Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een nieuwe betaalbare smartwatch? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Disclaimer: op het moment van schrijven zijn de besproken smartwatches bij de goedkoopste webwinkels niet duurder dan 200 euro. De prijzen kunnen schommelen.

Samsung Galaxy Watch4

De Samsung Galaxy Watch4 is een betaalbare smartwatch van Samsung. Deze polsassistent verbind je via bluetooth met een smartphone, waarna je inkomende berichten op een oledscherm van 396 × 396 pixels voorbij ziet komen. Verder houdt dit apparaatje onder meer de hartslag en het zuurstofgehalte van het bloed in de gaten. In het menu heb je toegang tot allerlei apps. Gebruik die om onder meer muziek te streamen en trainingen te volgen. Er is 16 GB (7,6 GB vrij) interne opslag ingebouwd, zodat je eventueel lokaal audiobestanden kunt opslaan.  

Deze wearable motiveert gebruikers om meer te bewegen. Er is een stappenteller geïntegreerd waarmee je jouw prestaties vrijblijvend met bekenden kunt vergelijken. Daarnaast toont de Galaxy Watch4 ook hoeveel calorieën je verbrandt. Sport je graag buiten? In dat geval komen de routeaanwijzingen goed van pas. Deze smartwatch monitort met behulp van de aanwezige gps-chip jouw actuele locatie en snelheid. Hoewel dit product alweer even op de markt is, levert Samsung tot minimaal november 2028 verse updates. Je hebt keuze tussen een zwarte en roze uitvoering.

Fitbit Charge 6

Dankzij de waterdichte behuizing kun je de Fitbit Charge 6 overal en tijdens elke activiteit dragen. Het langwerpige oledscherm laat op jouw verzoek allerlei gegevens zien, zoals het aantal stappen, de hartslag, het zuurstofgehalte van het bloed en de afgelegde afstand. Verder zijn er ook een slaapmonitor en stopwatch ingebakken. Het is zelfs mogelijk om de Charge 6 aan geschikte fitnessapparatuur te koppelen, zoals hometrainers en loopbanden. Houd op het display van het trainingsapparaat vervolgens jouw actuele hartslag in de gaten.

Google is sinds 2019 eigenaar van Fitbit en dat is duidelijk te merken. Zo kun je met deze smartwatch via Google Maps navigeren en met behulp van Google Wallet contactloos betalen. Daarnaast ontvang je desgewenst meldingen van Google Agenda en Gmail. Volgens de fabrikant houdt de accu het tot zeven dagen vol, al is dat natuurlijk sterk afhankelijk van het gebruik. Dit betaalbare sporthorloge is in een zwarte, rood-roze en zilverkleurige uitvoering te koop.

Garmin Forerunner 55

Garmin fabriceert dit robuuste sporthorloge in verschillende kleurstellingen, namelijk zwart, blauw, wit en grijs. Fijn is dat het scherm van 208 × 208 pixels krasbestendig is, zodat je deze wearable ook tijdens heftige sportieve activiteiten kunt dragen. De waterbestendige behuizing is bestand tegen een diepte van vijftig meter. Voor het bijhouden van de snelheid en afstand bevat deze polsassistent een gps-chip. Verder is er voor smartwatch-begrippen een behoorlijke accu ingebouwd. Garmin belooft namelijk een batterijduur van maar liefst twee weken! Bij gebruik van gps bedraagt de accutijd overigens ‘slechts’ twintig uur.

Aan functies heeft de Forerunner 55 geen gebrek. Het sporthorloge houdt onder meer de hartslag, het aantal stappen en de verbrande calorieën bij. Handig is dat je rechtstreeks vanaf je pols de muziekweergave van een verbonden smartphone kunt bedienen. Het ronde scherm toont bovendien ook inkomende pushberichten. Tot slot vind je in het menu diverse trainingsschema’s. Laat je dagelijks verrassen door een nieuwe aanbevolen work-out.

Xiaomi Smart Band 8

De Xiaomi Smart Band 8 is een goedkope smartwatch om je dagelijkse activiteiten te monitoren. Voor een product uit het onderste prijssegment telt dit exemplaar verrassend veel functies. Zo kan deze polsassistent onder meer de calorieën/stappen tellen, de hartslag meten en het zuurstofgehalte van het bloed monitoren. Verder komen er op het ovale 1,62inch-amoledscherm van 490 × 192 pixels smartphones-notificaties voorbij. Een leuke optie is dat gebruikers een favoriete wijzerplaat kunnen kiezen. De Smart Band 8 kiest op basis van het omgevingslicht automatisch de juiste helderheid van het display.

Handig is dat je tijdens het sporten eenvoudig de muziekweergave pauzeert of een liedje skipt. Je hoeft hiervoor dus niet je smartphone te pakken. De batterij heeft een capaciteit van 190 mAh. Volgens Xiaomi houdt de Smart Band 8 het op een enkele acculading tot zestien dagen vol. Ondanks het geringe prijskaartje is de behuizing volledig waterdicht tot een diepte van vijftig meter. Geïnteresseerden kiezen tussen de kleurstellingen zilver-zwart en goud-beige.

Amazfit GTR 4

Zoek je een smartwatch met de uitstraling van een traditioneel horloge? In dat geval is de stoer ogende Amazfit GTR 4 een betaalbare optie. Amazfit is een ondermerk van Xiaomi, vandaar dat je deze smartwatch ook kunt tegenkomen onder de naam Xiaomi GTR 4. Kies bij de zwarte horlogekast voor een grijs of zwart polsbandje. Anders dan je vanwege zijn klassieke vormgeving wellicht zou verwachten, bevat het menu ruim 150 sportmodi. Laat je via instructies op het 1,43inch-oledscherm bijvoorbeeld begeleiden tijdens krachtoefeningen. Je kunt de smartphone gerust thuislaten, want muziek sla je eventueel lokaal op.

Onder de motorkap bevindt zich een behoorlijke accu met een capaciteit van 475 mAh. De fabrikant claimt bij intensief gebruik een maximale batterijduur van een week. Voor het bijhouden van sportieve prestaties zijn alle gangbare functies beschikbaar. De GTR 4 houdt onder meer de verbrande calorieën, stappen, snelheid en afgelegde afstand bij. Daarnaast werp je tijdens trainingen een blik op de hartslag en het zuurstofgehalte van het bloed. Tot slot is het een groot voordeel dat je met deze smartwatch inkomende telefoongesprekken kunt aannemen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.