Met je iPhone in je hand naar je zelfrijdende Apple auto wandelen, instappen en je naar je opdrachtgever laten vervoeren. Waar een iMac op je staat te wachten om je werk op te doen. Is dit een toekomst die Apple voor zich ziet? We zetten geruchten over Apple's entree in de auto-industrie op een rij.

Bron afbeelding: LetsGoDigital / Jermaine Smit (concept)

Sinds we ter ore zijn gekomen dat Apple zelfrijdende auto’s wil maken, gonst het van de geruchten. Zo zou autofabrikant Hyundai zijn benaderd om voor de iPhone-fabrikant een autonome, elektrische auto te maken. Hyundai zou dan de hardware doen, dus de auto, terwijl Apple verantwoordelijk is voor de software, dus de technische kant. Echter zijn deze geruchten inmiddels ontkracht door Hyundai zelf, dat aangeeft niet meer met Apple om tafel te zijn.

De Apple-auto wordt waarschijnlijk een zelfrijdende auto, maar niet eentje voor een taxibedrijf. Het gaat waarschijnlijk om een auto voor consumenten, die dankzij lidar-scanners de omgeving kan scannen, lijkend op de lidar-scanners uit de iPad Pro. Er zijn echter ook geruchten dat het juist wel om een ‘werk’-auto zou gaan, maar dan eentje die pakketten bezorgt. Er wordt ook beweerd dat het om robottaxi’s gaat. Het moge duidelijk zijn, de roddels schieten alle kanten op.

Alles in eigen hand

Tegelijkertijd zou Apple volgens bronnen in een bericht van Reuters wel zelf ook de hardware willen maken. Sowieso heeft de techgigant de laatste tijd al meer naar zich toegetrokken qua fabricage, waardoor dat een logische weg lijkt om te gaan. Bovendien heeft Apple recentelijk Porsch-ingenieur Manfred Harrer ingehuurd, die bij Porsche chassis-ontwerpen maakte. Het blijft echter alle kanten opgaan wat de verhalen rondom Apple’s Project Titan betreft.

Apple zou ongeveer 55 autonome testauto’s hebben en ook echt volop testen. Deze autonome auto’s zouden al door de lokale verkeersdienst in Californië zijn goedgekeurd. Daarnaast zouden er duizenden Apple-medewerkers aan Project Titan werken. 

Hierover houdt Apple over het algemeen de lippen stijf op elkaar, al heeft Tim Cook gezegd dat het bedrijf wel interesse heeft in “slimme toevoegingen binnen zelfrijdende auto’s”. 

Het echte paradepaardje in de Apple-auto zou de lithium-ijzer-fosfaat-accu zijn met monocell. Dit schijnt een revolutionaire accu te zijn die een hogere capaciteit aankan waardoor de auto verder kan rijden. 

Geen interesse in Tesla

Dit terwijl Tesla ook volop werkt aan een betere accu voor zijn auto’s. Volgens Elon Musk heeft hij jaren geleden geprobeerd om Tesla aan Apple te verkopen voor 60 miljard dollar (een tiende van de waarde van nu). Toen wilde Tim Cook niet eens een afspraak inplannen, aldus Musk.

Kort door de bocht genomen kun je stellen dat Apple blijkbaar geen interesse heeft om zelf autofabrikant te worden. Aan de andere kant kan het ook simpelweg betekenen dat Apple geen interesse heeft in specifiek Tesla, of dat het om andere redenen niet is gelukt om een afspraak te maken om een eventuele overname te bespreken. Immers weten we niet hoe Musk het allemaal heeft aangepakt.

Juist de grote mate van vaagheid impliceert dat Apple nog niet heel ver is met zijn plannen rondom zo’n auto. Hoewel het al jaren bezig is met Project Titan, lijkt het alsof daar maar weinig schot in zit. Wat Apple ook doet, de auto-industrie kijkt reikhalzend uit naar de komst van een Apple-auto. Apple kan een frisse wind blazen door de verder wat vastgeroeste auto-industrie, niet alleen met creativiteit en design, maar ook met innovatie en veel geld.

Op zijn vroegst in 2025

Echter is daar nog wel veel voor nodig, ook buiten Apple om. Er wordt over de hele wereld wel volop getest met zelfrijdende auto’s, maar zowel de auto’s als de infrastructuur is er nog lang niet klaar voor om volledig zelfrijdende trajecten te creëren. Zeker in een dichtbevolkt land als Nederland is dat een grote uitdaging. Aan de andere kant zou de zelfrijdende auto van Apple er ook op zijn vroegst pas in 2025 zijn, wat zeker door de pandemie eerder later zal zijn dan eerder.

Zo zijn er veel berichten dat chipfabrikanten in de problemen zijn, waardoor er onvoldoende chips kunnen worden gemaakt. Tegelijkertijd wordt 5G de komende jaren wereldwijd uitgerold, wat de implementatie van zelfrijdende auto’s makkelijker moet maken. Kortom, waarschijnlijk is 2025 helemaal geen slecht richtjaar voor de techgigant en mogelijk wannabe autofabrikant.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.