Je maakt vast gebruik van een sociaal netwerk - vermoedelijk zelfs meerdere. Je weet waarschijnlijk ook genoeg over de privacy-instellingen van je favoriete netwerk om te zorgen dat niet de hele wereld alles van je weet. Er zijn echter manieren om je privacy nog beter te beschermen.

Je moet natuurlijk beginnen met de instellingen van je sociale netwerk. Als je de zichtbaarheid van je posts niet beperkt, of er niet voor zorgt dat je niet overal getagd wordt, heeft het geen nut om verder te gaan. Facebook heeft de meest ingewikkelde instellingen van alle sociale netwerken, dus volg onze handleiding voor volledige instructies.

©PXimport

Nadat je ervoor gezorgd hebt dat je foto's, contactgegevens en politieke mijmeringen niet voor de hele wereld zichtbaar zijn, kun je een aantal extra stappen nemen om je privacy te beschermen.

Houd permissies in de gaten

Telkens wanneer je een smartphone app downloadt, stel je de ontwikkelaars in staat om een deel van je informatie te zien. Soms is het iets simpels zoals je naam. Andere keren is het je adresboek, je Facebook of Twitter account informatie, je locatie, of je foto's.

©PXimport

Dus hoe weet je nu welke apps je adresboek plunderen of toegang tot je foto's hebben? iOS-apps moeten je tijdens de installatie toestemming vragen om je contactpersonen, locatie, Facebook account en microfoon te benaderen, en je kunt dergelijke toegang eenvoudig verlenen of intrekken in het Privacy gedeelte van de iOS Settings app.

Android had even een verborgen functie die App Ops heette waarmee je de permissies van elke app streng kon controleren, maar Google trok de functie in, drie weken na de lancering vorig jaar. Desalniettemin, in Android versie 4.3 tot en met 4.4.1 kan App Ops nog benaderd worden via controllers van derden, zoals App Opps 4.3/4.4 van Color Tiger. Je kunt deze app gebruiken voor permissiecontrole voor een breed scala van Android-apps. Wees erop bedacht dat App Ops geen officiële Android functie is, en dat controllers van derden de apps die ze aanpassen dan ook kapot kunnen maken.

Een app ontwikkelaar zou niets liever willen dan toegang hebben tot al je data, en soms is een dergelijke regeling zinvol. Bijvoorbeeld, als je je Instagram foto's op een ander sociaal netwerk wilt delen, dan is het logisch dat dat netwerk je camerarol wil benaderen. Maar die app hoeft niet je adresboek te kunnen zien, en daarom is het een goed idee om MyPermissions te gebruiken als toezichtsysteem om de permissies die je verleend hebt bij te houden.

©PXimport

De dienst, die beschikbaar is als desktop plugin, en als app voor iOS, Android, en Kindle Fire, houdt alle apps die gelinkt zijn met je Dropbox, Facebook, Google, LinkedIn, en Twitter accounts in de gaten. Als je één van je sociale netwerken gebruikt om op een andere site of app in te loggen, zal MyPermissions een melding geven.

Facebook vereist al apps die de "Login with Facebook" functie gebruiken waarmee om toestemming gevraagd wordt om op je tijdlijn te posten, maar MyPermissions gaat verder dan die eenvoudige stap.

Afluisteren op het web

Een aantal sites tegelijk in de gaten houden is eenvoudig genoeg, maar hoe zit het met de plekken die je niet bezoekt of de netwerken waarvan je geen account hebt? Hoe weet je of je naam niet steeds genoemd wordt, zoals in de roddels in een klein dorp? Je kunt meldingen instellen met de vrij nieuwe dienst Mention, een Google Alerts alternatief voor sociale netwerken.

©PXimport

Stel trefwoord meldingen in voor je naam - of andere dingen waarvan je op de hoogte wilt blijven - met Mention's iOS en Android apps, website, of Chrome app, en stel filters in voor de plekken die je in gaten wilt houden (bijvoorbeeld, Facebook en Twitter maar geen blogs of forums). Net als met Google Alerts kun je de frequentie van de meldingen kiezen. Mention lijkt vooral handig voor publieke personen of bedrijven, en de dienst biedt betaalde niveaus voor grote merken, maar het is een goede manier om je sociale reputatie te controleren.

Je kunt Google Alerts blijven gebruiken, maar Mention biedt een prettigere gebruikersinterface, meer context over de melding binnen de app, statistieken over de frequentie waarmee je genoemd wordt, en de mogelijkheid tot interactie met een melding - zo kun je op een tweet reageren zonder dat je Mention hoeft te verlaten, als je dat wilt.

Zeg gewoon nee tegen geotags

We delen zonder nadenken foto's op sociale netwerken, maar zelfs een onschuldige foto kan meer informatie bevatten dan je wilt. Wanneer je een afbeelding post, kunnen nieuwsgierige mensen de locatie van achterhalen met behulp van de geotags van de foto, of de informatie die je smartphone aan de foto's die je neemt toevoegt.

©PXimport

Onderzoekers van de University of California, Berkeley, en het International Computer Science Institute hebben een super griezelig project samengesteld dat laat zien hoeveel informatie je weggeeft wanneer je op Twitter of Instagram post - en de resultaten zijn slechts gebaseerd op posts met geotags, niet op de metadata van je foto's. Als je regelmatig voldoende afbeeldingen van een paar plaatsen deelt, kunnen stalkers eenvoudig zien waar je de meeste tijd doorbrengt en dat in hun voordeel gebruiken.

Om te voorkomen dat je de hele wereld vertelt waar je hoogstwaarschijnlijk op een bepaalde dag zult zijn, kun je het beste de locatiediensten uitschakelen wanneer je op sociale netwerken post. Je kunt voorkomen dat je smartphone geotags aan je foto's toekent door de instellingen van de camera aan te passen.

Ga ondergronds

Als je je privacy erg serieus neemt wil je uiteraard geen netwerk gebruiken dat informatie aan adverteerders doorspeelt. Nieuwe sociale sites en messaging apps beweren extra privacy te bieden in de vorm van encryptie, geheime groepen, en peer-to-peer protocollen om te voorkomen dat bedrijven (of de NSA) je gangen nagaan.

BitTorrent, Sgrouples, Silent Circle, en Wickr zijn slechts een paar van de bekende namen in de geheime sociale ruimte, die je manieren bieden om te communiceren zonder dat je je data op het spel zet.

Dit is een vrij vertaald artikel van onze Amerikaanse zustersite TechHive.com. Beschreven termen, handelingen en instellingen kunnen regiogebonden zijn.

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.