Even een filmpje monteren zonder dat het ingewikkeld wordt? ClipChamp werkt lekker eenvoudig en heb je zo in de vingers, heerlijk toch? Daarnaast bevat het programma meer dan voldoende functies voor zowel beginners, gevorderden als doorgewinterde filmliefhebbers om in een mum van tijd de mooiste resultaten neer te zetten. 

We filmen wat af met onze smartphones, en om er echt wat moois van te maken, heb je software nodig. Na het lezen van die artikel weet je: De basis van ClipChamp | Hoe je filmpjes inlaadt, knipt en plakt | Welke extra features je kunt toevoegen | Hoe je geluid onder de video zet | Hoe je je film exporteert.

Ook interessant voor jou:
Gratis films monteren in Windows 10 met DaVinci ResolveGratis films monteren met DaVinci Resolve (deel 2)

Om van een plukje losse filmpjes een leuk en samenhangend geheel te maken dat je makkelijk kunt afspelen, of delen op bijvoorbeeld YouTube of sociale media, heb je een videomontage-programma nodig. Er was een tijd dat je het populaire programma Windows Movie Maker bij Microsoft kon downloaden, maar helaas is dat al een hele tijd niet meer beschikbaar. Gelukkig is in Windows 11 recentelijk een prima alternatief verschenen: ClipChamp. Meteen ook handig om een reeks foto’s te presenteren, of maak een mix van bewegend en stilstaand beeld. Voor de volledigheid: dat beeldmateriaal mag natuurlijk ook met een andere digitale camera gemaakt zijn dan die van je telefoon.  

De nieuwe Windows Movie Maker 

De kans is groot dat het programma al op jouw computer te vinden is. Dit controleer je eenvoudig via Zoeken op de taakbalk, of klik op Start en gebruik het zoekveld daar. Een alternatief is klikken op Start, daarna op Alle apps en dan omlaag bladeren tot je de app ClipChamp – Video-editor tegenkomt. Niet aanwezig? Geen nood, dan ga je naar de Microsoft Store en haal je het daar op. 

Op het hoofdscherm van de app ClipChamp vind je straks onder het kopje Je video’s al jouw videomontages. Voor nu klik je op Een nieuwe video maken om aan de eerste montage te beginnen, of toch in ieder geval de eerste die je met ClipChamp maakt. Mocht je niet met eerder opgenomen filmpjes willen werken, dan zou je ook op Iets opnemen kunnen klikken, maar omdat je op nagenoeg dezelfde plek uitkomt, is dat een beetje lood om oud ijzer. Straks laten wij zien wat je allemaal rechtstreeks vanuit ClipChamp kunt opnemen. En dat is best indrukwekkend! 

Premiumopties

ClipChamp bevat een aantal zogeheten premiumopties. Je herkent ze makkelijk aan het pictogram van een diamantje. Je mag zo’n functie gerust gebruiken, alleen krijgt de gemonteerde film dan wel een watermerkje, tenzij die premiumfunctie onder je abonnement valt. Heb je een abonnement op Microsoft 365? Dan zijn de meeste premiumfuncties daar al bij inbegrepen, een leuke meevaller. Verder bestaat er nog een mobiele ClipChamp-app. Vooralsnog alleen voor iOS en de app staat ook nog los van de Windows-versie, dus je ziet je projecten en bewerkingen niet over en weer. 

Filmpjes inladen 

Eenmaal gekozen voor Een nieuwe video maken kun je meteen aan de slag met de montage. Dat begint met het inladen van de filmpjes die je aan elkaar wilt plakken door op de paarse knop Media importeren te klikken. Let op dat links ernaast dan wel Jouw media geselecteerd moet zijn (dit licht wit op). Gaat het om filmmateriaal dat bij een clouddienst is ondergebracht en niet rechtsreeks via Windows Verkenner te benaderen is? Klik dan op het pijltje achter Media importeren, kies de betreffende dienst en volg de aanwijzingen. Gedurende de montage is het nodig dat je online bent, want niet alle verwerking vindt lokaal plaats. 

Zodra je aan de linker vensterzijde miniaturen van de filmpjes ziet, kun je deze in de gewenste volgorde naar de tijdlijn onder in het programmavenster slepen. Dit is de plek waar je de montage maakt. Vergis je je, dan kun je een filmpje in de tijdlijn eenvoudig vervangen door er een ander filmpje bovenop te slepen. Dat kleurt dan tijdelijk groen en de tekst Vervangen verschijnt. Wat ook kan, is iets naar de scheiding tussen twee filmpjes slepen om het daar in te voegen. De volgorde van de montage kun je trouwens altijd nog aanpassen door filmpjes door de tijdlijn te verslepen. 

Knippen en plakken 

Je wilt natuurlijk alleen de leukste fragmenten terugzien in de eindfilm. Bijsnijden kan eenvoudig door het beginpunt of eindpunt te verslepen. Daarnaast kun je via het schaartje Splitsen een filmpje in meerdere fragmenten knippen, waarna je deze afzonderlijk kunt gebruiken in de montage, bijvoorbeeld door ze te verplaatsen. De ongewenste stukjes verwijder je met het prullenbakje Verwijderen, de Backspace-knop, of de Delete-knop. Gooi je een tussenliggend fragment weg, dan blijft er een gat over. Houd de muis erboven en klik op het prullenbakje dat verschijnt, en de loze ruimte verdwijnt als sneeuw voor de zon. 

Via de zoomknoppen rechts boven de tijdlijn regel je dat je goed zicht hebt op het montagestuk waaraan je momenteel werkt. De volledige tijdlijn in beeld brengen kan ook als je een totaaloverzicht wilt hebben. Met de knoppen Home en End spring je lekker snel naar de uiteinden van de montage. Om naar een willekeurig punt te gaan, versleep je de witte verticale balk. Wil je meer ruimte hebben voor de voorbeeldweergave en de tijdlijn eronder? De deelvensters aan de zijkanten kun je inklappen via het tabje in de randen. 

Muziek en geluidseffecten 

Het draait bij video’s niet alleen om beeld, maar ook om geluid. Elk filmpje in de tijdlijn heeft een luidsprekersymbool waarmee je het geluid eventueel kunt uitschakelen. Wil je de geluidssterkte regelen, dan klik je uiterst rechts op Audio en gebruik je de schuifregelaar Volume: ideaal als het geluid van de filmpjes sterk wisselt. Verder kun je op de bekende manier (eigen) muziek en geluidseffecten inladen en naar de tijdlijn slepen. Houd wel altijd rekening met auteursrechten mocht je de gemonteerde video niet alleen voor jezelf houden. Via Muziek en SFX (linker vensterrand) vind je allerlei voorgeselecteerde muziekjes en geluidseffecten. Zodra je hier de muis boven een clip houdt, verschijnt een groen plustekentje waarmee je het op de huidige positie in de tijdlijn toevoegt op een (nieuw) geluidsspoor. 

Alles in verhouding 

We moeten het wel even hebben over de optimale beeldverhouding. Die hangt namelijk af van waar je de gemonteerde film voor wilt gaan gebruiken. Standaard is hij 16:9, maar je kunt ook kiezen voor bijvoorbeeld 9:16 of 1:1 of 4:5. Dat doe je met het knopje rechts naast de voorbeeldweergave, waar standaard 16:9 staat. Handig is dat zodra je de muisaanwijzer boven de keuzes laat zweven, je meteen een aanbeveling ziet voor welke videoplatformen dit het meest geschikt is. Deze verandering geldt voor de volledige montage, dus voor alle filmpjes die je in de tijdlijn plaatst. 

Is de montage-beeldverhouding anders dan die van een ingeladen filmpje? Dan wordt het beeld niet bijgesneden, maar passend gemaakt. Hoe zit dat? Kies je bijvoorbeeld 1:1 voor de montage, terwijl de originele video 16:9 is? Dan krijgt het videofragment zwarte balken langs de zijden waardoor het fragment zowel past als vierkant is. Overigens kun je het omzetten van de beeldverhouding ook aan het (online) videoplatform overlaten, alleen heb je er dan geen grip op. 

Beeldvullend maken 

Wil je liever geen zwarte balken zien? Klik dan links naast de voorbeeldweergave op Vullen om alleen het middelste gedeelte van het materiaal beeldvullend te tonen. Daarna kun je het beeld eventueel opzij slepen als je iets anders wilt zien dan het exacte midden. Klik nogmaals (Passen, dat is dezelfde knop) om terug te keren naar de vorige weergave. 

Deze acties moet je dan wel voor ieder filmpje met een afwijkende beeldverhouding uitvoeren. Daarnaast is dit enorm handig als je horizontaal en verticaal gefilmd materiaal wilt combineren in één montage. Wordt een filmpje per abuis ondersteboven of gekanteld getoond? Dan kun je dit via Draaien altijd nog rechtzetten. 

De knopjes links van de voorbeeldweergave waarmee je de beeldweergave aanpast, verschijnen trouwens alleen wanneer je het betreffende filmpje in de tijdlijn selecteert én de witte verticale afspeelbalk erbovenop zet.

Picture in Picture (PIP) 

Een leuk visueel trucje is twee filmpjes tegelijk afspelen. Eentje beeldvullend en een andere daar verkleind bovenop. Dat doe je door eerst een extra filmpje boven een ander filmpje te plaatsen in de tijdlijn. Zodra je het erheen sleept, wordt automatisch een extra videospoor toegevoegd. Klik op dat bovenste filmpje, kies links van de weergavevoorbeeld Afbeelding in afbeelding en geef aan in welke hoek van het beeld het vertoond moet worden. 

Een variant die jou nog veel meer mogelijkheden geeft, is door opnieuw twee video’s boven elkaar te zetten en vervolgens de weergave van één of beide te verkleinen door de witte hoekpunten van het groene kader te verslepen. Nu kun je helemaal zelf de grootte bepalen, net als waar welk filmpje te zien moet zijn door het te verslepen. Je mag nu zelfs meer dan twee video’s tegelijk tonen, zoals een raster van vier. 

Foto’s en andere afbeeldingen 

Behalve video’s kun je ook foto’s en andere afbeeldingen of illustraties in de montage gebruiken. Bijvoorbeeld om een flitsende diavoorstelling te maken, of om foto’s en filmpjes te combineren tot een afwisselende video. Al dan niet met hier en daar het afbeelding-in-afbeelding-effect. Inladen en op de tijdlijn plaatsen werkt precies hetzelfde als met filmpjes. Sleep met het beginpunt of eindpunt van een foto om de afspeelduur te bepalen. 

Vers van de pers 

In plaats van eerder opgenomen materiaal gebruiken, of als aanvulling hierop, kun je gloednieuw beeld- en geluidsmateriaal opnemen, rechtstreeks vanuit ClipChamp. Om dit te doen, schakel je op het montagescherm over naar Opnemen en maken. Hier zie je vier keuzes, die we voor het gemak in een iets gewijzigde volgorde doorlopen. Allereerst gebruik je Camera-opname om een nieuw filmpje te maken via de ingebouwde camera van je computer, of liever nog met een losse webcam, omdat die bijna altijd een betere beeldkwaliteit heeft. 

Wil je een presentatie opnemen of iets anders op je computer laten zien? Kies dan voor Schermopnames, druk op de rode knop, geef aan of je het volledige bureaublad of een specifiek venster wilt vastleggen en klik op Delen. Zodra je klaar bent met opnemen klik je op Delen beëindigen. Daarna kies je Opslaan en bewerken als je er tevreden over bent. Ging er iets mis en wil je een nieuwe poging wagen, dan ga je voor Opname opnieuw maken. De nieuwe video wordt op een extra track geplaatst en je kunt hem daarna bewerken of verplaatsen zoals je inmiddels gewend bent. 

Scherm en geluid 

Let erop dat tijdens een schermopname ook het omgevingsgeluid wordt vastgelegd via de microfoon van je computer of webcam. Wees je daarom bewust van wat je hoort of zegt gedurende de opname. Of schakel de microfoon uit vóórdat je aan de schermopname begint. Dat kan door naast de rode opnameknop op het microfoonpictogram te klikken en Geen te kiezen. Wil je muziek of (systeem)geluiden van de computer wel horen in de opname? Kies dan na het klikken op de rode opnameknop voor Volledig scherm en schakel de optie Systeemgeluid delen in. 

Scherm, camera en commentaarstem 

Dan is er nog een leuke variant die de twee opnamemogelijkheden combineert, en dat is Scherm en camera. Hiermee kun je het volledige scherm of een venster opnemen terwijl je ook zelf in beeld te zien bent als verkleinde afbeelding binnen de schermafbeelding. Zo geef je de opname een persoonlijk tintje. 

Heb je een voice-over nodig, maar kan of wil je liever niet zelf iets inspreken? Gebruik dan de vierde en laatste optie Tekst-naar-spraak. Dit werkt echt wonderbaarlijk goed. Tik een stukje tekst in of kopieer dit uit een document, kies een stem uit en laat het tekstfragment voor je uitspreken. Vervolgens kun je dat mediafragment boven of onder een videoclip in de tijdlijn plaatsen, waarmee je het als een echte voice-over gebruikt. 

Video exporteren 

Zodra je tevreden bent over de videomontage is het tijd om de definitieve video te genereren. Dat doe je met Exporteren rechtsboven in beeld. Kies de gewenste kwaliteit (resolutie). Zodra de video gereed is, wordt deze automatisch lokaal opgeslagen in de downloadmap van jouw computer. Aanvullend kun je aangeven of je de video bij een online-videoplatform of in je cloudopslag wilt plaatsen. 

Om vanuit het montagescherm terug te keren naar het beginscherm van ClipChamp klik je op het bovenste pictogram (een klapbord) en kies je Terug naar Home. Hier vind je deze en eventuele eerdere montages netjes terug onder het kopje Je video’s. 

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.