Een soundbar is een populaire manier om tv-geluid te verbeteren. Maar is zo'n soundbar ook de beste optie? Dat hangt er vanaf, want een soundbar bezit naast voordelen ook minpunten.

In dit artikel: Dit is waarom mensen soundbars kopen | De voordelen van een soundbar | Wat zijn de nadelen van een soundbar? | De juiste soundbar kiezen

Lees ook: Wat is surroundgeluid?

Het is overdreven om te stellen dat echt elke televisie slecht klinkt. Maar in de meeste gevallen krijg je op z’n best een matige beleving. Op een bioscoopervaring moet je niet rekenen en soms kan zelfs de verstaanbaarheid van spraak danig tegenvallen. En dus gaan veel mensen gauw op zoek naar een oplossing.

Die oplossing is vaak een soundbar. Dat is een lange speaker die ontworpen is om met je televisie samen te werken. Er zijn veel verschillende modellen, van goedkope toestellen die stereo bieden tot high-end modellen die omhullend Dolby Atmos-geluid weergave. Meer uitleg over wat een soundbar juist is én doet vind je in dit artikel.

Voordelen van een soundbar

1: Onmiddellijke verbetering

Zelfs een goedkope soundbar zal bij een doorsnee tv een merkbare verbetering opleveren. Er zit natuurlijk wel verschil in het resultaat, afhankelijk van het model en type soundbar. Het grootste verschil zul je krijgen bij goedkopere tv's. Die hebben vaak de slechtste ingebouwde speakers.

2: Betere verstaanbaarheid

Een vaak voorkomend probleem bij goedkope tv’s is dat spraak slecht verstaanbaar is. Denk aan presentatoren van tv-programma’s en dialogen van acteurs. Een soundbar kan dit probleem snel aanpakken.  Modellen met een aparte speaker voor het centerkanaal of een spraakverbeteringfunctie werken het best.

3: Makkelijk te installeren

Er zijn andere opties om je tv-geluid te verbeteren. Een AV-receiver met losse luidsprekers bijvoorbeeld. Een soundbar is echter veel eenvoudiger aan te sluiten en te gebruiken. De meeste nieuwe soundbars moet je gewoon met een HDMI-kabel aan je tv aansluiten. Daarna komt alles automatisch in orde. Een model met wifi moet je dan enkel nog verbinden met je draadloos netwerk. 

4: Muziek streamen kan ook

Soundbars zijn ontworpen om beter tv-geluid te bieden. Maar de meeste toestellen zijn ook geschikt om muziek af te spelen. Ze bezitten streamingopties om dat eenvoudig te maken. Je kunt minimaal rekenen op bluetooth, maar iets duurdere modellen komen ook met Spotify Connect, Chromecast en/of AirPlay.  

5: Basis voor meer

Er zijn heel wat soundbars beschikbaar die kunnen passen in een groter muzieksysteem in heel je huis. Je kunt dan bijvoorbeeld muziek afspelen in de woonkamer via een soundbar en op speakers in de keuken. Dat is leuk bij een feestje, bijvoorbeeld. Je kunt dit met toestellen met Chromecast of AirPlay2. Een andere optie zijn toestellen die passen in een multiroom-systeem, zoals die van Bose, Sonos of HEOS. Zij maken het heel eenvoudig om via een app hun soundbars te koppelen met andere speakers van hetzelfde merk. 

Nadelen 

1: Het prijskaartje is soms hoger dan je denkt.

Dit minpunt treft vooral de high-endmodellen die je optioneel kunt uitbreiden met een subwoofer of extra’s speakers. De soundbars van Sonos zijn daar een bekend voorbeeld van, maar ook andere merken bieden dit aan. Sony bijvoorbeeld, of Harman Kardon. Het eindresultaat kan qua geluidservaring heel overtuigend zijn, maar al die optionele extra’s stuwen de uiteindelijke kostprijs wel danig omhoog. Het prijskaartje kan zo oplopen tot 2.000 – 3.000 euro.

2: Echt hoge volumeniveaus zijn uitdagend

Met name compacte soundbars presteren slecht als je het volumeniveau helemaal opendraait. Misschien luister je niet graag zo luid, dan is er geen probleem. Maar met name als je een kleiner model in een grotere kamer heel luid zet, kan er vervorming optreden. Hoe groter en beter de soundbar, hoe minder gauw dit probleem optreedt.

3: De subwoofer juist plaatsen is lastig

Een aparte subwoofer is over het algemeen een verbetering. Fabrikanten doen voorkomen dat je die subwoofer overal in de kamer kunt plaatsen. Dat klopt echter niet. In de meeste gevallen moet je hem vooraan in de buurt van het tv-scherm parkeren. Doe je dat niet, dan kun je wel eens meemaken dat stemmen van elders in de kamer lijken te komen. Dat is storend. Soundbar-subwoofers spelen immers relatief hoge tonen af, inclusief een stukje audio-informatie van lage stemmen.

4: Niet elke soundbar speelt muziek fraai af

De meeste soundbars spelen muziek af via streaming. Helaas doet niet elk model dat echt goed. Vooral budgetmodellen schieten qua muziekweergave tekort. Kleine soundbars hebben ook moeilijk om muziek groots en in stereo af te spelen. 

5: Je krijgt veel specificaties naar je hoofd geslingerd

Fabrikanten van soundbars overvallen je graag met allerlei terminologie en technische specificaties. De verpakking staan propvol stickers en labels. Daardoor wordt een juiste keuze maken soms lastiger. Die labels vertellen je ook niet altijd zoveel. Veel soundbars hebben bijvoorbeeld een Dolby Atmos-etiket, maar bieden toch niet dezelfde omhullende weergave.

Hoe kies je de juiste soundbar?

Besluit je een soundbar te kopen, dan is het belangrijk om niet zomaar een willekeurig toestel aan te schaffen. Er bestaan grote verschillen tussen elke soundbar en dat in elke prijsklasse. Reviews lezen en je informeren is een goed idee om te ontdekken waar een bepaalde soundbar sterk in is. Kies vooral een toestel dat past bij je situatie en wensen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.