Duik je regelmatig het zwembad in, dan wil je tijdens het zwemmen misschien wel naar je favoriete muziek luisteren. Met veel koptelefoons of oortjes kan dat niet, omdat ze vaak alleen maar spatwaterdicht zijn en dus niet geschikt zijn om baantjes mee te trekken. Gelukkig zijn er voldoende koptelefoons waarmee dat wél kan. Maar waar moet je op letten wanneer je een waterdichte koptelefoon kopen wilt? Dat leggen we uit in dit artikel, waarin we je ook meteen drie kooptips geven.

In het kort: 🎧 Wat je moet weten als je een waterdichte koptelefoon wilt kopen 🎧 Waarom je een (ingebouwde) MP3-speler nodig hebt 🎧 Kooptip: 3 goede waterdichte koptelefoons

Ook interessant voor jou: Beginnen met zwemmen, zo doe je dat

Eerst checken: de IPX-classificatie

Wil je zeker kunnen weten dat je kunt zwemmen met de koptelefoon of oortjes die je op het oog hebt? Kijk dan naar de IPX-waarde. Om aan te geven hoe waterdicht een elektrisch apparaat is, wordt er gewerkt met IPX-codes. Achter de X komt een cijfer; hoe hoger dat is, hoe meer het apparaat beschermd is tegen vocht. De classificering loopt van IPX0 (helemaal geen bescherming) tot en met IPX9 (vochtdicht). Het apparaat is dan vochtdicht en je kunt het gebruiken bij een vochtigheidsgraad van meer dan 90%.

Kom je onder de IPX7, dan wordt (naarmate het cijfer lager wordt) de bescherming tegen water steeds slechter. Heb je IPX6-oortjes, dan zijn ze nog waterbestendig en zou je ze kunnen gebruiken om te hardlopen terwijl het regent. Maar bij IPxX zijn ze hooguit nog spatdicht, en kom je bij IPX2, dan zijn ze alleen nog maar drupdicht.

Vaak wordt een koptelefoon met IPX7 waterdicht genoemd, maar eigenlijk is dat meer 'dompeldicht'. Zou je hem dan een half uur lang onderdompelen op maximaal 1 meter diepte, dan zou hij die periode blijven werken. Voor een echte watersport als zwemmen of surfen is IPX8 eigenlijk een vereiste: dan weet je zeker dat je de koptelefoon of oortjes tijdens het zwemmen kunt gebruiken!

Wat er naast IPX nog meer belangrijk als je wilt zwemmen met oortjes?

Ga je zwemmen of surfen, dan is er wat meer onderzoek nodig dan alleen de IP-classificatie. Zo hebben veel waterdichte koptelefoons een bluetooth-verbinding met je telefoon nodig om muziek af te spelen, maar de radiofrequenties die hiervoor worden gebruikt (2.40GHz tot 2.48GHz) werken niet goed onder water. Zelfs al ligt je telefoon direct naast het zwembad: een koptelefoon met bluetooth is niet aan te raden als je gaat zwemmen.

Ga voor een koptelefoon met ingebouwde MP3-speler

Kies in plaats daarvan voor een koptelefoon met ingebouwde MP3-speler. De oortjes dienen dan als opslagmedium voor al je muziek en je hoeft je geen zorgen te maken over de verbinding met je telefoon. Let er bij de aanschaf van de oortjes wel op dat je voldoende opsl ag hebt. Meestal bieden koptelefoons met een ingebouwde MP3-speler tussen de 2 GB en 8GB aan opslag. Om een idee te geven: met 4 GB kun je ongeveer 1.000 nummers opslaan. Dat is muzikale begeleiding voor heel wat baantjes ...

Een koptelefoon met ingebouwde MP3-speler heeft soms geen optie om ook nog via bluetooth te luisteren naar muziek. Dit is bijvoorbeeld het geval bij de populaire zwemoordopjes Aftershokz Xtrainerz. Dit betekent dus dat je altijd eerst je muziek moet downloaden op de oortjes. Er is dan geen mogelijkheid om via Spotify naar muziek te luisteren als je een keer niet in het water ligt.

Zoet of zout water

Veel oortjes zijn niet geschikt zijn voor gebruik in zout water. Ga dus niet de zee in met je koptelefoon. Sony beveelt bijvoorbeeld voor de WS610 Walkman WS-serie aan alleen te zwemmen in zoet water. Zwemmen in meren, rivieren en plassen zou dus in theorie kunnen. Als je gaat zwemmen in chloorwater, bijvoorbeeld in het zwembad, zorg dan dat je je koptelefoon na afloop goed afspoelt met kraanwater.

In de omschrijving van een koptelefoon staat vaak hoe lang je ermee aan één stuk door kunt zwemmen. Houd je daaraan om te voorkomen dat je je oortjes beschadigt. Ook zie je tot hoe diep je onder water kunt zwemmen. Vaak ligt dit tussen de één en twee meter. In sommige gevallen kun je tot drie meter diepte zwemmen en kun je echt een lange periode in het water blijven. Bekijk dus eerst goed de specificaties voordat je je keus maakt.

Design

Tijdens het zwemmen moeten de oortjes natuurlijk goed zitten. Je wilt niet dat ze uitvallen tijdens het surfen: de kans is dan groot dat je ze voor altijd kwijt bent. Vaak kiezen zwemmers voor bone conduction oordopjes. De oortjes gaan niet direct je gehoorgang in, maar rusten op je jukbeenderen. Dit heeft als voordeel dat de koptelefoon goed op je hoofd blijft zitten en bovendien ook nog goed zit als je bijvoorbeeld een zwembril op hebt of een badmuts draagt. Het nadeel is dat de geluidskwaliteit vaak minder goed is dan bij oortjes die je direct je gehoorgang ingaan.

Goed zoeken

Het aanbod van waterbestendige oordopjes is enorm groot, maar wil je écht een volledig waterdichte koptelefoon die bovendien geschikt is om mee te zwemmen, dan zul je goed moeten zoeken. Dit hoeft niet te betekenen dat je altijd de hoofdprijs betaalt voor een waterdichte koptelefoon. Zo betaal je voor de H2O Audio IE2-BK Surge 2G, die wordt aanbevolen door de bekende zwemmer Michael Phelps, verkocht voor circa 80 euro. Een ander bekend model is de Shokz OpenSwim, dat een prijskaartje van rond de 160 euro heeft. Beide modellen zijn uitermate geschikt voor watersporten.

Kooptips: 3x waterdichte koptelefoon

Welke waterdichte koptelefoon-slash-oortjes moet je hebben? Laten we eens naar drie opties kijken.

Shokz OpenSwim

De koptelefoon van Shokz is uitermate geschikt voor je zwemsessies. Met de oortjes in kun je tot twee meter diep zwemmen, terwijl je met een batterijduur van 8 uur heel wat baantjes kunt trekken. De OpenSwim heeft een opslagcapaciteit van 4 GB, waardoor je makkelijk meer dan duizend nummers op de koptelefoon met MP3-speler kunt zetten. De oortjes rusten op je jukbeenderen en dat heeft wel wat invloed op de geluidskwaliteit. Shokz zegt evenwel dat het design zorgt voor 50 procent minder geluidslekkage.

H2O Audio Surge S+

De oortjes van H2O gaan wel direct in je oor, waardoor je in principe helemaal geen geluidslekkage hebt. De Surge S+ is bovendien bekabeld, dus je hoeft niet bang te zijn dat de verbinding tussen je oortjes en de MP3-speler wegvalt. De kabel is met 30 centimeter lekker kort en dat heeft als voordeel dat deze niet in de weg zit tijdens het zwemmen. Het nadeel daarvan is dat je je MP3-speler aan je hoofd moet vastzetten, bijvoorbeeld via een clipje aan je badmuts of via een speciale hoofdband. Dat is dan weer wat onhandig. Hoewel de aanschafprijs van de Surge S+ niet enorm hoog is, moet je wel zelf nog een losse MP3-speler kopen. Die wordt namelijk niet meegeleverd met de koptelefoon van H2O.

Sony NW-WS623

Deze koptelefoon van Sony is een goede allrounder, die je naast het zwemmen ook voor andere sporten goed kunt gebruiken. Je hebt de keuze uit 4 GB of 16 GB aan opslag en je kunt met de oortjes tot twee meter diep zwemmen in zout water. Houd er wel rekening mee dat langer zwemmen dan dertig minuten met de koptelefoon wordt afgeraden en vergeet ook niet de waterbestendige oordopjes erop te zetten. Elk oordopje is bedekt met een dunne folie om waterschade te voorkomen. Ook voor extreme sporten is de NW-WS623 een ideale partner. Als je gaat wandelen of klimmen weerstaat de koptelefoon temperatuur van -5 tot +45 graden. Fijn is ook de mogelijkheid om via je telefoon naar muziek te luisteren dankzij NFC en bluetooth. Hierdoor hoef je dus niet altijd eerst de nummers op je koptelefoon te zetten voordat je gaat sporten.

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always

comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.

Ubisoft heeft bevestigd dat er ongeveer veertig werknemers van diens studio in Toronto, Canada worden ontslagen. Wel benadrukt het bedrijf dat de Splinter Cell-remake nog altijd in ontwikkeling is.

De veertig ontslagen werknemers beslaan ongeveer acht procent van de complete Ubisoft Toronto-studio. Dat is een van de grotere Ubisoft-studio's. "Dit besluit is niet lichtzinnig gemaakt en zegt niets over het talent, de motivatie en bijdrage van de individuen", zo stelde een woordvoerder.

Ubisoft Toronto heeft odner andere Far Cry 6, Splinter Cell: Blacklist en Watch Dogs Legion ontwikkeld. Ook werkt het al geruime tijd aan een remake van Splinter Cell. Ubisoft heeft benadrukt dat die remake in ontwikkeling blijft bij de studio.

Remake van Splinter Cell

In 2021 werd de remake van de klassieke stealthgame Splinter Cell aangekondigd. Sindsdien is er maar mondjesmaat informatie over de game naar buiten gekomen. Kort na de aankondiging werd gemeld dat het verhaal wordt herschreven voor een moderner publiek.

Eind vorig jaar bleek dat David Grivel terugkeerde naar Ubisoft Toronto om aan het spel te werken. Hij nam de regie van de remake oorspronkelijk op zich, maar vertrok in 2022. Inmiddels is hij dus weer terug op het oude nest en werkt hij weer aan het spel.

Reorganisatie van Ubisoft

Afgelopen januari kondigde de Franse uitgever en ontwikkelaar Ubisoft al een grootschalige reorganisatie van het bedrijf aan, waarbij ook zes games werden geannuleerd - waaronder de remake van Prince of Persia: The Sands of Time.

Ubisoft noemde de reorganisatie een "grote organisatorische, operationele en portfolio-reset". Daarbij wil het bedrijf nog meer letten op de kwaliteit die het uitgeeft. Ubisofts nieuwe model gaat zich richten op verschillende 'creatieve huizen' die zich elk met andere soorten games bezighouden. Een daarvan is Vantage Studios, de vorig jaar met Tencent opgerichte dochteronderneming waar Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six nu onder vallen.

Ubisoft heeft daarnaast aangekondigd dat het thuiswerken niet meer toelaat en dat alle werknemers worden geacht om fulltime op kantoor aanwezig te zijn. Wel krijgen werknemers een "een jaarlijkse toelage bestaande uit thuiswerkdagen". Twee studio's van Ubisoft sloten daarnaast hun deuren: de studio's in Halifax en Stockholm. Gedurende de volgende twee jaren wil het bedrijf nog eens 200 miljoen euro besparen.

Ubisoft heeft de laatste jaren wisselend succes met zijn games. Zo viel de verkoop van het miljoenenproject Star Wars Outlaws tegen. Zover bekend is het begin vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows wel een verkoopsucces.