Voor onze jaarlijkse grote vergelijkende test van wifi-mesh-systemen (her)testen we alle tri-band mesh-oplossingen die op dit moment worden verkocht. Vandaag op de testbank, de Linksys Velop AX5300, een high-endmodel uit de stallen van Linksys welke inmiddels weer zo’n twee jaar mee gaat. Kan hun topmodel van toen de strijd in 2022 nog aan?

De Linksys Velop AX5300, soms wel MX10 genoemd, is het topmodel Velop wifi-mesh-systeem dat Linksys in 2020 uitbracht, maar anno 2022 nog actief wordt verkocht. Hij bestaat uit aantrekkelijke, hoekige kastjes die uitstekend aanvoelen. De aanwezigheid van vier netwerkpoorten per satelliet is fijn, menig set heeft er slechts twee of drie. Met 24,5 x 10 x 10 cm zijn ze niet overdreven groot en prima te positioneren in huis. Dit zijn opvallend genoeg dezelfde afmetingen als de iets goedkopere Velop AX4200. Eveneens een tri-band-oplossing, maar voorzien is van iets minder interne antennes.

De Velop toont zijn leeftijd echter in enkele details. Zo ontbreekt wifi 6E en is er geen multi-gigabit lan- of wan-poort. Niet dat iedereen dat nodig heeft, maar enkele sets die grofweg hetzelfde kosten bieden dat wel, zoals de TP-Link Deco XE75 (PRO). Linksys is zich daarvan bewust en heeft inmiddels nieuwe modellen aangekondigd. Ze laten de Velop naam varen en lijken een herstart te maken onder de naam “Atlas”. De tri-band Atlas sets waren op moment van testen echter nog niet verkrijgbaar. En gezien Velop nog volop wordt verkocht, haalden ze onze criteria voor de hertest.

Software en Installatie

Linksys heeft door de jaren heen grote stappen gemaakt met hun software- en appervaring. De installatie is vlot geregeld en vereist geen technische kennis. Hierdoor heb je binnen 5 à 10 minuten na het uitpakken een vlot werkend wifi-netwerk in huis. De app is overzichtelijk en ook voor leken goed te volgen. Zo zet je bijvoorbeeld vlot een gastnetwerk op of stel je wat beperkingen in voor jonge internetgebruikers.

Linksys doet dat net als Netgear en TP-Link wel met het idee dat meer opties een leek kunnen overweldigen, waardoor ze helaas kiezen om meer geavanceerde instellingen simpelweg te verwijderen in plaats van ze in een geavanceerd scherm te steken. Dat maakt Velop, net als Deco en Orbi, iets minder geschikt als je graag je complete netwerk tweakt. 

Testprotocol

De testlocatie waar we deze set getest hebben betreft een jong vrijstaand woonhuis waarbij geen sprake is van storing vanuit wifi-verbindingen uit de buurt. De vloeren zijn echter wel van beton wat een uitdaging vormt voor routers en mesh-oplossingen. We testen over drie woonlagen.

We testen met twee computers voorzien van wifi 6E. Als testserver gebruiken we een server met een multi-gigabit-netwerkaansluiting die we bedraad op het mesh-systeem aansluiten. Dit legt de bottleneck bij het te testen product. (Let op: de meeste routers, switches en computers zijn beperkt tot 1 gigabit, de hogere snelheden die je in sommige van onze testen ziet zijn enkel haalbaar in combinatie met multi-gigabit apparatuur. Ook mesh-oplossingen zonder 2,5- of 10Gbit/s-poorten zullen tot deze 1 Gbit/s worden beperkt).

We hebben gekozen voor drie specifieke testscenario’s. Test 1 richt zich puur op de maximaal haalbare snelheid (capaciteit van de antennes) van elke individuele unit. Deze test voeren met uit met onze laptops op enkele meters van en met direct zicht op de hoofdunit op een kastje in de woonkamer. Dit is dus tevens wat je grofweg mag verwachten wanneer je kiest om een satelliet elders in huis wél bedraad aan te sluiten, bijvoorbeeld als je op één locatie in huis echt de maximale snelheid wilt zien op je laptop.

Voor test 2 en 3 richten we ons specifiek op de mesh-prestaties en de kwaliteit van de verbinding tussen de satellieten onderling. We plaatsen een tweede satelliet in de hal één verdieping hoger. Voor test 2 testen we de twee apparaten in de nabijheid van deze tweede satelliet, hierdoor zien we vooral wat de onderliggende backhaul van een mesh-systeem in huis heeft.

Voor test 3 nemen we beide laptops wederom één verdieping hoger en testen we wederom via de satelliet op de eerste verdieping. Hier leunen we dus zowel op de backhaul van het mesh-systeem, als de signaalsterkte per satelliet op iets langere afstand en met hinder van muren en plafond.

Prestaties

De Linksys Velop AX5300 zet zoals praktisch elke andere mesh-oplossing in 2022 an sich best leuke resultaten neer. Zo’n 806 Mbit/s rondom, of 489 Mbit/s op de eerste verdieping via een satelliet is een keurig resultaat waar menig losse router, en zeker een oplossing met wifi-versterkers, niet snel bij in de buurt zal komen. Hij is daarmee ook duidelijk sneller dan de goedkopere Velop AX4200, al scheelt het op de tweede verdieping maar bar weinig; 291 vs. 278 Mbit/s is geen 130 euro meer waard.

Het is een teken dat de backhaul van Linksys nog altijd gewoon niet denderend is en kijken we naar alternatieven wordt dat bijna pijnlijk duidelijk: goedkopere sets zoals de Netgear Orbi RBK75x, Asus ZenWiFI XT8 en TP-link Deco XE75 PRO doen het op vrijwel elk vlak beter voor hetzelfde of minder geld. Dat laat weinig ruimte voor warme gevoelens bij een product als dit welke het primair toch echt van die prestaties moet hebben. 

Conclusie

In ons zesde jaar dat we wifi-mesh-systemen testen weet Linksys met hun Velop-serie wederom niet te overtuigen wat betreft prestaties en mogelijkheden voor de prijs. Mocht je deze reeds in huis hebben, dan is de kans groot dat alles naar behoren werkt en de prestaties zijn an sich niet onaardig, maar in de vergelijking zien we eigenlijk geen uniek voordeel waarom je deze set zou kopen boven anderen. Of je moet écht fan van het design zijn, maar daar geven wij geen punten voor. Bij een ultra scherpe prijs blijft dit een overweging, al kijken wij vooral uit naar de nieuwe Atlas-serie die wél is voorzien van wifi 6E.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.