Na de vergelijkende test van de actioncams die door Computer!Totaal en door Zoom.nl gedaan is, waren er nog een paar modellen niet terug naar de fabrikanten. Dé kans om eens te kijken hoe zo'n cameraatje werkt, ik kreeg de GoPro Hero 3+ Silver Edition een weekje te leen.

Naast mijn werk als eindredacteur, geef ik ook een paar keer per week turnlessen. Het leek mij dan ook erg leuk om de camera eens in mijn les te testen en de kinderen (tussen de 9 en 16 jaar) waren het helemaal met me eens: hoe gaaf als je kunt filmen wat je voet eigenlijk 'ziet' als jij een radslag maakt! Ik zorgde dat het apparaatje was opgeladen, stopte een micro-SD-kaartje (64 GB) in het cameraatje, en las vluchtig de handleiding door. We konden beginnen! Lees ook: Professioneler filmen met je smartphone.

Accessoires

Het enthousiasme nam even af, want hoe maak je die camera nu vast aan je lijf? Bij dit pakketje waren een paar accessoires meegeleverd, maar de camera met een plakker op je enkel plakken, dát blijft niet zo goed zitten. We moesten een betere bevestigingsmethode hebben. Er zijn officiële accessoires verkrijgbaar, zoals een band voor om je hoofd, om je pols, of een harnas voor je lichaam. Maar het geduld om die accessoires te kopen en daarop te wachten, hadden wij niet. Uiteindelijk hebben we de camera dus op een minder officiële (en goedkopere) manier vastgemaakt.

We stopten de camera in zijn beschermcase, maar verwisselden wel eerst de gesloten (waterdichte) achterkant voor de achterkant met twee gaten. Deze achterkant is bedoeld voor een beter geluid. Ons gaf het echter de mogelijkheid om iets aan de case vast te maken. We haalden twee strap-bandjes door de openingen en konden zo de camera op verschillende plekken aan het lichaam vastmaken. We hebben geëxperimenteerd met de camera op de borst, om de arm en om de enkel. Vooral op de borst en om de enkel levert het leuke resultaten op.

©PXimport

Filmen met de GoPro

De camera is eenvoudig in gebruik. Door lang te drukken op de knop aan de voorzijde, zet je de camera aan. Vervolgens kies je door kort op dezelfde knop te drukken de gewenste modus (film, foto, foto-burst, timelapse en instellingen). Op het kleine zwart-wit-schermpje aan de voorzijde zie je welke modus je geselecteerd hebt. Met de knop op de bovenkant start en stop je het filmpje, net als bij een gewone camera dus. Een knipperend rood lichtje geeft aan dat er gefilmd wordt. Dit was ook voor de kinderen gemakkelijk te begrijpen, zodat ik al snel mijn aandacht kon besteden aan de les en niet met de camera bezig hoefde te zijn.

Aan de zijkant van de camera zit nog een knop. Hiermee zet je de wifi-verbinding van de camera aan of uit. Je kunt namelijk een app voor smartphone en tablet (iOS, Android, Windows Phone) downloaden, waarmee je met de actioncam kunt verbinden. Via deze app is het mogelijk om de camera te starten en de instellingen aan te passen. Vooral dit laatste is erg handig, omdat dit een stuk gemakkelijker werkt dan het aanpassen van de instellingen op het mini-schermpje van de camera zelf. Je ziet in de app ook het beeld dat de camera op dit moment geeft. Handig om even te testen hoe het beeld eruit ziet, maar zodra de camera snel beweegt, is het beeld erg schokkerig. In het uiteindelijke filmpje is dit gelukkig niet het geval!

Batterij

De batterij van de camera is prima. Onze turnles duurde twee uur, waarin in totaal ongeveer 9 minuten met de camera gefilmd is (turnoefeningen duren nu eenmaal niet zo lang). Wifi stond het grootste deel van de les uit omdat we dit niet nodig hadden. Tussendoor is de GoPro af en toe eventjes uit geweest om de batterij te sparen. Waarschijnlijk was dat niet eens nodig geweest, want aan het einde van de les was de batterij nog niet volledig leeg.

De filmpjes nemen in totaal 1,7 gigabyte op het kaartje in beslag, zorg dus wel voor een flinke opslagcapaciteit als je lang wilt kunnen filmen. Overigens merkte ik later dat lange filmpjes worden opgedeeld in meerdere delen, een bestand wordt maximaal 2,1 GB groot of 12 minuten lang (ik heb niet getest welke van de twee de beperking is).

Kwaliteit

Wat me achteraf opviel, was de goede beeldkwaliteit. Ik heb de GoPro Hero 3+ ingesteld om te filmen in HD-kwaliteit (1080p). Je kunt het aantal beelden per seconde instellen, via de app is dat wederom makkelijker. Met een lagere kwaliteit kun je meer beelden per seconde maken, en kun je dus ook slow-motion-beelden schieten.

Voor de kinderen was het erg leuk om de bewegingen die ze zo vaak maken eens uit een ander oogpunt terug te kunnen zien. Bij turnbewegingen ga je nogal eens over de kop, en daar word je bij het terugkijken bijna duizelig van! Bovendien vonden de kinderen het ook erg leuk dat je bij snelle bewegingen (bijvoorbeeld een reuzendraai om de rekstok) ook de lucht langs hoort razen.

Monteren

Bij het monteren van de beelden merkte ik dat het handig was geweest als we ook zo nu en dan de beweging vanaf een afstandje gefilmd hadden (al dan niet op hetzelfde moment als met de GoPro). Voor de montage had ik het geluk dat ik alle bewegingen in eerdere lessen weleens gefilmd had. Zo kun je in het eindresultaat toch beter zien welke beweging er nu eigenlijk zorgt voor bijvoorbeeld dat leuke over-de-kop-effect.

Nog meer actie: Zeilen

Mijn week was nog niet om en in het weekend was het lekker weer om te gaan zeilen. Nóg een kans om de camera z'n werk te laten doen. Snel weer de achterkant van de camera vervangen door de waterdichte variant, een andere manier van bevestigen gezocht en het water op gegaan. De camera zat nu met een voetje met twee strap-bandjes vast om mijn middel en aan mijn zwemvest.

Aangezien het vrij hard waaide en ik mijn concentratie vooral nodig had om de boot niet om te laten slaan (wat één keer mislukte, en ja, ook dat is vastgelegd!), heb ik weinig aandacht voor de camera gehad. Achteraf is dat terug te zien op de beelden. De volgende keer zou ik de camera toch ergens anders bevestigen. Nu stootte ik vaak tegen de camera aan, en zie je toch vooral veel handen en boot, en weinig van het zeilen. Bovendien zie je op de beelden ook ongeveer wat ik tijdens het zeilen zie. Had ik hem op de punt van de boot, om de mast of aan de achterzijde van de giek bevestigd, dan had ik beelden uit een heel ander oogpunt kunnen zien. Leuk voor een volgende keer!

Het kopen (of voor mij: mogen gebruiken) van zo'n apparaat is één ding, ermee om leren gaan is een tweede! En dan niet omdat het apparaatje zo moeilijk te begrijpen is, maar omdat je al doende pas leert ontdekken wat leuke filmpjes oplevert.

Dragon Quest is al meer dan drie decennia een icoon binnen de game-industrie. Hoewel de oudere delen al snel gedateerd voelden, zorgde een gestroomlijnde vernieuwing voor een nieuwe aanwas van fans. Toch moest alles nog één keer overboord. Met volle moed en een frisse stijl blijkt Dragon Quest 7 Reimagined een prachtige herinterpretatie van een klassieke rpg voor een nieuwe generatie.

Dragon Quest 7 is een beetje het verloren kindje binnen de reeks. Het was het debuut van de franchise op PlayStation, maar werd berucht door de langzame openingsuren en unieke structuur. Sterker nog: de regisseur van deze remake, Takeshi Ichikawa, biechtte op dat hij als kind nooit verder kwam dan het openingssegment in een recent interview. Er zou dus behoorlijk wat gesneden moeten worden in deze structuur. Bovendien is dit de derde remake van een mainline Dragon Quest-game in twee jaar tijd. Gelukkig onderscheidt Dragon Quest 7 Reimagined zich dit keer wel al vanaf het eerste uur.

©Square Enix

Schuitje Varen, Eilandje Redden

Op het eerste gezicht lijkt Dragon Quest 7 logisch in lijn te vallen met de rest van de serie. Als ‘de Held’ begin je op het enige eiland in de wereld. Samen met prins Keifer en jeugdvriendin Maribel ga je op een groot avontuur wanneer er een portaal opent in de mysterieuze tempel op het eiland. Niet alleen verschijnt er opeens een nieuw eiland in de eindeloze oceaan, maar ook reist de groep terug in de tijd. Ieder nieuw eiland bezoek je zo eerst in het verleden, waarna je acties gevolgen hebben in het heden.

Zo wordt de spelwereld steeds groter. Het ene eiland is compleet verlaten, omdat alle inwoners zijn versteend. Op een ander eiland probeert een groep reizende pelgrims om hun God te helpen terugkeren na zijn verdwijning aan de hand van de Demon King. Onderweg vind je tabletstukken om nieuwe portalen te openen. Ieder eiland heeft zo zijn eigen verhaal en personages die je volgt, wat kan voelen als een televisieserie met allemaal kleine uitstapjes. Het bouwt langzaam op naar een grotere verhaallijn met de terugkeer van de Demon King. Het geeft Dragon Quest 7 een eigen identiteit ten opzichte van andere Dragon Quest-titels, maar vereist wel een langere aandachtsspanne.

Visueel vakmanschap

Gelukkig spat het spel van je scherm. De nieuwe visuele stijl is een hoogtepunt, een fenomenale balans tussen de originele tekeningen en ontwerpen van Akira Toriyama (Dragon Ball) en de 3D-stijl die de games hebben omarmd sinds de PlayStation 2. De hoofdpersonages zien er uit als handgemaakte poppetjes. Steden en kamers worden getoond als kleine diorama's. Het deed mij op meer dan één manier denken aan de uitstekende remake van Zelda: Link’s Awakening op de Nintendo Switch. De nieuwe stijl complementeert de Dragon Quest-serie uitstekend. Wanneer het samenkomt onder begeleiding van de prachtige symfonische muziek, voelt Reimagined als een warme deken voor fans van klassieke rpg’s.

Ik wilde elk hoekje van de wereld verkennen. Elk eiland voelde als een nieuw avontuur. Naarmate de groep avonturiers groter wordt, zwijmel je zo weer weg in de wereld van Dragon Quest. De game heeft zowel Japanse als Engelse stemwerk voor de tussenfilmpjes en belangrijke dialogen, maar ook het schrijfwerk is behoorlijk sterk. Leuke details zoals het gebruik van  ‘Thou’s’ en ‘Thy’s’ bij eilanden in het verleden voelen gepast. Wat minder gepast zijn de plaatsen die stilistische fouten gebruiken om over te komen als ‘Duits’ of ‘Frans’ (‘Wiz’ in plaats van ‘With’, of het weglaten van werkwoorden). Geen pretje om te lezen, maar het brengt wel degelijk het gevoel van een gevarieerde wereld over.

Knokken bouwt karakter

De combat is traditioneel zoals je kan verwachten van Dragon Quest. Elke beurt kies je welke aanval je personage uitvoert. Je maakt gebruik van de zwaktes van vijanden om je aanvallen maximale schade te laten toebrengen. Om in te spelen op de sterke punten van je party kun je ze allemaal een rol geven met het ‘vocation’-systeem. Deze beïnvloedt de statistieken en aanvallen die je kan leren. Na het vrijspelen van de ‘Alltrades abbey’ is het mogelijk om op ieder moment een ander pad te kiezen. Als je specifieke combinaties van vocations leert, krijg je toegang tot speciale rollen. Nadat je de Sailor- en de Thief-vocation beheerst, krijg je de Pirate-vocation, een unieke mix van beide rollen.

Het is een flexibel systeem dat uitnodigt om lekker te experimenteren. Zo maakte ik van Ruff een glazen kanon met een hele hoge kans op critical hits om massale schade uit te delen, terwijl ik Maribel als Sage en Priest gebruikte voor magische aanvallen en genezing. In de beste gevechten van Dragon Quest 7 voelt je party als een goed geoliede machine die compleet kan worden afgestemd op elke situatie. Dankzij de uitgebreide instellingen is het mogelijk om aan te passen hoeveel XP, geld, of levels in vocations je verdient in gevechten. In combinatie met de aangepaste snelheid van gevechten en tactische opties blies ik mij door de gevechten.

©Square Enix

Ideale moderne remake

Al deze kleine verbeteringen maken van Dragon Quest 7 Reimagined de ideale moderne remake. Hoe dol ik ook ben op de 2D-HD-stijl die Square Enix heeft toegepast in de laatste paar Dragon Quest-titels, is de nieuwe stijl in Reimagined een prachtige samensmelting van oud en nieuw. Structureel is de game flink opgepoetst en met de toegankelijkheidsopties hoef je niet eindeloos te grinden voor elke eindbaas. Dit alles komt samen in een heerlijke traditionele en tegelijkertijd modern aanvoelende rpg. Voor de oudgedienden: verwacht geen bergen aan nieuwe missies of verhalen, maar een ‘greatest hits’-album van Dragon Quest 7.

Voor de nieuwkomer is dit niet de eerste Dragon Quest die ik zou aanraden, maar zeker eentje om te ervaren als je nieuwsgierig bent naar andere delen in de serie. Ik kan alleen maar hopen dat dit het startschot is om ook andere delen in de serie op deze manier te ‘reimaginen’. Dragon Quest 9 bijvoorbeeld?

Dragon Quest 7 Reimagined is vanaf 5 februari beschikbaar voor PlayStation 5, PlayStation 4, Xbox Series X en S, pc (via Steam), Nintendo Switch 2en Nintendo Switch. Voor deze review is de game getest op Nintendo Switch 2.

De naam en premièredatum van de elfde en tegelijkertijd waarschijnlijk ook allerlaatste Fast and Furious-film zijn bekendgemaakt.

Universal Pictures bevestigde dat de film Fast Forever gaat heten en op 17 maart 2028 in première gaat. Het was al geruime tijd bekend dat er een nieuwe Fast and Furious-film zou komen, maar nu zijn eindelijk de eerste details bevestigd. Het lijkt daarbij de laatste film in de franchise te worden, al weet je dat natuurlijk nooit helemaal zeker in Hollywood.

De goedkeuring van de film had nog wat voeten in de aarde. Afgelopen oktober kwam al naar buiten dat er nog geen script klaar lag, en dat de hoofdrolspelers nog geen contract hadden ondertekend. Dit had deels te maken met het gerucht dat er een budget van zo'n 250 miljoen dollar nodig was om de film te creëren, en dat Universal zou hebben geëist dat de kosten met 20 procent naar beneden werden bijgesteld.

In 2023 kwam de meest recente film in de reeks uit, Fast X. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat hier een direct vervolg op zou uitkomen genaamd Fast X: Part Two. Die film zou in 2025 verschijnen, maar dat idee werd geschrapt. Fast Forever zal nu dus het verhaal uit die film opvolgen.