Als je op zoek bent naar ultieme elektrische weelde zonder ook maar een millimeter in te leveren op rijgenot, dan is de kolossale BMW i7 een absolute must. Deze 2,7 ton zware, 659 pk sterke EV-limousine tart elke wet van de natuurkunde en eist het laatste stukje goede smaak op. Onze Irwin ging ermee op pad.

Menig automobilist smeekt erom: een écht betaalbare elektrische auto. Een middenklasser met een rijbereik van ten minste 400 km voor nog geen 30.000 euro. Sommige merken zijn daar al in geslaagd. Denk aan de BYD Dolphin, de op handen zijnde Renault 5 of wellicht de Dacia Spring. Betaalbaar is booming, al is er ook een compleet andere kant van het spectrum. Een klasse waar status, vermogen, maar ook zeker de prijs een zeer belangrijke rol spelen. En nee, die prijs houdt dan niet bepaald verband met betaalbaarheid. Integendeel zelfs. En in die klasse, daar vinden we auto's als de BMW i7. Een volledig elektrische toplimousine die Irwin Versteegh van InstaAutoVlog onlangs ervoer. Want deze auto rijd je niet, nee: die ervaar je. 

©Irwin Versteegh

Slank, atletisch, plomp

De BMW 7-serie staat sinds eind jaren zeventig bekend als het absolute topmodel uit de Beierse stal. Een vaandeldrager van techniek, dat ook, want net als bij dat andere Duitse automerk baanden nieuwe technieken als xenonverlichting en de standaard montage van ABS zich via de 7-serie naar de rest van de reeks.

Met name de E38 versie, die in 1994 op de markt verscheen, werd samen met zijn opvolger een legende. Zo schitterde de ranke nineties-Siebener als hevig gemodificeerde Bond-auto in Tomorrow Never Dies, terwijl de in 2001 gepresenteerde 7 als een van de meest spraakmakende auto’s de geschiedenis ooit in gaat. Waarom? Laten we het erop houden dat het slanke en atletische lijnenspel van zijn voorganger net na het millennium door het tegenovergestelde werd ingewisseld. 

©Irwin Versteegh

Standaard als Lang-variant

De huidige BMW 7-serie kent een heuse primeur, want voor het eerst is het model leverbaar als volledig elektrische i7. Deze auto meet 5,39 meter in de lengte, 1,95 meter in de breedte en met 1,54 meter is-ie ook opvallend hoog. Dat laatste merk je pas zodra je ernaast staat, want voor de rest blijft het een goed geproportioneerde sedan. Waar die lengte vandaan komt? Onder meer vanwege het feit dat BMW 'm standaard als Lang-variant levert. 

Als we naar de voorzijde lopen, zien we een behoorlijk direct front. De grille is niet te vermijden en is (optioneel) voorzien van de Iconic Glow-dagrijverlichting die de enorme BMW-nieren gedurende het duister omlijsten. Als ik een week later vanuit een andere testauto de statuur van deze 7 aanschouw, realiseer ik me pas hoe intens intimiderend het front is. Zodra je 'm in je binnenspiegel ziet opdoemen, maak je dat je wegkomt.  

Wat andere opvallende feitjes omtrent het design, en met name op de testauto aanwezige opties? De diepdonkerblauwe lakkleur Tansanit Metallic staat 'm fantastisch. Verder zien we het M-Performance Pack, M-hoogglans Shadowline voor wat betreft de raamomlijsting en als kers op de taart een paar stevige sloffen in de vorm van 21-inch Styling 908 - Bi-Tone lichtmetalen wielen. En o ja, zie je dat subtiele lipje op de kofferklep? Dat is de M-achterspoiler.

©Irwin Versteegh

Infraroodverwarming

Als je plaatsneemt in het interieur en je sluit met een druk op de knop de (optioneel) automatisch sluitende portieren, dan is het alsof de loodzware kluisdeur van Die Deutsche Bank wordt gesloten. Je bevindt je acuut in de ultieme comfortcocon. Ik zak weg op én in de grootste autofauteuils waarin ik ooit heb gezeten, en wordt naar wens zelfs grondig gemasseerd. Is het wat kil in de kluis, dan zorgt onder meer infraroodverwarming voor een razendsnelle opwarming.

Niet alleen voorin, maar ook achterin zien we – weliswaar optioneel – zowel zetelverwarming als -koeling. Voor de rest? Absolute weelde. Het interieur van de i7 straalt een en al fortuin uit. BMW past de mooiste materialen toe, de afwerking is van het allerhoogste niveau en elke laatste cent die je in deze prestigieuze machine stopt, zie en voel je terug. Een tikkeltje smaakgevoelig, dat wel, maar indrukwekkend is het zeker. 

©Irwin Versteegh

31-inch 8K-touchscreen

Aan het infotainment is uiteraard ook gedacht. Zo zien we bijvoorbeeld de laatste generatie iDrive, maar ook een hoogstaand stukje audiogenot van Bowers & Wilkins met 36(!) luidsprekers en 1965 watt(!!) aan vermogen. Niet genoeg? Kies dan het Exclusive Lounge-pakket van bijna 7000 euro extra. Dan krijg je onder meer een 31-inch(!!!) 8K-touchscreen dat na het activeren vanuit de hemel naar beneden klapt. Deze kun je vervolgens via touchscreens in de deuren bedienen, evenals diverse functies met betrekking tot massage of klimaatregeling.

Als passagier rechts- of links achterin word je op dat moment ultiem verwend, al was het maar vanwege de overvloedige beenruimte en de mogelijkheid om de zetel rechts achterin in een ligmodus te positioneren – inclusief voetensteun die vanuit de voorste bijrijdersstoel uitklapt. 

©Irwin Versteegh

659 paarden versus 2700 kilo

Ja, over het interieur en alle gadgets van de BMW i7 zouden we een complete trilogie kunnen schrijven, maar laten we verdergaan met de techniek. BMW pakt op het vlak van EV’s lekker door en geeft je met de i7 de keuze uit drie verschillende aandrijflijnen: de eDrive50, de xDrive60 en de heftigste van het stel: de M70 xDrive. Alle drie de uitvoeringen zijn voorzien van hetzelfde 102kWh-accupakket. De 50 is achterwielaangedreven en levert 455 pk. De xDrive60 heeft een extra elektromotor op de vooras en levert een totaalvermogen van 544 pk. De M70 heeft wat extra pit en beschikt over een zeer adequate 659 pk, genoeg om de 2,7 ton(!) zware i7 in slechts 3,7 seconden naar de 100 km/u te katapulteren. 

Hoe dat aanvoelt? Voor de test heb ik met zowel de xDrive60 als de M70 gereden, en geloof het of niet, maar beide auto’s rijden als een droom. Of je het ruim 100 pk sterke verschil voelt? Mwah, niet echt. Alleen als je geregeld vanuit stilstand het volledige potentieel benut, zul je het opmerken, maar over het algemeen biedt de 544 pk sterke 60 al genoeg 'oomf'.

Dat is mede te danken aan het feit dat deze ogenschijnlijk mildere variant is voorzien van hetzelfde pakket aan rijtechnische snufjes. Denk bijvoorbeeld aan de adaptieve luchtvering met actieve dempers en Active Steering-vierwielsturing. De i7 voelt wendbaar aan, maar met name als een echte 7: altijd comfortabel, zij het met een continu aanwezige scherpte en dynamiek. De besturing is accuraat, lichtvoetig, maar communicatief en met name het kwispelige karakter door de vierwielsturing is ronduit verslavend. 

©Irwin Versteegh

Tart elke wet van Newton

Sterker nog, het allerlaatste dat je verwacht van een auto van 2700 kg, is een optimale balans tussen comfort en dynamiek. Niettemin zijn de engineers daar wonderwel in geslaagd. Ex- en interieur zijn vooral overdadig, qua rijden is-ie gewoon ronduit magnifiek. Of je er nu rustig mee cruiset of na het inschakelen van de sportmodus mee scheurt als een echte M. Eigenlijk kan het niet, en BMW tart als je het mij vraagt elke wet van de natuurkunde. Meter bij meter. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Met recht een vlaggenschip

Uiteraard heeft dit alles een prijs. Sterker nog, de geteste M70 xDrive is met een totaal van 220.691 euro verreweg de duurste testauto die ik ooit heb gereden. In menig provinciaal dorp heb je voor dat geld al een leuk huisje. En of je er dan een beetje ver mee komt? Ja, redelijk, want als je de sportmodus een beetje tactisch gebruikt, kom je op één acculading gemakkelijk 450 km ver. Opladen? Dat gaat met minimaal 11, 22 of maximaal 200 kW. Niet grensverleggend, wel goed.

Maar bij de i7 draait het om meer dan alleen die specs. Dit is niet zomaar een EV, de i7 is een vlaggenschip. Een auto waarbij het om meer dan alleen de droge specificaties draait. Hier gaat het om statuur, emotie, weelde en genot, en al deze aspecten vinkt-ie met twee vingers in zijn veel te grote BMW-grille af.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?