Na de vergelijkende test van de actioncams die door Computer!Totaal en door Zoom.nl gedaan is, waren er nog een paar modellen niet terug naar de fabrikanten. Dé kans om eens te kijken hoe zo'n cameraatje werkt, ik kreeg de GoPro Hero 3+ Silver Edition een weekje te leen.

Naast mijn werk als eindredacteur, geef ik ook een paar keer per week turnlessen. Het leek mij dan ook erg leuk om de camera eens in mijn les te testen en de kinderen (tussen de 9 en 16 jaar) waren het helemaal met me eens: hoe gaaf als je kunt filmen wat je voet eigenlijk 'ziet' als jij een radslag maakt! Ik zorgde dat het apparaatje was opgeladen, stopte een micro-SD-kaartje (64 GB) in het cameraatje, en las vluchtig de handleiding door. We konden beginnen! Lees ook: Professioneler filmen met je smartphone.

Accessoires

Het enthousiasme nam even af, want hoe maak je die camera nu vast aan je lijf? Bij dit pakketje waren een paar accessoires meegeleverd, maar de camera met een plakker op je enkel plakken, dát blijft niet zo goed zitten. We moesten een betere bevestigingsmethode hebben. Er zijn officiële accessoires verkrijgbaar, zoals een band voor om je hoofd, om je pols, of een harnas voor je lichaam. Maar het geduld om die accessoires te kopen en daarop te wachten, hadden wij niet. Uiteindelijk hebben we de camera dus op een minder officiële (en goedkopere) manier vastgemaakt.

We stopten de camera in zijn beschermcase, maar verwisselden wel eerst de gesloten (waterdichte) achterkant voor de achterkant met twee gaten. Deze achterkant is bedoeld voor een beter geluid. Ons gaf het echter de mogelijkheid om iets aan de case vast te maken. We haalden twee strap-bandjes door de openingen en konden zo de camera op verschillende plekken aan het lichaam vastmaken. We hebben geëxperimenteerd met de camera op de borst, om de arm en om de enkel. Vooral op de borst en om de enkel levert het leuke resultaten op.

©PXimport

Filmen met de GoPro

De camera is eenvoudig in gebruik. Door lang te drukken op de knop aan de voorzijde, zet je de camera aan. Vervolgens kies je door kort op dezelfde knop te drukken de gewenste modus (film, foto, foto-burst, timelapse en instellingen). Op het kleine zwart-wit-schermpje aan de voorzijde zie je welke modus je geselecteerd hebt. Met de knop op de bovenkant start en stop je het filmpje, net als bij een gewone camera dus. Een knipperend rood lichtje geeft aan dat er gefilmd wordt. Dit was ook voor de kinderen gemakkelijk te begrijpen, zodat ik al snel mijn aandacht kon besteden aan de les en niet met de camera bezig hoefde te zijn.

Aan de zijkant van de camera zit nog een knop. Hiermee zet je de wifi-verbinding van de camera aan of uit. Je kunt namelijk een app voor smartphone en tablet (iOS, Android, Windows Phone) downloaden, waarmee je met de actioncam kunt verbinden. Via deze app is het mogelijk om de camera te starten en de instellingen aan te passen. Vooral dit laatste is erg handig, omdat dit een stuk gemakkelijker werkt dan het aanpassen van de instellingen op het mini-schermpje van de camera zelf. Je ziet in de app ook het beeld dat de camera op dit moment geeft. Handig om even te testen hoe het beeld eruit ziet, maar zodra de camera snel beweegt, is het beeld erg schokkerig. In het uiteindelijke filmpje is dit gelukkig niet het geval!

Batterij

De batterij van de camera is prima. Onze turnles duurde twee uur, waarin in totaal ongeveer 9 minuten met de camera gefilmd is (turnoefeningen duren nu eenmaal niet zo lang). Wifi stond het grootste deel van de les uit omdat we dit niet nodig hadden. Tussendoor is de GoPro af en toe eventjes uit geweest om de batterij te sparen. Waarschijnlijk was dat niet eens nodig geweest, want aan het einde van de les was de batterij nog niet volledig leeg.

De filmpjes nemen in totaal 1,7 gigabyte op het kaartje in beslag, zorg dus wel voor een flinke opslagcapaciteit als je lang wilt kunnen filmen. Overigens merkte ik later dat lange filmpjes worden opgedeeld in meerdere delen, een bestand wordt maximaal 2,1 GB groot of 12 minuten lang (ik heb niet getest welke van de twee de beperking is).

Kwaliteit

Wat me achteraf opviel, was de goede beeldkwaliteit. Ik heb de GoPro Hero 3+ ingesteld om te filmen in HD-kwaliteit (1080p). Je kunt het aantal beelden per seconde instellen, via de app is dat wederom makkelijker. Met een lagere kwaliteit kun je meer beelden per seconde maken, en kun je dus ook slow-motion-beelden schieten.

Voor de kinderen was het erg leuk om de bewegingen die ze zo vaak maken eens uit een ander oogpunt terug te kunnen zien. Bij turnbewegingen ga je nogal eens over de kop, en daar word je bij het terugkijken bijna duizelig van! Bovendien vonden de kinderen het ook erg leuk dat je bij snelle bewegingen (bijvoorbeeld een reuzendraai om de rekstok) ook de lucht langs hoort razen.

Monteren

Bij het monteren van de beelden merkte ik dat het handig was geweest als we ook zo nu en dan de beweging vanaf een afstandje gefilmd hadden (al dan niet op hetzelfde moment als met de GoPro). Voor de montage had ik het geluk dat ik alle bewegingen in eerdere lessen weleens gefilmd had. Zo kun je in het eindresultaat toch beter zien welke beweging er nu eigenlijk zorgt voor bijvoorbeeld dat leuke over-de-kop-effect.

Nog meer actie: Zeilen

Mijn week was nog niet om en in het weekend was het lekker weer om te gaan zeilen. Nóg een kans om de camera z'n werk te laten doen. Snel weer de achterkant van de camera vervangen door de waterdichte variant, een andere manier van bevestigen gezocht en het water op gegaan. De camera zat nu met een voetje met twee strap-bandjes vast om mijn middel en aan mijn zwemvest.

Aangezien het vrij hard waaide en ik mijn concentratie vooral nodig had om de boot niet om te laten slaan (wat één keer mislukte, en ja, ook dat is vastgelegd!), heb ik weinig aandacht voor de camera gehad. Achteraf is dat terug te zien op de beelden. De volgende keer zou ik de camera toch ergens anders bevestigen. Nu stootte ik vaak tegen de camera aan, en zie je toch vooral veel handen en boot, en weinig van het zeilen. Bovendien zie je op de beelden ook ongeveer wat ik tijdens het zeilen zie. Had ik hem op de punt van de boot, om de mast of aan de achterzijde van de giek bevestigd, dan had ik beelden uit een heel ander oogpunt kunnen zien. Leuk voor een volgende keer!

Het kopen (of voor mij: mogen gebruiken) van zo'n apparaat is één ding, ermee om leren gaan is een tweede! En dan niet omdat het apparaatje zo moeilijk te begrijpen is, maar omdat je al doende pas leert ontdekken wat leuke filmpjes oplevert.

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!