De Arlo Pro 5 is de nieuwste beveiligingscamera van het bekende merk met een flink prijskaartje van 250 euro. Ten opzichte van de voorganger zijn er weinig veranderingen. Maar kunnen die geringe aanpassingen een aankoop rechtvaardigen? We bekijken het in de Arlo Pro 5 review.

In de basis komen de Arlo Pro 4 en Arlo Pro 5 flink met elkaar overeen. Beide beveiligingscamera’s zijn in staat beelden in 2k op te nemen, ondersteunen de hdr-beeldstandaard en hebben een brede kijkhoek van 160 (en opties voor 125 en 110) graden. Ze maken beiden scherpe, kleurrijke beelden. Verder hebben ze allebei nachtzicht. Je hebt dan weer de keuze uit twee opties: met kleur of in zwart-wit. Kies je voor kleur, houd er dan rekening mee dat de ingebouwde led-lamp aangaat. De beeldkwaliteit is van hoog niveau; je kunt details goed van elkaar onderscheiden.

De Pro 5 heeft 12-bit kleuren en dat heeft de Arlo Pro 4 dan weer niet. Het voordeel daarvan is dat de Arlo Pro 5 tot 68 miljard kleuren kan weergeven. Daardoor kun je als gebruiker meer kleurendetail verwachten. Een leuk technisch verhaal voor de marketing, maar met het menselijk oog is dat niet echt zichtbaar. In de praktijk doe je daar alleen weinig mee, aangezien het verschil in beeldkwaliteit tussen de Arlo Pro 4 en 5 minimaal is. Beide camera’s kunnen tot slot twaalf keer inzoomen; aangezien dit digitaal gebeurt, gaat dit uiteindelijk ten koste van de kwaliteit.

Lees ook: Beveiligingssysteem kopen? Let op deze misvattingen

Arlo Pro 5 heeft weinig veranderingen

Sterker nog: de Arlo Pro 3 heeft dit ook allemaal: 2k-resolutie, 12 keer digitaal inzoomen, hdr-ondersteuning en de brede kijkhoek van 160 graden. Het design van de camera is er in de afgelopen vier jaar ook niet op vooruitgegaan. Sinds de Arlo Pro 2 hanteert het merk hetzelfde principe: een strakke, witte behuizing met een ronde afwerking. Onderop zit een plat stukje, waar je de oplader op aansluit. Door op het zwarte deel van de camera te drukken, open je het toestel (je wipt de cameramodule er als het ware uit) en kun je de accu invoegen of verwisselen.

Voordat je de camera in gebruik neemt, dien je zelf de accu in het apparaat te stoppen. Doe dit vooral wanneer van plan bent de camera op een plek te gebruiken waar je geen wandcontactdoos tot je beschikken hebt. Is die er wel? Dan kun je het systeem ook zonder accu gebruiken en gewoon op stroom laten draaien. Echter, mocht er een stroomstoring zijn, dan valt de camera wel uit. Daarom is het handig om die accu er toch altijd in te stoppen, zodat je op een stroomstoring voorbereid bent. Arlo belooft dat de batterij tot acht maanden meegaat op een volle acculading.

Video’s of foto’s?

De Arlo Pro 4 heeft een verwachte accuduur van drie tot zes maanden. Daar kun je dus één tot twee maanden bij op tellen. Dit hebben we logischerwijs voor de review niet kunnen testen. Maar na een paar weken gebruik is de accuduur er amper op achteruitgegaan, slechts met een paar procent. Mocht je overigens meer uit de accu willen persen, dan kan dat. Binnen de app tref je verschillende accumodi aan. Je hebt de keuze uit Beste video (met een kortere accuduur), Geoptimaliseerd en Beste batterijlevensduur. De laatste modus kan de videokwaliteit negatief beïnvloeden.

Een nieuwe optie is de Modus voor laag energieverbruik. De Arlo Pro 5 maakt dan foto’s in plaats van video’s. De accu gaat dan (waarschijnlijk) nog langer mee dan beloofd, maar de vraag is of je er wat aan hebt. Wil je je voordeur in de gaten houden voor pakketten op de stoep? Dan zou dit nog wel kunnen werken. Voor situaties waarin je echt wil weten wat er gebeurt in of rondom je huis, dan krijg je te maken met foto’s zonder context. Je zou deze modus kunnen inschakelen wanneer de accu bijna leeg is en je hem even niet kunt opladen; maar meer dan een back-upoptie is dit eigenlijk niet.

Nieuwe app: dat is even wennen

De beelden die de camera maakt, kun je in de gratis app bekijken. De app heeft een flinke make-over gekregen sinds de introductie van de Arlo Pro 4. Binnen de app kun je allerlei instellingen aanpassen, routines aanmaken en een live-weergave bekijken. Opvallend aan het nieuwe design is de indeling. Voorheen waren er drie tabbladen zichtbaar en dit keer komen we er vijf tegen: Dashboard, Feed, Noodgeval, Apparaten en Routines. Wat zo opvallend is: Dashboard en Apparaten laten vrijwel dezelfde content zien. Voor het overzicht zou je er dus één kunnen weghalen.

De reden dat er toch een onderscheid gemaakt wordt, heeft mogelijk te maken met de widgets die je kunt toevoegen aan het Dashboard. Dat is immers het eerste onderdeel dat je ziet wanneer je de app opent. Heb je meerdere (soorten) apparaten van Arlo, dan bepaal je dus zelf wat je meteen te zien krijgt na het openen. Noodgeval lijkt ook een overbodige tab te zijn, aangezien je die knop kwijt had gekund op het Dashboard. Maar die optie bestaat momenteel niet binnen de app. De app oogt simpel doch rommelig en dat doet wel iets af van wat eigenlijk een premium ervaring hoort te zijn.

Verder is het jammer dat we niet meer handmatig de resolutie kunnen aanpassen. Wil je ruimte besparen op het optionele basisstation, dan kan dat dus niet. Mogelijk zitten deze instellingen verstopt in de eerdergenoemde accu-instellingen, maar dat is gewoon slordig. Binnen de app kun je verder wat basisautomatiseringen instellen en de camera op vaste momenten activeren (zoals in de avond of wanneer je vertrekt, middels geofencing), maar erg uitgebreid is het niet. Gelukkig is er ondersteuning voor Google Assistent en IFTTT. HomeKit en andere platformen ontbreken (nog).

Arlo Pro 5: met of zonder abonnement?

Daarnaast bestaan er wat onduidelijkheden over de manier waarop je de Arlo Pro 5 kunt gebruiken. Begin februari kwam in het nieuws dat Arlo voornemens was om bestaande klanten toegang te geven tot zeven dagen gratis cloudopslag, nadat eerder naar buiten kwam dat die optie zou verdwijnen. Maar er is nog niets gezegd over nieuwe klanten. Als we op de huidige website afgaan, dan zien we dat je als ‘gratis gebruiker’ alleen toegang hebt tot het live-beeld en bewegingsmeldingen; en die bewegingsmeldingen kun je overigens niet eens uitschakelen, als je dat zou willen.

Het Secure Plan-abonnement kost per camera 2,99 euro per maand, of 9,99 euro voor een onbeperkt aantal camera’s. Om optimaal gebruik te kunnen maken van de Arlo Pro 5, dien je eigenlijk zo’n abonnement af te sluiten. Niet alleen krijg je daarmee toegang tot de beeldkwaliteit in 2k, ook heb je dan een videogeschiedenis van dertig dagen, uitgebreide detectiemogelijkheden (voor pakketten, mensen en dieren), aangepaste activiteitenzones, de optie om een vriend in te schakelen bij een noodgeval en de mogelijkheid een camera gratis te laten vervangen bij diefstal.

Nu snappen we best dat sommige onderdelen (zoals een uitgebreide cloudopslag of ‘gratis’ vervanging) geld kosten, en als bedrijf kun je dit soort opties mooi aanbieden binnen een optioneel pakket. Maar Arlo maakt het gewoonweg te bont door allerlei basisopties, zoals activiteitenzones en detectiemogelijkheden achter een betaalmuur te plaatsen. Het probleem van beelden opslaan kun je oplossen door te investeren in een basisstation van hetzelfde merk, maar ook dat kost extra geld. Zonder abonnement voelt de Arlo Pro 5 eigenlijk ontzettend karig en basaal aan.

Conclusie: Arlo Pro 5 kopen?

We hoeven er geen doekjes om te winden. De Arlo Pro 5 is een fijne, goed werkende en kwalitatief hoogstaande beveiligingscamera voor in of rondom je huis. Het systeem biedt kleurrijke en gedetailleerde beelden aan, zowel overdag als in de avond. In de doos zit een oplader en een standaard, waarmee je hem aan de muur kunt bevestigen. En je krijgt tot dertig dagen lang gratis toegang tot het Arlo Secure Plan-abonnement, dat minimaal 2,99 euro per maand kost. Je krijgt dan goed mee wat dit systeem allemaal in huis heeft en wat je ervan kunt verwachten.

Maar zodra dat proefabonnement afloopt en je besluit om géén abonnement af te sluiten, dan kom je bedrogen uit. Dan heb je als het ware een digitaal raam aangeschaft voor 250 euro, omdat alle functies die je nodig hebt – op de bewegingsmeldingen na – achter een betaalmuur zitten. Tel daarbij op dat er onduidelijkheid is over gratis cloudopslag én dat er weinig noemenswaardige verschillen met de Arlo Pro 4 is en je houdt een systeem over dat voorlopig z’n hoge aanschafprijs niet waard is.

Ben je wel van plan om dat abonnement af te sluiten, of heb je al geïnvesteerd in andere Arlo-producten? Dan is het een iets andere situatie. Mocht je in dat geval op zoek zijn naar een upgrade voor je beveiligingssysteem, dan kun je dit model wel overwegen. Al is het alleen maar vanwege de software-ondersteuning en updates die de camera gaat krijgen. Voor alle andere mensen raden we de Arlo Pro 4 aan, vanwege de lagere prijs en grofweg dezelfde functies als op de Pro 5.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.