Soms ben je naar een film of serie op Netflix aan het kijken en merk je dat er iets met het geluid aan de hand is. Dat is echt mega irritant (en ook een gigantisch first world problem), maar gelukkig zijn er oplossingen die wij meteen met je delen.

Het komt niet vaak voor, maar soms heb je audioproblemen met Netflix. Heel vervelend, want zo kun je natuurlijk niet genieten van je favoriete shows en films. Geen zorgen, want de meeste problemen zijn zo op te lossen. Voordat we dieper op specifieke problemen ingaan, willen we graag een algemene oplossing aanbieden die in de meeste gevallen volstaat. Start bijvoorbeeld eerst de tv of mediaspeler op (of het apparaat waar je Netflix op gebruikt) om te kijken of de audio weer werkt. Ook kan het helpen een soundbar, speakerset, versterker of receiver opnieuw op te starten.

Meer weten over soundbar? Waar voor je geld: 5 soundbars met écht surroundgeluid

Mochten de problemen hun oorsprong niet in de hardware vinden, dan is het tijd om de Netflix-app opnieuw op te starten (of even de website af te sluiten, als je via een browser kijkt). Houden de problemen aan? Check dan of andere series of films last hebben van dezelfde problemen. Tot slot kan het helpen op te zoeken of Netflix last heeft van verbindingsproblemen. Check bijvoorbeeld de hulpsectie op de officiële website of ga naar alternatieve opties als Downdetector of Allestoringen. Soms ligt het probleem niet bij jou, maar bij de dienst zelf – en dan kun je er niets aan doen.

Ook kan het helpen om te kijken of het geluid wel aan staat en of de instellingen nog goed staan. Heb je een externe geluidsbron op je pc of tv? Check dan of het geluid wel via die speakers loopt dan.

1. Beeld en geluid lopen niet synchroon

Hoor je wel geluid, maar loopt dat niet synchroon met het beeld? Dan komt dat waarschijnlijk door een softwarefout. Wanneer je Netflix op een mobiel apparaat gebruikt, dan doe je er goed aan de app helemaal af te sluiten via de appinstellingen. Het kan ook helpen om te checken of er software-updates beschikbaar zijn. Dan bedoelen we voor de app, maar ook voor het apparaat waar je op kijkt. Sommige soundbars, receivers en versterkers bieden soms een optie aan om de audio met vertraging afte spelen; mogelijk biedt dat wat soelaas voor je problemen.

©Netflix

2. Het Netflix-geluid klinkt vervormd

Soms kan het gebeuren dat het geluid op wat voor manier dan ook vervormd klinkt. Dat kan liggen aan de opname van de serie of film, maar de kans is groter dat er een probleem is met de hardware of ontbrekende audioformaten. Dit soort problemen doen zich veelal voor op smartphones, tablets, mediaspelers en smart-tv’s. In dit soort gevallen doe je er goed aan de verbinding met eventueel extern aangesloten apparaten te controleren. Check de HDMI-kabel tussen de tv en mediaspeler, tv en versterker of receiver en tv of mediaspeler en soundbar om te kijken of er iets mis is.

Maak je gebruik van andersoortige kabels, dan kun je die ook het beste even nalopen. Doe dit alleen wanneer je merkt dat andere diensten, of misschien zelfs lineaire televisie, dezelfde kuren vertoont. Dan weet je namelijk zeker dat er iets misgaat op de verbinding. Het kan ook zijn dat je op één van de apparaten in, rondom of boven de tv-kast een verkeerde audio-instelling geselecteerd hebt, die Netflix niet ondersteunt of die een tv of mediaspeler niet bezit. Doorloop dus ook de audio-instellingen op alle apparaten, om er zeker van te zijn dat alles goed staat.

3. Je hoort de stemmen niet goed

In het verlengde van dit probleem kan het zijn dat je de stemmen niet goed hoort of verstaat. Dan klinken de achtergrondgeluiden, muziekstukken of explosie ontzettend hard en kun je niet horen wat iemand zegt. Ook dit heeft in de meeste gevallen te maken met verkeerde audio-instellingen. Heb je een versterker die 5.1-geluid ondersteunt, maar geen speakers die daarvoor geschikt zijn? Dan kan het zijn dat wanneer je 5.1 activeert, de kanalen niet goed verdeeld worden over de speakers die je reeds geïnstalleerd hebt. Met dit soort dingen moet je dus echt even goed opletten.

Net zoals bij het vorige probleem moet je ook hier echt alle geluidinstellingen nalopen op alle apparaten. Omdat de opstelling per huis flink verschilt, kunnen we hier niet te specifiek op ingaan. Je moet dus even zelf op onderzoek uitgaan om te checken waar het probleem kan zitten. Kijk je via een pc met een koptelefoon op? Dan moet je even kijken of je wel de juiste indeling geselecteerd hebt: Lineair PCM of Stereo. Het kan ook helpen om de juiste uitvoer te selecteren door de geluidsinstellingen van de computer te openen.

4. Netflix laat een statisch geluid horen

En over pc’s gesproken, voornamelijk met Windows aan boord, daar kun je nog weleens een statisch geluid horen. Meestal komt dit door verkeerde of gedateerde audiodrivers. Gebruik je Netflix op een Windows-pc, check dan of er misschien een update is voor je audiodrivers. Je kunt dit via Google doen, door op de fabrikantnaam te zoeken. Maar je kunt ook naar Instellingen > Windows Update > Geavanceerde opties > Optionele updates gaan. Mocht er een driverupdate beschikbaar zijn, dan kom je die hier tegen. Druk op de downloadknop om de update voor je pc te installeren.

5. Problemen met surround sound of Dolby Atmos

Netflix biedt tot slot verschillende audioformaten aan, zoals 5.1-surround, Dolby Digital Plus en Dolby Atmos. Je hebt hier wel apparaten voor nodig die dergelijke technieken ondersteunen; meestal vind je die informatie in de handleiding van tv- en audioproducten, en anders op de website van de fabrikant. Het enige wat je moet weten is welk model apparaat je hebt staan, dan kun je daar informatie over opvragen. Bovendien moet een titel ook in de genoemde formaten aangeboden worden, want anders kun je er natuurlijk helemaal geen gebruik van maken, logischerwijs.

Lees meer: Wat is Dolby Atmos, DTS:X en surroundgeluid?

Bij elke titel in de bibliotheek van Netflix staat een aantal iconen waaruit je kunt opmaken welke technologie beschikbaar is. Let daar dus ook vooral op wanneer je iets afspeelt. Bekijk je Netflix via een browser, dan kun je tegen het probleem aanlopen dat je geen surround sound hoort – Google Chrome ondersteunt bijvoorbeeld dergelijke techniek niet. In dat geval kun je misschien beter de app downloaden of gebruikmaken van een andere browser. En voor andere apparaten geldt dat alle audio-instellingen wel goed moeten staan en dat alle kabels goed zijn aangesloten.

Netflix komt natuurlijk het best tot zijn recht op een mooie televisie 👇🏻

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.