De Xiaomi Redmi Note 11 Pro 5G is een typische midrange smartphone. Een met veel sterke punten, maar ook wat zwakke punten die noodzakelijke bezuinigingen verraden. Want met een adviesprijs van 369 euro is het toestel lekker betaalbaar, zeker omdat hij in prijs daalt. In deze Xiaomi Redmi Note 11 Pro 5G review lees je over de plus- en minpunten.

De Redmi Note 11-serie van Xiaomi is uitgebreid en lijkt qua naamgeving sterk op elkaar. Want ik test de Redmi Note 11 Pro 5G, maar er is ook een Redmi Note 11 Pro+ 5G te koop. Die is iets duurder en heeft betere specificaties. Wil je minder uitgeven, dan verkoopt Xiaomi ook nog een Redmi Note 11 Pro, Redmi Note 11S en Redmi Note 11. Kortom: de keuze is reuze. Tijd om de gemiddeld geprijsde Redmi Note 11 Pro 5G te bespreken.

©PXimport

Ontwerp

Het ontwerp van de Redmi Note 11 Pro 5G zit goed in elkaar. De smartphone voelt met zijn glazen behuizing luxe aan en trekt minder vingerafdrukken aan door de matte afwerking. Prettig is dat het ontwerp een IP53-certificering draagt, wat betekent dat de telefoon tegen een regenbui kan. Door het grote 6,67inch-scherm is de Redmi Note 11 Pro 5G wel een forse smartphone die je moeilijk met één hand bedient. Het gewicht van 202 gram is gebruikelijk voor dit type toestel. Achterop steken de cameralenzen wat uit, waardoor de smartphone niet plat op tafel ligt. Een hoesje - meegeleverd- lost dit euvel op. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De smartphone is qua functies lekker compleet. Hij heeft een 3,5mm-audiopoort om oordopjes aan te sluiten, een infraroodsensor om je televisie te bedienen en krachtige stereoluidsprekers. Ook aanwezig zijn een NFC-chip om contactloos te pinnen in winkels en een usb-c-poort die de accu oplaadt. In de aan- en uitknop op de rechterzijkant is een snelle en accurate vingerafdrukscanner geplaatst. 

Scherm

Het 6,67inch-scherm laat ook een goede indruk achter. De grootte moet je liggen, maar de kwaliteit van het display overtuigt. Het beeld oogt scherp dankzij de Full-HD-resolutie en het oled-paneel levert spetterende kleuren en laat zwart echt als zwart zien. Dankzij de 120Hz-verversingssnelheid komt het beeld soepel over. In dit prijssegment is een 120Hz-oled-scherm nog niet gebruikelijk, dus de Redmi Note 11 Pro 5G pakt op dit vlak een pluspunt ten opzichte van sommige concurrenten met een 90Hz-scherm of een lcd-display. 

Het scherm kan bovendien lekker fel en heeft slechts een klein gaatje boven in het midden voor de selfiecamera. 

©Rens Blom

Specificaties

De specificaties van de Xiaomi Redmi Note 11 Pro 5G doen veel denken aan de concurrentie. Zo is de gebruikte Qualcomm Snapdragon 695-processor een bekende in dit prijssegment. Qua snelheid volstaat hij prima, al is de grafische rekenkracht niet indrukwekkend. Voldoende voor populaire spelletjes, maar niet meer dan dat. Het opslaggeheugen meet 128 GB - gebruikelijk in deze prijsklasse. Je kunt het geheugen vergroten met een Micro-SD-kaartje. Xiaomi verkoopt de Redmi Note 11 Pro 5G straks ook met 64 GB geheugen, maar gelet op het beperkte prijsverschil raden wij de meer toekomstbestendige 128GB-versie aan. 

©PXimport

Zoals de naam al aangeeft, is de Redmi Note 11 Pro 5G geschikt voor 5G-internet. Leuk, maar vooralsnog is 5G niet sneller of op een andere manier beter dan 4G. Daar komt pas eind 2023 (!) verandering in, als de cruciale 3,5GHz-frequentie beschikbaar komt. Dan wordt 5G een stuk sneller. Goed om te weten als je je afvraagt wat de meerwaarde van 5G is. Deze smartphone is er in ieder geval klaar voor en dat is fijn. 

Accuduur en opladen

Ook fijn aan de Redmi Note 11 Pro 5G is zijn lange accuduur. De ingebouwde en niet-verwijderbare batterij met een capaciteit van 5.000 mAh gaat bij mijn reguliere gebruik bijna anderhalve dag mee. Doe je het rustiger aan, dan is twee dagen gebruik mogelijk. Zeker als je de verversingssnelheid van het scherm terugschakelt van 120 Hz naar 60 Hz- dat kan in de instellingen. 

Opladen gaat erg snel. Xiaomi levert een usb-c-kabel en een 67watt-adapter mee. Die tilt een lege accu in vijftien minuten naar bijna vijftig procent. De accu volledig opladen duurt drie kwartier. Er zijn weinig midrange smartphones die zo snel opladen. Het is sowieso prettig dat Xiaomi de telefoon met een oplader levert. Concurrenten als Samsung stoppen tegenwoordig alleen nog een usb-c-kabel bij hun smartphone om het milieu te sparen. Een goede gedachte die wel betekent dat je zelf een geschikte adapter moet regelen.

©PXimport

Camera's

De camera's van de Xiaomi Redmi Note 11 Pro 5G maken in deze review - en andere reviews - minder indruk. De 108megapixel-hoofdcamera en 8megapixel-groothoekcamera zijn identiek aan die van de Redmi Note 10 Pro van vorig jaar en presteren in de praktijk even goed. Dat wil zeggen: de foto's zien er prima uit, met name overdag. De zoomfunctie in de camera-app vergroot het beeld softwarematig en is daarom niet heel goed. Hieronder zie je van links naar rechts de normale camera, de groothoekcamera en de 2x-zoomfunctie. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Opvallend is dat de Redmi Note 10 Pro 5G minder camera's heeft dan zijn voorganger. Zo is de dieptesensor van de Redmi Note 10 Pro deze keer weggelaten, zodat de smartphone puur leunt op slimme software om de achtergrond te vervagen. En de prima 5megapixel-macrocamera van de Redmi Note 10 Pro 5G is helemaal absent. Dat is jammer. Maak je van dichtbij een foto van een bloem, dan doe je dat het beste van een afstandje. Kom je te dichtbij dan maakt de camera een onscherpe foto. Ook opmerkelijk is dat camerafuncties als filmen in 4K-resolutie ontbreken.

De selfiecamera - 16 megapixel - is kwalitatief prima zonder op te vallen. De belichting op de achtergrond kan wat te fel zijn, maar voor een midrange smartphone is er niets te klagen. 

©PXimport

©PXimport

Software en updatebeleid

Waar ik wél over wil klagen, is de software. Helaas doe ik dat vaker bij Xiaomi-smartphones. Wat mij op de Redmi Note 11 Pro 5G stoort, is allereerst de keuze voor Android 11 in plaats van Android 12. Veel concurrerende smartphones komen netjes met versie 12 uit 2021, waar Xiaomi kiest voor de Android-versie uit 2020. Een update komt, maar op het einde van mijn testperiode (eind april 2022) is 'ie er nog niet. 

Je mist dus nieuwe Android-functies én - daar komt mijn tweede klaagpunt - krijgt minder updates dan toestellen met de nieuwste software. Want Xiaomi belooft zeker twee versie-updates, maar één ervan (naar Android 12) is niet meer dan logisch. Blijft alleen de Android 13-update als échte update over. Sommige concurrenten kunnen ook rekenen op Android 14. Dat Xiaomi drie jaar regelmatige beveiligingsupdates garandeert, is weer gebruikelijk. In dit prijssegment kun je echter ook een Samsung Galaxy A33 met vijf jaar beveiligingsupdates kopen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Wat mij tenslotte stoort aan Xiaomi's software, is de MIUI-schil. Die oogt visueel erg druk en levert ongevraagd allemaal commerciële apps mee. Die kun je gelukkig wel verwijderen, maar liever bepaal ik zelf of ik ze überhaupt installeer.

Ook vervelend is dat Xiaomi bij het instellen van de smartphone allemaal aanvullende instellingen presenteert die uit zijn op extra informatie van jou. Denk aan het doorsturen van gebruikersgegevens en het tonen van gepersonaliseerde advertenties. Als je die gepersonaliseerde advertenties uitschakelt, kun je nog steeds - algemene - advertenties in de software tegenkomen. Jammer, helemaal omdat je ze niet eenmalig kunt afkopen. 

©PXimport

Conclusie: Xiaomi Redmi Note 11 Pro 5G kopen?

De Xiaomi Redmi Note 11 Pro 5G is een smartphone met een degelijk ontwerp, een erg goed scherm en gebruikelijke, complete specificaties. Ook de accuduur en het snelle opladen maken indruk. Minder positief ben ik over de mogelijkheden van de camera's en de oude software die opdringerig overkomt. Het updatebeleid kan ook beter, zeker in vergelijking met merken als Samsung, Oppo en Nokia. 

Onder de streep biedt de Redmi Note 11 Pro 5G een compleet totaalpakket met enkele aandachtspunten. De adviesprijs van 369 euro vind ik daarom net een paar tientjes te hoog. Goed nieuws is daarom dat de smartphone in rap tempo goedkoper wordt. 

Op moment van schrijven vind je hem bij veel webwinkels voor tientallen euro's minder dan de adviesprijs. En voor die prijs kan ik de Redmi Note 11 Pro 5G zeker aanraden. Interessante alternatieven zijn de Samsung Galaxy A33 en andere toestellen in onze koopgids van smartphones tussen 300 en 400 euro.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.