Energiebesparing is het modewoord van 2008. Asus doet vrolijk mee met de P5Q-PRO, "mét geavanceerde energiebesparende functies." Maar werkt het nu ook echt?

We zijn nogal sceptisch op producten die als 'groen' worden aangeprezen en zo bekijken we ook de P5Q PRO van Asus. Asus claimt dat de nieuwe EPU-6 Engine voor een flinke energiebesparing kan zorgen door zes onderdelen van de computer te monitoren en aan te passen. Daar zijn we dus wel benieuwd naar.

De P5Q PRO is gebaseerd op Intel's P45-chipset, die zeker geen onverdienstelijke scores neerzet. De benchmarkresultaten van ons testsysteem liggen marginaal lager dan bij de P5E3 Premium met X48-chipset en dat is niet verkeerd. Het is wel belangrijk in het achterhoofd te houden dat de P45 voornamelijk gekoppeld zal worden aan ddr2-geheugen, waar de X48 exclusief voor ddr3 bedoeld is. Dit verklaart ook het grooste deel van de prestatieverschillen. Wel is dit moederbord voorzien van de gloednieuwe ICH10-southbridge, die betere doorvoerwaarden neerzet dan de ICH9. Het is jammer dat Asus voor de P5Q PRO gekozen heeft voor een netwerkchip van Athenos; deze netwerkcontroller is duidelijk langzamer dan de veelgebruikte Realtek- en Marvell-concurrenten.

Is de P5E3 Premium nog het toonbeeld van een voorbeeldige layout, bij de P5Q PRO lijken de ontwerpers van Asus een dagje vrijaf genomen te hebben. Dat de sata-poorten niet aan de rand geplaatst zijn, zullen we Asus vergeven -- vooral omdat de poorten een lange grafische kaart niet in de weg zitten én omdat Asus zo vriendelijk geweest is acht(!) sata-poorten te plaatsen. Maar dat de ide-poort zich aan de linkerzijde van het bord bevindt vinden we onhandig en de plaatsing van de floppypoort achter de aansluiting voor de voeding is gewoon dom. Vooral bij een wat kleinere kast komt er flink wat kabelorigami aan te pas om alles netjes aan te sluiten en dat komt de airflow zeker niet ten goede. De P5Q PRO is verderr voorzien van twee pci-express*16-sloten om twee ATI-kaarten in Crossfire aan te sturen. De i/o-plate is rijkelijk voorzien van usb-poorten (we tellen er zes) en kent daarnaast ook nog een firewire- en coaxiale spdif-aansluiting. Eigenlijk missen we alleen esata-aansluitingen.

Het belangrijkste onderdeel van de P5Q PRO is de EPU Six Engine. Dit is een speciale Asus-techniek om zes verschillende componenten in het systeem aan te kunnen passen aan de prestatiebehoefte. Het gaat om de cpu, de grafische kaart, de chipset, het geheugen, de harde schijf en de ventilatoren. In een speciale tool zijn verschillende scenario's in te stellen. Zo kunnen alle onderdelen van het systeem uiterst conservatief geklokt worden bij normaal gebruik, om pas weer voluit te gaan bij het spelen van een zwaardere game. Handig. Maar er zijn een paar voetnoten bij het gebruik van EPU. Zo werkt het alleen met grafische kaarten van Asus, niet die van concurrerende merken. En ook niet alle harde schijven zijn compatibel met EPU. Toch: alle kleine beetjes helpen en wanneer we ons testsysteem (met een niet-Asus-kaart) op de één-na-laagste stand inschakelen zien we het energieverbruik dalen van 109 naar 86 watt. Dat is toch een besparing van 25 procent zonder dat het systeem trager aandoet.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De Asus P5Q PRO is een bord dat nette prestaties neerzet, maar hier en daar wat vreemde kenmerken bezit zoals de afwijkende netwerkcontroller en de op punten vreemde layout. De energiebesparende functie van Asus werkt behoorlijk goed, maar u moet wel bereid zijn wat aan prestaties in te leveren. Wie een prettig geprijsd bordje zoekt doet met de P5Q PRO een goede aanschaf.FormfactorATXSocketSocket 775NorthbridgeIntel P45SouthbridgeIntel ICH10RFront Side Bus (MHz)1600 MHzGeheugentypeDDR2-1066
DDR2-800
DDR2-667
Maximaal geheugen (GB)16Grafische chipset-GeluidschipRealtek ALC1200Geluidskanalen7.1Netwerkaansluitingen1x Gigabit Ethernet
PCI-Express*16-sloten2PCI-Express*4-sloten0PCI-Express*1-sloten3PCI-sloten2AGP-sloten0Serial ATA-aansluitingen8IDE-aansluitingen1RAID-levelsRAID 0
RAID 1
RAID 0+1
RAID 5
USB (backpanel)6USB (onboard)6Overig back panelFirewire-400
Audio-in
Audio-uit
PS/2
SPDIF-out (coaxiaal)
Overig onboardFloppy
Firewire-400
SLI / CrossFireCrossFire
Coolingpassief

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: