Het aanbod van gebruikte Tesla's Model 3 groeit enorm, en daarmee dalen de prijzen. Zo wordt het instapmodel van Tesla ineens een heel aantrekkelijke occasion. Waar moet je op letten bij de aankoop van die elektrische auto?

Zo'n vijf jaar geleden begon elektrisch rijden écht populair te worden. In 2019 kwam er een aantal belangrijke auto's op de markt die vanwege gunstige bijtelling maar al te graag door zakelijk Nederland geleased werden. Vijf jaar later, in 2024, zijn veel van die leasecontracten verlopen en zijn die duizenden auto's dus ineens beschikbaar voor de koper van een tweedehandsauto. Denk aan de Kia Niro, Hyundai Kona en MG ZS, maar vooral aan de auto die elektrisch rijden bereikbaar, maar vooral eenvoudiger en comfortabeler maakte: de Tesla Model 3.  

We kunnen gerust stellen dat die Tesla Model 3 een van de belangrijkste, zo dan niet de belangrijkste, elektrische auto van de afgelopen jaren is. Het is een relatief ruime maar tegelijkertijd compacte, comfortabele, snelle en zuinige elektrische auto, die ook nog eens heel betaalbaar is vergeleken met z'n concurrenten. Vandaar dat er in 2019 zo'n 30.000 exemplaren een Nederlands kenteken kregen, voornamelijk via een leasecontract. Die auto's zijn nu bereikbaar voor de occasionkoper. Toch is het kopen van een Tesla Model 3 niet zo eenvoudig als het lijkt. We leggen je uit waarom, en hoe je de beste auto voor jouw situatie kunt kiezen.  

Tal van verschillende versies 

De Tesla Model 3 werd (en wordt) in allerlei verschillende versies aangeboden. Er zijn varianten met één of twee elektromotoren, die ook nog eens worden gecombineerd met een grote of kleine batterij. Tegelijkertijd is de Model 3 altijd constant up-to-date gehouden. Niet alleen op het gebied van software, maar ook wat betreft de hardware. Hoe zit het precies? 

Laten we beginnen met de varianten. Onderaan het gamma staat de SR, oftewel Standard Range. Het is een variant met alleen een motor op de achteras, en het kleinste batterijpakket. Daarboven staat de LR, oftewel Long Range. Die heeft, zoals de naam al aangeeft, een groter bereik door een grotere batterij. Die variant is geleverd met één of twee elektromotoren, en dus achter- of vierwielaandrijving. Kies je voor de achterwiel-aangedreven versie, dan krijg je minder vermogen, maar wel een iets hoger bereik. Die variant is echter maar kortstondig in Europa geleverd. De vierwiel-aangedreven versie is sneller, maar komt wat minder ver. Bovenaan het gamma staat de P, oftewel de Performance, met véél vermogen en de grote batterij.  

©Tesla

Alle versies uit de eerste modeljaren

Hieronder een overzicht van alle versies uit de eerste modeljaren van de Tesla Model 3, en die je waarschijnlijk ook veel op occasionwebsites tegenkomt.   

©Vereniging Elektrische Rijders

Maar helaas: dan zijn we er nog niet. In de jaren die volgden, lepelde Tesla een andere en iets grotere batterij in de Model 3. Zo kreeg de Standard Range een 52,5 kWh-batterij, die ook nog eens een zogenaamde LFP-batterij werd. Die batterij maakt gebruik van andere materialen (waaronder géén kobalt) en kan – in tegenstelling tot de oudere en reguliere NMC-batterijen – altijd tot 100 procent worden opgeladen. Dat maakt de nieuwe Standard Range-variant als occasion een stuk praktischer dan de allereerste versie. Tussen 2021 en 2023 kreeg de standaard variant van de Model 3 zelfs een 57,5 kWh-batterij. Voor een duidelijk overzicht van alle versies en modeljaren, kun je het beste op EV Database kijken.  

Kijk bij het zoeken naar een Tesla Model 3 goed naar de bouwjaren: lang niet alle aanbieders duiken zelf in alle varianten die Tesla heeft geleverd en adverteren vaak met cijfers die niet overeenkomen met de specificaties van de betreffende auto.   

Kwaaltjes 

Goed, je hebt de versie gekozen die het beste bij jou past. Dan is het nu zaak om te kijken naar specifieke aandachtspunten voor een Tesla Model 3. Daarvoor beginnen we met de bouwkwaliteit van de auto, want die was in de eerste jaren nog niet op het niveau van vandaag de dag. De eerste Model 3's werden bekritiseerd door niet aansluitende carrosseriedelen en een dashboard dat niet heel stevig en strak in elkaar gezet was. Kijk bij een bezichtiging dus eens goed naar de auto en voel met name alle onderdelen in het interieur. Weet dat de auto's uit China een beduidend betere bouwkwaliteit hebben dan de (vroege) modellen die uit de Amerikaanse fabriek in Fremont kwamen.  

Dan naar de rest van de auto. Een bekend probleem van de eerste versie van de Tesla Model 3 zijn de voorste draagarmen. Zo goed als elke auto en eigenaar had er in de eerste jaren last van: een bonkende en krakende wielophanging. Het goede nieuws voor de occasionkoper is dat veel van die draagarmen al in de leaseperiode en onder garantie zijn vervangen. Let er desondanks goed op en vraag naar de onderhoudshistorie van de occasion die je op het oog hebt. 

©Tesla

Lekkage 

Het is bij tweedehands auto's altijd goed om de kofferbak te inspecteren op vocht. Het komt namelijk, met name bij oudere auto's, best vaak voor dat de rubbers van de achterklep niet meer goed zijn, en water doorlaten. Ook hier geldt dat vroegere exemplaren van de Tesla Model 3 problemen hadden, maar die zijn mogelijk onder garantie al verholpen. Voel in kofferbak of de stof droog is en kijk goed in het extra en diepe bagagecompartiment, waar je onder andere de laadkabel kwijt kunt.  

Vocht rondom de achterzijde van de auto is sowieso wel een dingetje, want ook de achterlichten van de Tesla Model 3 waren en zijn niet altijd waterdicht. Een bekend probleem is condens in de achterlichtunits. Dat ziet er niet alleen niet mooi uit, maar kan ook voor defecten zorgen. Controleer daar dus goed op. Elke Tesla Model 3 heeft ook een groot panoramadak: controleer dat goed op beschadigingen, sterretjes of eventueel zelfs scheuren.  

Check de status van de batterij 

Het belangrijkste onderdeel van een elektrische auto is en blijft de batterij. En als occasionkoper wil je daar natuurlijk zekerheid over hebben. In een eerder artikel raadden we je al aan om altijd een accucheck uit te laten voren op een tweedehands elektrische auto. Zo krijg je een inzicht in de State of Health (SoH) van een batterij en weet je dus hoe gezond-ie nog is.  

🚘Lees ook: Zo houd je de batterij van je elektrische auto in topconditie

Tesla heeft daar zelf ook al iets op bedacht. Elke auto van de fabrikant heeft namelijk een zogenoemde service mode, waarbij de auto zichzelf als het ware uitleest. Zo krijg je inzicht in de status van de auto en batterij. Handig, en zeker een aanrader om te activeren tijdens je proefrit of bezichtiging. Vraag de verkoper om die handeling voor je uit te voeren, of zoek op internet naar de manier waarop je dat zelf eenvoudig kunt doen. Zorg ervoor dat je deze check laat uitvoeren op het moment van de bezichtiging.

Waar hoef je je niet druk over te maken? 

Over het algemeen is de kilometerstand bij veel elektrische auto's veel minder relevant. Dat komt doordat EV's minder gevoelig zijn voor onderhoud en storingen, en zaken als een elektromotor en batterij gewoon heel lang meegaan. Wees daarom niet bang om een Tesla Model 3 met een hoge kilometerstand te kopen: de batterij is bij een kilometrage van 200.000 kilometer nog láng niet op z'n eind. Dat wordt waarschijnlijk bevestigd door de accucheck die je laat uitvoeren.  

Ervaringen van de Tesla Model 3 wijzen ook uit dat de banden over het algemeen lang meegaan, net zo lang als bij een brandstofauto. Controleer ze natuurlijk altijd, maar het is geen specifiek aandachtspunt. Hetzelfde geldt voor de software: die is in een Tesla ijzersterk, maar ook oude modellen worden constant geüpdatet met nieuwe mogelijkheden en features. Het is een van de belangrijkste aankoopargumenten van een Tesla Model 3 en of je nu een nieuwer of een ouder model rijdt, dat maakt eigenlijk niet uit.  

Meer weten over de rij- en gebruikservaringen van een Tesla Model 3? Via de Vereniging Elektrische Rijders kun je eenvoudig in contact komen met eigenaren van die auto. Zij staan klaar om je van informatie en tips te voorzien. Dat doe je eenvoudig via deze link.  

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.