Als je smartphone of tablet gestolen wordt, is dat al erg genoeg. Niet alleen ben je dan je toestel kwijt, ook loop je het risico dat al je gegevens op straat komen te liggen. Android 15 biedt sinds oktober 2024 diefstalbeveiliging aan, waarmee gegevensverlies kunt voorkomen.

Voor de release van Android 15 bood Google niet echt robuuste opties aan als het om een gestolen smartphone gaat. Je kunt wel handmatig een toestel op afstand uitschakelen of terugbrengen naar de fabrieksinstellingen, maar daar bleef het heel lang bij. Met de lancering van Android 15 (oktober 2024) is daar verandering in gekomen. Die versie van het besturingssysteem bouwt namelijk een aantal opties voor diefstalbeveiliging in, waardoor dat hopelijk minder kopzorgen oplevert. Dit is wat je van die functies kunt verwachten.

Diefstalbeveiliging op Android

De eerste optie die je binnen de instellingen van je Android-smartphone aantreft, onder het kopje Diefstalbeveiliging, is Vergrendeling voor diefstaldetectie. Op het moment dat je Android-apparaat spontane en onverwachte bewegingen registreert, vergrendelt die het systeem direct. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren op het moment dat iemand je smartphone uit je handen trekt en er direct een sprintje mee trekt. Volgens Google activeert dit mechanisme alleen wanneer er 'bewegingen in relatie tot diefstal' gemeten worden, via allerlei sensoren.

De volgende functie is Offline apparaatvergrendeling. Deze functionaliteit kan ervoor zorgen dat je telefoon op slot gaat wanneer hij geen verbinding heeft met het internet. Dit kan in een specifieke situatie handig zijn. Bijvoorbeeld wanneer iemand je telefoon steelt en die uitschakelt om locatietracking te voorkomen. De gestolen smartphone vergrendelt zichzelf ook op het moment dat iemand herhaaldelijk een verkeerde pincode of wachtwoord invoert op het vergrendelde scherm. Maar goed – je smartphone moet dus wel gebruikt worden.

Tot slot treffen we nog twee andere opties aan die we herkennen vanuit eerdere versies van Android. De mogelijkheden Apparaatvergrendeling op afstand en Je apparaat vinden en wissen laten weinig aan de verbeelding over. Dit zijn twee handmatige mogelijkheden waar Android al jaren over beschikt. Met de eerste functionaliteit kun je een apparaat op afstand uitschakelen, terwijl je met de tweede optie de locatie van je apparaat kunt achterhalen en eventueel op afstand kunt leegmaken. Zo komen je data dus niet in de verkeerde handen.

©Wesley Akkerman

Hoe krijg je toegang tot deze opties?

In een blogbericht laat Google weten dat de functies beschikbaar zijn voor alle smartphones die draaien op Android 15. Aangezien de mogelijkheden via het Google Play Services-onderdeel uitgerold worden, krijgen ook eerdere Android-versies hier de beschikking over. In principe moet elk toestel dat minimaal op Android 10 draait toegang krijgen tot de beveiligingsopties. Het uitrollen gebeurt echter gefaseerd. Het kan dus zijn dat je nog even moet wachten tot jouw smartphone aan de beurt is; maar je kunt erop rekenen dat de nieuwe opties vanzelf arriveren.

De nieuwe mogelijkheden activeren gaat gelukkig heel simpel. Tegenwoordig bieden Android-versies binnen de instellingen een zoekbalk aan. Als je op die balk tikt en zoekt op ‘diefstal’, dan is de kans groot dat dit het eerste resultaat is dat je tegenkomt.

Mocht je geen zoekbalk hebben, of ga je liever handmatig te werk, zodat je precies weet waar de functies staan, dan kun je de volgende stappen volgen. Ga naar Instellingen/Google/Alle services/Diefstalbeveiliging. Je treft Diefstalbeveiliging bijna helemaal onderaan de pagina aan, dus je moet even scrollen.

Zodra je op de juiste pagina geland bent is het een kwestie van de schuifregelaars omzetten. Naast Vergrendeling voor diefstaldetectie en Offline apparaatvergrendeling zie je nu een grijze knop staan. Zodra je daarop tikt, krijg je een melding te zien waarin de functies uitgelegd worden. Je bevestigt je keuze door op Aanzetten te tikken. Als je ze daarna toch weer wil uitschakelen, tik je wederom op de regelaar. Vervolgens moet je je identiteit bevestigen, bijvoorbeeld met een pincode of vingerafdruk. Laten we hopen dat het er nooit van komt.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.