Oplichting via internet wordt een steeds groter probleem. Een nieuwe app dat is gelanceerd door Internet Politie - die overigens niets van doen heeft met de echte politie - gaat gebruikers helpen internetfraude te bestrijden.

Oplichting via internet neemt steeds meer verschillende vormen aan en is allang niet meer alleen gericht op ouderen en kwetsbaren. Een recent onderzoek van CBS liet zien dat het aantal Nederlanders van 16 jaar en ouder steeds verder stijgt: 15 procent was de afgelopen jaren slachtoffer. Eén op de drie slachtoffers heeft hierdoor te maken (gehad) met psychische problemen en financiële schade.

Internet Politie

De Internet Politie is een organisatie die mensen wil helpen online fraude tegen te gaan. Ze hebben de Fraude Scanner-app ontwikkeld die gebruikers moet helpen om fraude te bestrijden. De app maakt daarvoor gebruik van verschillende keurmerken en leunt op een database waarin onbetrouwbare websites in zijn opgenomen.

Nick Steenland is oprichter van Internet Politie. "Niet eerder konden we op basis van databases en meldingen van gebruikers de zogenaamde realtime trustscore inzetten. In milliseconden ziet de Fraude Scanner of een website veilig is en geeft een waarschuwing als dit niet het geval is. We maken op grote schaal het internet veiliger", aldus Steenland.

De speciale app is de afgelopen maanden uitvoerig getest door een groep van 1000 bètatesters en is nu gratis beschikbaar voor iedereen. De app is er voor Android, iOS en als browser-extensie voor onder meer Chrome.

Gamification

Wij hebben zowel de Android-app als de Chrome-extensie geprobeerd. Om van de Internet Politie-app of browser-extensie gebruik te maken. moet je een account aanmaken. Tijdens de volgende stap kun je een gepersonaliseerde avatar maken, maar gelukkig kun je die stap ook overslaan.

Het is ons niet helemaal duidelijk wat het nut is van het aanmaken van een account. Op het hoofdscherm van je profiel zie je hoeveel punten je hebt gescoord (zogeheten Experience Points, of XP's). Door het aanmaken van een profiel verdien je 10 punten, en voor elke website die je als potentieel gevaarlijk aanmerkt, krijg je één punt. Verder word je dan extra beloond als je melding geverifieerd is, wanneer je nieuwe mensen aandraagt om de app te gebruiken en nog veel meer.

Maar wat nu precies het nut is van de XP's is ons niet duidelijk. Aan de rechterzijde van het profielscherm zien we dat je met punten tussen de 0 en 249 basisbescherming hebt. Hoe meer punten, hoe hoger jouw rank is, maar er staat ook vermeld dat je korting krijgt op 'premium'.

Het is alleen niet duidelijk waarvoor die korting dan geldt, want de app en extensie van de Internet Politie is toch gratis? Na verder onderzoek blijkt dat het ook mogelijk schijnt te zijn om een betaald premium-account te nemen op Internet Politie, maar het is geheel onduidelijk wat daar dan de voordelen van zijn; dat wordt nergens uitgelegd.

Werking valt tegen

Tijdens het bezoeken van een aantal 'dubieuze' websites sloeg de browser-extensie onder Windows 10 wel alarm, maar de app op Android bij het bezoeken van dezelfde website, reageerde niet adequaat. Pas later - toen we handmatig een website hadden doorgegeven - werd die site geblokkeerd op de Android-telefoon.

Bij het bezoeken van een tweede potentieel gevaarlijke website sloeg wederom alleen de Chrome-extensie alarm; op Android gebeurde wederom niets. Echt goed beveiligd word je dus niet. Daarnaast is de knop 'Bezoek de website alsnog' relatief groot ten opzichte van het gevaar dat het bezoeken kan opleveren, dus het is vrij eenvoudig om de beveiliging te omzeilen.

De browserbeveiliging zelf - bijvoorbeeld bij het bezoeken van een website via het onveilige http-protocol - levert een betere beveiliging. De Fraude Scanner haalt voor een groot deel informatie over onveilige sites uit de databases van DomainTools, een dienst dat onderzoek doet naar domeinen. Verder zegt Internet Politie ook zelf onderzoek te doen naar malafide websites.

Geen malwarescanner

Goed om te weten: de Fraude Scanner van Internet Politie is geen malware- of antiviruspakket: gevaarlijke bestanden worden bijvoorbeeld niet tegengehouden of gescand, het gaat puur en alleen om de controle op websites en domeinen. Staat een bepaalde website niet in de database, en het systeem geeft geen alarm, dan is het mogelijk om zelf handmatig een website toe te voegen.

Daarbij geef je dan aan om wat voor site je denkt dat het gaat. Bij acceptatie wordt de website toegevoegd aan de database en zullen andere gebruikers van Fraude Scanner ook een waarschuwing krijgen als zij de website bezoeken.

Niet helemaal waterdicht

Hoewel de Fraude Scanner als extensie in je browser op zich goed werkt, biedt het geen garantie. Bevat een website bijvoorbeeld gevaarlijke code of wordt er automatisch een bestand gedownload, dan blokkeert Fraude Scanner die code of het bestand niet, maar wordt alleen gedetecteerd dat je een malafide site bezoekt. Een goed beveiligingspakket voor Windows zou waarschijnlijk beter presteren en eventuele door een website uitgevoerde malwarecode blokkeren. Bovendien ben met de Fraude Scanner ook afhankelijk van andere gebruikers die een malafide website tegenkomen, en die moeten dan uiteraard ook de extensie of de app hebben geïnstalleerd.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.