Je elektrische auto opladen in Nederland levert over het algemeen geen problemen op. Je weet meestal wel welke aanbieders er zijn en wat je bij de verschillende laadpalen moet betalen. Maar in het buitenland is dat niet altijd duidelijk en kun je soms achteraf voor hoge kosten komen te staan. Waar moet je op letten als je in het buitenland je auto oplaadt?

In Nederland word je bij de openbare laadpalen langs de (snel)weg doorgaans afgerekend per Kilowattuur en weet je min of meer wat je daarvoor betaalt. Maar rij je elektrisch en ga je naar het buitenland op vakantie? Dan moet je nog even extra goed opletten waar je je auto oplaadt, en voor hoe lang.

Extreem duur laden

Ook de ANWB waarschuwt vakantiegangers alert te zijn op het opladen van de auto in het buitenland. Want anders dan gewoon benzine of diesel tanken aan de pomp waar de prijs direct zichtbaar is, geldt dit zeker niet voor het elektrisch opladen van je EV. Elektrisch laden is doorgaans sowieso al duurder dan in Nederland, maar door extra trucjes toe te passen betalen vakantiegangers al snel een veelvoud van het bedrag dat lokale mensen betalen.

Uit cijfers van de ANWB Laadpas blijft dat er de afgelopen maanden al tientallen klanten een rekening hebben gekregen van 100 euro en hoger. Maar wat gaat er dan precies mis en hoe kan het dat nietsvermoedende vakantiegangers een hogere prijs betalen voor het opladen van een elektrische auto?

Blokkeertarief

In Nederland komt dit ook steeds vaker voor, maar in het buitenland nog meer: het blokkeertarief. Dit is een bedrag dat per minuut wordt berekend voor de tijd dat jouw auto aan de laadpaal staat. Dit bedrag verschilt per aanbieder, maar kan zomaar oplopen tot 30 cent per minuut. Dat bedrag komt dus boven op de prijs voor iedere kilowattuur dat je afneemt.

Laat je je auto de hele nacht geparkeerd staan terwijl je zelf een overnachting hebt in een hotel of op de camping, dan loopt dat blokkeertarief gewoon door, ook al is de auto volledig geladen. Je blokkeert immers de laadplek en daarvoor moet je dus betalen.

In sommige apps van tankpassen kun je terugvinden wat de blokkeertarieven zijn, maar dat is niet altijd het geval. In Duitsland wordt bijvoorbeeld vaak een maximum tarief aangehouden, aldus Autoweek. Daar gaat deze zogeheten Standzeitzuschlag in na 240 minuten aan een laadpaal te hebben gestaan en kost dat vaak 0,10 eurocent per minuut, maar zit er wel een maximum aan van 12 euro, afhankelijk bij welke afnemer je de auto oplaadt.

Locaties

Als toerist kun je vaak niet direct zien wat de kosten zijn, of ze zijn uitgelegd in de lokale taal en als je die niet machtig bent, weet je dus niet wat de bijkomende kosten kunnen zijn. Volgens de ANWB staan laadpalen waar extra geld mee wordt binnengehaald vaak in de buurt van hotels en (op) campings en zien ze die vooral terug in Duitsland, Frankrijk en Oostenrijk.

Lees ook:Op vakantie met je elektrische auto: dit kost opladen in Europa

Pas dus extra goed op als je in de buurt van je verblijfslocatie een laadpaal ziet van een minder bekende partij. Laadpalen kunnen ook staan op de camping zelf, maar voordat je daar je auto oplaadt, kun je het beste even bij de receptie vragen wat de tarieven zijn, want ook die kunnen bijzonder hoog uitvallen.

Download een laadpaal-app

Je doet er dus verstandig aan altijd gebruik te maken van je eigen laadpas-app voor het opzoeken van de tarieven. Daarnaast kun je via de betreffende app stores ook nog algemene laadpaal-apps vinden die informatie over de tarieven kunnen weergeven, soms met meer en completere informatie:

Google PlayApple App Store

Telecombedrijf Odido laat weten dat mensen geen automatisch recht op compensatie hebben nadat hun gegevens via een datalek afgelopen week op straat zijn gekomen.

In het weekend van 7 en 8 februari vond een cyberaanval plaats op de website van Odido, waarbij criminelen toegang kregen tot een klantcontactsysteem. De criminelen hebben een bestand kunnen downloaden met daarop gegevens van klanten. Het zou om gegevens van mogelijk 6,2 miljoen klanten kunnen gaan.

Onder de gegevens die zijn gestolen, vallen mogelijk de volledige naam, het adres en de klantnummers van klanten. Ook de mobiele nummers, IBAN-rekeningnummers, geboortedata, e-mailadressen en identificatiegegevens (waaronder rijbewijs- en paspoortnummers) kunnen zijn buitgemaakt.

Odido benadrukte kort na het lek dat er geen scans van identiteitsbewijzen zijn gelekt, noch wachtwoorden, factuurgegevens of belgegeven. Mensen kunnen daarbij gebruik blijven maken van de diensten van Odido, maar er wordt wel aangeraden dat klanten alert zijn op vreemde sms'jes of e-mails, zeker als daar links in staan.

Geen automatisch recht op compensatie

Op een speciale pagina met informatie over het datalek heeft Odido inmiddels meer informatie gegeven over het lek en diverse vragen beantwoord. Er staat ook een vraag en antwoord bij over mogelijke compensatie voor klanten wanneer data van de klant is gelekt.

Odido schrijft: "Een datalek geeft niet automatisch recht op compensatie. Onze inspanningen zijn er momenteel op gericht om juist te voorkomen dat klanten op enige manier schade zouden ondervinden als gevolg van dit incident. We hebben klanten proactief geïnformeerd zodat zij extra alert kunnen zijn op eventueel verdachte signalen. Dit is in lijn met het advies van het Centraal Meldpunt Identiteitsfraude (CMI) van de Rijksoverheid."

Het antwoord vervolgt: "Het CMI benadrukt bovendien dat niet automatisch sprake is van identiteitsfraude of dat met de gestolen gegevens identiteitsfraude kan worden gepleegd. Ook meldt het CMI dat met de betrokken gegevens niet zomaar een lening, bankrekening of telefoonabonnement kan worden afgesloten. Ook kan er geen nieuw identiteitsbewijs mee worden aangevraagd. Daarvoor zijn immers extra controles nodig, zoals een echt identiteitsbewijs, je DigiD of de inloggegevens van je bank."

Op de website staat nog een vraag over compensatie, met daarbij nadrukkelijk vermeld dat sommige 'cybersecurity-experts' claimen dat men recht heeft op compensatie. Ook daarop wordt gemeld dat "een datalek geen automatisch recht op compensatie geeft".

De streamingdiensten staan weer vol met nieuwe releases. Geen stress, wij hebben het kaf van het koren gescheiden. Zo weet je precies welke films en series je deze week niet mag missen.

Prometheus | Netflix | 16 februari

Prometheus, regisseur Ridley Scotts Alien-prequel, speelt zich af in de late 21e eeuw. Een team van wetenschappers onder leiding van Dr. Elizabeth Shaw (Noomi Rapace) reist af naar een planeet waar zich mogelijk de stichters van het menselijk ras bevinden. Uiteraard heeft hun uitstapje rampzalige gevolgen. Prometheus heeft nooit zo’n beklemmende, bloedstollende sfeer als Alien, maar is zeker spannend genoeg om je aandacht vast te houden en is bovendien echt een plaatje om naar te kijken.

56 Days (seizoen 1) | Amazon Prime Video | 18 februari

In de gloednieuwe thrillerserie 56 days kruipen Dove Cameron en Avan Jogia in de huid van Ciara Wyse en Oliver Kennedy, twee mensen die een passievolle relatie beginnen nadat ze elkaar in de supermarkt hebben ontmoet. 56 dagen na hun ontmoeting, wordt er een onherkenbaar lichaam ontdekt en vreest de politie dat hun turbulente liefdesverhaal is uitgemond in moord. Hoe dieper ze in de zaak duiken, hoe meer grimmige geheimen worden onthuld.

The Night Agent (seizoen 3) | Netflix | 19 februari

Het derde seizoen van The Night Agent (niet te verwarren met The Night Manager, te zien op Amazon Prime Video) is vanaf deze donderdag te zien op Netflix. The Night Agent is gebaseerd op het gelijknamige boek van Matthew Quirk en volgt FBI-agent Peter Sutherland (Gabriel Basso). Tijdens zijn nachtdienst krijgt hij een telefoontje waarmee hij in een gevaarlijke samenzwering rond een mol in het Witte Huis belandt. Hij stort zich in een jacht op de verrader, terwijl hij voormalig tech-CEO Rose Larkin (Luciane Buchanan) beschermt tegen de mensen die haar oom en tante hebben vermoord.

Once Upon a Time in the West | Netflix | 20 februari

Een van de beste westerns ooit gemaakt, Once Upon a Time in the West, verschijnt deze vrijdag op Netflix. Deze klassieker van regisseur Sergio Leone begint op een treinstation in het stadje Flagstone, waar een mysterieuze man met een mondharmonica (Charles Bronson) heeft afgesproken met de huurling Frank (Henry Fonda). Frank is echter nergens te bekennen en heeft drie handlangers gestuurd die ‘Harmonica’ opwachten. Geen van de drie komt levend uit de confrontatie en Harmonica raakt verwikkeld in de machtsstrijd rondom de meedogenloze opmars van de spoorwegen en outlaws. Once Upon a Time in the West is vanwege zijn trage, sfeervolle stijl en iconische muziek van Ennio Morricone absoluut het kijken waard voor elke filmliefhebber.

The Addams Family | Netflix | 20 februari

The Addams Family is gebaseerd op de strip van Charles Addams en volgt de bizarre titulaire Addams-familie: Gomez, Morticia, hun kinderen Pugsley en Wednesday, Uncle Fester, Grandma Addams, hun butler Lurch en de lopende hand Thing. Deze animatiefilm uit 2019 richt zich vooral op de twee kinderen, terwijl zij zoeken naar een manier om zichzelf te zijn. Gomez bereidt Pugsley voor op de "Sabre Mazurka", een zwaardvechtceremonie die elke Addams moet ondergaan, maar hij bakt er niks van. Ondertussen is Wednesday benieuwd naar de andere meisjes van haar leeftijd en begint ze, tot de schrik van haar moeder, zelfs kleur te dragen. Deze versie van The Addams Family bereikt niet de hoogtes van de live-action verfilming uit de jaren negentig, maar is toch vermakelijk om naar te kijken.