Zelfs al is de prijs van een thuisbatterij flink gedaald in vergelijking met vijf jaar geleden, het blijft een pittige investering. Voor wie de aanschaf niet in het budget past, is er een alternatief. Tegenwoordig kun je niet alleen een warmtepomp of zonnepanelen huren, verschillende aanbieders verhuren namelijk ook thuisbatterijen. Hoe werkt dat en is dat interessant?

Thuisbatterijen zijn er in verschillende maten en gewichten. De prijs is afhankelijk van het merk, de kwaliteit en de capaciteit die wordt uitgedrukt in kWh (kilowattuur). Een gezin met een gemiddeld verbruik van 3500 kWh op jaarbasis kan al gaan voor een batterij van 4 kWh, maar ook dat is een behoorlijke investering. Een lichte thuisbatterij van 3,5 of 8 kWh kost tussen de 4000 en 8000 euro. De prijs van een thuisbatterij van 10 kWh tot 20 kWh inclusief plaatsing en installatiekosten bedraagt al snel 10.000 euro of meer.  

Koffiedik kijken 

Vandaar dat er bedrijven zijn die thuisbatterijen te huur aanbieden. Soms gaat het daarbij om een totale huurformule: zonnepanelen en een omvormer in combinatie met een thuisbatterij. Het voordeel van een huurformule is dat je niet in één keer het geld op tafel hoeft te leggen. Als je huurt, betaal je een vaste prijs over een langere termijn. Een aantal factoren maakt het erg moeilijk (zeg maar gerust onmogelijk) om te voorspellen wanneer je de totale kosten van een gehuurde thuisbatterij hebt terugverdiend. Hoe zullen de energieprijzen evolueren? Zullen de batterijen ondertussen verder in prijs dalen? Kun je niet beter nog enkele jaren wachten voordat je een thuisbatterij aanschaft? Het blijft koffiedik kijken.

Voordelen en nadelen

Er zijn enkele voordelen die je misloopt als je een batterij huurt. Het bedrijf waarvan je de batterij huurt, blijft bijvoorbeeld de eigenaar. Daarnaast is er in Nederland momenteel geen subsidie voor de aankoop van een thuisbatterij. Als je als particulier zo’n batterij aankoopt, kun je sinds januari 2024 21 procent btw terugvragen. Wie een bedrijf heeft, kan zo’n batterij aanschaffen op naam van zijn bedrijf en komt dan in aanmerking voor de Energie-investeringsaftrek.

Aan de andere kant blijft de verhuurder verantwoordelijk voor de goede werking van het systeem. Bij sommige verhuurformules word je aan het eind van de huurtermijn eigenaar van de batterij. Dat moet je dus goed nakijken in de voorwaarden. Dat de huurtermijn van zonnepanelen meestal op twintig jaar wordt ingesteld en die van een batterij op tien of vijftien jaar, heeft te maken met het simpele feit dat zo’n batterij een kortere gemiddelde levensduur heeft dan zonnepanelen.  

Dynamisch energiecontract met slim energiemanagementsysteem

Belangrijk is dat de batterij goed is afgestemd op je verbruik en de stroomproductie van jouw zonnepanelen. Het is immers de bedoeling dat je net genoeg zelfgeproduceerde energie kunt opslaan. Helemaal mooi wordt het als je de gehuurde batterij kunt combineren met een besturingssysteem dat kan anticiperen op de momenten waarop er weinig zonne-energie is. Hierdoor kan de batterij netstroom opslaan wanneer die zo goedkoop mogelijk is. In dat geval moet je wel een dynamisch energiecontract hebben.  

Soly

Bij Soly moet je eerst online een huurofferte aanvragen. Soly installeert de thuisbatterij gratis bij je thuis. Er zijn drie pakketten die variëren in opslagkwaliteit. Bij alle drie heb je tien jaar productgarantie en het huurcontract loopt ook tien jaar. Voor de Soly Powercell met een opslagcapaciteit van 6,4 kWh (tot tien zonnepanelen) betaal je 79 euro per maand. De huurprijs voor Powercell Plus bedraagt 120 euro per maand. Deze batterij heeft een opslagcapaciteit van 9,6 kWh voor gebruik tot vijftien zonnepanelen.

De duurste batterij, Powercell Premium met een opslagcapaciteit van 12,8 kWh, is bedoeld voor gebruik vanaf vijftien zonnepanelen. Deze huur je voor 145 euro per maand. De procedure verloopt in vier stappen. Eerst laat je je gegevens achter op een contactformulier. Daarna neemt iemand van Soly contact met je op voor een vrijblijvend adviesgesprek. Op basis van dit gesprek ontvang je dan een offerte. Tenslotte volgt de installatie.

©Soly.nl

Soly Brain

Soly heeft ook een eigen energiemanagementsysteem (Soly Brain) dat is afgestemd op een dynamisch energiecontract dat je bij hetzelfde bedrijf afsluit. Hiermee profiteer je van de momenten waarop er een overschot aan energie is en wanneer er lage en zelfs negatieve energieprijzen zijn. Soly Brain schakelt de zonnepanelen bijvoorbeeld uit als de stroomprijs negatief is. Op die manier kunnen ook eigenaren van zonnepanelen geld verdienen aan dynamische energie. 

Otovo

Ook bij Otovo kun je een thuisbatterij huren in combinatie met zonnepanelen. De zonnepanelen huur je voor twintig jaar, maar de termijn voor thuisbatterijen is slechts tien jaar in plaats van twintig. Otovo blijft de eigenaar van de batterij en zorgt er dus ook voor dat deze gedurende 10 jaar correct functioneert. Aan het eind van de contractperiode word jij de eigenaar van de thuisbatterij, maar het is tussentijds ook mogelijk om de batterij af te kopen voor de dagwaarde, zonder extra kosten. In dit maandelijkse bedrag zit de aanschaf, installatie, service en onderhoud inbegrepen. Nergens krijgen we bij Otovo informatie over het type batterij noch over de huurtarieven. Otovo reageert ook niet op vragen die we hen herhaaldelijk via hun website stellen.  

HalloStroom

De woordvoerder van HalloStroom noemt de verhuur van hun thuisbatterijen een groot succes. Deze aanbieder is begin dit jaar gestart met deze service en op dit moment zijn meer dan 600 stuks verhuurd. Vandaag verhuurt HalloStroom uitsluitend de 10,5kWh-thuisbatterij van Enphase, maar in de nabije toekomst wil dit bedrijf ook andere vermogens aanbieden. Sinds eind vorig jaar is het mogelijk om hier een dynamisch energiecontract af te sluiten, waardoor de thuisbatterij kan samenwerken met een slim energiemanagementsysteem. Hierbij wordt telkens de prijs van de elektriciteit bepaald voor de volgende dag. In de day-ahead-markt koopt de energieleverancier dagelijks zijn benodigde hoeveelheid elektriciteit in.

De verhuurtermijn bedraagt vijtien jaar en het verhuurtarief varieert per woning tussen de 100 en 120 euro per maand inclusief btw, afhankelijk of de klant ook een abonnement neemt voor aansturing of de batterij. Na afloop van de huurtermijnen is het mogelijk om de batterij voor 500 euro over te nemen. Als de klant daar geen interesse in heeft, kan HalloStroom de batterij komen verwijderen. 

©HalloStroom.nl

Watt Watt

Dan is er ook nog Watt Watt, waar je een thuisbatterij kunt huren van minimaal 10 kWh. Deze aanbieder werkt met verschillende merken en beweert een vorm van maatwerk te leveren. De duurtijd van het contract bedraagt minimaal tien jaar. Je kunt ook zonnepanelen huren bij Watt Watt. Ook van deze aanbieder ontvingen we zelfs na lang aandringen geen informatie over de huurtarieven.

Conclusie: huren is véél duurder dan kopen

Het is logisch dat huren duurder uitkomt dan kopen, maar hoeveel betaal je meer? Laten we ervan uitgaan dat je bij Soly de middenklasser (de Powercell Plus) huurt voor 120 euro per maand. Dan heb je na tien jaar 14.400 euro betaald. Vandaag kost die batterij bij hetzelfde bedrijf 7800 euro inclusief installatie en btw. Bovendien krijg je bij aankoop vijftien jaar productgarantie. Je hebt dus het dubbele betaald als je tien jaar hebt gehuurd, met als enige voordeel dat je de investering spreidt. Als je het geld hebt of je kunt voor een interessant tarief bij de bank lenen, dan komt het veel goedkoper uit om een thuisbatterij te kopen. 

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.