De Polestar 2 werd onlangs grondig verbeterd. Dat is niet direct zichtbaar, want de belangrijkste veranderingen zitten onder het plaatwerk van de populaire zaken-EV. Wat er allemaal gewijzigd is, en hoe dat uitpakt in de praktijk? In dit EV-profiel speelt de Polestar 2 de hoofdrol.

©Polestar

Eerst even een rondje om de Polestar 2

De Polestar 2 oogt als een middenklasse sedan, maar staat net als een SUV iets hoger op zijn wielen. Zwarte stootstrips om de bumpers, dorpels en wielkuipen geven de auto een extra robuuste uitstraling. De grote achterklep scharniert boven de achterruit open, en ook daarmee volgt de auto zijn eigen koers.

Met een lengte van 4,60 meter is de Polestar 12 centimeter korter dan de Tesla Model 3 en 25 centimeter kleiner dan de Hyundai IONIQ 6. Ook de wielbasis is met een afstand van 2,74 meter minder lang dan bij genoemde concurrenten. De BMW i4 en BYD Seal, twee andere belangrijke concurrenten, zijn eveneens wat groter dan de Polestar 2.

©Polestar

Begin 2023 was de tijd rijp voor een ingrijpende update, maar uiterlijke wijzigingen bleven beperkt. De zwarte roostervormige sierplaat in de neus is vervangen door een glad paneel in carrosseriekleur: de 'SmartZone'. Het geeft de auto een nét wat frisser aangezicht. In het midden van de SmartZone zijn de radar van de adaptieve cruisecontrol en een parkeercamera ondergebracht. Andere uiterlijke wijzigingen achtten de ontwerpers van Polestar niet noodzakelijk.

©Polestar

Vanbinnen bleef de auto ongewijzigd. Het dashboard volgt dezelfde stijl als de Volvo XC40 en C40. Geen toeval: beide merken zijn onderdeel van het Chinese Geely-concern, terwijl het ontwerp van de Polestar 2 direct is afgeleid van de Volvo Concept 40.2, een showmodel uit 2016. Dankzij mooie, huiselijke materialen zoals hout en wol heerst een knusse indruk.

Het multimediasysteem, met een 11,2-inch touchscreen, werkt via Google-applicaties. Google Assistant en Google Maps vereenvoudigen de bediening, en met apps uit de Google Play Store kan de functionaliteit worden uitgebreid. Ideaal! Volvo staat bekend als stoelenexpert, en daar profiteert ook de Polestar 2 van: je zit voortreffelijk in de auto.

©Polestar

Wat veranderde er onderhuids?

De basis van de Polestar 2 werd oorspronkelijk gevormd door een platform waarbij een voorin geplaatste elektromotor als uitgangspunt diende – dus met voorwielaandrijving. Door het hoge vermogen van de elektromotor hadden de voorwielen soms echter moeite om de tractie te bewaren. Bovendien was de overbrenging van het vermogen op de voorwielen te duidelijk voelbaar in de besturing.

Het platform van de Polestar 2 was echter ook geschikt voor vierwielaandrijving – dus met een tweede elektromotor tussen de achterwielen. Ter eliminatie van de (onder sommige omstandigheden) gebrekkige tractie en de reacties in de besturing, dient nu de elektromotor tussen de achterwielen als uitgangspunt – dus met achterwielaandrijving. Volvo maakte met de XC40 en C40 dezelfde switch; deze modellen staan op hetzelfde modulaire platform als de Polestar 2.

©Polestar

Welke batterij- en vermogensvarianten zijn er van de Polestar 2?

De Polestar 2 wordt geleverd in vier verschillende varianten. Het basismodel heet Standard Range Single Motor. Deze beschikt over een enkele 272 pk en 490 Nm sterke elektromotor. Voldoende kracht om in 6,4 seconden naar 100 km/u te accelereren. De batterij is opgebouwd uit 24 modulen en heeft een capaciteit van 69 kWh (netto: 67 kWh). Daarmee moet de auto een afstand van 546 kilometer tussen twee laadbeurten kunnen halen, bij een gemiddeld energieverbruik van 14,9 kWh/100 km (volgens de WLTP-norm).

Tweede model in de lijn is de Long Range Single Motor. Hierin bestaat de batterij uit 27 modules, goed voor een capaciteit van 82 kWh (netto: 78 kWh). Het vermogen van de elektromotor is opgeschroefd naar 299 pk bij een koppel dat met 490 Nm identiek is aan dat van de Standard-variant. Dat resulteert in een sprint van 6,2 seconden naar 100 km/u. Dankzij een stroomverbruik van 14,8 kWh/100 km (WLTP-meting) en de grotere batterij heeft de Polestar 2 Long Range Single Motor een actieradius van 655 kilometer.

©Polestar

De Long Range Dual Motor heeft eveneens een 82kWh-batterij, maar deze versie heeft een tweede elektromotor tussen de voorwielen. Gezamenlijk leveren de motoren 421 pk en een maximumkoppel van 740 Nm. De krachtige Polestar 2 Long Range Dual Motor accelereert aanzienlijk sneller dan de versie met enkele motor: van 0 naar 100 km/u duurt slechts 4,5 seconden. Het WLTP-verbruik gaat daarmee echter wel naar 15,9 kWh/100 km; op een volle batterij haal je een maximale afstand van 593 kilometer.

Het topmodel van de Polestar 2 is uitgevoerd met een zogenaamd Performance-pakket. Door toepassing van andere software leveren de twee elektromotoren een maximumvermogen van 476 pk, goed voor een 0-100-sprint in 4,2 seconden. Door deze vermogensboost lever je wel in op het WLTP-verbruik (16,8 kWh/100 km) en de actieradius, maar een maximale afstand van 568 kilometer ligt nog steeds binnen bereik.

©Polestar

Hoe snel laadt de Polestar 2 op?

Het elektrisch systeem van de Polestar 2 werkt met een spanning van 400 volt. Dat komt het snelladen ten goede: de modellen met het grote 82kWh-batterijpakket halen een piekvermogen van 205 kW. Snelladen van 10 procent batterijvulling naar 80 procent neemt volgens Polestar 28 minuten in beslag. Een keurige laadsnelheid.

Het basismodel met 69kWh-batterij is een minder snelle lader. Met meer dan een doorsnee 135 kW laadt de Standard Range Single Motor niet bij. Van 10 naar 80 procent batterijvulling neemt daardoor 34 minuten in beslag. Standaard beschikken alle versies van de Polestar 2 over een driefase-boordlader waarmee aan de publieke laadpaal met 11 kW wordt bijgeladen. De laadpoort zit linksachter; even oppassen dus voor het overige verkeer wanneer je de auto parallel aan de stoep parkeert om de laadkabel aan te sluiten.

Is het beloofde verbruik in de praktijk haalbaar?

©Polestar

Een hoog motorvermogen hoeft nog geen bovengemiddeld energieverbruik te betekenen. De stand van je rechtervoet bepaalt tenslotte voor het grootste deel hoeveel vermogen je uit de batterij trekt. Bij de razendsnelle, 476 pk sterke Polestar 2 Dual Motor met Performance-pakket die wij voor dit EV-profiel tot onze beschikking hadden, drukt het formaat van de 245-banden echter ook een stempel op de energiebehoefte. Bovendien zijn de banden onder de testauto toegespitst op een sportieve rijstijl, waardoor geen zuinigheidswonderen te verwachten zijn.

Een buitentemperatuur van 11 graden is evenmin gunstig voor het verbruik. Het kost de batterij extra energie om op bedrijfstemperatuur te komen, een warmtepomp is alleen tegen meerprijs leverbaar. Daarnaast vragen wij van de airco behaaglijke warmte, en ook dat kost stroom. Polestar geeft een gemiddeld verbruik van 16,8 kWh/100 km op, wij halen op onze vaste testroute 19,3 kWh/100 km. Uitgaand van een bruikbare batterijcapaciteit van 78 kWh ligt daarmee een actieradius van 404 kilometer binnen bereik. Een groot verschil ten opzichte van de fabrieksopgave, maar nog altijd zeer bruikbaar. In het voorjaar en de zomer kan ongetwijfeld (veel) zuiniger worden gereden.

©Polestar

Is de Polestar 2 een praktische auto?

Vergeleken met concurrenten als de Tesla Model 3 en Hyundai IONIQ 6 is de Polestar 2 wat korter en kleiner. De verschillen merk je vooral op de achterbank; je zit algauw met je hoofd tegen het plafond en de beenruimte is beperkt. De kofferbak heeft een inhoud van een bruikbare 407 liter. Met de achterbank neergeklapt kan er 1.097 liter bagage mee.

Voorin heeft de Polestar 2 een 'frunk' van 41 liter, handig om de (vieze) laadkabel in mee te nemen als de kofferbak vol is. Ongeacht de batterijcapaciteit of het motorvermogen kan de Polestar 2 een aanhangwagen met een geremd gewicht van 1.500 kilo trekken. Dat maakt hem een uitstekende caravantrekker.

©Igor Stuifzand

En hoe rijdt dat nou, zo’n Polestar 2?

Voorzien van het Performance-pakket staat de Polestar 2 op mooie 20-inch wielen van gesmeed lichtmetaal. Daar liggen brede, platte 245-banden omheen. Die laten duidelijk van zich spreken, in de vorm van tamelijk nadrukkelijk aanwezige afrolgeluiden. Het Performance-pakket is echter niet gericht op bovengemiddeld comfort: voor een sportieve rijbeleving zijn de standaard schokdempers vervangen door exemplaren van het merk Öhlins. Deze dempers kunnen geheel naar eigen smaak worden afgesteld. Dat moet mechanisch en is een klusje om de werkplaats voor op te zoeken.

Ondanks zijn gewicht van 2.100 kilo reageert de auto met haast telepathische precisie op de stuurbewegingen. Bij een hoge bochtsnelheid voel je de auto nauwelijks overhellen en de reacties van de wielen op oneffenheden in het wegdek worden resoluut afgeweerd. Een geruststellende gedachte, in de wetenschap dat je 476 pk aan paraat vermogen onder je rechtervoet hebt. Rustig rijdend over een slechte weg reageert het onderstel echter behoorlijk stug. Gaat je voorkeur uit naar meer veercomfort of juist naar nóg meer sportiviteit? Dan moet je dus even bij de garage langs om de dempers in een andere stand te laten zetten.

©Polestar

Hoe ziet het kostenplaatje eruit?

Prijzen van de Polestar 2 beginnen bij 51.200 euro (private lease: vanaf 664 euro per maand). Daarmee komt de auto niet in aanmerking voor 2.950 euro SEPP-aanschafsubsidie. Als de versie met 69kWh-batterij qua actieradius en laadsnelheid niet volstaat, dien je voor de versie met de grotere 84kWh-accu rekening te houden met een meerprijs van 4.000 euro. De tweemotorige Polestar 2 Long Range Dual Motor staat voor 59.900 euro in de prijslijst, inclusief Performance-pakket betaal je 66.400 euro.

Standaard is de Polestar 2 zeer compleet uitgerust. Het pakket veiligheids- en rijhulpsystemen is omvangrijk. Voor adaptieve cruisecontrol dien je echter het Pilot Pack à 3.000 euro bij te bestellen (je krijgt dan ook pixel-ledkoplampen). Tot 31 maart 2024 wordt het pakket gratis aangeboden. Daarnaast is er een Plus Pack, dat bestaat uit een high-end audiosysteem van Harman Kardon, een glazen panoramadak, vegan leer, een warmtepomp, luchtkwaliteitscontrole en een elektrisch bediende achterklep met voetsensor. Meerprijs: 5.000 euro.

©Polestar

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.