Zelfs al is de prijs van een thuisbatterij flink gedaald in vergelijking met vijf jaar geleden, het blijft een pittige investering. Voor wie de aanschaf niet in het budget past, is er een alternatief. Tegenwoordig kun je niet alleen een warmtepomp of zonnepanelen huren, verschillende aanbieders verhuren namelijk ook thuisbatterijen. Hoe werkt dat en is dat interessant?

Thuisbatterijen zijn er in verschillende maten en gewichten. De prijs is afhankelijk van het merk, de kwaliteit en de capaciteit die wordt uitgedrukt in kWh (kilowattuur). Een gezin met een gemiddeld verbruik van 3500 kWh op jaarbasis kan al gaan voor een batterij van 4 kWh, maar ook dat is een behoorlijke investering. Een lichte thuisbatterij van 3,5 of 8 kWh kost tussen de 4000 en 8000 euro. De prijs van een thuisbatterij van 10 kWh tot 20 kWh inclusief plaatsing en installatiekosten bedraagt al snel 10.000 euro of meer.  

Koffiedik kijken 

Vandaar dat er bedrijven zijn die thuisbatterijen te huur aanbieden. Soms gaat het daarbij om een totale huurformule: zonnepanelen en een omvormer in combinatie met een thuisbatterij. Het voordeel van een huurformule is dat je niet in één keer het geld op tafel hoeft te leggen. Als je huurt, betaal je een vaste prijs over een langere termijn. Een aantal factoren maakt het erg moeilijk (zeg maar gerust onmogelijk) om te voorspellen wanneer je de totale kosten van een gehuurde thuisbatterij hebt terugverdiend. Hoe zullen de energieprijzen evolueren? Zullen de batterijen ondertussen verder in prijs dalen? Kun je niet beter nog enkele jaren wachten voordat je een thuisbatterij aanschaft? Het blijft koffiedik kijken.

Voordelen en nadelen

Er zijn enkele voordelen die je misloopt als je een batterij huurt. Het bedrijf waarvan je de batterij huurt, blijft bijvoorbeeld de eigenaar. Daarnaast is er in Nederland momenteel geen subsidie voor de aankoop van een thuisbatterij. Als je als particulier zo’n batterij aankoopt, kun je sinds januari 2024 21 procent btw terugvragen. Wie een bedrijf heeft, kan zo’n batterij aanschaffen op naam van zijn bedrijf en komt dan in aanmerking voor de Energie-investeringsaftrek.

Aan de andere kant blijft de verhuurder verantwoordelijk voor de goede werking van het systeem. Bij sommige verhuurformules word je aan het eind van de huurtermijn eigenaar van de batterij. Dat moet je dus goed nakijken in de voorwaarden. Dat de huurtermijn van zonnepanelen meestal op twintig jaar wordt ingesteld en die van een batterij op tien of vijftien jaar, heeft te maken met het simpele feit dat zo’n batterij een kortere gemiddelde levensduur heeft dan zonnepanelen.  

Dynamisch energiecontract met slim energiemanagementsysteem

Belangrijk is dat de batterij goed is afgestemd op je verbruik en de stroomproductie van jouw zonnepanelen. Het is immers de bedoeling dat je net genoeg zelfgeproduceerde energie kunt opslaan. Helemaal mooi wordt het als je de gehuurde batterij kunt combineren met een besturingssysteem dat kan anticiperen op de momenten waarop er weinig zonne-energie is. Hierdoor kan de batterij netstroom opslaan wanneer die zo goedkoop mogelijk is. In dat geval moet je wel een dynamisch energiecontract hebben.  

Soly

Bij Soly moet je eerst online een huurofferte aanvragen. Soly installeert de thuisbatterij gratis bij je thuis. Er zijn drie pakketten die variëren in opslagkwaliteit. Bij alle drie heb je tien jaar productgarantie en het huurcontract loopt ook tien jaar. Voor de Soly Powercell met een opslagcapaciteit van 6,4 kWh (tot tien zonnepanelen) betaal je 79 euro per maand. De huurprijs voor Powercell Plus bedraagt 120 euro per maand. Deze batterij heeft een opslagcapaciteit van 9,6 kWh voor gebruik tot vijftien zonnepanelen.

De duurste batterij, Powercell Premium met een opslagcapaciteit van 12,8 kWh, is bedoeld voor gebruik vanaf vijftien zonnepanelen. Deze huur je voor 145 euro per maand. De procedure verloopt in vier stappen. Eerst laat je je gegevens achter op een contactformulier. Daarna neemt iemand van Soly contact met je op voor een vrijblijvend adviesgesprek. Op basis van dit gesprek ontvang je dan een offerte. Tenslotte volgt de installatie.

©Soly.nl

Soly Brain

Soly heeft ook een eigen energiemanagementsysteem (Soly Brain) dat is afgestemd op een dynamisch energiecontract dat je bij hetzelfde bedrijf afsluit. Hiermee profiteer je van de momenten waarop er een overschot aan energie is en wanneer er lage en zelfs negatieve energieprijzen zijn. Soly Brain schakelt de zonnepanelen bijvoorbeeld uit als de stroomprijs negatief is. Op die manier kunnen ook eigenaren van zonnepanelen geld verdienen aan dynamische energie. 

Otovo

Ook bij Otovo kun je een thuisbatterij huren in combinatie met zonnepanelen. De zonnepanelen huur je voor twintig jaar, maar de termijn voor thuisbatterijen is slechts tien jaar in plaats van twintig. Otovo blijft de eigenaar van de batterij en zorgt er dus ook voor dat deze gedurende 10 jaar correct functioneert. Aan het eind van de contractperiode word jij de eigenaar van de thuisbatterij, maar het is tussentijds ook mogelijk om de batterij af te kopen voor de dagwaarde, zonder extra kosten. In dit maandelijkse bedrag zit de aanschaf, installatie, service en onderhoud inbegrepen. Nergens krijgen we bij Otovo informatie over het type batterij noch over de huurtarieven. Otovo reageert ook niet op vragen die we hen herhaaldelijk via hun website stellen.  

HalloStroom

De woordvoerder van HalloStroom noemt de verhuur van hun thuisbatterijen een groot succes. Deze aanbieder is begin dit jaar gestart met deze service en op dit moment zijn meer dan 600 stuks verhuurd. Vandaag verhuurt HalloStroom uitsluitend de 10,5kWh-thuisbatterij van Enphase, maar in de nabije toekomst wil dit bedrijf ook andere vermogens aanbieden. Sinds eind vorig jaar is het mogelijk om hier een dynamisch energiecontract af te sluiten, waardoor de thuisbatterij kan samenwerken met een slim energiemanagementsysteem. Hierbij wordt telkens de prijs van de elektriciteit bepaald voor de volgende dag. In de day-ahead-markt koopt de energieleverancier dagelijks zijn benodigde hoeveelheid elektriciteit in.

De verhuurtermijn bedraagt vijtien jaar en het verhuurtarief varieert per woning tussen de 100 en 120 euro per maand inclusief btw, afhankelijk of de klant ook een abonnement neemt voor aansturing of de batterij. Na afloop van de huurtermijnen is het mogelijk om de batterij voor 500 euro over te nemen. Als de klant daar geen interesse in heeft, kan HalloStroom de batterij komen verwijderen. 

©HalloStroom.nl

Watt Watt

Dan is er ook nog Watt Watt, waar je een thuisbatterij kunt huren van minimaal 10 kWh. Deze aanbieder werkt met verschillende merken en beweert een vorm van maatwerk te leveren. De duurtijd van het contract bedraagt minimaal tien jaar. Je kunt ook zonnepanelen huren bij Watt Watt. Ook van deze aanbieder ontvingen we zelfs na lang aandringen geen informatie over de huurtarieven.

Conclusie: huren is véél duurder dan kopen

Het is logisch dat huren duurder uitkomt dan kopen, maar hoeveel betaal je meer? Laten we ervan uitgaan dat je bij Soly de middenklasser (de Powercell Plus) huurt voor 120 euro per maand. Dan heb je na tien jaar 14.400 euro betaald. Vandaag kost die batterij bij hetzelfde bedrijf 7800 euro inclusief installatie en btw. Bovendien krijg je bij aankoop vijftien jaar productgarantie. Je hebt dus het dubbele betaald als je tien jaar hebt gehuurd, met als enige voordeel dat je de investering spreidt. Als je het geld hebt of je kunt voor een interessant tarief bij de bank lenen, dan komt het veel goedkoper uit om een thuisbatterij te kopen. 

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.