De OnePlus Watch 2 en Google Pixel Watch 2 zijn twee premium smartwatches voor Android-gebruikers. Ze lijken wellicht veel op elkaar, maar verschillen ook op belangrijke punten. ID.nl heeft beide slimme horloges getest en zet in dit artikel de vijf grootste verschillen tussen de horloges op een rijtje. Zo kun jij besluiten welke smartwatch beter bij jouw wensen past.

1: Formaat en gewicht

Laten we beginnen met het meest zichtbare verschil tussen de twee smartwatches. Beide horloges zijn in één grootte verkrijgbaar, maar de OnePlus Watch 2 is veel groter dan de Google Pixel Watch 2. Het OnePlus-horloge heeft een groter scherm en een grotere accu, en is daarom forser in gewicht (49 gram exclusief bandje tegenover 31 gram exclusief bandje voor de Pixel Watch 2) en afmetingen. Dat zie je duidelijk om de pols. Waar de Pixel Watch 2 zich prima leent voor de dames- en herenpols, verwachten we dat veel vrouwen de OnePlus Watch 2 te groot en te zwaar vinden.

©Rens Blom

Een ander eveneens praktisch verschil is het type horlogebandje. De Pixel Watch 2 heeft een door Google ontwikkeld bandje, terwijl de Watch 2 van OnePlus een standaard 22mm-bandje gebruikt. Wil je een ander bandje voor de Pixel Watch 2 kopen, dan kom je uit bij een beperkt en duur aanbod van Google. Voor het OnePlus-horloge zijn bandjes van allerlei merken te koop, of wellicht heb je al een bandje in huis dat je graag gebruikt.

©Rens Blom

2: Een of twee besturingssystemen

Een bijzonder verschil tussen beide horloges is dat de OnePlus Watch 2 twee besturingssystemen heeft. Net als de Google Pixel Watch 2 draait het OnePlus-horloge op Wear OS 4, een besturingssysteem speciaal voor smartwatches dat is ontwikkeld door Google. De softwarefunctionaliteit van de horloges is daarom praktisch identiek. Je kunt met beide horloges bellen, navigeren via Google Maps, contactloos pinnen in de supermarkt en gebruikmaken van apps als Spotify, Google Agenda en WhatsApp.

Maar de OnePlus Watch 2 heeft dus nóg een besturingssysteem. Dat is een RTOS, lichtgewicht software bekend van goedkopere smartwatches. RTOS heeft minder functies en apps, en verbruikt daarom veel minder stroom. De OnePlus Watch 2 heeft er ook een extra processor voor en wisselt automatisch tussen de processor en bijbehorende software voor een combinatie tussen een complete gebruikservaring en lange accuduur. Daar komen we later nog op terug.

©Rens Blom

3: Uiteenlopende accuduur

Een ander belangrijk verschil tussen de smartwatches is de accuduur. De Google Pixel Watch 2 houdt het volgens Google tot 24 uur vol bij normaal gebruik. Onze review wijst uit dat het horloge een volle dag meegaat en ’s nachts je slaap nog kan bijhouden, maar dan ’s ochtends echt wel aan de oplader moet. De OnePlus Watch 2 heeft zoals eerder gezegd een veel grotere accu, en dat betaalt zich uit in de accuduur. OnePlus belooft tot 100 uur gebruik in de WearOS-modus, waarbij het horloge dus precies hetzelfde kan als de Pixel Watch 2. Zo gaat de accu bijna vijf dagen mee. Uit onze test blijkt dat het horloge inderdaad vier tot vijf dagen meegaat.

Beide horloges hebben ook een accubesparende modus. Omdat de OnePlus Watch 2 een grotere accu heeft en kan overschakelen op het energiezuinige RTOS-besturingssysteem, gaat deze smartwatch ook in de accubesparende stand dagen langer mee.

©Rens Blom

4: Bijbetalen voor functies?

Interessant is dat Google en OnePlus andere tactieken hanteren om kopers te verleiden. Zo werken sommige functies van de OnePlus Watch 2 alleen in combinatie met een OnePlus-smartphone. Dat is een tegenvaller voor wie blij is met zijn huidige niet-OnePlus-telefoon en de Watch 2 overweegt. Alle belangrijke functies werken overigens wel met elke Android-smartphone.

Google op zijn beurt laat de Pixel Watch 2 ook met alle Android-telefoons werken, maar stopt sommige functies achter een betaalmuur. Bij aanschaf van de Pixel Watch 2 krijg je zes maanden toegang tot Fitbit Premium, de dienst die gedetailleerde informatie verstrekt over de verzamelde gezondheidsgegevens van het horloge. Na de proefperiode moet je óf maandelijks betalen voor Fitbit Premium óf verlies je toegang tot de geregistreerde informatie. Je kunt zonder abonnement wel redelijk complete gegevens inzien.

Fitbit Premium kost op dit moment 9 euro per maand, wat meer is dan het goedkoopste Netflix-abonnement. Het OnePlus-horloge kent op dit moment geen optioneel abonnement; je betaalt dus alleen eenmalig voor de smartwatch. Of dat in de toekomst zo blijft, valt niet te zeggen.

5: Prijs

Tot slot de prijs, want die verschilt ook. De Google Pixel Watch 2 is in oktober 2023 uitgebracht voor een adviesprijs van 399 euro. Inmiddels kost het horloge rond de 349 euro. De OnePlus Watch 2 verschijnt in maart voor een adviesprijs van 329 euro en is dus direct goedkoper. Het verschil is vooralsnog niet wereldschokkend, maar de kans is groot dat het OnePlus-horloge de komende tijd nog wat in prijs gaat dalen. Dan kan – met nadruk op kan – het prijsverschil verder oplopen.

Lees verder: onze Google Pixel Watch 2-review

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.