Soms ben je naar een film of serie op Netflix aan het kijken en merk je dat er iets met het geluid aan de hand is. Dat is echt mega irritant (en ook een gigantisch first world problem), maar gelukkig zijn er oplossingen die wij meteen met je delen.

Het komt niet vaak voor, maar soms heb je audioproblemen met Netflix. Heel vervelend, want zo kun je natuurlijk niet genieten van je favoriete shows en films. Geen zorgen, want de meeste problemen zijn zo op te lossen. Voordat we dieper op specifieke problemen ingaan, willen we graag een algemene oplossing aanbieden die in de meeste gevallen volstaat. Start bijvoorbeeld eerst de tv of mediaspeler op (of het apparaat waar je Netflix op gebruikt) om te kijken of de audio weer werkt. Ook kan het helpen een soundbar, speakerset, versterker of receiver opnieuw op te starten.

Meer weten over soundbar? Waar voor je geld: 5 soundbars met écht surroundgeluid

Mochten de problemen hun oorsprong niet in de hardware vinden, dan is het tijd om de Netflix-app opnieuw op te starten (of even de website af te sluiten, als je via een browser kijkt). Houden de problemen aan? Check dan of andere series of films last hebben van dezelfde problemen. Tot slot kan het helpen op te zoeken of Netflix last heeft van verbindingsproblemen. Check bijvoorbeeld de hulpsectie op de officiële website of ga naar alternatieve opties als Downdetector of Allestoringen. Soms ligt het probleem niet bij jou, maar bij de dienst zelf – en dan kun je er niets aan doen.

Ook kan het helpen om te kijken of het geluid wel aan staat en of de instellingen nog goed staan. Heb je een externe geluidsbron op je pc of tv? Check dan of het geluid wel via die speakers loopt dan.

1. Beeld en geluid lopen niet synchroon

Hoor je wel geluid, maar loopt dat niet synchroon met het beeld? Dan komt dat waarschijnlijk door een softwarefout. Wanneer je Netflix op een mobiel apparaat gebruikt, dan doe je er goed aan de app helemaal af te sluiten via de appinstellingen. Het kan ook helpen om te checken of er software-updates beschikbaar zijn. Dan bedoelen we voor de app, maar ook voor het apparaat waar je op kijkt. Sommige soundbars, receivers en versterkers bieden soms een optie aan om de audio met vertraging afte spelen; mogelijk biedt dat wat soelaas voor je problemen.

©Netflix

2. Het Netflix-geluid klinkt vervormd

Soms kan het gebeuren dat het geluid op wat voor manier dan ook vervormd klinkt. Dat kan liggen aan de opname van de serie of film, maar de kans is groter dat er een probleem is met de hardware of ontbrekende audioformaten. Dit soort problemen doen zich veelal voor op smartphones, tablets, mediaspelers en smart-tv’s. In dit soort gevallen doe je er goed aan de verbinding met eventueel extern aangesloten apparaten te controleren. Check de HDMI-kabel tussen de tv en mediaspeler, tv en versterker of receiver en tv of mediaspeler en soundbar om te kijken of er iets mis is.

Maak je gebruik van andersoortige kabels, dan kun je die ook het beste even nalopen. Doe dit alleen wanneer je merkt dat andere diensten, of misschien zelfs lineaire televisie, dezelfde kuren vertoont. Dan weet je namelijk zeker dat er iets misgaat op de verbinding. Het kan ook zijn dat je op één van de apparaten in, rondom of boven de tv-kast een verkeerde audio-instelling geselecteerd hebt, die Netflix niet ondersteunt of die een tv of mediaspeler niet bezit. Doorloop dus ook de audio-instellingen op alle apparaten, om er zeker van te zijn dat alles goed staat.

3. Je hoort de stemmen niet goed

In het verlengde van dit probleem kan het zijn dat je de stemmen niet goed hoort of verstaat. Dan klinken de achtergrondgeluiden, muziekstukken of explosie ontzettend hard en kun je niet horen wat iemand zegt. Ook dit heeft in de meeste gevallen te maken met verkeerde audio-instellingen. Heb je een versterker die 5.1-geluid ondersteunt, maar geen speakers die daarvoor geschikt zijn? Dan kan het zijn dat wanneer je 5.1 activeert, de kanalen niet goed verdeeld worden over de speakers die je reeds geïnstalleerd hebt. Met dit soort dingen moet je dus echt even goed opletten.

Net zoals bij het vorige probleem moet je ook hier echt alle geluidinstellingen nalopen op alle apparaten. Omdat de opstelling per huis flink verschilt, kunnen we hier niet te specifiek op ingaan. Je moet dus even zelf op onderzoek uitgaan om te checken waar het probleem kan zitten. Kijk je via een pc met een koptelefoon op? Dan moet je even kijken of je wel de juiste indeling geselecteerd hebt: Lineair PCM of Stereo. Het kan ook helpen om de juiste uitvoer te selecteren door de geluidsinstellingen van de computer te openen.

4. Netflix laat een statisch geluid horen

En over pc’s gesproken, voornamelijk met Windows aan boord, daar kun je nog weleens een statisch geluid horen. Meestal komt dit door verkeerde of gedateerde audiodrivers. Gebruik je Netflix op een Windows-pc, check dan of er misschien een update is voor je audiodrivers. Je kunt dit via Google doen, door op de fabrikantnaam te zoeken. Maar je kunt ook naar Instellingen > Windows Update > Geavanceerde opties > Optionele updates gaan. Mocht er een driverupdate beschikbaar zijn, dan kom je die hier tegen. Druk op de downloadknop om de update voor je pc te installeren.

5. Problemen met surround sound of Dolby Atmos

Netflix biedt tot slot verschillende audioformaten aan, zoals 5.1-surround, Dolby Digital Plus en Dolby Atmos. Je hebt hier wel apparaten voor nodig die dergelijke technieken ondersteunen; meestal vind je die informatie in de handleiding van tv- en audioproducten, en anders op de website van de fabrikant. Het enige wat je moet weten is welk model apparaat je hebt staan, dan kun je daar informatie over opvragen. Bovendien moet een titel ook in de genoemde formaten aangeboden worden, want anders kun je er natuurlijk helemaal geen gebruik van maken, logischerwijs.

Lees meer: Wat is Dolby Atmos, DTS:X en surroundgeluid?

Bij elke titel in de bibliotheek van Netflix staat een aantal iconen waaruit je kunt opmaken welke technologie beschikbaar is. Let daar dus ook vooral op wanneer je iets afspeelt. Bekijk je Netflix via een browser, dan kun je tegen het probleem aanlopen dat je geen surround sound hoort – Google Chrome ondersteunt bijvoorbeeld dergelijke techniek niet. In dat geval kun je misschien beter de app downloaden of gebruikmaken van een andere browser. En voor andere apparaten geldt dat alle audio-instellingen wel goed moeten staan en dat alle kabels goed zijn aangesloten.

Netflix komt natuurlijk het best tot zijn recht op een mooie televisie 👇🏻

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.