Veel Nederlanders hebben inmiddels het dynamische energiecontract ontdekt. Zulke contracten bieden immers de nodige voordelen, zeker met de huidige energieprijzen. Of het voordeliger is, hangt af van de marktontwikkelingen, maar vooral van je persoonlijke situatie. Voor huishoudens met zonnepanelen op het dak van de woning is de rekensom nog wat ingewikkelder vanwege de afwijkende manier van salderen. We leggen uit waar je zoal op moet letten als je een dynamisch energiecontract overweegt in combinatie met zonnepanelen.

Dynamische energiecontracten staan steeds meer in de belangstelling. Kenmerkend is dat prijzen voor stroom en gas de marktprijs volgen. Daardoor kun je voor stroom elk uur en voor gas elke dag een andere prijs betalen. De prijzen hangen af van zowel vraag als aanbod, en zijn pas een dag van tevoren bekend. Als er bijvoorbeeld veel opwek is van zon en wind, is de stroomprijs laag. Moeten vooral kolencentrales het werk doen, dan liggen de prijzen hoger. Heb je zonnepanelen op je dak en een vast of variabel energiecontract, dan maken het tarief en het moment waarop je stroom gebruikt meestal weinig uit dankzij de salderingsregeling. Bij een dynamisch contract zijn die factoren wél van belang. We zullen dat uitleggen.

©Alphaspirit

Manier van salderen

Bij een vast of variabel energiecontract kun je op jaarbasis je verbruik en opwek tegen elkaar wegstrepen. Het stroomtarief is dan eigenlijk niet zo relevant. Lever je over het jaar meer terug dan je verbruikt, dan is uiteraard het teruglevertarief wel van belang, zodat je een goede prijs voor die stroom krijgt. Bij een dynamisch energiecontract speelt het stroomtarief sowieso een rol. Bij terugleveren krijg je namelijk de op dat moment geldende stroomprijs uitgekeerd. Dat tarief is mogelijk lager dan het tarief dat je betaalt op het moment dat je de stroom daadwerkelijk gebruikt. Je zou kunnen zeggen dat er per uur wordt gesaldeerd. De belastingen worden wel op jaarbasis gesaldeerd tot maximaal je verbruik.

Lees ook: Zonnepanelen en salderen, en dynamische energiecontracten: zo zit dat!

Salderen na 2025

De salderingsregeling, die werd bedacht om de aanschaf van zonnepanelen te stimuleren, zal veranderen. Vanaf 2025 zal deze stapsgewijs worden afgebouwd. Je mag in het eerste jaar nog maar 64 procent van de geleverde stroom salderen. Dan wordt het voor eigenaren van zonnepanelen interessanter om zo veel mogelijk zonnestroom zelf te gebruiken of op te slaan.

Dit jaar en heel 2024 kun je nog volledig salderen. Daarna wordt de salderingsmogelijk stapsgewijs afgebouwd. Het afbouwschema ziet er als volgt uit:

• 2023: 100%

• 2025: 64%

• 2027: 55%

• 2029: 37%

• 2031: 0%

• 2024: 100%

• 2026: 64%

• 2028: 46%

• 2030: 28%

Vanaf 2031 houdt salderen dus volledig op. Maar zo ver is het nog niet, dit afbouwschema voor salderen is al wel in de Tweede Kamer aangenomen, maar de Eerste Kamer moet er nog mee instemmen. En met de net nieuw geïnstalleerde Eerste Kamer is het nog maar de vraag of de coalitie voldoende stemmen bij elkaar weet te krijgen. Er zijn veel kritische vragen gesteld die demissionair Minister Jetten moet beantwoorden en er is in de agenda van de Eerste Kamer nog geen datum bepaald voor de stemming over dit wetsvoorstel.

Zomer versus winter

Zonnepanelen wekken vooral in het voorjaar en gedurende de zomermaanden veel stroom op, op momenten dat de stroomprijs meestal laag is door het grotere aanbod van groene stroom. Je zult een overschot aan stroom hebben waarvoor je bij een dynamisch energiecontract een lage prijs krijgt. In uitzonderlijke situaties wordt de stroomprijs zelfs negatief en moet je betalen voor het terugleveren. Maar omdat je bij salderen nog wel de belastingen terugkrijgt, zal dat heel weinig voorkomen. In de winter wek je weinig op, maar ligt je verbruik vaak wel hoger, en zul je stroom ‘duur’ moeten inkopen. Zeker in extreme gevallen, als je bijvoorbeeld een warmtepomp hebt om je huis te verwarmen.

©Grassetto

Praktijk is soms anders

Een normaal (vast of variabel) energiecontract lijkt gezien bovenstaande situaties gunstiger in combinatie met zonnepanelen. Maar de praktijk laat soms een ander beeld zien. In augustus 2022 lagen de energieprijzen bijvoorbeeld op een hoog niveau en kreeg je dus ook veel terug voor je teruggeleverde stroom. In deze winter is de stroomprijs juist erg laag en op veel dagen daalt deze ’s nachts zelfs naar nul. Je kunt dus voordelig je elektrische auto opladen of je huis voorverwarmen met een warmtepomp, zeker als je dat goed weet te plannen.

Zo zou je bij een dynamisch contract in bepaalde situaties dus gemiddeld ook méér terug kunnen krijgen voor je opgewekte stroom per kWh dan wanneer je verbruik en opwek een-op-een tegen elkaar worden weggestreept. Bedenk wel dat dit nogal speculatief is. Het kan volgend jaar weer andersom zijn. Door de constant veranderende stroomprijs valt er geen eenduidig antwoord te geven op de vraag of je beter af bent met een dynamisch contract of niet. De dynamische prijzen brengen in elk geval wel meer onzekerheid met zich mee.

Ligging zonnepanelen

De ligging van je zonnepanelen speelt een rol bij de spreiding van je opwek over de dag. De zon komt op in het oosten en zal de op het oosten gerichte zonnepanelen daarom als eerste beschijnen, gevolgd door de panelen op het zuiden en westen. Zonnepanelen op het zuiden zijn vaak het interessantst omdat de zon dan de meeste kracht heeft. Echter, de stroomprijs is bij dynamische energiecontracten dan meestal ook het laagst. 's Ochtends en aan het eind van de middag krijg je vaak een betere prijs. Daarom kunnen op het oosten of westen gerichte zonnepanelen zeker een goede investering zijn.

©wichientep - stock.adobe.com

Toekomst

Er wordt flink geïnvesteerd in wind- en zonneparken. Ook worden steeds meer woningen bedekt met zonnepanelen. Nu al zijn meer dan twee miljoen huizen in Nederland van dergelijke panelen voorzien. Daarom zal het effect van wind en zon op de prijs in de toekomst nóg groter worden. Er zullen vaker periodes zijn met heel goedkope groene stroom, en eigenlijk kun je daar alleen met een dynamisch energiecontract echt van profiteren. Of je nou wel of geen zonnepanelen hebt.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.