Hyundai zet met de Inster een nieuwe standaard in het compacte elektrische segment. Deze A+-klasse EV combineert ruimte en geavanceerde technologie met een indrukwekkende actieradius tot 355 km. Met zijn unieke design, flexibele interieur en een prijskaartje rond de 20.000 euro daagt de Inster de concurrentie uit. Deze nieuwste toevoeging aan Hyundais elektrische line-up brengt betaalbaar elektrisch rijden een stap dichterbij voor een breder publiek.

Tellen we even mee? Terwijl andere automerken soms nog maar één EV in de showroom hebben staan, rijden we al een paar jaar rond in de Hyundai Kona Electric, Ioniq5 en 6 en is het merk zelfs al bezig met the next step in de vorm van een Ioniq 5 N. Als we daar Hyundais jarenlange ervaring met EV’s in de vorm van de Ioniq Electric (sinds 2016!) bij optellen, mogen we de Zuid-Koreanen als absolute EV-experts bestempelen.

Nu is het echter tijd om de vaandeldragers van technologie, de zogenoemde vlaggenschepen, te gaan ondersteunen. Het is tijd om een stevige voet aan wal te zetten met behulp van een wat handzamer bootje. Een betaalbare elektrische auto in het compacte segment: die van de stadsauto. Dit is de Hyundai Inster.

©Frederick Unflath

A+-segment

Hyundai zelf noemt de Inster 'intiem en innovatief'. De jongste telg opereert in het A+-segment, maar biedt B-segmentruimte. Voor je idee: de Inster is 3,82 meter lang, 1,61 meter breed en 1,57 meter hoog. Daarmee is hij een goede 15 cm langer en 9 cm hoger dan een i10, maar aan de andere kant ook 7 cm smaller. Hoe dan ook is de Inster een stuk compacter dan bijvoorbeeld de Renault 5 e-Tech Electric en die opereert wel degelijk in het B-segment. 

Qua design staat er een uiterst vriendelijke, maar ook zeker zelfverzekerde auto. Vriendelijk dankzij de kenmerkende ronde ledkoplampen met dito dagrijverlichting, en zelfverzekerd vanwege de Pixel-dot details, zowel voor als achter. Een designkenmerk dat ook de grotere EV's van Hyundai karakteriseert. Verder zien we ook hier actieve luchtinlaten die op afroep kunnen worden geopend of gesloten voor de koeling van het accupakket. De kunststof wielkastranden en de avontuurlijk ogende dakrails zorgen tot slot voor een extra stoer karakter. Niet stoer genoeg? In een later stadium volgt een Inster Cross.

©Frederick Unflath

Breed kleurenpalet

De Inster wordt leverbaar in tal van kleuren. Denk hierbij aan wit, zwart en zilver, maar ook aan tinten met namen als Buttercream Yellow, Tomboy Khaki en Sienna Orange. Ook komen er twee matte lakkleuren beschikbaar: Amazonas Green en Dusk Blue. De wielmaat is standaard 15-inch en met dat formaat zul je ook het verst komen qua range.

Goed om te weten: het mag dan een compacte en hopelijk ook betaalbare auto zijn, Hyundai heeft niet beknibbeld op de uitrusting. Zo wordt hij leverbaar met verregaande smartphone-connectiviteit en -integratie. Niet alleen in het interieur, maar ook via NFC. Zo is het mogelijk om de auto via je telefoon te ontgrendelen en te starten, waardoor je hem zelfs met iemand in jouw huishouden, vrienden of familiekring kunt delen, zonder tussenkomst van een fysieke sleutel.

©Frederick Unflath

Binnenin gezelligheid troef

Het interieur maakt een volwassen en eigentijdse indruk. We zien duidelijk overeenkomsten met het binnenste van de huidige Kona, maar ook zeker een eigen identiteit. Wat denk je bijvoorbeeld van een vlakke vloer en een bankachtige constructie voor de twee voorstoelen? Een zwevende middenconsole met daarop diverse bedieningselementen en het schakelmechanisme op exact dezelfde plek als in de nieuwe Kona Electric en Ioniq 5 en 6 doet de rest. 

En zie je dat stuurwiel? Die vier puntjes vind je ook in de grotere EV’s van Hyundai en zijn ook in dit geval verlicht. Sterker nog, via die vier ledjes – die in morsecode de letter H representeren – communiceert de Inster. Denk hierbij aan visuele feedback bij het gebruik van spraakbesturing of de status van het accupakket gedurende het opladen. Voor het infotainmentgedeelte wordt de Inster naar alle waarschijnlijkheid voorzien van de laatste generatie software, waarmee je beschikt over navigatie, Apple CarPlay, Android Auto en wellicht zelfs EV-routeplanning.

©Frederick Unflath

De praktische Twingo is terug!

Achterin wordt meteen duidelijk hoe compact de Inster daadwerkelijk is. Zo zien we in plaats van een achterbank twee losse stoelen die echter wel in de lengterichting kunnen worden versteld. Op die manier kun je kiezen voor extra been- of juist extra bagageruimte. De Inster lijkt op dat vlak wel een beetje de nieuwe Renault Twingo. Zeker als het aankomt op flexibiliteit, want de stoelen achterin zijn niet alleen verschuifbaar, maar net als de twee voorstoelen ook volledig neerklapbaar. Op die manier ontstaat een volledig vlakke laadvloer waarop je in theorie bijvoorbeeld een fiets kunt meenemen. In de bagageruimte zelf kun je minimaal 280 en maximaal 350 liter aan bagage kwijt, afhankelijk van de stand van de achterstoelen.

©Frederick Unflath

Voor het interieur van de Inster is er veelvuldig gebruikgemaakt van gerecyclede petflessen en zien we zelfs de toepassing van suikerriet, dat Hyundai in 2016 al eens toepaste in de Ioniq Electric. Aan de buitenkant zien we daarnaast zwarte details die zijn geverfd met pigment dat afkomstig is uit het rubber van oude autobanden.

Aangezien ook Hyundais kleinste aan alle moderne veiligheidseisen moet voldoen, is hij van alle veiligheidssystemen voorzien. Denk aan een geavanceerd noodremsysteem, maar ook extra comfort als highway driver assist waardoor de Inster deels autonoom kan rijden. Parkeersensoren, een achteruitrijcamera en dode/blindehoekdetectie doen de rest. 

©Frederick Unflath

Tot dik 355 km range

De Inster komt later dit jaar op de markt met de keuze uit twee varianten: een Standard en een Long Range. De instapversie beschikt over een LFP-accupakket van 42 kWh dat samenwerkt met een 97 pk sterke elektromotor. Daarmee is een range van 300 km mogelijk. Het opladen gaat standaard via een 11 kW sterke boordlader. Het snelladen verloopt behoorlijk vlot dankzij een 120 kW DC-snellader, waardoor een 10-80%-lading in een halfuur mogelijk is.

De Long Range krijgt een NCM-batterij van 49 kWh, waarmee de Inster ruim 355 km moet kunnen afleggen. Deze heeft een sterkere elektromotor van 115 pk en een koppel van 150 Nm. Dat is voldoende om de 0-100-sprint in 10,6 seconden af te ronden, en dat is best vlot voor een auto in deze klasse. Overigens kan ook deze variant in 30 minuten snel worden bijgeladen. 

Afhankelijk van het gekozen uitrustingsniveau beschikt de Inster over een V2L-aansluiting. Twéé zelfs: een traditionele 220V-aansluiting/stekker in het interieur, maar ook een V2L-connector via de laadpoort. Op die manier is het mogelijk om externe apparatuur als een koffiezetapparaat, televisie of – we noemen maar wat – een airfryer op stroom uit de accu van de Inster te laten draaien. Vermoedelijk bedraagt het maximale vermogen daarbij 3,3 kW. Met een batterijcapaciteit van 49 kWh is dat genoeg om zo'n 49 wasjes te draaien. 

©Frederick Unflath

De prijs?

De nieuwe Hyundai Inster heeft alles in zich om een enorm succes te worden. En dan niet alleen vanwege de lage prijs, maar ook dankzij het fraaie ex- en interieurdesign. Het ontwerp is gewoon dik in orde, en hoewel er voor sommige gezinnen wellicht een zitplaats ontbreekt, stelt hij ook op praktisch vlak verre van teleur. De Inster heeft het charisma van een mini-SUV en daarmee zal Hyundai ook zeker een andere tak van autokopers weten aan te spreken. En het feit dat-ie volledig elektrisch is, is dan mooi meegenomen. De prijs? De verwachting is dat de Inster een instapprijs krijg van rond of net iets boven de 20.000 euro.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.