Bij apparatuur met een internetverbinding denk je al snel aan een router, laptop, smartphone enz. De 'gewone' spullen zeg maar. Ongewone apparatuur uitrusten met een internetverbinding, ook wel IoT, levert vaak een bijzondere combinatie of gebruiksdoel op. Of ze allemaal even nuttig zijn...

De term Internet of Things (IoT) slaat welbeschouwd nergens op. Maar om het makkelijk te houden, hanteren we het maar even als parapluterm voor 'apparaten die verbonden zijn met internet'. (Binnenkort enkel: apparaten. Punt.) De hype levert vreemde voorbeelden op van nieuwe vindingen die de zin en onzin van deze trend demonstreren.

Wat is eigenlijk de user case van een gasfornuis dat je in de trein op weg naar huis alvast kunt aanzetten via de iPhone? De wondere wereld van nu biedt ons een hele hoop met het internet verbonden apparaten. Handig, zo'n sporthorloge of webthermostaat. Maar er zijn ook genoeg producten die bijzonder vreemd zijn of waar we simpelweg niet op zitten te wachten. Hier een lijst met opvallende IoT-apparaten.

1. Digitaal boodschappenlijstje

Webwinkel Amazon heeft de Dash bedacht. Heel innovatief: je spreekt in wat je nodig hebt op het moment dat bijvoorbeeld de melk bijna op is. Vroeger schreef je dat gewoon op een briefje, maar die ellende behoort tot het verleden [voeg korrelig zwart/wit-filmpje toe van iemand die puffend met een lege pen zit te kijken]. Nu kun je streepjescodes inscannen en productnamen inspreken en staat het op een WiFi-verbonden stick. Wollig kleurenfilmpje:

2. Eiermonitor

Maar zo'n Dash vereist dat je van tevoren rekening houdt met je eisen. Nee, dan de Egg Minder, een eierdoos die door middel van sensoren bijhoudt hoeveel eieren er nog inzitten. Stel je voor dat je in de supermarkt staat en je niet hebt opgeschreven of je nog eieren nodig hebt. Geen nood, daar is een app voor! Nog handiger: hij houdt bij welke eieren het eerste op moeten voor het geval je niet van boven naar beneden werkt. Nu nog zo'n applicatie voor de melk. En de boter. En de kaas. En de...

3. Hondenkoekjesautomaat

Honden moet je niet zomaar alleen laten, want ze krijgen dan namelijk last van de psychologische aandoening Canine Separation Anxiety. Een 14-jarig meisje bedacht daarom de iPooch die via Kickstarter ook daadwerkelijk het levenslicht heeft gezien. Als je niet in de buurt bent, heb je contact met het huisdier via de videochat, terwijl de automaat op jouw commando een hondenkoekje aflevert.

[youtube]_WOFOvXziIU[/youtube]

4. Slimme wc

Alles wordt smart en zo ook het ouderwetse gemak. Vooral in Japan maakt de slimme wc een opmars door. Deze kun je doorspoelen via de smartphone (waarom?) kan muziek afspelen (waarom?) en de bril kan automatisch bewegen. Dat elimineert alvast de gehate zin "waarom doe je de bril niet omlaag?" Een nadeel - wat we wel vaker zien bij IoT - is dat het geval te hacken is waardoor onverlaten bijvoorbeeld de bidet kunnen activeren op het moment dat je net even lekker zit of je toiletbezoekgeschiedenis wordt openbaar gemaakt door hackers.

5. Voel wat spelers voelen

Sportwedstrijden kijken is zo'n passief gebeuren, dat moet interactiever kunnen. Daarom ontwikkelde televisiezender Foxtel dit shirt met haptische feedback. Daarmee voel je wat een specifieke speler voelt dankzij vibraties, inclusief snelle hartslag, impact van tackles en de brandende longen van het harde rennen. Kijkers kunnen het Alert Shirt krijgen met een abonnement op de betaalzender of via hun online winkel voor zo'n 1000 dollar.

6. Fitnesstracker voor honden

Als je te ver bent gegaan met de iPooch en je hond op dieet moet, zijn er gelukkig apparaten als de Whistle Activity Monitor. Deze werkt praktisch hetzelfde als de Nike Fuelband, maar in plaats van een quantified self heb je een quantified dog. Hij meet hoeveel de hond beweegt en maakt rapportages voor de dierenarts. Een interessantere feature: hij weet ook waar de hond zich bevindt dankzij de gps-module. Je raakt je geliefde huisdier niet zo snel meer kwijt.

7. IoT-hondenluikje

We blijven even bij de viervoeters met de PetSafe Passport Pet Door, wat in het verleden geen IoT-apparaat was. Het is namelijk een luikje voor honden of katten, dat alleen opengaat voor huisdieren die zijn uitgerust met de bijbehorende RFID-tag. De vervelende kat van de buren blijft dus buiten. Moderne versies zijn uitgerust met WiFi, zodat ze in de toekomst te programmeren/bedienen zijn via een smartphone-app.

8. Op afstand thuis bier brouwen

BrewBit is een temperatuurbeheersingsysteem voor thuisbrouwers dat verbonden is met WiFi. Temperatuurmodules houden in de gaten hoe het staat met de verhitting en via een mobiele applicatie kunnen gebruikers verhitting en afkoeling zelf beheersen. De ontwikkelaars bedachten dit systeem nadat ze zelf experimenteerden met het gistingsproces.

9. Vuilnisbak zkt. vuilnisman

Op elektronicabeurs CES was vorig jaar deze vuilnisbak bak te zien die IPS Verizon al inzet in een regio in de VS. In Nederland komen dit soort containers ook op grote schaal voor. Deze bakken zijn verbonden met het internet om te kunnen monitoren hoe vaak en wanneer ze worden gevuld. De afvalwerkingsdienst krijgt een seintje wanneer hij volraakt en kan door het afvalpatroon een efficiënter ophaalschema maken. Dat klinkt eigenlijk best handig.

10. Verduisterende ramen

Rolluiken zijn zó 1999 en ze waren niet eens met internet verbonden. Dit zijn transparante lagen op je raam die met een stroompje kunnen worden omgezet naar blinderend. Uiteraard kan dat via WiFi, zodat als je onderweg bent en de zon opeens wel heel heftig schijnt, je thuis de boel kunt verduisteren. Vinden we nu nog een beetje raar, maar dit kon nog wel eens wat gaan worden.

11. Vuilnisbak plaatst statusupdates op Facebook

Om te zie hoe sociale controle van invloed is op recyclegedrag, plaatsten onderzoekers van Newcastle University een camera in een vuilnisbak. De BinCam zoekt contact met een smartphone en maakt automatisch een foto elke keer dat de gebruiker de vuilnisbak opendoet. Die plaatjes worden dan automatisch gedeeld op Facebook.

Het gevolg is dat Facebook-vrienden het zien als iemand meer gaat recyelen. De BinCam gebruikt ook Amazon's webdienst Mechanical Turk, die taken crowdsourcet aan een publiek. De dienst stuurt de foto's door naar een jurylid die de BinCam-gebruiker een cijfer geeft aan de hand van hoe goed hij of zij recyclet.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.