Langzaam maar zeker wint het Chinese merk Xiaomi aan populariteit in Nederland. Dat is niet onterecht, want de Chinese fabrikant laat weten dat je voor een scherpe prijs nergens voor in hoeft te leveren. Met deze Xiaomi Mi 9T laat Xiaomi dat meer dan ooit weten.

De Xiaomi Mi 9T laat zich makkelijk verwarren met een andere smartphone: de Xiaomi Mi 9. Laatstgenoemde is al een tijdje verkrijgbaar en kreeg van ons een uitstekende beoordeling. Het toestel beschikt namelijk over de krachtigste specificaties in een luxe behuizing, terwijl de prijs vanaf 449 euro scherp is. Toch had de smartphone enkele nadelen. Allereerst de MIUI-software, die geen vooruitgang is ten opzichte van de gewone Android-basis. Ten tweede is er geen 3,5 mm aansluiting voor je headset. De Xiaomi Mi 9T is nog een slagje betaalbaarder: zo’n 350 euro. Bovendien beschikt dit toestel wél gewoon over een koptelefoonaansluiting en alle luxe die de reguliere 9 ook biedt. De kleine verschillen zitten in de iets minder krachtigere chipset en het feit dat de Mi 9T smartphone over een pop-upcamera frontcamera beschikt in plaats van een camera in een inkeping aan de voorzijde van de smartphone.

©PXimport

Opvallend is verder dat je voor die 350 euro een opvallend complete smartphone terugkrijgt, die van alle luxe onderdelen is voorzien die de duurste smartphones ook hebben: een driedubbele camera aan de achterzijde, pop-up frontcamera en zelfs een (redelijk presterende) vingerafdrukscanner onder het scherm. Deze vingerafdrukscanner is helaas nog niet zo accuraat en snel als een traditionele fysieke scanner.

Behuizing

De Xiaomi Mi 9T heeft een luxe uitstraling door zijn glazen behuizing. Dat maakt het toestel echter wel kwetsbaar en draadloos opladen (wat een glazen behuizing, in tegenstelling tot een metalen behuizing mogelijk maakt) is niet mogelijk. Gelukkig zorgt de zwarte kleur dat vingerafdrukken niet extreem opvallen en is er een plastic covertje in de doos aanwezig. De smartphone is niet bovengemiddeld groot, ondanks dat er een scherm geplaatst is dat 6,4 inch in diameter groot is. Dankzij dunne schermranden, de pop-upcamera en een schermverhouding van 19,5 bij 9 bestaat een groot deel van de voorzijde uit beeldscherm en is de smartphone niet té groot.

Het scherm is ook van uitstekende kwaliteit voor zijn prijsklasse. Het is helder, de kleuren zijn diep en met zijn full-HD resolutie oogt alles scherp genoeg.

Chipset

Intern is alles ook dik in orde: een accucapaciteit van 4.000 mAh is ruim voldoende. Genoeg voor zo’n anderhalve dag - hoewel dat natuurlijk afhankelijk is van je gebruik. Gelukkig heb je de smartphone dankzij de meegeleverde snellader vlot klaar voor gebruik. De smartphone reageert vlot, dankzij de Snapdragon 720-processor. Voor deze prijsklasse is dat een uitstekende chipset, maar voor wie krachtigere apps of games wilt draaien is de Xiaomi Mi 9T Pro wellicht een betere keuze. Dit is grofweg dezelfde smartphone, die een paar tientjes duurder en onder meer beschikt over een iets snellere Snapdragon 855-chipset.

©PXimport

Camera’s

Laat je niet afleiden door het aantal camera’s op een smartphone. Meer camera’s staat niet garant voor betere foto’s. Dat bewijst Google met zijn Pixel 3A-smartphone, die een vergelijkbare vraagprijs hanteert, maar met zijn enkele cameralens aan de achterzijde betere foto’s schiet dan deze Xiaomi Mi 9T.

De camera van de Xiaomi smartphone is echter wel veelzijdiger. Er zijn drie lenzen aan de achterzijde, bestaande uit een groothoeklens, zoomlens en een 48 megapixel hoofdlens. Vooral de hoofdlens schiet absoluut geen verkeerde plaatjes en kan redelijk overweg met moeilijke lichtomstandigheden. Switchen tussen de zoomlens en groothoeksensor is een welkome aanvulling, maar je merkt wel dat deze lenzen sneller ruis tonen bij moeilijke lichtomstandigheden.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Android 9 met MIUI 10

Software is bij de meeste Chinese smartphonemakers een zorgenkindje en helaas is Xiaomi hierop geen uitzondering. Waarom ook Xiaomi zoveel tijd en energie steekt in het afbreken van een prima Android-basis ontgaat me volkomen. Maar helaas is dat wel het geval. Zo is bijvoorbeeld de ‘Always On’-functionaliteit voor VPN-verbindingen uit het systeem gesloopt. Ook Huawei doet dit bijvoorbeeld, waarschijnlijk om de accuduur te verbeteren. Maar het gaat wel ten koste van de veiligheid voor wie graag zijn smartphone beschermt met een VPN-verbinding. Ironisch genoeg geeft de overbodige en onverwijderbare virusscanner je een vals gevoel van veiligheid. Ook zijn er veel overbodige apps aanwezig, zoals twee browsers, Xiaomi-apps en reclame-apps van Facebook en AliExpress. Ook moet je als gebruiker bij het installeren van de smartphone niet vergeten het vinkje uit te zetten om reclame op je smartphone te ontvangen. Wat dat betreft kan Xiaomi nog wat leren van de andere Chinese fabrikant OnePlus, dat zorgvuldig werkt om Android juist te verbeteren. Helaas liggen de dagen dat OnePlus ook vergelijkbare scherpe prijzen biedt achter ons.

De Xiaomi Mi 9T draait op Android 9, de meest recente versie van Android. Met op het moment van schrijven (eind augustus) de veiligheidspatch van juli. Dat is acceptabel. Hoe Xiaomi scoort op het gebied van update-ondersteuning, daar valt helaas nog weinig over te zeggen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alternatieven voor de Xiaomi Mi 9T

Voor 349 euro krijg je ongelofelijk veel terug met de Xiaomi Mi 9T. Er zijn slechts twee goede alternatieven voor te noemen in vergelijkbare prijsklasses. Allereerst de Xiaomi Mi 9T Pro, wat wellicht een betere keuze is dan de reguliere 9T. Voor een paar tientjes meer heb je een veel betere camera’s en krachtigere chipset. Wie terechte zorgen heeft over de MIUI softwareschil en update-ondersteuning kan terecht bij de Google Pixel 3A. Hoewel deze smartphone minder krachtig en luxe is, zit het met de software en ondersteuning een stuk beter en is de camera beduidend beter, vooral bij weinig licht.

©PXimport

Conclusie: Xiaomi Mi 9T kopen?

Wie qua functies niets wil missen, maar niet teveel wilt betalen, heeft met de Xiaomi Mi 9T een uitstekende smartphone. Dankzij een moderne behuizing, pop-upcamera, vingerafdrukscanner onder het scherm, snellader, 3 cameralenzen, grote accu én 3,5 mm-aansluiting heb je een bijzonder complete smartphone, die ook qua prestaties en schermkwaliteit goed scoort. Voor het prijskaartje van 350 euro heb je daarmee een uitstekende keuze, hoewel je wel genoegen moet nemen met een ondermaatse softwareschil over Android heen.

Met dank aan Belsimpel.nl voor het beschikbaar stellen van een review-exemplaar.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.