Google Drive is een van de betere gratis online clouddiensten, die het ook makkelijk maakt om bestanden te delen. En Google doet er al veel aan om jouw online bestanden veilig te houden, een hacker kan er echt niet zomaar bij. Toch kun je het heft in eigen handen nemen om jouw Google Drive-account en de bestanden die je er geparkeerd hebt, beter te beveiligen. Zeven tips!

Sterk wachtwoord

De veiligheid van jouw Google Drive begint bij de algehele beveiliging van je Google-account. Een zwak wachtwoord gebruiken en/of nalaten tweefactorauthenticatie te activeren, is het equivalent van de voordeur niet op slot draaien. Begin dus bij de Google-accountsbeveiligingspagina. Als je bent ingelogd, klik je op de profielfoto en daarna op de knop Je Google-account beheren. In de linkerkolom selecteer je het onderdeel Beveiliging. Scrol naar beneden en klik op Wachtwoord in het panel Inloggen bij Google.

Eerst moet je je huidige wachtwoord invoeren. Typ een nieuw complex wachtwoord dat behalve normale tekens ten minste één cijfer, één hoofdletter en één speciaal teken heeft. Gebruik geen gewone woorden of namen van je huisdier of kinderen. Als je het echt goed wilt doen, dan verander je het wachtwoord iedere zes maanden.

Tweestapsverificatie

We raden aan om behalve het wachtwoord nog een extra beveiligingsstap aan het inlogproces toe te voegen: tweefactorauthenticatie (2FA). Met 2FA heb je nog een aanvullende code nodig om te verifiëren dat jij het bent. Op die manier kan niemand inloggen op je Google-account, zelfs niet als ze je e-mailadres en je wachtwoord hebben ontfutseld.

In het vak Inloggen bij Google zet je de optie Verificatie in 2 stappen aan. Eerst controleert Google je wachtwoord en daarna stelt het voor om een Google- verificatiemelding naar je telefoon of tablet te sturen. Via de knop Meer opties tonen kun je ook kiezen om een code per sms te ontvangen of om een hardwaresleutel te gebruiken. Het is zelfs mogelijk een authenticatie-app zoals Google Authenticator te gebruiken. Er wordt even een testcode naar je telefoon gestuurd en daarna kun je 2FA definitief aanzetten.

Als je je telefoon kwijt zou raken, dan is er nog een aantal manieren om je account te ontgrendelen.

Toe aan een nieuwe telefoon? Bekijk het aanbod op Bol.com

Makkelijk delen

Een van de reden waarom mensen graag bestanden op Google Drive plaatsen, is omdat je gegevens dan makkelijk kunt delen. Gegevens die je deelt, worden ‘in transit’ genoemd. Vooral in die fase kunnen deze gegevens kwetsbaar zijn voor aanvallen. Kies er bij voorkeur voor om te delen met specifieke personen.

Je kunt ook bestanden delen door een link te versturen. Houd er dan wel rekening mee dat iedereen die deze link ontvangt deze gewoon verder kan delen met zoveel mensen als ze willen. Als je inhoud beschikbaar wilt maken via een link, dan kun je de rechten van de andere beperken tot Lezer of Reageerder. Voor een ‘lezer’ is de link naar het bestand openbaar. Iedereen die deze koppeling ontvangt, kan de gegevens lezen.

Een ‘reageerder’ is een lezer die bovendien commentaar kan geven. In beide gevallen kunnen deze mensen niets aan de inhoud wijzigen. Als je iemand met de link de rechten van Bewerker geeft, dan weet je dat deze persoon jouw bestanden kan lezen, becommentariëren, bewerken, downloaden en afdrukken.

Rechten beperken

Recente activiteit

Nu je toch op de pagina Beveiliging bent, controleer gelijk de informatie in het vak Recente beveiligingsactiviteit. In dit venster zie je alle toegangsactiviteiten van de afgelopen 28 dagen. Elk item toont de app, het apparaat en de datum van deze activiteit. Hier kun je dus zien wanneer er verdachte activiteiten hebben plaatsgevonden. Wanneer alles normaal lijkt, scrol je iets verder naar onderen en dan zie je de apparaten die toegang hebben gehad tot jouw Google Drive.

Verwijder de apparaten die je niet langer gebruikt. Ze zullen dan opgenomen worden in de lijst met het label Waar je bent uitgelogd. Het identificeren van elk apparaat is redelijk eenvoudig, omdat de naam van het apparaat te lezen is. Ontkoppel in ieder geval onbekende en inactieve apparaten.

Wie kan waarbij?

Als je een bestand met iemand hebt gedeeld, wil dat niet zeggen dat deze persoon er eeuwig en altijd toegang toe hoeft te hebben. Controleer dus regelmatig de documenten en mappen die je op Google Drive hebt gedeeld en haal de machtigingen weg van iedereen die ze niet langer nodig heeft. Soms is zo’n controle is een tijdrovende zaak, want Google Drive heeft helaas geen functie om alle gedeelde bestanden op één plek te bekijken.

Er is een oplossing van derden die je hele Drive-account scant op gedeelde mappen en bestanden. WhoHasAccess, een Duits product, is gratis. Met één klik zie je met wie je allemaal bestanden deelt. Je kunt de scangegevens exporteren, zodat je de tijd kunt nemen om het resultaat rustig te evalueren. Wij stonden verbaasd met wie we allemaal bestanden deelden.

De paradox is dat je deze web-app op zijn beurt toegang moet geven tot jouw Google Drive en dat is een kwestie van vertrouwen. WhoHasAccess belooft dat het alle informatie van de scan binnen 24 uur verwijdert en dat het nooit de inhoud van je bestanden zal lezen. Als je dat niet vertrouwt, ben je aangewezen op handwerk.

Meerlaagse beveiliging

Gekoppelde apps

Waarschijnlijk heb je ook apps gekoppeld aan je account. We hadden het in tip 5 bijvoorbeeld over de dienst WhoHasAccess. Denk je dat dit in jouw geval niet zo is? Ga toch maar even kijken. Klik op het tandwieltje in de rechterbovenhoek van het Drive-venster en ga naar Instellingen / Apps beheren. Hier zie je een lijst met apps die toegang hebben tot jouw Google Drive. Er zitten alvast een heleboel Google-apps bij die bedoeld zijn als uitbreiding op Google Drive, zoals Google Spreadsheet, Google Tekeningen, Google Documenten enzovoort. Die laat je ongemoeid.

In het vak Standaard gebruiken kun je kiezen om compatibele bestanden van je Drive in een bepaalde app te openen. Zo kun je bijvoorbeeld alle jpg’s in een fotobewerker laden. Als je een actieve app wilt verwijderen, klik je op Opties en dan op Verbinding met Drive verbreken. Als je een van de apps in de lijst niet langer gebruikt, kun je die het best uit je account verwijderen.

Vooraf versleutelen

De encryptie gebeurt op de servers van Google. Dat betekent dat ook alle gegenereerde sleutels op de server staan. In principe kan Google jouw gegevens naar believen decoderen. Daarom raden we aan om heel gevoelige gegevens simpelweg niet op Google Drive te plaatsen. Daarnaast kun je versleutelingstools van derden gebruiken die de gegevens versleutelen voordat je ze richting Google Drive stuurt. We denken dan aan software als Cryptomator, Boxcryptor, VeraCrypt, Truecrypt. Hierdoor worden je gegevens dus ook beveiligd tegen toegang door Google zelf.

Er is nog een reden om deze tools te gebruiken. Er is er een korte periode waarin Google je bestanden decodeert van een 256bit-sleutel in transit naar een 128bit-sleutel om ze op te slaan (in rust). Tijdens die periode zijn je gegevens wel kwetsbaar. Hoewel de kans erg klein is dat een hacker precies op dat moment toeslaat, is het versturen van reeds versleutelde gegevens zeker een aanrader.

Wil je meer weten over het beveiligen van je digitale gegevens? Bestel de cursusbundel Veilig met encryptie!

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.