Na de vergelijkende test van de actioncams die door Computer!Totaal en door Zoom.nl gedaan is, waren er nog een paar modellen niet terug naar de fabrikanten. Dé kans om eens te kijken hoe zo'n cameraatje werkt, ik kreeg de GoPro Hero 3+ Silver Edition een weekje te leen.

Naast mijn werk als eindredacteur, geef ik ook een paar keer per week turnlessen. Het leek mij dan ook erg leuk om de camera eens in mijn les te testen en de kinderen (tussen de 9 en 16 jaar) waren het helemaal met me eens: hoe gaaf als je kunt filmen wat je voet eigenlijk 'ziet' als jij een radslag maakt! Ik zorgde dat het apparaatje was opgeladen, stopte een micro-SD-kaartje (64 GB) in het cameraatje, en las vluchtig de handleiding door. We konden beginnen! Lees ook: Professioneler filmen met je smartphone.

Accessoires

Het enthousiasme nam even af, want hoe maak je die camera nu vast aan je lijf? Bij dit pakketje waren een paar accessoires meegeleverd, maar de camera met een plakker op je enkel plakken, dát blijft niet zo goed zitten. We moesten een betere bevestigingsmethode hebben. Er zijn officiële accessoires verkrijgbaar, zoals een band voor om je hoofd, om je pols, of een harnas voor je lichaam. Maar het geduld om die accessoires te kopen en daarop te wachten, hadden wij niet. Uiteindelijk hebben we de camera dus op een minder officiële (en goedkopere) manier vastgemaakt.

We stopten de camera in zijn beschermcase, maar verwisselden wel eerst de gesloten (waterdichte) achterkant voor de achterkant met twee gaten. Deze achterkant is bedoeld voor een beter geluid. Ons gaf het echter de mogelijkheid om iets aan de case vast te maken. We haalden twee strap-bandjes door de openingen en konden zo de camera op verschillende plekken aan het lichaam vastmaken. We hebben geëxperimenteerd met de camera op de borst, om de arm en om de enkel. Vooral op de borst en om de enkel levert het leuke resultaten op.

©PXimport

Filmen met de GoPro

De camera is eenvoudig in gebruik. Door lang te drukken op de knop aan de voorzijde, zet je de camera aan. Vervolgens kies je door kort op dezelfde knop te drukken de gewenste modus (film, foto, foto-burst, timelapse en instellingen). Op het kleine zwart-wit-schermpje aan de voorzijde zie je welke modus je geselecteerd hebt. Met de knop op de bovenkant start en stop je het filmpje, net als bij een gewone camera dus. Een knipperend rood lichtje geeft aan dat er gefilmd wordt. Dit was ook voor de kinderen gemakkelijk te begrijpen, zodat ik al snel mijn aandacht kon besteden aan de les en niet met de camera bezig hoefde te zijn.

Aan de zijkant van de camera zit nog een knop. Hiermee zet je de wifi-verbinding van de camera aan of uit. Je kunt namelijk een app voor smartphone en tablet (iOS, Android, Windows Phone) downloaden, waarmee je met de actioncam kunt verbinden. Via deze app is het mogelijk om de camera te starten en de instellingen aan te passen. Vooral dit laatste is erg handig, omdat dit een stuk gemakkelijker werkt dan het aanpassen van de instellingen op het mini-schermpje van de camera zelf. Je ziet in de app ook het beeld dat de camera op dit moment geeft. Handig om even te testen hoe het beeld eruit ziet, maar zodra de camera snel beweegt, is het beeld erg schokkerig. In het uiteindelijke filmpje is dit gelukkig niet het geval!

Batterij

De batterij van de camera is prima. Onze turnles duurde twee uur, waarin in totaal ongeveer 9 minuten met de camera gefilmd is (turnoefeningen duren nu eenmaal niet zo lang). Wifi stond het grootste deel van de les uit omdat we dit niet nodig hadden. Tussendoor is de GoPro af en toe eventjes uit geweest om de batterij te sparen. Waarschijnlijk was dat niet eens nodig geweest, want aan het einde van de les was de batterij nog niet volledig leeg.

De filmpjes nemen in totaal 1,7 gigabyte op het kaartje in beslag, zorg dus wel voor een flinke opslagcapaciteit als je lang wilt kunnen filmen. Overigens merkte ik later dat lange filmpjes worden opgedeeld in meerdere delen, een bestand wordt maximaal 2,1 GB groot of 12 minuten lang (ik heb niet getest welke van de twee de beperking is).

Kwaliteit

Wat me achteraf opviel, was de goede beeldkwaliteit. Ik heb de GoPro Hero 3+ ingesteld om te filmen in HD-kwaliteit (1080p). Je kunt het aantal beelden per seconde instellen, via de app is dat wederom makkelijker. Met een lagere kwaliteit kun je meer beelden per seconde maken, en kun je dus ook slow-motion-beelden schieten.

Voor de kinderen was het erg leuk om de bewegingen die ze zo vaak maken eens uit een ander oogpunt terug te kunnen zien. Bij turnbewegingen ga je nogal eens over de kop, en daar word je bij het terugkijken bijna duizelig van! Bovendien vonden de kinderen het ook erg leuk dat je bij snelle bewegingen (bijvoorbeeld een reuzendraai om de rekstok) ook de lucht langs hoort razen.

Monteren

Bij het monteren van de beelden merkte ik dat het handig was geweest als we ook zo nu en dan de beweging vanaf een afstandje gefilmd hadden (al dan niet op hetzelfde moment als met de GoPro). Voor de montage had ik het geluk dat ik alle bewegingen in eerdere lessen weleens gefilmd had. Zo kun je in het eindresultaat toch beter zien welke beweging er nu eigenlijk zorgt voor bijvoorbeeld dat leuke over-de-kop-effect.

Nog meer actie: Zeilen

Mijn week was nog niet om en in het weekend was het lekker weer om te gaan zeilen. Nóg een kans om de camera z'n werk te laten doen. Snel weer de achterkant van de camera vervangen door de waterdichte variant, een andere manier van bevestigen gezocht en het water op gegaan. De camera zat nu met een voetje met twee strap-bandjes vast om mijn middel en aan mijn zwemvest.

Aangezien het vrij hard waaide en ik mijn concentratie vooral nodig had om de boot niet om te laten slaan (wat één keer mislukte, en ja, ook dat is vastgelegd!), heb ik weinig aandacht voor de camera gehad. Achteraf is dat terug te zien op de beelden. De volgende keer zou ik de camera toch ergens anders bevestigen. Nu stootte ik vaak tegen de camera aan, en zie je toch vooral veel handen en boot, en weinig van het zeilen. Bovendien zie je op de beelden ook ongeveer wat ik tijdens het zeilen zie. Had ik hem op de punt van de boot, om de mast of aan de achterzijde van de giek bevestigd, dan had ik beelden uit een heel ander oogpunt kunnen zien. Leuk voor een volgende keer!

Het kopen (of voor mij: mogen gebruiken) van zo'n apparaat is één ding, ermee om leren gaan is een tweede! En dan niet omdat het apparaatje zo moeilijk te begrijpen is, maar omdat je al doende pas leert ontdekken wat leuke filmpjes oplevert.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.