ID.nl logo
Waarom de zelfrijdende Apple auto nog een lange weg te gaan heeft
© Reshift Digital
Huis

Waarom de zelfrijdende Apple auto nog een lange weg te gaan heeft

Met je iPhone in je hand naar je zelfrijdende Apple auto wandelen, instappen en je naar je opdrachtgever laten vervoeren. Waar een iMac op je staat te wachten om je werk op te doen. Is dit een toekomst die Apple voor zich ziet? We zetten geruchten over Apple's entree in de auto-industrie op een rij.

Bron afbeelding: LetsGoDigital / Jermaine Smit (concept)

Sinds we ter ore zijn gekomen dat Apple zelfrijdende auto’s wil maken, gonst het van de geruchten. Zo zou autofabrikant Hyundai zijn benaderd om voor de iPhone-fabrikant een autonome, elektrische auto te maken. Hyundai zou dan de hardware doen, dus de auto, terwijl Apple verantwoordelijk is voor de software, dus de technische kant. Echter zijn deze geruchten inmiddels ontkracht door Hyundai zelf, dat aangeeft niet meer met Apple om tafel te zijn.

De Apple-auto wordt waarschijnlijk een zelfrijdende auto, maar niet eentje voor een taxibedrijf. Het gaat waarschijnlijk om een auto voor consumenten, die dankzij lidar-scanners de omgeving kan scannen, lijkend op de lidar-scanners uit de iPad Pro. Er zijn echter ook geruchten dat het juist wel om een ‘werk’-auto zou gaan, maar dan eentje die pakketten bezorgt. Er wordt ook beweerd dat het om robottaxi’s gaat. Het moge duidelijk zijn, de roddels schieten alle kanten op.

Alles in eigen hand

Tegelijkertijd zou Apple volgens bronnen in een bericht van Reuters wel zelf ook de hardware willen maken. Sowieso heeft de techgigant de laatste tijd al meer naar zich toegetrokken qua fabricage, waardoor dat een logische weg lijkt om te gaan. Bovendien heeft Apple recentelijk Porsch-ingenieur Manfred Harrer ingehuurd, die bij Porsche chassis-ontwerpen maakte. Het blijft echter alle kanten opgaan wat de verhalen rondom Apple’s Project Titan betreft.

Apple zou ongeveer 55 autonome testauto’s hebben en ook echt volop testen. Deze autonome auto’s zouden al door de lokale verkeersdienst in Californië zijn goedgekeurd. Daarnaast zouden er duizenden Apple-medewerkers aan Project Titan werken. 

Hierover houdt Apple over het algemeen de lippen stijf op elkaar, al heeft Tim Cook gezegd dat het bedrijf wel interesse heeft in “slimme toevoegingen binnen zelfrijdende auto’s”. 

Het echte paradepaardje in de Apple-auto zou de lithium-ijzer-fosfaat-accu zijn met monocell. Dit schijnt een revolutionaire accu te zijn die een hogere capaciteit aankan waardoor de auto verder kan rijden. 

Geen interesse in Tesla

Dit terwijl Tesla ook volop werkt aan een betere accu voor zijn auto’s. Volgens Elon Musk heeft hij jaren geleden geprobeerd om Tesla aan Apple te verkopen voor 60 miljard dollar (een tiende van de waarde van nu). Toen wilde Tim Cook niet eens een afspraak inplannen, aldus Musk.

Kort door de bocht genomen kun je stellen dat Apple blijkbaar geen interesse heeft om zelf autofabrikant te worden. Aan de andere kant kan het ook simpelweg betekenen dat Apple geen interesse heeft in specifiek Tesla, of dat het om andere redenen niet is gelukt om een afspraak te maken om een eventuele overname te bespreken. Immers weten we niet hoe Musk het allemaal heeft aangepakt.

Juist de grote mate van vaagheid impliceert dat Apple nog niet heel ver is met zijn plannen rondom zo’n auto. Hoewel het al jaren bezig is met Project Titan, lijkt het alsof daar maar weinig schot in zit. Wat Apple ook doet, de auto-industrie kijkt reikhalzend uit naar de komst van een Apple-auto. Apple kan een frisse wind blazen door de verder wat vastgeroeste auto-industrie, niet alleen met creativiteit en design, maar ook met innovatie en veel geld.

Op zijn vroegst in 2025

Echter is daar nog wel veel voor nodig, ook buiten Apple om. Er wordt over de hele wereld wel volop getest met zelfrijdende auto’s, maar zowel de auto’s als de infrastructuur is er nog lang niet klaar voor om volledig zelfrijdende trajecten te creëren. Zeker in een dichtbevolkt land als Nederland is dat een grote uitdaging. Aan de andere kant zou de zelfrijdende auto van Apple er ook op zijn vroegst pas in 2025 zijn, wat zeker door de pandemie eerder later zal zijn dan eerder.

Zo zijn er veel berichten dat chipfabrikanten in de problemen zijn, waardoor er onvoldoende chips kunnen worden gemaakt. Tegelijkertijd wordt 5G de komende jaren wereldwijd uitgerold, wat de implementatie van zelfrijdende auto’s makkelijker moet maken. Kortom, waarschijnlijk is 2025 helemaal geen slecht richtjaar voor de techgigant en mogelijk wannabe autofabrikant.

▼ Volgende artikel
Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2
Huis

Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

Watch on YouTube

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

▼ Volgende artikel
Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp
© Gorodenkoff Productions OU
Huis

Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.