Een zakelijke leaseconstructie is bedoeld voor zakelijke ritten, maar in veel gevallen is er ruimte voor privékilometers. Maar hoeveel kilometers mag je maken en wat gebeurt er als je het maximum overschrijdt?

Wie een auto van de zaak heeft, zal daar soms privékilometers in rijden. Als het de enige auto is die je voor je deur hebt staan, is dat soms onvermijdelijk. En dus hebben veel leasecontracten een clausule waarin staat dat je een bepaalde hoeveelheid kilometers voor eigen gebruik mag rijden. Maar hoe werken deze clausules precies en wat is een gangbare hoeveelheid privékilometers? En als we toch bezig zijn met je privésituatie, wie mag er eigenlijk allemaal in je leaseauto rijden? Voor een beter zicht op deze kwestie, zetten we de nodige feiten op een rij.

Wat zijn privékilometers eigenlijk?

Als je een auto van de zaak hebt, is het de bedoeling dat je hiermee kilometers voor de zaak rijdt. Dat betekent woon-werk-verkeer, van en naar klanten rijden, van en naar meetings rijden en wat verder allemaal nog een onderdeel van je werkzaamheden is. Alles wat je niet kunt wegzetten als een zakelijke rit, valt onder privékilometers. Elke rit die niets met je werk te maken heeft, valt hieronder. Veel ingewikkelder is het niet. En zo ziet de Belastingdienst het trouwens ook; elke kilometer die niet in de registratie van de baas terugkomt, geldt als een kilometer voor jezelf.

Hoeveel kilometer mag je per jaar belastingvrij rijden in je auto van de zaak?

500. Vanaf kilometer 501 moet je bijtelling gaan betalen. En het maakt niet uit hoe deze vijfhonderd kilometer tot stand komen, het wordt over het hele jaar gerekend. En vergis je niet: 500 kilometers heb je zo bij elkaar gereden. Daarom moeten veel zakelijke rijders altijd wel bijtelling betalen en hebben ze clausules in het leasecontract waarin staat hoeveel privékilometers ze per jaar mogen rijden. Dat kan variëren van 1.000 tot een onbeperkt aantal. Er zijn namelijk wel degelijk constructies waarbij de hoeveelheid kilometers die een leaseauto per jaar mag rijden volledig vrij is. In dat geval mag je de auto overal voor inzetten.

Hoe houd je kilometers bij?

In veel gevallen worden de gemaakte zakelijke kilometers bijgehouden door zogenaamde ritregistraties. Bij veel bedrijven gebeurt dit nog ouderwets via een analoog logboek. Een simpel schrift, waarin per rit wordt bijgehouden wat de kilometerstand vóór en na de trip is. Houd je dit netjes bij, dan wordt in één oogopslag duidelijk welke kilometers niet voor de zaak waren en is het aan het einde van het jaar een kwestie van optellen. Het is wel zaak om dit nauwkeurig bij te houden, want je hebt je zo vergist. Ga je terug van je werk nog even snel langs de supermarkt? Dan gelden die extra kilometers als privé. Er is tevens een elektronische rittenregistratie mogelijk. Dit werkt bijvoorbeeld via GPS-apparatuur of via een speciale app.

©Sergey Kohl - stock.adobe.com

Wat moet er in de ritregistratie staan?

Het is van belang dat je bij de analoge rittenregistratie bijhoudt wat je kenteken is, welk type auto je rijdt, de periode waarin je rijdt, het begin- en eindpunt van de rit, plus de gemaakte kilometers. Wanneer je jezelf aanleert om dit altijd te doen voordat je uitstapt, wordt het vanzelf een gewoonte.

Hoe word je gecontroleerd?

De Belastingdienst gaat niet iedereen stipt controleren op de ritregistratie. In plaats daarvan wordt er steekproefsgewijs gecontroleerd, om te voorkomen dat bedrijven of privépersonen iets te creatief met hun kilometers omgaan. Zijn alle gegevens correct, dan is er niks aan de hand. Zijn ze dat niet en heb je bijvoorbeeld gesjoemeld met de zakelijke kilometers, dan volgt er een naheffing of zelfs een boete. Met andere woorden: houd je registratie op orde, dan ben je altijd zeker van je zaak.

Hoe zit dat met private lease?

Heb je een private lease-contract, dan maakt het niet uit of je zakelijke kilometers rijdt of dat je voor jezelf onderweg bent. Bij deze leaseconstructies heb je gewoon een maximaal aantal kilometers dat je per jaar mag rijden. Er zijn geen private lease-constructies die een onbeperkt aantal kilometers bevatten; elk contract heeft zijn plafond. Kilometerregistratie is hierbij niet nodig; men kijkt gewoon naar de kilometerstand van je auto. Ga je over je jaarlijkse 'bundel', dan moet je bijbetalen. Per kilometer wordt er dan meestal tussen de 0,05 en 0,10 euro gerekend, die je aan het einde van het jaar dient af te tikken.

©Kirill Gorlov

Kilometerbundels

Bij private lease-constructies is het ook mogelijk om zogenaamde kilometerbundels af te sluiten. Dan wordt niet gekeken naar de hoeveelheid kilometers per jaar, maar de hoeveelheid kilometers over de hele looptijd van het contract. Het kan wel zijn dat er een bepaald maximum per jaar geldt en dat je moet bijbetalen als je aan het einde van een jaar boven dat maximum zit. Blijkt vervolgens aan het einde van de looptijd dat je toch onder het maximale kilometrage van de hele looptijd zit, dan krijg je die afrekening weer teruggestort.

Bepaal het aantal kilometers met je lease-aanbieder

Hoeveel kilometers je per jaar mag rijden in je private lease-constructie bepaal je dus vooraf samen met de aanbieder van het contract. Hoe meer kilometers je wilt rijden, hoe hoger de maandelijkse kosten van het contract zullen zijn. Wil je tussentijds veranderingen aanbrengen in die afspraak, dan is dat meestal wel mogelijk. Het kan bijzonder slim zijn om de maximale kilometers per jaar aan te passen, want de kosten die dat met zich meebrengt zijn altijd lager dan de boete die je betaalt bij het overschrijden van het maximum.

Wie mogen er rijden in mijn leaseauto?

Hoewel jij als eindverantwoordelijke gezien wordt voor je leaseauto, mag in principe iedereen met een geldig rijbewijs in je auto rijden. Onthoud wel dat dit niet betekent dat je hiermee een loophole hebt gevonden in je contract; de gereden kilometers hebben betrekking op je auto, niet op jou. En omdat jij verantwoordelijk bent, is het aan jou om te voorkomen dat anderen alsnog aan de haal gaan met de privékilometers van je leaseauto. De kilometerregistratie blijft een plicht en je zult dus altijd moeten letten op de kilometerstand van je leaseauto.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.