Safari is voor Mac-gebruikers een begrip, en hoewel externe browsers als Chrome en Firefox aan populariteit blijven winnen, houdt ook Safari een vaste schare fans. Grote kans dat je als Mac-gebruiker de instellingen in Safari grotendeels hetzelfde hebt gelaten, maar er zijn een paar opties die van Safari een nog betere browser maken dan hij al is. In dit artikel leggen we de opties aan je uit.

Ook interessant: Toegankelijkheidsopties op je Mac

Algemene instellingen

Wat de algemene instellingen van Safari betreft: we gaan ervan uit dat je al een tijdje een browser gebruikt, dus we wandelen er even snel doorheen. 

Via Instellingen - Algemeen krijg je een lijst met opties die je ook kent uit de andere bekende browsers. Zo kun je aangeven of Safari je standaardbrowser moet zijn voor het openen van links, wat er moet gebeuren als je Safari opent en waar bestanden moeten worden opgeslagen. 

Look & feel

Leuker wordt het als we het uiterlijk van Safari een beetje gaan aanpassen. Dat begint al onder de knop Tabbladen. Hier vind je bekende instellingen als het openen van een link in een nieuw tabblad met een toetsencombinatie, maar bovenaan staat de optie Tabbladindeling. Die staat standaard op Afzonderlijk, maar als je die op Compact zet, krijgt je browser ineens een heel andere look. Het huidige tabblad staat groot in beeld in de taakbalk, met je andere, inactieve tabbladen er als kleine knoppen omheen. 

Onder Geavanceerd vind je nog een instelling voor de adresbalk: de mogelijkheid om volledige url’s te tonen, in plaats van de versimpelde versie. Welke optie het handigst is voor jou, hangt natuurlijk van je persoonlijke voorkeur af. Hier kun je ook de optie aanvinken die ervoor zorgt dat je nooit een kleiner lettertype dan een van 9 punten te zien krijgt, en schakel je kleurschema’s in als je de compacte tabbladen gebruikt. 

Formulieren en wachtwoorden

Standaard slaat Safari formulieren en inloggegevens op, zodat die later automatisch kunnen worden ingevuld. Onder het kopje Formulieren kun je aangeven welke gegevens wél en welke níet moeten worden ingevuld: je kunt bijvoorbeeld kiezen om creditcardgegevens wel, maar wachtwoorden juist niet automatisch te laten invullen. Voor bepaalde gegevens moet je sowieso je hoofdwachtwoord (of vingerafdruk) invoeren als extra veiligheidslaag. 

Je wachtwoorden zelf vind je via de knop Wachtwoorden. Die worden, als je dat wilt, opgeslagen als je ergens inlogt, maar je kunt ze via het plusje ook handmatig toevoegen (of verwijderen met het minnetje). Via het rondje menu-knopje ernaast kun je ook wachtwoorden uit andere browsers importeren, of je Safari-gegevens juist exporteren. 

Handig is ook de standaard aangevinkte optie onderaan, die je waarschuwt als een van je wachtwoorden voorkomt in een bekend datalek. Geen zorgen: je wachtwoorden worden volledig versleuteld opgeslagen en getest. 

Privacy

Ook de instellingen onder Privacy zijn de moeite waard om even door te nemen. Standaard staan de eerste twee opties aangevinkt: cross-sitetracking (waarbij je gevolgd kan worden als je van de ene naar de andere website gaat) wordt voorkomen en je ip-adres wordt geblokkeerd voor bekende trackers om je privacy te waarborgen.

Cookies worden in principe toegestaan, maar dat kun je uitschakelen door het vinkje bij Blokkeer alle cookies aan te zetten. Met de knop eronder kun je zien welke websites jouw gegevens hebben opgeslagen, en kun je die al dan niet verwijderen. Let er wel op dat websites minder goed kunnen werken als je cookies niet toestaat. 

Zoeken

Tot slot nog even naar het kopje Zoeken. Daar vind je eerst een dropdown met bekende zoekmachines, voor als je liever een andere dan Google gebruikt. Extra handig is de knop Laad beste resultaat vooraf in de achtergrond. Die optie gokt het beste zoekresultaat, en heeft de bijbehorende website alvast voorgeladen als je erop klikt, zodat hij in één keer voor je neus staat. 

Conclusie

Safari is nog altijd razend populair onder Mac-gebruikers, ondanks de aanwezigheid van andere browsers als Chrome en Firefox. Veel zaken zijn vooraf al ingesteld, maar even een snel rondje door het instellingenmenu kan wonderen doen. Check de privacy-instellingen en pas de look & feel van je browser aan naar je eigen wensen, en je haalt net even wat meer uit je welbekende Mac-browser.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.