Oplichting via internet wordt een steeds groter probleem. Een nieuwe app dat is gelanceerd door Internet Politie - die overigens niets van doen heeft met de echte politie - gaat gebruikers helpen internetfraude te bestrijden.

Oplichting via internet neemt steeds meer verschillende vormen aan en is allang niet meer alleen gericht op ouderen en kwetsbaren. Een recent onderzoek van CBS liet zien dat het aantal Nederlanders van 16 jaar en ouder steeds verder stijgt: 15 procent was de afgelopen jaren slachtoffer. Eén op de drie slachtoffers heeft hierdoor te maken (gehad) met psychische problemen en financiële schade.

Internet Politie

De Internet Politie is een organisatie die mensen wil helpen online fraude tegen te gaan. Ze hebben de Fraude Scanner-app ontwikkeld die gebruikers moet helpen om fraude te bestrijden. De app maakt daarvoor gebruik van verschillende keurmerken en leunt op een database waarin onbetrouwbare websites in zijn opgenomen.

Nick Steenland is oprichter van Internet Politie. "Niet eerder konden we op basis van databases en meldingen van gebruikers de zogenaamde realtime trustscore inzetten. In milliseconden ziet de Fraude Scanner of een website veilig is en geeft een waarschuwing als dit niet het geval is. We maken op grote schaal het internet veiliger", aldus Steenland.

De speciale app is de afgelopen maanden uitvoerig getest door een groep van 1000 bètatesters en is nu gratis beschikbaar voor iedereen. De app is er voor Android, iOS en als browser-extensie voor onder meer Chrome.

Gamification

Wij hebben zowel de Android-app als de Chrome-extensie geprobeerd. Om van de Internet Politie-app of browser-extensie gebruik te maken. moet je een account aanmaken. Tijdens de volgende stap kun je een gepersonaliseerde avatar maken, maar gelukkig kun je die stap ook overslaan.

Het is ons niet helemaal duidelijk wat het nut is van het aanmaken van een account. Op het hoofdscherm van je profiel zie je hoeveel punten je hebt gescoord (zogeheten Experience Points, of XP's). Door het aanmaken van een profiel verdien je 10 punten, en voor elke website die je als potentieel gevaarlijk aanmerkt, krijg je één punt. Verder word je dan extra beloond als je melding geverifieerd is, wanneer je nieuwe mensen aandraagt om de app te gebruiken en nog veel meer.

Maar wat nu precies het nut is van de XP's is ons niet duidelijk. Aan de rechterzijde van het profielscherm zien we dat je met punten tussen de 0 en 249 basisbescherming hebt. Hoe meer punten, hoe hoger jouw rank is, maar er staat ook vermeld dat je korting krijgt op 'premium'.

Het is alleen niet duidelijk waarvoor die korting dan geldt, want de app en extensie van de Internet Politie is toch gratis? Na verder onderzoek blijkt dat het ook mogelijk schijnt te zijn om een betaald premium-account te nemen op Internet Politie, maar het is geheel onduidelijk wat daar dan de voordelen van zijn; dat wordt nergens uitgelegd.

Werking valt tegen

Tijdens het bezoeken van een aantal 'dubieuze' websites sloeg de browser-extensie onder Windows 10 wel alarm, maar de app op Android bij het bezoeken van dezelfde website, reageerde niet adequaat. Pas later - toen we handmatig een website hadden doorgegeven - werd die site geblokkeerd op de Android-telefoon.

Bij het bezoeken van een tweede potentieel gevaarlijke website sloeg wederom alleen de Chrome-extensie alarm; op Android gebeurde wederom niets. Echt goed beveiligd word je dus niet. Daarnaast is de knop 'Bezoek de website alsnog' relatief groot ten opzichte van het gevaar dat het bezoeken kan opleveren, dus het is vrij eenvoudig om de beveiliging te omzeilen.

De browserbeveiliging zelf - bijvoorbeeld bij het bezoeken van een website via het onveilige http-protocol - levert een betere beveiliging. De Fraude Scanner haalt voor een groot deel informatie over onveilige sites uit de databases van DomainTools, een dienst dat onderzoek doet naar domeinen. Verder zegt Internet Politie ook zelf onderzoek te doen naar malafide websites.

Geen malwarescanner

Goed om te weten: de Fraude Scanner van Internet Politie is geen malware- of antiviruspakket: gevaarlijke bestanden worden bijvoorbeeld niet tegengehouden of gescand, het gaat puur en alleen om de controle op websites en domeinen. Staat een bepaalde website niet in de database, en het systeem geeft geen alarm, dan is het mogelijk om zelf handmatig een website toe te voegen.

Daarbij geef je dan aan om wat voor site je denkt dat het gaat. Bij acceptatie wordt de website toegevoegd aan de database en zullen andere gebruikers van Fraude Scanner ook een waarschuwing krijgen als zij de website bezoeken.

Niet helemaal waterdicht

Hoewel de Fraude Scanner als extensie in je browser op zich goed werkt, biedt het geen garantie. Bevat een website bijvoorbeeld gevaarlijke code of wordt er automatisch een bestand gedownload, dan blokkeert Fraude Scanner die code of het bestand niet, maar wordt alleen gedetecteerd dat je een malafide site bezoekt. Een goed beveiligingspakket voor Windows zou waarschijnlijk beter presteren en eventuele door een website uitgevoerde malwarecode blokkeren. Bovendien ben met de Fraude Scanner ook afhankelijk van andere gebruikers die een malafide website tegenkomen, en die moeten dan uiteraard ook de extensie of de app hebben geïnstalleerd.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Heb je een grote woonkamer en ben je op zoek naar een nieuwe televisie? Een 65-inch model kan dan precies zijn wat je nodig hebt. Een lekker groot scherm zodat je alle details in je favoriete film of serie goed kunt zien. Op Kieskeurig.nl vonden we vijf mooie modellen voor minder dan 700 euro.

We kunnen eigenlijk niet meer zonder smart-tv. Het is immers nagenoeg de enige manier om streamingdiensten terug te kijken en dat is toch waarvoor een groot gedeelte van tv-eigenaren het toestel voor gebruikt. Het enige belangrijke is het formaat: past zo'n televisie wel in je woonkamer? Of is hij juist te klein?

Meet de afstand in centimeters van je zithoek tot de plek waar de 65 inch-tv komt te staan, gemeten vanaf ooghoogte. Deel deze afstand door 2,4 om te controleren of dit formaat geschikt is. Een 65 inch-televisie heeft een beelddiagonaal van ongeveer 165 cm. Dat betekent dat een comfortabele kijkafstand rond de 4 meter ligt (165 × 2,4 ≈ 396 cm). Zit je dus ongeveer 4 meter van het scherm, dan past een 65 inch-tv goed in jouw woonkamer.

TCL 65P69K - 2025

Voor wie een no-nonsense tv zoekt met een goede prijs-kwaliteitverhouding, zijn de tv's van TCL vrijwel altijd een goede keuze. Zo is ook de TCL 65P69K een uitstekende optie. Het 4K-beeld is scherp en helder en de tv is voorzien van Google TV. Dit besturingssysteem maakt het navigeren door apps en instellingen erg eenvoudig. Het ontwerp is eenvoudig maar modern en perfect voor wie een grote tv wil voor een kleine prijs, zonder lastige of ingewikkelde functies.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Google TV
Verversingssnelheid: 50Hz

Samsung UE65CU7020 - 2024

Deze Samsung uit 2024 is misschien niet super dun, maar met zijn strakke vormgeving misstaat hij absoluut niet in je woonkamer. Het Tizen-besturingssysteem is een sterk punt; het werkt heel soepel en de lay-out is overzichtelijk, waardoor je razendsnel schakelt tussen live-tv, streamingdiensten en je aangesloten apparaten. De UE65CU7020 tv heeft bovendien verschillende slimme functies die het gebruiksgemak verhogen. Kortom, een degelijke tv voor een mooie prijs.

Jaar van introductie: 2024
Besturingssysteem: Tizen
Verversingssnelheid: 50Hz

LG 65UA73006LA - 2025

Deze LG 65UA73006LA heeft een strak en minimalistisch ontwerp dat in veel interieurs past. Het 4K-beeldscherm levert duidelijke en gedetailleerde beelden, en het WebOS-besturingssysteem is een van de snelste en meest gebruiksvriendelijke platforms die er zijn. De Magic Remote, waarmee je gemakkelijk navigeert, draagt bij aan het gebruiksgemak. Hoewel hij misschien niet de nieuwste technologieën heeft, presteert deze tv uitstekend op de basisfuncties en is hij een prima keuze voor wie een betrouwbare en gebruiksvriendelijke televisie zoekt.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: WebOS
Verversingssnelheid: 60Hz

Philips 65PUS8000 Ambilight - 2025

De Philips 65PUS8000 Ambilight is een zeer scherp geprijsde tv. De televisie is uitgerust met 4K UHD LED-technologie en het Philips Ambilight-systeem, wat een uniek en sfeervol element toevoegt aan de tv-ervaring. Dit model is een instapper in de 2025-lijn, maar levert desondanks goede prestaties. Het ontwerp is functioneel en de tv is niet zo dik dat hij storend is. De tv is eenvoudig in gebruik en richt zich op de essentie: een groot, helder beeld en de toegevoegde waarde van Ambilight.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Titan OS
Verversingssnelheid: 60Hz

Salora 65UA550 - 2023

Dit is een model uit 2023, maar nog volop te koop. Doordat hij ietsje ouder is, ligt de prijs ook een stuk lager dan de andere tv's die hier worden besproken. De Salora 65UA550 is een 65-inch Ultra HD smart-tv die een degelijke set functies biedt voor een scherpe prijs. Het toestel draait op Android TV, waardoor je toegang hebt tot veel apps en alle streamingdiensten. Met drie HDMI 2.1-poorten is de tv ook geschikt voor het aansluiten van moderne apparaten zoals gameconsoles en mediaboxen. Het geluid wordt verzorgd door twee 12W-luidsprekers met ondersteuning voor Dolby Atmos. Daarnaast is er een ingebouwde Google Chromecast voor eenvoudig streamen van content. Kortom, een veelzijdige en betaalbare optie voor wie op zoek is naar een groot 4K-scherm.

Jaar van introductie: 2023
Besturingssysteem: Android TV
Verversingssnelheid: 50Hz