Misschien zit je er nog even niet op te wachten, maar er is winters weer op komst. En hoewel dat hartstikke mooi kan zijn, is het voor automobilisten vaak minder leuk. Het krabben van bevroren autoruiten in de vroege ochtend is iets waar niemand naar uitkijkt. In dit artikel kijken we hoe je met ijskrabbers, ontdooispray en andere technieken snel en veilig je ruiten ijsvrij maakt. Ook geven we tips om ijsvorming te voorkomen en vertellen we wat experts adviseren op het gebied van veiligheid.

De ijskrabber: techniek en keuze

Het lijkt simpel, maar er zit meer achter het gebruik van een ijskrabber dan je denkt. Kies allereerst een krabber van goede kwaliteit, liefst met een rubber strip aan de achterkant om het ijs nog beter te verwijderen. Krab daarnaast altijd in de rijrichting van je auto en begin bij het midden van je ruit, van daaruit werk je naar de zijkanten. Als je dwars of in willekeurige richtingen krabt, loop je meer risico op het maken van krassen op de ruit, omdat het ijs en eventueel opgevroren vuil dan tegen de weerstand van het glas schuren. Krabben in de rijrichting verkleint deze kans omdat je mee beweegt met de contouren en vorm van de ruit. Het zorgt voor een efficiëntere en mogelijk ook veiligere manier om ijs te verwijderen. Als je auto is uitgerust met verwarmde ruiten, zet deze dan aan om het krabproces te versnellen.

©Roland T. Frank

Ontdooispray: wanneer en hoe

Ontdooispray is een effectief hulpmiddel voor het snel ontdooien van je autoruiten en is uiterst gebruiksvriendelijk. De sprays bevatten vaak een combinatie van alcohol en andere oplosmiddelen die het ijs snel afbreken zonder je ruit te beschadigen.

Het gebruik ervan is vrij simpel: schud de fles goed, houd hem op een afstand van ongeveer 20 tot 30 cm van de ruit en spray het product gelijkmatig over het ijs. Laat de spray een minuutje inwerken. Je zult zien dat het ijs begint te smelten en je het gemakkelijk kunt verwijderen met een ijskrabber of zelfs een zachte doek.

Let wel op: goedkoop is vaak duurkoop. Een kwalitatief goede ontdooispray bespaart je tijd en moeite, en is doorgaans effectiever en veiliger voor de materialen van je auto. Sommige sprays bevatten ook een anticondensmiddel, wat het beslaan van je ruiten van binnenuit helpt voorkomen.

Een extra tip: hoewel ontdooispray zelf vanwege de hoge alcoholconcentratie niet snel bevriest, kan de sprayfles zelf wel aan de buitenkant bevriezen als deze in een zeer koude auto wordt bewaard. Ook kan het mondstuk verstopt raken door ijsvorming als er vocht bij komt. Daarom is het aan te raden de ontdooispray op een plek te bewaren waar hij niet bevriest, zoals in huis of op je werkplek.

©Mediagfx

Voorkomen is beter dan krabben

Voor het voorkomen van ijsvorming op autoruiten zijn er speciale autohoezen en vorstbeschermers beschikbaar. Deze kunnen 's nachts of bij stilstand van de auto over de voorruit en eventueel de achterruit worden geplaatst. Ze zijn meestal gemaakt van waterafstotend en isolerend materiaal en werken als een barrière tegen ijs en sneeuw. Zo kun je in de ochtend de beschermer of hoes eenvoudig verwijderen en direct wegrijden zonder eerst te hoeven krabben of sprayen.

Veiligheid en regelgeving

Goed zicht tijdens het rijden is cruciaal, vooral in de wintermaanden, wanneer de weersomstandigheden al uitdagend kunnen zijn. Het rijden met bevroren of beslagen ruiten is niet alleen gevaarlijk, maar ook strafbaar volgens de Nederlandse wetgeving. Het is immers verboden om zodanig aan het verkeer deel te nemen dat er gevaar of hinder voor andere weggebruikers kan ontstaan. Rijden met een bevroren voorruit, achterruit of zijruiten valt hier expliciet onder. Boetes voor dit soort overtredingen kunnen flink oplopen, afhankelijk van de ernst van de situatie.

Naast je voorruit is het ook belangrijk om je zijspiegels en koplampen ijsvrij te maken. Hiermee vergroot je niet alleen je eigen veiligheid, maar draag je ook bij aan de veiligheid van andere weggebruikers. Je bent immers van alle kanten beter zichtbaar en je kunt zelf ook beter zien.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.