Wie op zoek gaat naar een nieuwe of gebruikte elektrische fiets zal in eerste plaats een keuze moeten maken omtrent de plek van de motor en de inhoud van de accu. Maar daarnaast is het ook verstandig om je te verdiepen in het aanbod en de werking van de verschillende remsystemen.

Op een e-bike wordt er veel gevraagd van het remsysteem, want de gemiddelde snelheid ligt veel hoger dan op een normale fiets. Om in elke situatie tijdig tot stilstand te komen, zijn deugdelijke remmen met een goede vertraging van enorm belang. In dit artikel van ID.nl geven we een overzicht van alle remsystemen voor op een e-bike, komt het functioneren van elke rem aan bod en volgt per remsysteem een opsomming van de voor- en nadelen.

Welke remsystemen zijn er allemaal?

Remsystemen zijn er in behoorlijk wat soorten en maten, en zijn vaak toegespitst op het soort fiets. Hieronder leggen we per systeem uit hoe het werkt en wat de specifieke voor- en nadelen zijn.

Ook lezen: Alles wat je moet weten over e-bikes: eerst lezen, dan kopen!

V-brakes

De V-brake wordt dikwijls toegepast op e-bikes in het budgetsegment. Het is qua constructie een zeer eenvoudige rem. Door de remhendel in te knijpen trekt een kabel de remklauwen naar elkaar toe en drukken twee remblokjes tegen de velg aan. Eigenlijk is de V-brake voor gebruik op een e-bike minder geschikt. Naast het feit dat de constructie van een V-brake te zwak is voor remmen bij hoge snelheden, laat ook de remwerking dikwijls te wensen over. Van geleidelijk remmen is eigenlijk nooit sprake; de remmen grijpen bruusk aan of slippen eenvoudig door bij natte omstandigheden. Bovendien slijten de blokjes vrij snel en moet het systeem dikwijls worden afgesteld. Als je het onderhoud niet zelf kunt uitvoeren, is een regelmatig bezoek aan de fietsenmaker een vereiste en heb je snel oplopende kosten.

Rollerbrakes

Op normale fietsen is de rollerbrake al jaren gemeengoed. Ook op e-bikes wordt gebruik gemaakt van de rollerbrake, vaak in combinatie met een V-brake voor op het voorwiel. De rollerbrake is de moderne versie van de bekende trommelrem: hij remt door middel van interne rollers die tegen de zogenaamde remschoen aandrukken. Een koelschijf met ribben voert de ontstane warmte af. Hoewel de rollerbrake zeer onderhoudsvriendelijk is en op normale fietsen perfect voldoet, is deze rem voor e-bikes toch minder geschikt. Bij snelheden van 25 km/u is een rollerbrake niet in staat om een e-bike binnen een acceptabele afstand tot stilstand te brengen.

Ook in heuvelachtig terrein, waarbij er langdurig en intensief wordt geremd, valt de rollerbrake al snel door de mand. Het gesloten remsysteem kan z’n warmte niet kwijt, met alle gevolgen van dien. Wel heeft onderdelengigant Shimano de speciale rollerbrake BR-C6000 voor e-bikes ontwikkeld, die verbeterde remprestaties biedt onder zware belasting. Deze rem biedt 30 procent meer remkracht op de voorrem en 10 procent meer op de achterrem. Toch zijn er andere remsystemen die beduidend beter functioneren op een e-bike. 

Hydraulische velgrem

Op het gebied van de hydraulische velgrem heeft het Duitse merk Magura naam gemaakt. Het systeem wordt erg veel toegepast op e-bikes en munt uit qua werking en betrouwbaarheid. Ook worden de Magura-remmen door de meeste e-bikegebruikers als zeer prettig ervaren. Net als bij de eerdergenoemde V-brakes drukt de rem twee remblokken tegen de velg aan.

Bij de hydraulische velgrem wordt echter gebruikgemaakt van een gesloten systeem met oliedruk, en hierdoor is de remwerking goed te doseren en heb je relatief weinig kracht in je handen nodig om toch krachtig te remmen. De remblokjes van Magura gaan vier keer zo lang mee als de klassieke remblokjes en zijn eenvoudig te verwisselen. 

Mechanische schijfrem

In principe vormt de mechanische schijfrem het goedkopere alternatief voor de schijfrem met een hydraulisch werking. Vooral e-bikes in het lagere prijssegment worden dikwijls afgemonteerd met genoemde schijfrem. Bij een mechanische schijfrem wordt er een kabel aangetrokken die in verbinding staat met de remklauw, en de remblokjes drukken vervolgens tegen de remschijf, waardoor de e-bike snel tot stilstand komt, zowel onder droge als natte omstandigheden.

Wel remt een mechanische schijfrem net iets minder efficiënt dan een schijfrem met een hydraulische werking. Door rek en roestvorming van de kabel kan een mechanische schijfrem kuren vertonen en is onderhoud noodzakelijk. Indien de remblokjes een schurend geluid maken, vervang ze dan door zachtere blokjes van het resin (een organische samenstelling).  

Hydraulische schijfrem

Een hydraulische schijfrem vormt de meest ideale rem voor op een e-bike. Het systeem is erg onderhoudsvriendelijk en zorgt bovendien voor optimale remeigenschappen onder alle omstandigheden. Een oliegevulde remleiding loopt van de remhandgreep naar de remklauw. Wanneer je de remhandgreep inknijpt, wordt de oliedruk opgevoerd en duwen twee remblokjes tegen de remschijf aan en komt de e-bike rap tot stilstand.

Dankzij de oliedruk is de remwerking zeer goed te doseren en heb je weinig handkracht nodig om stevig te remmen. Hydraulische schijfremmen hebben minder onderhoud nodig dan bekabelde remmen en met een beetje handigheid kun je zelf de remblokjes vervangen. Complexe problemen kun je beter overlaten aan de fietsenmaker, maar zijn in de praktijk niet vaak aan de orde.  

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.