Eigenlijk moet je alleen weten dat je op Windows-toets+Alt+PijltjeLinks of PijltjeRechts moet drukken om naar de geïsoleerde omgeving te gaan of om naar de gewone Windows-omgeving terug te keren. Die laatste omgeving noemen we de host. Op het paarse bureaublad van Hysolate staan al een paar applicaties, zoals Chrome, Microsoft Edge, Notepad++ en 7zip. Je kunt dus al op het web surfen, zip-pakketten downloaden en programma’s installeren.

©PXimport

Schakelen

De software heeft een interessante optie voor als je met twee beeldschermen werkt. Wanneer je in de beveiligde omgeving met de rechtermuisknop in het systeemvak op het Hysolate-pictogram klikt, kun je bij Show Workspace drie mogelijkheden selecteren. Hysolate komt daarmee op beide schermen, op één scherm of op het andere scherm.

Er zijn trouwens drie manieren om van omgeving te wisselen. De eerste is ons al bekend: Windows-toets+Alt+PijltjeLinks of PijltjeRechts. De tweede optie is door rechts te klikken op het Hysolate-pictogram. Daarmee kom je bij de knop Switch Environment. De derde mogelijkheid is via de snelkoppeling op je bureaublad.

Werkruimtes

Als je in de veilige werkruimte Windows Verkenner opent, dan zie je Workspace Desktop, Workspace Downloads en Workspace Documents in plaats van het bureaublad, de map Downloads en de map Documenten. Hysolate is vooral bedoeld voor mensen die in netwerken werken en die toegang moeten blijven hebben tot documenten, applicaties, websites en randapparatuur.

De filosofie van Hysolate beschouwt de computers van een netwerk als eindpunten die door de software naar gescheiden omgevingen kunnen schakelen. Hysolate is een oplossing die de isolatietechnologie toepast die in Microsofts Windows Sandbox zit om een permanente geïsoleerde gebruiksstructuur te creëren.

©PXimport

Openen in beveiligde ruimte

Hysolate integreert enkele interessante functies in het gewone Windows 10-systeem. Stel dat je een verdacht bestand via de e-mail of op een andere manier hebt ontvangen, dan kun je dat vanuit je gewone systeem kopiëren naar de geïsoleerde omgeving of zelfs rechtstreeks openen in de Hysolate Workspace.

Wanneer dit bestand op het bureaublad staat, klik je met rechts op het bestand en kies je Copy to Workspace of Open in Workspace. Er is ook een gedeeld klembord tussen de host en de geïsoleerde omgeving. Gebruik de gewone Ctrl+C en Ctrl+V om bestanden en zelfs mappen te kopiëren en te plakken. Dit werkt twee richtingen op.

Usb-sticks

Hysolate is erg voorzichtig met usb-sticks. Er zijn namelijk veel gevallen bekend van usb-drives die malware-verspreiders bleken te zijn. Wanneer het programma actief is, komt het meteen in actie op het moment dat je zo’n drive in de pc plugt.

Er verschijnt een pop-up die vraagt of je de flash-drive wilt openen in de Hysolate Workspace. Je kunt vervolgens de bestanden in de Hysolate-werkruimte bekijken en nadat je ze hebt verifieerd, kun je ze kopiëren naar je host-systeem.

©PXimport

Website-omleiding

Als je bij de installatie de Google Chrome-extensie hebt toegevoegd, dan kun je tijdens het surfen in de gewone Windows-omgeving deze uitbreiding activeren. Je krijgt daarmee in enkele steekwoorden te lezen hoe Hysolate de geopende webpagina inschat.

De website van ComputerTotaal plaatst Hysolate bij de categorieën: Business, Education and Self-Help en Information Technology. Daaronder kun je beslissen om de webpagina onmiddellijk te openen in de geïsoleerde omgeving. Je kunt via de extensie de browser instellen zodat sites met een hoog risico (phishing, hacking, kwaadaardige extensie) en met een gemiddeld risico (gokken, inhoud voor volwassen, illegale inhoud) altijd in de Hysolate Workspace worden geopend.

Health check

Als je met rechts op het pictogram in het systeemvak klikt, kun je in de Settings ook aangeven wanneer Hysolate in rust gaat. Dit is vooral bij laptops belangrijk om hun batterij te sparen. Standaard staat dit ingesteld op dertig seconden. Je leest hier ook de status van de software. Je ziet of Hysolate Workspace actief en up-to-date is en je monitort de gezondheid (health check) van het veiligheidssysteem.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.