ID.nl logo
Huis

De harde schijf van je Mac defragmenteren, ja of nee?

Windows computers met een traditionele harde schijf dienen regelmatig gefragmenteerd te worden. Maar moet je ook de harde schijf van een Mac defragmenteren? En zo ja: hoe doe je dat?

OS X, en macOS, heeft een handige ingebouwde tool die allerlei onderhoudstaken voor je harde schijf uitvoert, Schijfhulpprogramma genaamd. Maar als je deze applicatie opent, zul je geen defragmentatiefunctie tegenkomen. Lees ook: Zo kun je het geheugen van je Mac uitbreiden.

Dat komt omdat de harde schijf van een Mac die op OS X 10.2 of later of macOS draait niet gedefragmenteerd hoeft te worden, dankzij een aantal ingebouwde voorzorgsmaatregelen.

Voorzorgsmaatregelen van OS X

Wanneer je een bestand opent controleert OS X hoe sterk het gefragmenteerd is, en als het uit meer dan acht fragmenten bestaat wordt het bestand automatisch gedefragmenteerd.

Bovendien verplaatst OS X kleine bestanden automatisch gezamenlijk als groep naar grotere gebieden op de harde schijf, waardoor ze vanwege de extra beschikbare ruimte meteen gedefragmenteerd raken.

OS X maakt gebruik van Hot File Adaptive Clustering, een methode waarbij bestanden die frequent benaderd maar niet gewijzigd worden, naar een plek op de harde schijf verplaatst worden die het snelst benaderd kan worden. Tijdens dit proces worden de bestanden gedefragmenteerd.

Bij het opslaan van nieuwe bestanden wordt er meteen getracht te voorkomen dat de bestanden gefragmenteerd raken. Het HFS+-bestandssysteem van OS X probeert namelijk geen onlangs vrijgekomen schijfruimte te gebruiken om nieuwe bestanden op te slaan. In plaats daarvan wordt er naar grote lege sectoren op de schijf gezocht, zodat de bestanden er in hun geheel in passen.

Wanneer wel defragmenteren?

Dankzij al deze voorzorgsmaatregelen is het meestal niet nodig om de harde schijf te defragmenteren. Maar als je harde schijf voor meer dan 90 procent vol staat, is het voor OS X vrijwel onmogelijk om gebieden en bestanden op je schijf zodanig te organiseren dat er geen fragmentatie plaatsvindt. In dat geval is het aan te raden om ruimte vrij te maken of een grotere harde schijf aan te schaffen in plaats van handmatig te defragmenteren, omdat je anders toch hetzelfde probleem blijft houden.

Defragmenteren is dus over het algemeen niet nodig, maar als je veel met real-time data werkt - zoals het bewerken van video of audio, tijdgevoelige gegevens of complexe wetenschappelijke gegevenswerving - kun je baat hebben bij het defragmenteren van je harde schijf.

Zoals gezegd vind je de defragmentatie-optie niet in Mac, zoals je die wel in oudere Windows-versies vindt. Om je Mac te defragmenteren heb je een extern programma nodig, bijvoorbeeld iDefrag.

Let op! Als je gebruik maakt van een SSD of flash drive in plaats van een traditionele harde schijf, moet je deze nooit defragmenteren. Dergelijke opslagmedia kunnen namelijk sneller kapot gaan als gevolg van het defragmentatieproces.

▼ Volgende artikel
Mario Tennis-review, Pokopia gespeeld en meer! - Bonuslevel
© Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES
Huis

Mario Tennis-review, Pokopia gespeeld en meer! - Bonuslevel

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!

▼ Volgende artikel
Gespeeld: Pokémon Pokopia is het ultieme stressmedicijn
© Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES
Huis

Gespeeld: Pokémon Pokopia is het ultieme stressmedicijn

Hoge bloeddruk? Enkeltje Pokopia. Rotdag gehad op het werk? Die verdwijnt onmiddellijk in Pokopia. Zie je het allemaal even niet meer zitten? Vind dan soelaas in Pokopia. We hebben nog flink wat speelsessies te gaan voordat we een eindoordeel kunnen vellen, maar één ding weten we zeker na anderhalf uur met Pokémon Pokopia: hoe lang je er ook doorbrengt, je vertrekt nooit zonder glimlach.

Het is donker in de grot wanneer ik uit m’n pokébal schiet. Ik ben een Ditto, je weet wel, zo’n paarse plak slijm die in alles kan veranderen. Denkend aan mijn oude trainer, diens lange, bruine lokken en kekke outfit, is slechts één gedaanteverwisseling mogelijk. Ik verander in haar, wetende dat de gigantische, door tentakels omgeven pokémon die voor me staat kan vertellen wat er gaat gebeuren.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Het is een Tangrowth, de evolutie van Tangela, die zich omdraait en eens goed naar me kijkt. Dit is niet zomaar een Tangrowth, want hij is wel erg intelligent. “Professor Tangrowth, aangenaam”, zegt hij beleefd. Al snel blijkt: hij weet alles! Zijn epistel over het verleden duidt op een inmiddels vervallen eiland, de plek waar we ons nu bevinden. De ooit zo vrolijk bloeiende flora is totaal verdord, de gebouwen die erop pronkten geruïneerd en de mensen én pokémon die hier ooit rondliepen? Die zijn vertrokken.

Het is een eiland dat een broodnodige levensimpuls nodig heeft. “En die gaan wij toedienen”, maakt de hooggeleerde pokémon duidelijk. Zo simpel is de opzet van Pokémon Pokopia. In het komende anderhalf uur van de previewsessie, gehouden bij Nintendo in Frankfurt, zet ik de eerste stappen richting een levendig, veilig en harmonieus toevluchtsoord voor alle mogelijke soorten pokémon.

Watch on YouTube

Symbiose van de lekkerste game-ingrediënten

Dat klinkt allemaal bekend, toch? Je kent het natuurlijk van Animal Crossing, waarin je een desolaat eiland omtovert tot een thuis voor talloze bewoners. Dat concept pakken Nintendo, Game Freak, The Pokémon Company en Koei Temco, ze vullen het aan met een flinke scheut Minecraft en de geliefde licentie van zakmonsters, maar dan zonder het trainen en knokken.

Ja, de kenmerkende vaardigheden en battle moves uit de Pokémon-reeks zijn er, maar in Pokopia zet je ze in om terrein te bewerken en letterlijk te vormen zoals jij het wil. Er is een uit Animal Crossing afkomstige doe-het-zelf-tafel aanwezig, waar je verzamelde objecten zoals stenen en takken gebruikt om nieuwe objecten voor je eiland te maken. Eenvoud is de regel: met één druk op de knop ben je aan het verzamelen en net zo snel sla ja aan het craften. Voordat je het weet ben je weer rond aan het lopen om met pokémon-moves de grond onder je voeten à la Minecraft te formeren en bewerken.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Zo leer ik in de eerste minuten dat het waterpistool van een Squirtle uitgedroogde grond en gras groen doen kleuren. Bloemen en bomen groeien en bloeien als de waterpokémon er letterlijk zijn plasje over heeft gedaan. Hetzelfde geldt voor Charmander, wiens vlammen een warm haardvuur ontsteken. Of wat dacht je van Bulbasaur, wiens lianen letterlijk nieuw gras uit de grond doen ontspruiten? Maar voordat je daar überhaupt aan kunt denken, moet je dat soort moves wel leren. Het is maar goed dat ik een Ditto ben!

Het gemak waarmee dat allemaal gaat is bijna kinderlijk intuïtief. Lukt het je een pokémon voor je te winnen door simpele taken voor ze te voltooien, dan gunnen ze jou de mogelijkheid om hen te imiteren en hun kenmerkende manoeuvre te leren. Zo vraagt Bulbasaur bijvoorbeeld om een lekker bedje bij het gras. Geen probleem, ik raap wat takken en bladeren bij elkaar en bouw een bedje. “Thanks maat, hier heb je mijn move én mijn gelijkenis!”

Slide
Slide
Slide
Slide
Slide
Slide

Dit is mijn thuis!

Gelukkig gooien de makers genoeg nieuwe spelmechanieken in de mix om te zorgen dat Pokopia niet in mum van tijd tot gapen en geeuwen leidt. Is het niet een nieuwe move om het eiland mee te veranderen, dan zijn het wel aanwijzingen van nieuwe pokémon die mogelijk op jouw grond kunnen verschijnen. Daar moet je de juiste omstandigheden voor creëren: waar de eerste pokémon simpelweg opduiken tussen stukjes gras, moet je al snel na gaan denken over speciale soorten terrein die specifieke pokémon aantrekken.

Wil ik een Hitmonchan laten verschijnen op mijn eiland? Dan moet ik zorgen voor een bankje en een boksbal, zodat hij lekker kan meppen en even uitrusten. Heracross? Die komt alleen tevoorschijn als ik bij een grasveld ook een boom neerzet, puur voor de schaduw. Later in de game zullen meer verschillende objecten nodig zijn om pokémon te laten verschijnen, zoals bij Tyranitar. Die vereist een kruiwagen, alleen te verkrijgen met een uitgebreider craft-recept, en natte grond om te verschijnen.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Een Combee zal zich alleen thuis voelen tussen de bloeiende bloemen en een Magikarp heeft vierkante meters aan water nodig, aangevuld met een hengeltje, om het tot zijn habitat te kunnen rekenen. Zo zorg je voor allerlei stukjes territorium op je eiland om verschillende Pokémon aan te trekken. Is dat gelukt, dan volg je het hiervoor genoemde proces om dikke maatjes met ze te worden en hun unieke moves te leren.

Vriendelijker kan bijna niet

Dat gebeurt allemaal op kabbelend tempo en met precies genoeg begeleiding, zodat je nooit het overzicht verliest. Nogmaals: heb je Animal Crossing gespeeld, dan is het echt een fluitje van een cent. Zo is het doel aan de start duidelijk: we gaan het vervallen Poké Center opknappen. Alle stapjes richting dat doel worden helder uitgelegd en hoewel ik niet tot volledige restauratie ben gekomen, voel ik aan mijn water dat er vanuit dat gebouw meer bouw- en craft-uitdagingen voort zullen vloeien.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Het geheel is voorzien van een uiterst vriendelijk toontje, zowel in gameplay als dialoog en muziek. Terrein bewerken doe je met een simpel, grid-based systeem waarbij je exact ziet welk stukje grond je gaat bewerken. Je komt tot rust op je pokémoneiland, een ultiem stressmedicijn na bijvoorbeeld een lange werkdag.

Toeristen op elkaars eiland

Het punt waarop ik niet wil stoppen met spelen komt zoals wel vaker in het staartje van de previewsessie. Op dat moment zijn we met alle aanwezigen in de ruimte samen aan het spelen op één eiland. Terwijl we elkaar zien lopen, vliegen, graven en varen komt de ene na de andere nieuwe pokémon tevoorschijn. Het voelbare plezier onder collega’s maakt dat niemand echt wil stoppen met toerist zijn op elkaars eiland.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

We waren net bezig om een museum te bouwen - weer zo’n bekende uit Animal Crossing - als de tijd op is. Met een zucht legt ik mijn controller neer. “Jammer, ik ging zo lekker”, gaat er door m’n hoofd. Maar ook: die glimlach. Want ja, van Pokopia vertrek je absoluut niet zonder glimlach, zo zei ik eerder al.

Pokémon Pokopia brengt je straks bij de volledige versie een prettig pakket waarin de terraforming uit Minecraft samenkomt met de verzameldrift, ontwerpzucht en het saamhorigheidsgevoel uit Animal Crossing. De warme, volvette en oh zo smaakvolle pokémonsaus eroverheen zorgt voor een werkelijk feest der herkenning waarvan de eindtijd het liefst nooit aanbreekt.

Pokémon Pokopia verschijnt op 5 maart voor Nintendo Switch 2.