In de vorige aflevering van dit van dit dubbelartikel hebben we uitgelegd hoe je de gratis NAS-oplossing TrueNAS Core zowel virtueel als op een fysieke machine kunt installeren en hoe je de aangesloten schijf of schijven toevoegt aan een logische ‘pool’. In deze aflevering pikken we deze draad weer op, maken we gebruikersaccounts met de nodige machtigingen aan en benaderen we NAS-shares vanuit Windows.

Als het goed is, heb je de machine met TrueNAS inmiddels weer opgestart en kijk je tegen een saai opdrachtregelmenu aan, waarin heel wat te configureren valt. Dit menu kunnen we gelukkig links laten liggen, aangezien TrueNAS over een gebruiksvriendelijke grafische interface beschikt.

Die kun je ook makkelijk vanaf je favoriete pc bereiken, waarbij we ervan uitgaan dat die zich in hetzelfde netwerk bevindt. Je hoeft alleen het ip-adres in de adresbalk van je browser te tikken: dat adres vind je onderaan het opdrachtregelmenu van TrueNAS (bijvoorbeeld http://192.168.0.127). Vervolgens meld je je aan met gebruiker root en het eerder ingestelde wachtwoord. Even later is het dashboard van TrueNAS weer zichtbaar en kun je verder.

Check-up

Het is geen slecht idee om op je dashboard of via System / Update regelmatig na te gaan of er updates beschikbaar zijn, en die te downloaden en te installeren (plaats hiervoor een vinkje bij Apply updates and reboot system after downloading). Veiligheidshalve bewaar je wel eerst de huidige configuratie met Save configuration.

Wijzelf maken gebruik van TrueNAS Core 12.0-U3.1. Via www.tiny.cc/truenasnotes vind je hierover meer informatie.

Ook is het verstandig om nog even de opslagruimte van je NAS te controleren. Wanneer je de instructies uit het vorige artikel hebt gevolgd en de rubriek Storage / Pools opent, dan verschijnt daar de logische pool van een of meer fysieke schijven die je eerder aan die pool had toegevoegd. Naast de poolnaam lees je hier onder meer ook over hoeveel vrije en bezette schijfruimte je beschikt.

Het is de bedoeling dat we bepaalde machtigingen op die pool gaan instellen. Maar voor we dat doen, creëren we eerst enkele gebruikers.

©PXimport

Stand-by

©PXimport

Accounts

Gebruikersaccounts creëren en beheren doe je via de rubrieken Accounts / Users. Voorlopig vind je hier alleen de gebruiker root terug. Druk dus maar op de knop Add en vul zowel de volledige naam als de gebruikersnaam in. Dat mogen dezelfde namen zijn, maar gebruik bij Username bij voorkeur alleen kleine letters. Uiteraard koppel je ook een stevig wachtwoord aan elk account.

Eventueel gebruik je dezelfde gebruikersnaam en wachtwoord als die van een Windows-account op het toestel waarmee je naderhand gedeelde mappen (shares) wilt benaderen. Immers, dat maakt het authenticeren weer net iets makkelijker. Zet dan ook een vinkje bij Microsoft Account, helemaal rechtsonder in het venster.

De overige opties kun je ongemoeid laten. Bevestig je wijzigingen met Submit. Even later tref je de nieuw toegevoegde gebruiker netjes in de lijst met Users aan. Wil je nog iets aanpassen, klik dan op het pijlknopje rechts van de gebruiker en kies Edit, of klik op Delete om de gebruiker te verwijderen. Op dezelfde manier kun je nu nog andere accounts creëren.

©PXimport

Gebruikersrechten

De gebruiker is aangemaakt, maar veel valt er voor hem nog niet te beleven. Wat die precies mag en niet mag, regel je door het toekennen van specifieke machtigingen op je pool. Open dus opnieuw de rubrieken Storage / Pools. In het volumeoverzicht druk je op het knopje met de drie puntjes, uiterst rechts van je pool. In het uitklapmenu selecteer je nu eerst Add Dataset en vul je een naam voor deze dataset in (bijvoorbeeld gegevens); de overige optie kun je in principe ongemoeid laten. Bevestig met Submit, zodat je terugkeert naar je pooloverzicht.

Klik nu naast de nieuw toegevoegde dataset op het knopje met de drie puntjes en kies Edit Permissions. In het uitklapmenu bij User selecteer je het zonet toegevoegde gebruikersaccount en plaats je een vinkje bij Apply user. Ook hier kun je de overige opties ongemoeid laten. Leg je keuze vast met Save.

©PXimport

Shares

Het is uiteindelijk wel de bedoeling dat die gebruiker (de dataset in) de pool vanaf een willekeurige pc in je thuisnetwerk kan bereiken. Om dat mogelijk te maken, moet je wel eerst een gedeelde map – een zogeheten ‘share’ – op de NAS creëren. Open hiervoor de rubriek Sharing en kies Windows Shares (SMB). Merk trouwens op dat je hier nog andere share-types terugvindt, waaronder Apple Shares (AFP) en WebDAV Shares, maar hierop gaan we niet verder in.

Druk nu op de knop Add, klik op het zwarte mapicoon (bij /mnt) en daal zo verder af tot je de dataset van je pool bereikt, zodat het volledige pad bovenaan te zien is (bijvoorbeeld /mnt/computertotaal-redactie/gegevens). Voer bij Name een passende naam in, bij voorkeur in kleine letters.

Uit nieuwsgierigheid wil je natuurlijk ook even op Advanced options klikken. Standaard staan daar opties als Enable ACL en Browsable to Network Clients ingeschakeld, en dat wil je zeker zo laten. Wijzig alleen iets aan de andere opties als je goed weet waar ze voor staan. Een klik op het vraagteken geeft je alvast summiere feedback. Bevestig je instellingen met Submit.

©PXimport

SMB-service

Omdat je hebt aangegeven dat je data wilt delen via Windows Shares (SMB), stelt TrueNAS nu automatisch voor om deze SMB-service te activeren. Klik dus maar op Enable service. Normaliter verschijnt ook nog de vraag Configure permissions for this share’s dataset now, maar daar hoef je (voorlopig) niet op in te gaan.

Wel is het verstandig om even na te gaan of de SMB-service wel draait. Open hiervoor de rubriek Services en zorg dat het schuifknopje in de kolom Running bij SMB is ingeschakeld en dat er een vinkje staat bij Start Automatically (dat geldt trouwens ook voor de service S.M.A.R.T.). Merk op dat hier nog heel wat andere, best interessante services beschikbaar zijn, zoals Dynamic DNS, FTP, OpenVPN Client, OpenVPN Server, SSH, Rsync en WebDAV. We hebben helaas niet de ruimte om die verder uit te spitten.

©PXimport

Windows-share

De share voor die gebruiker is nu in principe gebruiksklaar. Tijd dus om dat uit te testen vanaf een Windows-pc in hetzelfde netwerk.

Hier druk je de combinatie Windows-toets+R in, vul je \\<ip-adres-truenas-machine> in (bijvoorbeeld \\192.168.0.127) en druk je op OK. Als het goed is, verschijnt nu de vraag om je inloggegevens in te vullen. Hier tik je dan je zojuist gecreëerde gebruikersnaam en wachtwoord in. Eventueel geef je hier ook al aan dat je deze referenties wilt bewaren, zodat je die later vanaf deze pc niet opnieuw hoeft in te tikken.

Heb je per abuis de foute inloggegevens bewaard, open dan het Configuratiescherm en kies Gebruikersaccounts / Referentiebeheer / Windows-referenties. Selecteer het bewuste item, klik op Verwijderen en bevestig met Ja.

Als het goed is, verschijnt in de Verkenner nu de nieuw aangemaakte share. Die kun je net als andere mappen openen. Ook kun je hier bestanden en mappen creëren, wijzigen en verwijderen.

©PXimport

Netwerkverbinding

Gebruik je deze map frequent, dan is het wel zo handig hier een permanente netwerkverbinding voor te maken. Klik hiervoor in het navigatievenster van de Verkenner met rechts op de naam van de share. Die vind je normaliter onderaan, in de rubriek Netwerk.

Kies Netwerkverbinding maken. Selecteer een vrije stationsletter en controleer of het pad helemaal correct is ingesteld (bijvoorbeeld \\192.168.0.127\toon). Laat het vinkje staan bij Opnieuw verbindingmaken bij aanmelden en rond af met Voltooien.

De gekozen stationsletter verschijnt nu als een (netwerk)map in de Verkenner en laat zich net als andere mappen benaderen, met de juiste referenties weliswaar. Uiteraard kun je deze handelingen ook op andere Windows-pc’s in je netwerk uitvoeren.

©PXimport

Plug-ins

Er zijn nog heel wat andere functies en opties in TrueNAS, wat meteen duidelijk wordt als je door de verschillende rubrieken van de grafische interface fietst. We hebben helaas niet de ruimte om die allemaal verder uit te diepen.

Wel vestigen we graag nog even de aandacht op de rubriek Plugins. De eerste keer moet je aangeven in welke pool je die wilt bewaren (via Choose). Standaard kiest TrueNAS de (eigen) collectie iXsystems voor het plug-inaanbod. Daar zitten al enkele bekende exemplaren tussen, zoals Nextcloud, Plex Media Server en Syncthing. Je kunt ook uit de Community-Collection putten, met meer dan zestig plug-ins, waaronder ClamAV, Drupal8, Duplicati, Emby (Server) en OpenVPN Server.

Om een plug-in te installeren selecteer je die, druk je op Install en volg je na enige tijd de verdere aanwijzingen van de setup-wizard. Na de installatie verschijnt de plug-in onderaan de rubriek Plug-ins. Selecteer die en klik op Manage voor de verdere configuratie.

©PXimport

Misschien heb je wel eens een vraag gesteld aan een AI-chatbot als ChatGPT, Microsoft Copilot of Perplexity. Maar hoe ontwerp je zelf nu zo'n chatbot? Met de juiste tools is daar zelfs weinig tot geen programmeerwerk voor vereist. We bekijken twee uiteenlopende oplossingen.

Een AI-chatbot is een digitale gesprekspartner die wordt aangedreven door kunstmatige intelligentie. Meestal is de intelligentie gebaseerd op een taalmodel dat is getraind om mensachtige gesprekken te voeren. In tegenstelling tot traditionele op regels gebaseerde chatbots, die alleen vooraf ingestelde antwoorden geven, kan een AI-chatbot vrije tekst begrijpen en ‘natuurlijke’ reacties geven.

In dit artikel kijken we naar het bouwen van een eigen chatbot die je op je desktop of mobiel kunt gebruiken en zelfs op een eigen website kunt plaatsen. We bespreken twee manieren. De eenvoudigste is een no-code chatbotplatform dat het AI-gedeelte achter de schermen afhandelt en je via een gebruiksvriendelijke interface laat bepalen hoe de gespreksflow verloopt. Typische voorbeelden zijn Chatfuel en Chatbot voor zakelijke toepassingen. Daarnaast zijn er de meer toegankelijke Poe en Coze, die we hier behandelen. Onze tweede oplossing is technischer, maar flexibeler. Daarbij gebruik je de Application Programming Interface (API) van een AI-taalmodel om de AI-functionaliteit in je eigen omgeving te integreren. Hiervoor werken we graag met de online omgeving Google Colab.

Poe

Laten we starten met een gebruiksvriendelijke optie: het no-code chatbotplatform Poe (www.poe.com). Je kunt hier ook de app voor desktop of mobiel downloaden en installeren, met vrijwel dezelfde interface en functies als in de browser. De eerste keer maak je een account aan of meld je je aan met je Google- of Apple-account. Via Bots and apps kun je met allerlei AI-chatbots praten, maar in dit geval willen we vooral een eigen chatbot maken. Concreet gaat het om het creëren van een eigen ‘persona’ binnen een gekozen AI-model. Zo’n persona kun je zien als het perspectief, de rol of identiteit die je een AI-bot meegeeft.

Klik hiervoor op Create +. Je krijgt nu verschillende opties, zoals Image generation bot, Video generation bot en Prompt bot. Wij kiezen dit laatste.

Creatie

Je hoeft nu eigenlijk alleen maar een onlineformulier in te vullen. We doorlopen kort de belangrijkste onderdelen. Naast het gekozen bottype moet je een naam verzinnen. Omdat deze deel uitmaakt van de url, kies je bij voorkeur een originele, korte naam in kleine letters. Voeg ook een beschrijving toe, die zichtbaar is voor gebruikers van je bot.

Bij Base bot selecteer je een geschikt AI-model, bijvoorbeeld Claude-Haiku-3, GPT-4o-mini, GPT-5 of Grok-4. Afhankelijk van het model gelden er soms beperkingen. Poe-abonnees krijgen doorgaans uitgebreidere toegang tot de duurdere modellen.

Bij Prompt beschrijf je nauwkeurig en uitgebreid hoe de bot moet reageren. De optie Optimize prompt for Previews kun je uitgeschakeld laten. Vul bij Greeting message een welkomstwoord in dat de bot bij elke start toont. Het onderdeel Advanced kun je eigenlijk ongemoeid laten, maar interessant is wel dat je bij Custom temperature het ‘creativiteitsgehalte’ van de bot kunt instellen: hoe hoger de waarde, hoe creatiever en onvoorspelbaarder.

Bij Access kies je de zichtbaarheid van je bot. Wellicht is Only people with the access link de handigste optie, waarna de url zichtbaar wordt en je deze kunt verspreiden. Klik bovenin op Edit picture en kies of ontwerp een passend pictogram. Is alles ingevuld, klik dan onderin op Publish. Je bot is nu klaar voor gebruik. Om je bot te bewerken, hoef je deze maar bij Bots and apps te selecteren en via het knopje met de drie puntjes op Edit te klikken. Ook de optie Delete is beschikbaar.

GPT's van OpenAI

Binnen de omgeving van OpenAI (https://chat.openai.com) kun je ook je eigen AI-chatbots maken, de zogeheten GPT’s. Hiervoor heb je wel een plusabonnement nodig (23 euro per maand). Je bent daarbij ook beperkt tot de GPT-modellen van OpenAI, maar je kunt je creaties wel delen via een link of in de GPT-store.

In het kort werkt dit als volgt. Meld je aan en klik links op GPT’s. Klik rechtsboven op + Maken. Via Configureren stel je alles handmatig in, maar via Maken kan het ook ‘al converserend’. Beschrijf kort wat je GPT moet doen en voor wie. Laat de tool een naam en profielfoto voorstellen en beantwoord de vragen om toon en werking af te stemmen. Test je GPT in de preview en ga daarna naar Configureren, waar je naam, beschrijving, instructies en gespreksopeningen ziet. Bij Kennis kun je bestanden uploaden zodat je GPT ook informatie uit je eigen documenten haalt. Via Nieuwe handeling maken koppel je eventueel acties aan externe API’s, gebruik alleen API’s die je vertrouwt. Bevestig met Maken en bepaal hoe je je GPT deelt: Alleen ik, Iedereen met de link of GPT-winkel (in een zelfgekozen categorie). Rond af met Opslaan. Je kunt de link (https://chatgpt.com/g/<code><naam>) daarna kopiëren en verspreiden. Via GPT’s / Mijn GPT’s kun je eerder gemaakte GPT’s bewerken of verwijderen.

Je kunt ook je ook eigen ‘chatbots’ (GPT’s) ontwerpen, gebruiken en met anderen delen.

Poe biedt ook geavanceerdere mogelijkheden als een Server bot-type (waarmee je ook andere API’s kunt aanroepen). Via Knowledge base kun je verder eigen informatiebronnen toevoegen waaruit de bot kan putten. Voor complexere bots gebruiken we toch liever het no-code platform Coze (www.coze.com) dat veel extra opties kent. Meld je aan met je Google-account, klik op + Create in de linkerkolom en daarna op + Create bij Create agent.

Coze

Coze gebruikt de term agent in plaats van bot om duidelijk te maken dat je er een digitale assistent mee kunt maken die niet alleen met een AI-model antwoorden geeft, maar ook geheugen of context kan gebruiken en meerdere kanalen kan bedienen, zoals een website of een Discord-server, maar zover gaan we hier niet.

Vul een passende naam voor je bot of agent in en schrijf een korte maar duidelijke omschrijving, bijvoorbeeld “Deze bot haalt allerlei informatie uit onze eigen documenten rond computerbeveiliging.” Laat Personal geselecteerd bij Workspace en klik linksonder op het knopje om een geschikt pictogram te uploaden of klik op het sterretje om er een te laten genereren. Klik daarna op Confirm.

Uitwerking

Je komt nu in je dashboard waar je de bot verder vorm kunt geven. Ontwerp de persona door in het linkerdeelvenster een uitvoerige omschrijving van de bot in te vullen. Optimaliseer deze omschrijving snel met het blauwe knopje Auto Optimize prompt rechtsboven. Na bevestiging met Auto-optimize werkt Coze meteen een geoptimaliseerde prompt uit voor de persona. Klik op Replace om deze te gebruiken. In het rechterdeelvenster kun je je bot direct testen. De antwoorden komen uit de kennisdatabank van het geselecteerde model (zoals GPT-4o).

Wil je dat de bot ook uit eigen bronnen put, dan moet je deze eerst uploaden. Dit doe je in het middelste deelvenster, bij

Knowledge, waar je uit Text, Table en Images kunt kiezen. Klik op het plusknopje bij bijvoorbeeld Text en daarna op Create knowledge. Selecteer Text format en geef een naam aan je informatiebundel. Je kunt data ophalen uit bronnen als Notion of Google Doc, maar wij kiezen voor Local documents om eigen bestanden te uploaden. Klik op Create and import en versleep de gewenste documenten naar het venster. Klik daarna op Next (3x) en wat later zijn je documenten verwerkt. Rond af met Confirm en met Add to Agent rechtsboven. Je vindt je informatiebundel nu terug bij Knowledge en de bot put voortaan (ook) uit deze gegevens.

Om je bot beschikbaar te maken, klik je rechtsboven op Publish en daarna op Confirm. Je kunt hem op diverse platformen publiceren, onder meer in de Coze Agent Store. Selecteer een passende categorie en bevestig met Publish.

Extra's

Daarnaast biedt Coze nog diverse andere nuttige opties, zoals talrijke plug-ins. Klik hiervoor op het plusknopje bij Plugins of gebruik het A-knopje om automatisch geschikte plug-ins te laden op basis van je persona-beschrijving. Deze kun je meteen inzetten, eventueel na optimale afstelling via het tandwielpictogram.

API-sleutels

No code-platformen als Poe en Coze zijn handig, maar wil je meer flexibiliteit en schrik je niet terug voor enige basiscodering, dan werk je beter met de API van een AI-model. Deze fungeert als tussenpersoon die je script en de AI-dienst laat communiceren via een set regels en commando’s. We gaan uit van de API van OpenAI (GPT) en maken eerst een sleutel aan om de API-interface te gebruiken. Ga naar https://platform.openai.com/api-keys, meld je aan met je account (zoals Google) en klik op +Create new secret key. Geef de sleutel een naam, bijvoorbeeld aibot, en klik op Create secret key. Klik daarna op Copy en bewaar de sleutel op een veilige plek. Rond af met Done: de sleutel is nu toegevoegd. Je kunt deze hier op elk moment ook weer intrekken.

Interactie

Een snelle manier om een script te maken dat deze API aanroept, is via het gratis Google Colab (https://colab.research.google.com), een online notitieboek voor Python. Meld je aan met je Google-account, klik op + Nieuw notebook of ga naar Bestand en kies Nieuw notebook in Drive, en geef het ipynb-bestand (Interactive PYthon NoteBook) een zinvolle naam. Het notebook wordt automatisch in je Google Drive bewaard en is bereikbaar via het pictogram met de oranje cirkels.

Klik nu op + Code voor je eerste codecel, waarmee je de OpenAI-bibliotheek installeert:

!pip install openai

Voer dit uit met het pijlknopje en klik vervolgens op + Code voor de tweede cel met de volgende code:

from openai import OpenAI

client = OpenAI(api_key="<je_API-sleutel>")

response = client.chat.completions.create(

    model="gpt-3.5-turbo",

    messages=[{"role": "user", "content": "Wat weet je over Haarlem( Nederlands)?"}]

)

print(response.choices[0].message.content)

Je laadt hierbij eerst de geïnstalleerde Python-bibliotheek en zet je geheime sleutel in de clientconfiguratie. Vervolgens stuur je een chataanvraag naar OpenAI en bewaar je het antwoord in de variabele ‘response’. Vervolgens haal je de tekst van het (eerste) antwoord op en druk je dit af in de uitvoer van de code-cel.

Eigen chatbot

 We gaan nu een stap verder en maken er een heuse chatbot van die via een while-lus een doorlopend gesprek kan voeren:

from openai import OpenAI

client = OpenAI(api_key="<je_API-sleutel>")

messages=[

    {"role":"system","content":"Je beantwoordt elke prompt leuk, maar correct, met een rijmschema zoals ABAB of ABBA"}]

while True:

  user_input=input("Jij:")

  if user_input.lower() in ["stop","exit","quit"]:

    break

  messages.append({"role":"user","content":user_input})

  response=client.chat.completions.create(

      model="gpt-4o",messages=messages)

  bot_reply=response.choices[0].message.content

  print("Bot:",bot_reply)

  messages.append({"role":"assistant","content":bot_reply})

Zolang de gebruiker geen stopwoord invoert, blijft de lus actief. De bot antwoordt in de stijl en taal die je zelf hebt vastgelegd in de systeemrol (zie coderegel 3). Met de methode-aanroep messages.append voeg je telkens een nieuw bericht van zowel de gebruiker (user) als de bot (assistant) toe aan de gespreksgeschiedenis.

Mocht je ergens een fout hebben gemaakt in je script, dan is de kans groot dat je via de knop Fout uitleggen nuttige feedback krijgt en met de knop Accepteren (en uitvoeren) de fout zelfs automatisch kunt laten verbeteren.

In het kader ‘Mooi gepresenteerd’ lichten we kort toe hoe je dit script bijvoorbeeld ook op een eigen webpagina kunt laten draaien.

Mooi gepresenteerd

Je Colab-script werkt, maar het oogt niet fraai en je wilt het natuurlijk mooi gepresenteerd met anderen delen. Dit doe je het makkelijkst met Gradio, een opensource-Python-bibliotheek waarmee je snel een webinterface rond je script bouwt. Installeer en importeer daarvoor eerst Gradio in je Colab-omgeving:

!pip install -q gradio

import gradio

Via www.kwikr.nl/colabcode vind je de code (als py-bestand) waarmee je rond het Colab-script met Gradio een eenvoudige webinterface genereert. Deze verschijnt in je Colab-omgeving, maar je krijgt ook een publieke url te zien waar je de interface rechtstreeks kunt openen (https://<code>.gradio.live).

Dankzij de volgende aanroep in de laatste coderegel kunnen bezoekers van deze webpagina je chatbot-script ook als PWA-app op hun pc bewaren en starten:

demo.launch(share=True,pwa=True)

Een alternatief is deze webpagina via een <iframe>-instructie in de html-code van je eigen site op te nemen:

<iframe src=https://<code>.gradio.live></iframe>

Gradio heeft een eenvoudige webinterface gecreëerd voor ons chatbotscript.

Behoefte aan totale rust tijdens je treinreis? De juiste koptelefoon filtert lawaai weg en verhoogt je concentratie. Ontdek waarom active noise cancelling (ANC) niet mag ontbreken. Wij laten je zien welke functies, zoals comfort en lange accuduur, belangrijk zijn voor de forens of gelegenheidsreiziger.

Reizen met de trein kan heerlijk zijn, maar luidruchtige medepassagiers en het gedender over het spoor verstoren nogal eens de rust. Een goede koptelefoon maakt hier het verschil tussen irritatie en ontspanning. Als je op zoek bent naar de beste optie voor onderweg, is er eigenlijk maar één technologie die er echt toe doet: active noise cancelling. In dit artikel lees je waar je precies op moet letten.

Waarom active noise cancelling onmisbaar is

De absolute topprioriteit voor elke treinreiziger is active noise cancelling, oftewel ANC. Deze techniek gebruikt microfoons aan de buitenkant van de oorschelpen om omgevingsgeluid op te vangen en een tegengeluidsgolf te produceren. Vooral het constante, lage gebrom van de treinmotor en de wielen op de rails worden hiermee effectief weggefilterd. Hoewel geen enkele koptelefoon álle geluiden volledig blokkeert, zorgen modellen met hoogwaardige ANC ervoor dat je op een normaal volume naar muziek of podcasts kunt luisteren zonder dat je het volume ongezond hard hoeft te zetten om het lawaai te overstemmen.

Over-ear versus in-ear in het openbaar vervoer

Naast de technologie is de pasvorm van groot belang voor de demping. Over-ear modellen, die volledig over je oren vallen, bieden van nature al een goede passieve isolatie. De oorkussens sluiten je gehoorgang af van de buitenwereld, wat de actieve ruisonderdrukking aanzienlijk ondersteunt. Voor de meeste forenzen is dit de beste keuze. In-ear oordopjes zijn weliswaar compacter en makkelijker mee te nemen, maar laten vaak toch iets meer geluid door omdat ze minder fysieke barrière opwerpen. Als comfort en maximale stilte voorop staan, wint de over-ear variant het sowieso.

©ER | ID.nl

Comfort en accuduur voor lange ritten

Omdat je in de trein vaak langere tijd stilzit, mag de koptelefoon niet gaan knellen. Let daarom goed op de kwaliteit van de hoofdband en de oorkussens; traagschuim (memory foam) is hierbij een aanrader omdat dit materiaal zich naar je hoofd vormt en de druk verdeelt. Daarnaast is de accuduur een belangrijke factor voor de frequente reiziger. Zoek naar modellen die minimaal 20 tot 30 uur meegaan met ANC ingeschakeld. Veel moderne koptelefoons beschikken bovendien over snellaadfuncties, waardoor je na 10 minuten laden weer uren vooruit kunt. Daarmee voorkom je dat je halverwege je reis opeens zonder muziek komt te zitten.

Connectiviteit en handige functies

Een functie die specifiek in de trein van pas komt, is de transparantiemodus. Hiermee versterk je tijdelijk het omgevingsgeluid via de microfoons, zodat je een omroepbericht van de conducteur kunt horen zonder je koptelefoon af te zetten. Ook multipoint-bluetooth is een waardevolle toevoeging voor forenzen die werken tijdens het reizen. Hiermee koppel je de koptelefoon gelijktijdig aan zowel je smartphone als je laptop, zodat je naadloos kunt wisselen tussen een videocall en je favoriete afspeellijst zonder opnieuw verbinding te hoeven maken.