Google Drive is een van de betere gratis online clouddiensten, die het ook makkelijk maakt om bestanden te delen. En Google doet er al veel aan om jouw online bestanden veilig te houden, een hacker kan er echt niet zomaar bij. Toch kun je het heft in eigen handen nemen om jouw Google Drive-account en de bestanden die je er geparkeerd hebt, beter te beveiligen. Zeven tips!

Sterk wachtwoord

De veiligheid van jouw Google Drive begint bij de algehele beveiliging van je Google-account. Een zwak wachtwoord gebruiken en/of nalaten tweefactorauthenticatie te activeren, is het equivalent van de voordeur niet op slot draaien. Begin dus bij de Google-accountsbeveiligingspagina. Als je bent ingelogd, klik je op de profielfoto en daarna op de knop Je Google-account beheren. In de linkerkolom selecteer je het onderdeel Beveiliging. Scrol naar beneden en klik op Wachtwoord in het panel Inloggen bij Google.

Eerst moet je je huidige wachtwoord invoeren. Typ een nieuw complex wachtwoord dat behalve normale tekens ten minste één cijfer, één hoofdletter en één speciaal teken heeft. Gebruik geen gewone woorden of namen van je huisdier of kinderen. Als je het echt goed wilt doen, dan verander je het wachtwoord iedere zes maanden.

Tweestapsverificatie

We raden aan om behalve het wachtwoord nog een extra beveiligingsstap aan het inlogproces toe te voegen: tweefactorauthenticatie (2FA). Met 2FA heb je nog een aanvullende code nodig om te verifiëren dat jij het bent. Op die manier kan niemand inloggen op je Google-account, zelfs niet als ze je e-mailadres en je wachtwoord hebben ontfutseld.

In het vak Inloggen bij Google zet je de optie Verificatie in 2 stappen aan. Eerst controleert Google je wachtwoord en daarna stelt het voor om een Google- verificatiemelding naar je telefoon of tablet te sturen. Via de knop Meer opties tonen kun je ook kiezen om een code per sms te ontvangen of om een hardwaresleutel te gebruiken. Het is zelfs mogelijk een authenticatie-app zoals Google Authenticator te gebruiken. Er wordt even een testcode naar je telefoon gestuurd en daarna kun je 2FA definitief aanzetten.

Als je je telefoon kwijt zou raken, dan is er nog een aantal manieren om je account te ontgrendelen.

Toe aan een nieuwe telefoon? Bekijk het aanbod op Bol.com

Makkelijk delen

Een van de reden waarom mensen graag bestanden op Google Drive plaatsen, is omdat je gegevens dan makkelijk kunt delen. Gegevens die je deelt, worden ‘in transit’ genoemd. Vooral in die fase kunnen deze gegevens kwetsbaar zijn voor aanvallen. Kies er bij voorkeur voor om te delen met specifieke personen.

Je kunt ook bestanden delen door een link te versturen. Houd er dan wel rekening mee dat iedereen die deze link ontvangt deze gewoon verder kan delen met zoveel mensen als ze willen. Als je inhoud beschikbaar wilt maken via een link, dan kun je de rechten van de andere beperken tot Lezer of Reageerder. Voor een ‘lezer’ is de link naar het bestand openbaar. Iedereen die deze koppeling ontvangt, kan de gegevens lezen.

Een ‘reageerder’ is een lezer die bovendien commentaar kan geven. In beide gevallen kunnen deze mensen niets aan de inhoud wijzigen. Als je iemand met de link de rechten van Bewerker geeft, dan weet je dat deze persoon jouw bestanden kan lezen, becommentariëren, bewerken, downloaden en afdrukken.

Rechten beperken

Recente activiteit

Nu je toch op de pagina Beveiliging bent, controleer gelijk de informatie in het vak Recente beveiligingsactiviteit. In dit venster zie je alle toegangsactiviteiten van de afgelopen 28 dagen. Elk item toont de app, het apparaat en de datum van deze activiteit. Hier kun je dus zien wanneer er verdachte activiteiten hebben plaatsgevonden. Wanneer alles normaal lijkt, scrol je iets verder naar onderen en dan zie je de apparaten die toegang hebben gehad tot jouw Google Drive.

Verwijder de apparaten die je niet langer gebruikt. Ze zullen dan opgenomen worden in de lijst met het label Waar je bent uitgelogd. Het identificeren van elk apparaat is redelijk eenvoudig, omdat de naam van het apparaat te lezen is. Ontkoppel in ieder geval onbekende en inactieve apparaten.

Wie kan waarbij?

Als je een bestand met iemand hebt gedeeld, wil dat niet zeggen dat deze persoon er eeuwig en altijd toegang toe hoeft te hebben. Controleer dus regelmatig de documenten en mappen die je op Google Drive hebt gedeeld en haal de machtigingen weg van iedereen die ze niet langer nodig heeft. Soms is zo’n controle is een tijdrovende zaak, want Google Drive heeft helaas geen functie om alle gedeelde bestanden op één plek te bekijken.

Er is een oplossing van derden die je hele Drive-account scant op gedeelde mappen en bestanden. WhoHasAccess, een Duits product, is gratis. Met één klik zie je met wie je allemaal bestanden deelt. Je kunt de scangegevens exporteren, zodat je de tijd kunt nemen om het resultaat rustig te evalueren. Wij stonden verbaasd met wie we allemaal bestanden deelden.

De paradox is dat je deze web-app op zijn beurt toegang moet geven tot jouw Google Drive en dat is een kwestie van vertrouwen. WhoHasAccess belooft dat het alle informatie van de scan binnen 24 uur verwijdert en dat het nooit de inhoud van je bestanden zal lezen. Als je dat niet vertrouwt, ben je aangewezen op handwerk.

Meerlaagse beveiliging

Gekoppelde apps

Waarschijnlijk heb je ook apps gekoppeld aan je account. We hadden het in tip 5 bijvoorbeeld over de dienst WhoHasAccess. Denk je dat dit in jouw geval niet zo is? Ga toch maar even kijken. Klik op het tandwieltje in de rechterbovenhoek van het Drive-venster en ga naar Instellingen / Apps beheren. Hier zie je een lijst met apps die toegang hebben tot jouw Google Drive. Er zitten alvast een heleboel Google-apps bij die bedoeld zijn als uitbreiding op Google Drive, zoals Google Spreadsheet, Google Tekeningen, Google Documenten enzovoort. Die laat je ongemoeid.

In het vak Standaard gebruiken kun je kiezen om compatibele bestanden van je Drive in een bepaalde app te openen. Zo kun je bijvoorbeeld alle jpg’s in een fotobewerker laden. Als je een actieve app wilt verwijderen, klik je op Opties en dan op Verbinding met Drive verbreken. Als je een van de apps in de lijst niet langer gebruikt, kun je die het best uit je account verwijderen.

Vooraf versleutelen

De encryptie gebeurt op de servers van Google. Dat betekent dat ook alle gegenereerde sleutels op de server staan. In principe kan Google jouw gegevens naar believen decoderen. Daarom raden we aan om heel gevoelige gegevens simpelweg niet op Google Drive te plaatsen. Daarnaast kun je versleutelingstools van derden gebruiken die de gegevens versleutelen voordat je ze richting Google Drive stuurt. We denken dan aan software als Cryptomator, Boxcryptor, VeraCrypt, Truecrypt. Hierdoor worden je gegevens dus ook beveiligd tegen toegang door Google zelf.

Er is nog een reden om deze tools te gebruiken. Er is er een korte periode waarin Google je bestanden decodeert van een 256bit-sleutel in transit naar een 128bit-sleutel om ze op te slaan (in rust). Tijdens die periode zijn je gegevens wel kwetsbaar. Hoewel de kans erg klein is dat een hacker precies op dat moment toeslaat, is het versturen van reeds versleutelde gegevens zeker een aanrader.

Wil je meer weten over het beveiligen van je digitale gegevens? Bestel de cursusbundel Veilig met encryptie!

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.