Een bestand van 10 MB verstuur je makkelijk als e-mailbijlage, maar bij grotere bestanden is het handig als je een alternatief hebt. Er zijn verschillende webdiensten waarmee je meerdere gigabytes kunt overzetten. We bekijken en vergelijken er een aantal.

Om een groot bestand te versturen, kun je dat comprimeren naar een zip-bestand. Met een gratis tool als 7-Zip kun je dat vervolgens ook met een wachtwoord beveiligen. Een andere optie is het grote bestand eerst opdelen met een gratis tool als GSplit, maar heel handig is dat niet.

Een eigen ftp-server, zoals FileZilla, een P2P-bestandsserver, zoals Resilio Sync, of een cloudopslagserver, zoals NextCloud, zijn alternatieven voor wie enigszins technisch onderlegd is en frequent bestanden deelt.

De gemakkelijkste oplossing is gebruik te maken van een upload- of transferdienst. We stellen je enkele gratis diensten voor, van typische https-diensten via P2P-diensten tot oplossingen die neigen naar cloudhosting en -sharing. In het tekstkader ‘Cloudopslagdienst’ aan het eind van dit artikel vermelden we enkele klassieke cloudopslagdiensten.

Grootte en snelheid

Voor we enkele transferdiensten van naderbij bekijken, gaan we eerst na waarop je zoal moet letten bij het kiezen van zo’n dienst. Prijs hoeft geen issue te zijn, want in dit artikel hebben we het uitsluitend over diensten die je (ook) helemaal gratis kunt gebruiken.

Een belangrijk criterium is wel de maximale bestandsgrootte die je in één keer kunt versturen. In onze selectie is dit minimaal 2 GB.

De transfersnelheid voor het uploaden (en downloaden) van data is ook van belang. We hebben dit weliswaar bij de diverse diensten op verschillende tijdstippen getest, maar dit is vooral toch afhankelijk van de kwaliteit van je internetverbinding en de serverdrukte. Bij zuivere P2P-diensten is dit laatste minder relevant vanwege de directe connectie tussen zender en ontvanger.

Extra criteria

Wie privacygevoelige bestanden verstuurt, wil de zekerheid hebben dat deze niet worden onderschept. De meeste diensten gebruiken https-encryptie (tls) tot aan de server. Sommige bieden zelfs end-to-end-encryptie, waarbij de bestanden enkel door de beoogde ontvanger kunnen worden ontcijferd. Dit betekent dat zelfs de serviceprovider geen toegang heeft tot de encryptiesleutels, wat bekend staat als ‘zero knowledge’.

Het is ook van belang om te weten vanaf welk platform of apparaat je bestanden kunt verzenden. Zijn dit enkel webbrowsers, of zijn er ook mobiele apps (voor Android en iOS) en desktopapplicaties (voor Windows en macOS) beschikbaar?

Bij het kiezen van een dienst zijn er nog meer overwegingen. Bijvoorbeeld of een aanmelding verplicht is, of je de transfer met een wachtwoord kunt beveiligen en of je meerdere bestanden tegelijk kunt versturen. Denk ook aan of er een daglimiet is, hoelang bestanden op de server beschikbaar blijven en of er een link of QR-code naar het geüploade bestand is. Ook handig is het om te weten of je een melding krijgt wanneer de ontvanger het bestand heeft gedownload en of je de (download)interface kunt personaliseren.

Voor diensten die zich ook profileren voor cloudhosting en sharing, zijn er nog andere overwegingen, maar dit is niet de focus van ons artikel. Alle diensten die in dit artikel worden besproken, bieden – tenzij anders aangegeven – standaard de volgende functies: versleutelde dataoverdracht, een uploadlink, een minimale retentietijd van zeven dagen, mobiele apps voor Android en iOS, en betaalde abonnementen met extra of verbeterde mogelijkheden.

Transferdiensten

WeTransfer

We beginnen met de Nederlandse dienst WeTransfer, die al meer dan een decennium bestaat en (ook) in onze regio erg populair is. WeTransfer laat je toe een complete map of meerdere bestanden tegelijk te versturen, die automatisch worden gezipt, aan maximaal drie ontvangers tegelijk.

De uploadlimiet is 2 GB. De data worden versleuteld (met AES-256) opgeslagen op de servers, maar je kunt geen wachtwoord instellen. Zowel de verzender als de ontvanger ontvangen een melding van de verzending. Daarnaast krijg je een bericht zodra de ontvanger de data heeft gedownload. Voor elke upload moet je een verificatiecode invoeren die je via de e-mail ontvangt, maar dit is niet nodig bij een gratis account.

Pluspunten

Minpunten

Oordeel

⭐⭐⭐

www.wetransfer.com

TransferXL

TransferXL heeft een uploadlimiet van 5 GB per keer, met een daglimiet van 10 GB. Je kunt bestanden naar maximaal vijf ontvangers tegelijk versturen. Een account is niet nodig. Net als bij WeTransfer kun je kiezen tussen het versturen van een mail met een link of het creëren van een link die je zelf kunt doorsturen.

Een unieke functie van TransferXL is dat je de opslagregio kunt instellen, waaronder Europa (Duitsland). Je kunt je upload ook met een wachtwoord beschermen en de data worden al in je browser versleuteld voordat ze worden verstuurd. Dat staat bekend als end-to-end-encryptie. De ontvanger ziet in de mail ook miniaturen van verstuurde afbeeldingen en video’s. Dankzij automatische compressie verlopen transfers net iets sneller.

Pluspunten

Minpunten

Oordeel

⭐⭐⭐⭐

www.transferxl.com

Smash

Smash heeft in theorie geen uploadlimiet, maar in de praktijk betekent dit dat je in een wachtrij komt zodra je meer dan 2 GB wilt uploaden. Als grootte belangrijker is dan snelheid, biedt Smash een goede oplossing. Net als bij andere diensten kun je kiezen tussen het genereren van een uploadlink of het verzenden van een e-mail met de link. Je upload kan ook met een wachtwoord worden beschermd.

Standaard ontvang je een melding wanneer de ontvanger je data heeft gedownload en je kunt voorbeeldweergaves van mediabestanden tonen, maar beide opties kun je uitschakelen. Je moet wel telkens een code invoeren om je e-mailadres te bevestigen. Uit enkele informele tests bleek dat de transfers bij Smash vaak net iets sneller verlopen dan bij de meeste andere diensten.

Pluspunten

Minpunten

Oordeel

⭐⭐⭐⭐

www.fromsmash.com

SurgeSend

SurgeSend maakt het mogelijk om zonder account bestanden tot 3 GB te versturen, met een totale opslaglimiet van 5 GB, naar maximaal drie ontvangers tegelijk. De bewaartijd van de bestanden kun je zelf instellen, met een maximum van zeven dagen. Voor het versturen is het invullen van een captcha vereist, maar e-mailverificatie, zoals bij Smash, is niet nodig.

Bestanden kunnen enkel via een link in een e-mail worden verzonden. Tijdens tests meldde de dienst soms dat er geen internetverbinding was, terwijl de connectie met andere sites wel werkte. Het verzenden van data en het ontvangen van mails, bleken doorgaans iets trager te verlopen.

Pluspunten

Minpunten

Oordeel

⭐⭐

www.surgesend.com

SendAnywhere

SendAnywhere biedt een hybride methode van bestandsoverdracht. Met deze dienst kun je direct data versturen van jouw apparaat naar de ontvanger via een P2P-verbinding. Hierbij worden de data versleuteld verstuurd en vindt er geen opslag op servers plaats. Voor deze methode moeten je data beschikbaar zijn en moet de ontvanger een zescijferige code invoeren. Als beide apparaten zich in hetzelfde netwerk bevinden, leidt dit tot zeer snelle transfers. Bovendien is er geen uploadlimiet via deze weg. Daarnaast biedt SendAnywhere de mogelijkheid om bestanden te uploaden via e-mail of een link. In dit scenario worden de data online bewaard, voor maximaal 48 uur. Hierbij geldt een uploadlimiet van 10 GB en is een (gratis) account vereist.

Pluspunten

Minpunten

Oordeel

⭐⭐⭐⭐⭐

www.send-anywhere.com

PairDrop

PairDrop is een webapp die, net als SendAnywhere, bestanden overbrengt via een P2P-verbinding. Deze app is vooral bedoeld voor transfers tussen apparaten binnen hetzelfde netwerk of via een virtueel VPN-netwerk, een zogenoemde Tailscale LAN. Dit maakt in principe snelle en onbeperkte transfers mogelijk. Gebruikers binnen zo’n netwerk die naar de PairDrop-website gaan, zien hun eigen persona verschijnen. Vanaf daar kun je zowel tekstberichten als data naar de gewenste persona versturen.

Voor het verzenden van bestanden naar externe ontvangers maakt PairDrop gebruik van een zogeheten TURN-server, die wel de data doorstuurt maar niet opslaat. Je creëert hiermee een tijdelijke openbare ruimte. Zodra de ontvanger toestemming geeft, vindt de dataoverdracht plaats.

Pluspunten

Minpunten

Oordeel

⭐⭐⭐

https://pairdrop.net

pCloud

De dienst pCloud is in de basis een cloudopslag- en sharingplatform, maar biedt ook de mogelijkheid om data te versturen via een minimalistische interface, zelfs zonder account. Net als bij veel andere diensten, kun je kiezen tussen het genereren van een uploadlink die je zelf verstuurt of het verzenden van een e-mail met een geïntegreerde link, naar maximaal tien ontvangers tegelijk.

De uploadlimiet is 5 GB per bestand. Als je kiest voor versleuteling is de limiet 200 MB per bestand, met een totaal van maximaal 5 GB aan data. De bestanden blijven zeven dagen beschikbaar. Uit informele tests bleek dat de transfersnelheid van pCloud niet erg hoog is, met gemiddeld vijf minuten per GB. Je ontvangt bevestigingsberichten bij het ontvangen, na het versturen en na de download van de bestanden.

Pluspunten

Minpunten

Oordeel

⭐⭐⭐⭐

https://transfer.pcloud.com

Lees ook: Zo beheer je met Air Explorer al je bestanden die in de cloud zwe(r)ven

Conclusie

Voor het af en toe versturen van minder dan 2 GB aan data naar een beperkt aantal ontvangers, zijn eigenlijk alle genoemde diensten geschikt. Het is helaas lastig om een algemene uitspraak te doen over de transfersnelheden. Als je regelmatig grotere hoeveelheden data wilt versturen, kunnen we TransferXL aanbevelen, met een limiet tot 5 GB. Maar wat ons betreft is de testwinnaar toch het flexibele SendAnywhere, tenzij je de ingebouwde encryptie onvoldoende vindt en je je upload met een eigen wachtwoord wilt kunnen afschermen.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.