Sinds de invoering van de lithium-ion accu op elektrische fietsen moet je je als berijder bewust zijn van de gevaren die een accu tijdens het gebruik met zich meebrengt. Natuurlijk is niet iedere accu een potentiële brandbom, maar toch is voorzichtigheid en preventie geboden.

Ook interessant voor jou: E-biketips: zo kom je het verst op één acculading

Maatregelen in en om het huis

In principe hoef je als eigenaar van een e-bike niet bang te zijn dat de accu van je fiets spontaan in brand vliegt. Toch is het zeer verstandig om secuur om te gaan met de accu en het opladen daarvan. Mocht er om een of andere reden toch kortsluiting ontstaan in de accu, dan zijn de gevolgen vaak niet te overzien en kan dit een zeer grote impact hebben voor mens en omgeving. De lithium-ion cellen in een accu zijn enorm brandgevaarlijk en de heftige rookgassen die vrijkomen bevatten zeer schadelijke stoffen als waterstoffluoride en lithiumhydroxide. Daarom is het belangrijk om maatregelen te treffen om een veilig laadproces te waarborgen.

🔋 Nooit ’s nachts opladen

Het laadproces van een accu neemt enige uren in beslag. Sluit de accu bij voorkeur aan de lader als je in de namiddag of vroege avond thuiskomt. Er is dan voldoende tijd om de accu volledig op te laden voordat de nacht invalt. Kleurt het lampje van de oplader groen, koppel de lader dan direct af. Laden tijdens de nachtelijke uren is zeer onverstandig en onveilig!

🔋 Liever opladen in schuur, garage of berging

Het geniet de voorkeur om een fietsaccu niet in je woning op te laden. Een schuur, garage of berging zijn in dit geval de aangewezen plek om de e-bike aan de lader te hangen. Maak je in de winter niet druk over kou in deze ruimtes; lage temperaturen hebben een geringe invloed op de capaciteit en levensduur van lithium-cellen. Staat je e-bike in een gezamenlijke berging, meld dan aan de eigenaar dat je daar een e-bike oplaadt.

©Micha Klootwijk

🔋 Toch in huis opladen?

Heb je geen mogelijkheid om buitenshuis te laden, dan is het verstandig om voorzorgsmaatregelen te nemen. Blijf tijdens het laadproces van de accu altijd in de buurt: zo kun je bij een calamiteit tijdig ingrijpen. Maak bijvoorbeeld gebruik van een speciaal hulpmiddel als een veiligheidskoffer. Bij een beginnende ontbranding heb je dan de tijd om de koffer snel buiten de deur te plaatsen.

Hulpmiddelen voor & bij veilig opladen

🔋 Rookmelder

Zorg voor een rookmelder in de ruimte waar de accu wordt opgeladen. Een beginnende brand wordt zodoende snel gesignaleerd.

🔋 Accu-veiligheidskoffer

Een tegen brand gecertificeerde veiligheidskoffer biedt je de mogelijkheid om twee accu’s veilig op te laden en te vervoeren. De binnenzijde van de koffer is voorzien van vuurvaste veiligheidskussens die de accu’s geheel afdekken. Deze kussen zorgen ervoor dat een eventuele accubrand in eerste instantie beperkt blijft tot in de koffer. Ook biedt de koffer prima bescherming bij het vervoer van accu’s in de auto, caravan of camper.

🔋 De Battery Alert

De Battery Alert is een ingenieus apparaatje dat een waarschuwing geeft tien minuten voor een eventuele accu-ontbranding. Bij het opladen van de fietsaccu leg je de Battery Alert op de accu. Bij een ontbranding van de accu zal de Battery Alert een luid waarschuwingssignaal geven. Hierdoor heb je ruim tijd om de accu en jezelf in veiligheid te brengen.

🔋 Hittebestendige handschoenen

Handschoenen met een grote hittebestendigheid zijn uitermate geschikt om kortstondig een heet voorwerp als een ontbrandende fietsaccu beet te pakken en uit een ruimte te verwijderen.

🔋 Lithium brandblusser

Om nog meer zekerheid in te bouwen, is de aanschaf van een speciale lithium brandblusser (6 liter) aan te raden. Genoemde brandblusser bevat het nieuwe blusmiddel Lithex-AVD met als hoofdbestandsmiddel Vermiculiet. Met deze brandblusser kun je een accubrand in de beginfase snel en efficiënt blussen en een grote brand voorkomen. Het blusmiddel Lithex isoleert de brandbron en accucellen waardoor verdere ontbranding wordt afgeremd of gestopt.

🔋 Blusdeken

Met een blusdeken die voldoet aan de Europese kwaliteitsnorm NEN-EN 1869 kun je een brandende fietsaccu afdekken, de zuurstoftoevoer verkleinen en zodoende de ontbranding van de fietsaccu vertragen.

Wat kun je nog meer doen? 4 tips!

🔋 Denk aan stekkervolgorde bij het laden

Bij het laadproces van de accu is het zeer verstandig om eerst de stekker op de accu aan te sluiten en dan pas de stekker in het stopcontact te steken. Is de accu opgeladen, dan eerst de stekker uit het stopcontact verwijderen en vervolgens de accu ontkoppelen. Zo voorkom je een eventuele vonkoverslag en kortsluiting.

🔋 Gebruik de juiste lader

Zeker als er meer dan één e-bike in huis is, loert het gevaar van verwisseling van oplader. Gebruik alleen de oplader die bij de fiets is geleverd! Opladen met een ander type acculader kan resulteren in oververhitting met brand tot gevolg. Is de originele oplader niet voorzien van een merknaam, plak er dan zelf een sticker op met de merk- en typenaam van de bewuste e-bike.

🔋 Accu gevallen? Wat dan?

Mocht je de accu per ongeluk hebben laten vallen, controleer de behuizing dan eerst op beschadigingen of barsten. Schakel daarna de plaatselijke fietsenmaker in om de accu te laten testen met een BatteryTester. Komt de accu goed door de test en is er geen uitwendige schade, dan is de accu nog goed bruikbaar.

🔋 Stekkerafdichting ontbreekt

Bij de meeste accu’s wordt de ingang van de stekkerverbinding afgedekt met een rubber afdichting. Eigenlijk een heel knullige oplossing en in de praktijk blijkt genoemde afdichting na een paar maanden al niet meer te functioneren. Of het rubber past niet meer of het is in z’n geheel verdwenen. Vocht heeft dan vrij spel en dit kan op termijn grote gevolgen hebben voor het functioneren van de accu met kortsluiting als grootste gevaar. Vertrouw je de afdichting niet, plak het rubber of de opening af met een stukje ducttape. Niet mooi, wel functioneel!

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.