De OnePlus Watch 2 en Google Pixel Watch 2 zijn twee premium smartwatches voor Android-gebruikers. Ze lijken wellicht veel op elkaar, maar verschillen ook op belangrijke punten. ID.nl heeft beide slimme horloges getest en zet in dit artikel de vijf grootste verschillen tussen de horloges op een rijtje. Zo kun jij besluiten welke smartwatch beter bij jouw wensen past.

1: Formaat en gewicht

Laten we beginnen met het meest zichtbare verschil tussen de twee smartwatches. Beide horloges zijn in één grootte verkrijgbaar, maar de OnePlus Watch 2 is veel groter dan de Google Pixel Watch 2. Het OnePlus-horloge heeft een groter scherm en een grotere accu, en is daarom forser in gewicht (49 gram exclusief bandje tegenover 31 gram exclusief bandje voor de Pixel Watch 2) en afmetingen. Dat zie je duidelijk om de pols. Waar de Pixel Watch 2 zich prima leent voor de dames- en herenpols, verwachten we dat veel vrouwen de OnePlus Watch 2 te groot en te zwaar vinden.

©Rens Blom

Een ander eveneens praktisch verschil is het type horlogebandje. De Pixel Watch 2 heeft een door Google ontwikkeld bandje, terwijl de Watch 2 van OnePlus een standaard 22mm-bandje gebruikt. Wil je een ander bandje voor de Pixel Watch 2 kopen, dan kom je uit bij een beperkt en duur aanbod van Google. Voor het OnePlus-horloge zijn bandjes van allerlei merken te koop, of wellicht heb je al een bandje in huis dat je graag gebruikt.

©Rens Blom

2: Een of twee besturingssystemen

Een bijzonder verschil tussen beide horloges is dat de OnePlus Watch 2 twee besturingssystemen heeft. Net als de Google Pixel Watch 2 draait het OnePlus-horloge op Wear OS 4, een besturingssysteem speciaal voor smartwatches dat is ontwikkeld door Google. De softwarefunctionaliteit van de horloges is daarom praktisch identiek. Je kunt met beide horloges bellen, navigeren via Google Maps, contactloos pinnen in de supermarkt en gebruikmaken van apps als Spotify, Google Agenda en WhatsApp.

Maar de OnePlus Watch 2 heeft dus nóg een besturingssysteem. Dat is een RTOS, lichtgewicht software bekend van goedkopere smartwatches. RTOS heeft minder functies en apps, en verbruikt daarom veel minder stroom. De OnePlus Watch 2 heeft er ook een extra processor voor en wisselt automatisch tussen de processor en bijbehorende software voor een combinatie tussen een complete gebruikservaring en lange accuduur. Daar komen we later nog op terug.

©Rens Blom

3: Uiteenlopende accuduur

Een ander belangrijk verschil tussen de smartwatches is de accuduur. De Google Pixel Watch 2 houdt het volgens Google tot 24 uur vol bij normaal gebruik. Onze review wijst uit dat het horloge een volle dag meegaat en ’s nachts je slaap nog kan bijhouden, maar dan ’s ochtends echt wel aan de oplader moet. De OnePlus Watch 2 heeft zoals eerder gezegd een veel grotere accu, en dat betaalt zich uit in de accuduur. OnePlus belooft tot 100 uur gebruik in de WearOS-modus, waarbij het horloge dus precies hetzelfde kan als de Pixel Watch 2. Zo gaat de accu bijna vijf dagen mee. Uit onze test blijkt dat het horloge inderdaad vier tot vijf dagen meegaat.

Beide horloges hebben ook een accubesparende modus. Omdat de OnePlus Watch 2 een grotere accu heeft en kan overschakelen op het energiezuinige RTOS-besturingssysteem, gaat deze smartwatch ook in de accubesparende stand dagen langer mee.

©Rens Blom

4: Bijbetalen voor functies?

Interessant is dat Google en OnePlus andere tactieken hanteren om kopers te verleiden. Zo werken sommige functies van de OnePlus Watch 2 alleen in combinatie met een OnePlus-smartphone. Dat is een tegenvaller voor wie blij is met zijn huidige niet-OnePlus-telefoon en de Watch 2 overweegt. Alle belangrijke functies werken overigens wel met elke Android-smartphone.

Google op zijn beurt laat de Pixel Watch 2 ook met alle Android-telefoons werken, maar stopt sommige functies achter een betaalmuur. Bij aanschaf van de Pixel Watch 2 krijg je zes maanden toegang tot Fitbit Premium, de dienst die gedetailleerde informatie verstrekt over de verzamelde gezondheidsgegevens van het horloge. Na de proefperiode moet je óf maandelijks betalen voor Fitbit Premium óf verlies je toegang tot de geregistreerde informatie. Je kunt zonder abonnement wel redelijk complete gegevens inzien.

Fitbit Premium kost op dit moment 9 euro per maand, wat meer is dan het goedkoopste Netflix-abonnement. Het OnePlus-horloge kent op dit moment geen optioneel abonnement; je betaalt dus alleen eenmalig voor de smartwatch. Of dat in de toekomst zo blijft, valt niet te zeggen.

5: Prijs

Tot slot de prijs, want die verschilt ook. De Google Pixel Watch 2 is in oktober 2023 uitgebracht voor een adviesprijs van 399 euro. Inmiddels kost het horloge rond de 349 euro. De OnePlus Watch 2 verschijnt in maart voor een adviesprijs van 329 euro en is dus direct goedkoper. Het verschil is vooralsnog niet wereldschokkend, maar de kans is groot dat het OnePlus-horloge de komende tijd nog wat in prijs gaat dalen. Dan kan – met nadruk op kan – het prijsverschil verder oplopen.

Lees verder: onze Google Pixel Watch 2-review

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.