Duik je regelmatig het zwembad in, dan wil je tijdens het zwemmen misschien wel naar je favoriete muziek luisteren. Met veel koptelefoons of oortjes kan dat niet, omdat ze vaak alleen maar spatwaterdicht zijn en dus niet geschikt zijn om baantjes mee te trekken. Gelukkig zijn er voldoende koptelefoons waarmee dat wél kan. Maar waar moet je op letten wanneer je een waterdichte koptelefoon kopen wilt? Dat leggen we uit in dit artikel, waarin we je ook meteen drie kooptips geven.

In het kort: 🎧 Wat je moet weten als je een waterdichte koptelefoon wilt kopen 🎧 Waarom je een (ingebouwde) MP3-speler nodig hebt 🎧 Kooptip: 3 goede waterdichte koptelefoons

Ook interessant voor jou: Beginnen met zwemmen, zo doe je dat

Eerst checken: de IPX-classificatie

Wil je zeker kunnen weten dat je kunt zwemmen met de koptelefoon of oortjes die je op het oog hebt? Kijk dan naar de IPX-waarde. Om aan te geven hoe waterdicht een elektrisch apparaat is, wordt er gewerkt met IPX-codes. Achter de X komt een cijfer; hoe hoger dat is, hoe meer het apparaat beschermd is tegen vocht. De classificering loopt van IPX0 (helemaal geen bescherming) tot en met IPX9 (vochtdicht). Het apparaat is dan vochtdicht en je kunt het gebruiken bij een vochtigheidsgraad van meer dan 90%.

Kom je onder de IPX7, dan wordt (naarmate het cijfer lager wordt) de bescherming tegen water steeds slechter. Heb je IPX6-oortjes, dan zijn ze nog waterbestendig en zou je ze kunnen gebruiken om te hardlopen terwijl het regent. Maar bij IPxX zijn ze hooguit nog spatdicht, en kom je bij IPX2, dan zijn ze alleen nog maar drupdicht.

Vaak wordt een koptelefoon met IPX7 waterdicht genoemd, maar eigenlijk is dat meer 'dompeldicht'. Zou je hem dan een half uur lang onderdompelen op maximaal 1 meter diepte, dan zou hij die periode blijven werken. Voor een echte watersport als zwemmen of surfen is IPX8 eigenlijk een vereiste: dan weet je zeker dat je de koptelefoon of oortjes tijdens het zwemmen kunt gebruiken!

Wat er naast IPX nog meer belangrijk als je wilt zwemmen met oortjes?

Ga je zwemmen of surfen, dan is er wat meer onderzoek nodig dan alleen de IP-classificatie. Zo hebben veel waterdichte koptelefoons een bluetooth-verbinding met je telefoon nodig om muziek af te spelen, maar de radiofrequenties die hiervoor worden gebruikt (2.40GHz tot 2.48GHz) werken niet goed onder water. Zelfs al ligt je telefoon direct naast het zwembad: een koptelefoon met bluetooth is niet aan te raden als je gaat zwemmen.

Ga voor een koptelefoon met ingebouwde MP3-speler

Kies in plaats daarvan voor een koptelefoon met ingebouwde MP3-speler. De oortjes dienen dan als opslagmedium voor al je muziek en je hoeft je geen zorgen te maken over de verbinding met je telefoon. Let er bij de aanschaf van de oortjes wel op dat je voldoende opsl ag hebt. Meestal bieden koptelefoons met een ingebouwde MP3-speler tussen de 2 GB en 8GB aan opslag. Om een idee te geven: met 4 GB kun je ongeveer 1.000 nummers opslaan. Dat is muzikale begeleiding voor heel wat baantjes ...

Een koptelefoon met ingebouwde MP3-speler heeft soms geen optie om ook nog via bluetooth te luisteren naar muziek. Dit is bijvoorbeeld het geval bij de populaire zwemoordopjes Aftershokz Xtrainerz. Dit betekent dus dat je altijd eerst je muziek moet downloaden op de oortjes. Er is dan geen mogelijkheid om via Spotify naar muziek te luisteren als je een keer niet in het water ligt.

Zoet of zout water

Veel oortjes zijn niet geschikt zijn voor gebruik in zout water. Ga dus niet de zee in met je koptelefoon. Sony beveelt bijvoorbeeld voor de WS610 Walkman WS-serie aan alleen te zwemmen in zoet water. Zwemmen in meren, rivieren en plassen zou dus in theorie kunnen. Als je gaat zwemmen in chloorwater, bijvoorbeeld in het zwembad, zorg dan dat je je koptelefoon na afloop goed afspoelt met kraanwater.

In de omschrijving van een koptelefoon staat vaak hoe lang je ermee aan één stuk door kunt zwemmen. Houd je daaraan om te voorkomen dat je je oortjes beschadigt. Ook zie je tot hoe diep je onder water kunt zwemmen. Vaak ligt dit tussen de één en twee meter. In sommige gevallen kun je tot drie meter diepte zwemmen en kun je echt een lange periode in het water blijven. Bekijk dus eerst goed de specificaties voordat je je keus maakt.

Design

Tijdens het zwemmen moeten de oortjes natuurlijk goed zitten. Je wilt niet dat ze uitvallen tijdens het surfen: de kans is dan groot dat je ze voor altijd kwijt bent. Vaak kiezen zwemmers voor bone conduction oordopjes. De oortjes gaan niet direct je gehoorgang in, maar rusten op je jukbeenderen. Dit heeft als voordeel dat de koptelefoon goed op je hoofd blijft zitten en bovendien ook nog goed zit als je bijvoorbeeld een zwembril op hebt of een badmuts draagt. Het nadeel is dat de geluidskwaliteit vaak minder goed is dan bij oortjes die je direct je gehoorgang ingaan.

Goed zoeken

Het aanbod van waterbestendige oordopjes is enorm groot, maar wil je écht een volledig waterdichte koptelefoon die bovendien geschikt is om mee te zwemmen, dan zul je goed moeten zoeken. Dit hoeft niet te betekenen dat je altijd de hoofdprijs betaalt voor een waterdichte koptelefoon. Zo betaal je voor de H2O Audio IE2-BK Surge 2G, die wordt aanbevolen door de bekende zwemmer Michael Phelps, verkocht voor circa 80 euro. Een ander bekend model is de Shokz OpenSwim, dat een prijskaartje van rond de 160 euro heeft. Beide modellen zijn uitermate geschikt voor watersporten.

Kooptips: 3x waterdichte koptelefoon

Welke waterdichte koptelefoon-slash-oortjes moet je hebben? Laten we eens naar drie opties kijken.

Shokz OpenSwim

De koptelefoon van Shokz is uitermate geschikt voor je zwemsessies. Met de oortjes in kun je tot twee meter diep zwemmen, terwijl je met een batterijduur van 8 uur heel wat baantjes kunt trekken. De OpenSwim heeft een opslagcapaciteit van 4 GB, waardoor je makkelijk meer dan duizend nummers op de koptelefoon met MP3-speler kunt zetten. De oortjes rusten op je jukbeenderen en dat heeft wel wat invloed op de geluidskwaliteit. Shokz zegt evenwel dat het design zorgt voor 50 procent minder geluidslekkage.

H2O Audio Surge S+

De oortjes van H2O gaan wel direct in je oor, waardoor je in principe helemaal geen geluidslekkage hebt. De Surge S+ is bovendien bekabeld, dus je hoeft niet bang te zijn dat de verbinding tussen je oortjes en de MP3-speler wegvalt. De kabel is met 30 centimeter lekker kort en dat heeft als voordeel dat deze niet in de weg zit tijdens het zwemmen. Het nadeel daarvan is dat je je MP3-speler aan je hoofd moet vastzetten, bijvoorbeeld via een clipje aan je badmuts of via een speciale hoofdband. Dat is dan weer wat onhandig. Hoewel de aanschafprijs van de Surge S+ niet enorm hoog is, moet je wel zelf nog een losse MP3-speler kopen. Die wordt namelijk niet meegeleverd met de koptelefoon van H2O.

Sony NW-WS623

Deze koptelefoon van Sony is een goede allrounder, die je naast het zwemmen ook voor andere sporten goed kunt gebruiken. Je hebt de keuze uit 4 GB of 16 GB aan opslag en je kunt met de oortjes tot twee meter diep zwemmen in zout water. Houd er wel rekening mee dat langer zwemmen dan dertig minuten met de koptelefoon wordt afgeraden en vergeet ook niet de waterbestendige oordopjes erop te zetten. Elk oordopje is bedekt met een dunne folie om waterschade te voorkomen. Ook voor extreme sporten is de NW-WS623 een ideale partner. Als je gaat wandelen of klimmen weerstaat de koptelefoon temperatuur van -5 tot +45 graden. Fijn is ook de mogelijkheid om via je telefoon naar muziek te luisteren dankzij NFC en bluetooth. Hierdoor hoef je dus niet altijd eerst de nummers op je koptelefoon te zetten voordat je gaat sporten.

Amazon heeft de eerste foto van actrice Sophie Turner als het populaire gamepersonage Lara Croft in de aankomende televisieserie Tomb Raider getoond.

De foto is hieronder te zien en toont dat Turner – vooral bekend voor de rol van Sansa Stark in de serie Game of Thrones – erg lijkt op de klassieke versie van het bekende gamepersonage, inclusief de outfit en het brilletje. Het is voor het eerst dat we zien hoe Turner in de huid kruipt van Lara Croft, al was al wel enige tijd bekend dat zij de rol ging vertolken.

Zoals al langer bekend is, werkt Amazon aan een serie gebaseerd op de Tomb Raider-games. Hoewel nog niet bekend is wanneer de serie op Amazon Prime Video te zien zal zijn, zullen de opnames naar verluidt volgende week van start gaan. Het script wordt geschreven door Phoebe Waller-Bridge – bekend van Fleabag. Ook zijn er andere castleden bekend, waaronder Sigourney Weaver (Avatar, Alien) en Jason Isaacs (The White Lotus).

Meerdere games op komst

Tomb Raider bestaat al sinds de jaren negentig: in de games reist avonturierster Lara Croft de wereld over en neemt ze het op tegen een groot scala aan vijanden. Het personage groeide uit tot een waar icoon en is al meermaals verfilmd – onder andere Angelina Jolie kroop eerder in de huid van Lara.

Fans hoeven niet bang te zijn dat ze de komende jaren geen games ontvangen rondom het personage. Later dit jaar verschijnt Tomb Raider: Legacy of Atlantis, een remake van de allereerste Tomb Raider-game. Voor 2027 staat een compleet nieuwe game gepland met de naam Tomb Raider: Catalyst.

Een minuut wachten kan eindeloos lijken, bijvoorbeeld tussen het indrukken van de aanknop en het uiteindelijk erschijnen van het Windows-bureaublad. Met de juiste aanpassingen kun je die wachttijd vaak flink verkorten. En wie wil er nu niet sneller uit de startblokken?

Het is je vast al opgevallen dat je Windows-pc na maanden intensief gebruik trager opstart dan in het begin. Dat lijkt vreemd, maar is goed verklaarbaar: je hebt waarschijnlijk allerlei programma’s geïnstalleerd die automatisch met Windows mee opstarten. Deze automatisch opstartprogramma’s controleren en uitschakelen is dan ook een belangrijke optimalisatiestap.

Maar daarnaast bestaan nog wel andere trucs om de opstarttijd te verkorten. Staat Windows nog op een klassieke harde schijf, dan kun je de tijd vaak makkelijk met een minuut of meer inkorten door over te stappen op een ssd (Solid State Drive). Dit kost wel wat tijd en geld, maar levert meteen een flinke tijdwinst op. En als we het toch over drastische ingrepen hebben: ook een volledige, schone (her)installatie van Windows (op dezelfde schijf) geeft je pc gegarandeerd een snellere start.

Draait Windows al op een ssd en wil je geen nieuwe installatie uitvoeren, lees dan vooral verder: er zijn ook minder ingrijpende maatregelen die het opstarten van je computer merkbaar versnellen. 

Meten is weten

Hoeveel tijd je met de tips en technieken uit dit artikel precies wint, is lastig te voorspellen, want dit hangt af van meerdere factoren. We raden je aan dit zelf te meten. Dat kan met een stopwatch, maar gespecialiseerde applicaties doen dit nauwkeuriger. Windows Performance Analyzer (https://apps.microsoft.com/detail/9n0w1b2bxgnz) is een optie, maar is erg technisch. Een veel gebruiksvriendelijker alternatief is BootRacer (www.greatis.com/bootracer). Deze app is ook gratis en die kun je na enkele testrondes gerust weer verwijderen. We tonen eerst hoe je BootRacer gebruikt om de opstarttijd(en) te meten, want de tool biedt daarnaast ook enkele optimaliseringsopties.

BootRacer (meten)

Download de app en pak het zip-bestand uit. Start het uitgepakte exe-bestand en installeer het. Laat de vier opties aan het einde van de setup aangevinkt, rond af met Voltooien en start BootRacer op. Sluit alle andere applicaties, klik op Start en kies bij Perform a full boot time test voor Start Test / Yes. Na de herstart van Windows verschijnt rechtsonder een pop-upvenster met de opstartduur. Standaard meet BootRacer dit bij elke nieuwe Windows-opstart, waarna je via History de opeenvolgende tijden kunt volgen. Deze duur is telkens opgesplitst in drie delen: de eigenlijke boottijd, de wachttijd om aan te melden, en de tijd tussen aanmelding en een gebruiksklaar bureaublad. De BIOS-tijd (Pre-boot) aan het begin zit er niet bij omdat BootRacer begrijpelijkerwijs dan nog niet draait. Tijdens de boottijd laadt Windows de kernel, start essentiële systeemservices en initialiseert stuurprogramma’s. Na je aanmelding worden je profiel, instellingen, de shell (Verkenner), achtergrondprocessen en automatische opstartprogramma’s geladen.

Wil je niet langer dat BootRacer de opstarttijd meet, ga dan naar Options en selecteer op het tabblad Show de optie Disable BootRacer AutoStart in plaats van Every boot.

Automatisch opstarten

Je weet nu hoe je de opstartduur kunt meten en bekijken, dus kunnen we aan de slag om deze te optimaliseren en te verkorten. Vaak win je tijd door enkel noodzakelijke programma’s automatisch met Windows te laten starten. Dit overzicht vind je in het Windows Taakbeheer, bereikbaar via het contextmenu van de startknop. Klik hier op Opstart-apps. Zet overbodige apps (tijdelijk) uit door er met rechts op te klikken en Uitschakelen te kiezen, al blijft het hier gissen hoeveel tijd zo’n app werkelijk kost bij het opstarten.

Daarvoor gebruik je BootRacer, dat ook per app de opstarttijd kan vastleggen. Start BootRacer, ga naar Options, open het tabblad Startup Control, klik op Enable Control en vink Measure program’s startup time en Log history of started apps aan. Bevestig met Save. Na een nieuwe Windows-opstart klik je in BootRacer op History en kies je History of Executed Startup Programs, voor een exacte opstarttijd van elke app, in chronologische volgorde.

Opstart-optimalisatie

Je weet nu precies hoeveel impact elke app heeft op de totale opstarttijd. In BootRacer kun je deze apps niet alleen tijdelijk uitschakelen, maar ook de startvolgorde aanpassen. Open het onderdeel Startup Control voor een overzicht. Verwijder het vinkje om apps uit te schakelen. Klik je met rechts op een app, dan kies je Info om het pad naar het programma te zien of eventueel Delete als je de opstartverwijzing (in het register) helemaal wilt verwijderen. Met de knop Set Order links bovenin bepaal je via de pijlknoppen welke apps eerder of juist later starten. Bevestig je wijzigingen met Finish Reordering.

Opstart-vertraging

In BootRacer kun je het opstarten van specifieke apps niet uitstellen om sneller je bureaublad te zien, omdat de app pas daarna wordt gestart. Dat kan wel met de gratis HiBit start-up Manager (www.hibitsoft.ir/StartupManager.html). Kies bij voorkeur voor de installeerbare versie, want de portable editie mist enkele opties. Installeer de app en start deze op. Wil je een app later laten opstarten, klik er dan met rechts op, kies Add to Delay en stel de gewenste vertraging in (Hour, Minute, Seconds). Of kies Automatic Delay en bepaal hoeveel procent cpu- en/of schijfbelasting er maximaal mag zijn voordat de app start. Bevestig met OK.

Start-up Manager heeft bij de rubriek Tools ook enkele handige extra’s. Zo meldt System Monitoring zich zodra een nieuwe app met Windows wil opstarten en geeft Boot Optimizer de opstarttijden weer, ook van achtergrondservices (zie ook bij Service-optimalisatie).

Functie: ‘Snel opstarten’

Windows heeft een functie ‘Snel opstarten’ die de boottijd verkort. Normaal sluit Windows bij het afsluiten alle apps en logt het systeem de gebruiker uit, waarna bij de volgende start alles opnieuw wordt geladen. Met ‘Snel opstarten’ bewaart Windows de status van de systeemkernel en stuurprogramma’s (in het verborgen bestand c:\hiberfil.sys). Bij een volgende start wordt dit snapshot ingeladen, waardoor Windows sneller opstart. In de meeste gevallen is het zinvol deze functie in te schakelen, behalve bij dual-bootconfiguraties of bij stuurprogramma’s die er niet goed mee werken.

Je beheert dit via de ingebouwde app Configuratiescherm. Ga naar Systeem en beveiliging / Energiebeheer, klik op Het gedrag van de aan/uit-knoppen bepalen en kies Instellingen wijzigen die momenteel niet beschikbaar zijn. Zet een vinkje bij Snel opstarten inschakelen (aanbevolen) en bevestig met Wijzigingen opslaan.

Energiemodi

De functie Snel opstarten werkt alleen bij een volledige afsluiting, maar in het venster Energiebeheer kom je ook Slaapstand en Sluimerstand tegen, die je hier meteen ook kunt activeren. Beide energiebesparende modi zorgen voor een nog snellere start.

Bij Sluimerstand (hibernate) schrijft Windows de volledige inhoud van het RAM naar schijf, zodat de pc geen stroom meer nodig heeft. Bij het opstarten hervat je de sessie exact waar je gebleven was, inclusief geopende programma’s. Nog sneller is Slaapstand, waarbij de sessie in het RAM-geheugen blijft, waardoor de pc wel nog een klein beetje stroom verbruikt.

De exacte opstarttijd hangt af van je hardware en opstartapps, maar grofweg kun je het volgende verwachten: volledig afsluiten zonder snel opstarten circa 30 tot 60 seconden, volledig afsluiten met snel opstarten circa 15 tot 30 seconden, sluimerstand circa 10 tot 20 seconden en slaapstand circa 5 seconden.

Procesoptimalisatie

Blijft de opstart lang duren, ook nadat je alle overtollige opstart-apps hebt uitgeschakeld, dan moet je dieper graven. Vaak zijn het services en achtergrondprocessen die vertraging veroorzaken, zoals cloud-synchronisatiesoftware, update-taken of diensten van derden.

Met een ietwat botte methode spoor je dit als volgt op. Druk op Windows-toets+R, voer msconfig uit, open het tabblad Services en vink Alle Microsoft-services verbergen aan. Klik op Alles uitschakelen en herstart de pc. Start hij nu merkbaar sneller op, dan veroorzaken een of meer van die processen de vertraging.

Met de Boot Optimizer van start-up Manager (zie bij ‘Opstart-vertraging’) kun je zien hoeveel tijd zulke processen kosten. Klik desgewenst met rechts op een proces en kies Disable om het uit te schakelen (het item kleurt grijs). Later kun je dit met Enable weer inschakelen. Kies Uninstall alleen als je zeker weet dat de software niet nodig is, want hiermee verwijder je deze. De optie Delete gebruik je beter niet, omdat dit enkel het item uit de lijst verwijdert terwijl het proces toch kan blijven opstarten.

Je kunt services ook rechtstreeks beheren in Windows via de ingebouwde app Services. Selecteer een service, klik met rechts en kies Eigenschappen. Op het tabblad Algemeen stel je het Opstarttype in op Handmatig of eventueel op Automatisch (vertraagd starten), zodat de service geen impact heeft tijdens de eigenlijke opstartfase. Bevestig met OK.

Autoruns

Vanuit Taakbeheer en met tools als BootRacer, Boot Optimizer en Services kun je de meeste automatisch startende apps en services beheren. Wil je echt alle autostartpunten van Windows zien, gebruik dan het gratis AutoRuns (https://learn.microsoft.com/en-us/sysinternals/downloads/autoruns), bij voorkeur als administrator. Op het tabblad Everything zie je alle opstartpunten in één overzicht en beheer je ze via het contextmenu. Met Jump to Entry spring je direct naar de locatie vanwaar ze worden gestart en met Delete verwijder je de opstartverwijzing uit Windows. Houd er rekening mee dat dit niet eenvoudig terug te draaien is, tenzij je de koppeling handmatig herstelt.

Autoruns lijst letterlijk elk mogelijk opstartpunt van Windows op.

Opstartuitstel

Je hebt de totale opstarttijd waarschijnlijk al flink teruggebracht, maar er zijn nog extra ingrepen mogelijk. Mogelijk zag je in BootRacer een melding over een ‘Explorer start-up Delay’ van 10 seconden voorbij komen. Windows bouwt deze vertraging namelijk standaard in, zodat essentiële systeemdiensten rustig kunnen starten, maar op een modern en snel systeem is dit meestal niet nodig. In BootRacer kun je dit alleen met de betaalde Pro-versie uitschakelen, maar via het register kan het ook gratis.

Druk op Windows-toets+R, voer regedit uit en navigeer naar HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer. Klik met rechts en kies Nieuw / Sleutel, geef deze de naam Serialize. Klik met rechts op deze nieuwe sleutel en kies Nieuw / DWORD (32-bits)-waarde. Noem deze StartupDelayInMSec en laat de waarde 0 staan. Sluit Regedit en herstart je pc.

Auto-doorstart

Wanneer je in BootRacer de totale opstartfase bekijkt, zie je mogelijk ook een ‘Password timeout’, de tijd dat Windows wacht tot je je wachtwoord hebt ingevoerd. Zonde van de verloren tijd, maar als je de enige gebruiker van de pc bent, kun je Windows ook automatisch laten doorstarten.

Druk op Windows-toets+R, typ netplwiz en klik op OK. Verwijder het vinkje bij Gebruikers moeten een gebruikersnaam en wachtwoord opgeven […]. Bevestig met OK en vul het wachtwoord in van het gewenste account.

Zie je deze optie niet, dan gebruik je waarschijnlijk een Microsoft-account. Wil je geen lokaal account aanmaken, dan omzeil je dit als volgt. Ga opnieuw naar Uitvoeren en voer regedit uit. Navigeer naar HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\PasswordLess\Device. Dubbelklik in het rechterdeelvenster op DevicePasswordLessBuildVersion en zet de waarde op 0 (in plaats van 2). Na een herstart van je pc zou de optie alsnog zichtbaar moeten zijn.

UEFI/BIOS

Hoewel tools (zoals BootRacer) de opstarttijd van het UEFI/BIOS niet kunnen meten, kan deze fase toch ook enige tijd kosten. Hier controleert de firmware van je moederbord de hardware en start zij het verdere proces. Met enkele instellingen kun je de opstarttijd wellicht iets verkorten.

Om in het UEFI/BIOS te komen, druk je direct na het aanzetten van de pc op een toets als F10, F2 of Del (zie je systeemhandleiding). Zoek daar naar opties als Fast Boot, Quick Boot of Quick Power on Self Test en schakel deze in om bepaalde zelftesten of wachttijden over te slaan. Controleer ook de bootvolgorde: je stelt de Windows-schijf bij voorkeur in als eerste boot device. Vaak kun je ook ongebruikte hardware, zoals bepaalde poorten, uitschakelen, wat soms wat extra tijdwinst oplevert bij de initialisatie.