Met de Sony Xperia I-lijn laat het Japanse elektronicaconcern verschillende onderdelen van zijn bedrijf samenkomen: displays, audio, gaming en fotografie. De fabrikant heeft op die gebieden best wat markaandeel, maar qua smartphones wil het nog steeds niet helemaal lukken. De Sony Xperia I IV gaat daar waarschijnlijk geen verandering in brengen.

Ironisch genoeg bieden de genoemde takken van het bedrijf natuurlijk niet per sé unieke eigenschappen voor een smartphone aan. Elk model heeft een scherm, op elk model speel je audio en games af en met elk model maak je foto’s. Maar voor Sony-telefoons geldt toch dat je iets extra’s kunt verwachten. Het bedrijf dat ooit begon als audiofabrikant heeft inmiddels goed beoordeelde televisies en een succesvolle PlayStation-tak, evenals de zeer populaire Alpha-camera’s.

Je zou dus, zeker voor een vierde iteratie van een high-end smartphonelijn, mogen verwachten dat al die elementen en eigenschappen uitgekristalliseerd zijn en daardoor een perfecte smartphone vormen. Dat verhaal is slechts deels waar. Net zoals bij voorgaande modellen hebben we zeer weinig te klagen over allerlei onderdelen. Het beeldscherm is prachtig, de camera maakt ontzettend mooie foto’s en de moderne processor stelt ons in staat grafische zware games af te spelen.

©PXimport

©PXimport

Wat gaat er mis?

Maar wat gaat er dan precies mis? Is de telefoon dan té perfect (en in het verlengde van die vraag: kan een smartphone te perfect zijn)? Dat hangt er natuurlijk maar net van af wat je van een telefoon anno 2022 verwacht. De Sony Xperia I-toestellen hebben altijd een 21:9-beeldverhouding, waardoor je er heel fijn films en series op kijkt. Maar voor allerlei andere zaken is het scherm te lang (of te breed), waardoor er lege, zwarte balken in beeld verschijnen en je niet overal goed bij komt.

Het oled-scherm van dit model is in de basis identiek aan de versie van vorig jaar. Dat betekent: maximaal een 4k-resolutie en een maximale verversingssnelheid van 120 Hertz. Ook er is wederom de Crreator Mode, die de beeldinstellingen automatisch aanpast wanneer je een bepaalde film kijkt. Het scherm oogt werkelijk waar prachtig en zeer vloeiend dankzij al die onderdelen. Daarin is Sony wellicht niet ongeëvenaard, maar weinig bedrijven komen hierbij in de buurt.

Nieuw dit jaar is de verhoogde maximale helderheid. Vorig jaar bleef Sony een beetje achter met een maximaal aantal nits van nog geen 600. Dit jaar staat de teller op 1.000 nits, waardoor het toestel heel goed bruikbaar is in de felle zon. Verder treffen we stereospeakers onder en boven het scherm aan. Die klinken prima voor telefoonspeakers; maar door de plaatsing kunnen je handen in de weg zitten tijdens het gamen. Maar wanneer je een video bekijkt, vormt dat gelukkig geen probleem.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Strak design en fijne software

Opvallend aan het design is verder dat Sony de Google Assistent-knop weghaalde en dat de lade voor de simkaart verplaatst is naar de onderkant. De koptelefoonaansluiting zit nog altijd aan de bovenkant, de usb-c-poort aan de onderkant en de vingerafdrukscanner in de powerknop. Het toestel is vrij licht en ligt lekker in de hand, al kan het zijn dat je niet overal bijkomt met je duim. Via de software kun je de modus voor één hand activeren, maar echt een perfecte oplossing is dat niet.

Verder valt op dat Sony relatief weinig software installeert op je toestel. We komen de gebruikelijke Google-apps tegen, evenals wat software voor het maken van foto’s en video’s. Dat laatste is niet vreemd, omdat de camera het paradepaardje is van dit model en je daar goede software voor nodig hebt. Helaas komen we ook apps als Netflix, Facebook en LinkedIn tegen; die kun je wel uitzettend, maar nooit helemaal verwijderen. Dat is en blijft een smet op de gebruikerservaring.

De Android 12-software an sich is dat gelukkig niet. Los van die extra apps voegt Sony geen onnodige software(-onderdelen) toe aan het systeem. Daardoor is de Android-ervaring kaal en lekker snel en hoef je ook niet door een drek aan functies te zoeken naar wat je wil aanpassen. Het besturingssysteem reageert snel en accuraat en kan tot slot rekenen op twee jaar aan upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates. Voor zo’n duur toestel is dat ontzettend karig, maar het is iets.

©PXimport

©PXimport

Andere hardware-aspecten

We gaan nog even in vogelvlucht langs alle belangrijke hardware-aspecten. De Sony Xperia I IV beschikt over de meest recente high-end processor van 2022: de Qualcomm Snapdragon 8 Gen 1. Die processor is snel en energiezuinig en op vrijwel alle fronten beter dan z’n voorganger. Wat Sony er precies mee gedaan heeft is ons niet duidelijk, maar het valt wel op dat dit toestel vrij snel heel heet wordt. Hopelijk brengt het bedrijf hiervoor snel een update uit, want dit is alles behalve fijn.

Verder krijg je 12 GB aan werkgeheugen en 256 GB aan interne opslagruimte. Is dat niet genoeg of zet je je foto’s graag over via een sd-kaartje? Dan is het goed om te weten dat je een micro-sd-kaart tot 1 TB kunt gebruiken. De Sony Xperia I IV ondersteunt 5g, wifi 6e, bluetooth 5.2, nfc en verschillende gps-standaarden. Kortom: eigenlijk alles waar een moderne smartphone aan moet voldoen. Dit zijn tevens de meest recente versies van alle genoemde standaarden.

De accu heeft een vermogen van 5.000 mAh. Dat is 500 mAh meer dan de Xperia I III heeft, waardoor het toestel dus iets gemakkelijker het einde van de dag haalt. Sony levert géén usb-oplader mee, maar dat hoeft geen probleem te zijn. Met een oplaadsnelheid van 30 watt heb je ongetwijfeld zelf al een geschikte lader liggen. En anders kun je wellicht investeren in een draadloze lader van 15 watt, aangezien het toestel draadloos laden ondersteunt. Houd er rekening mee dat opladen lang duurt.

©PXimport

©PXimport

Camera als paradepaardje

Het laatste hardware-onderdeel dat we niet moeten vergeten is de camera. Dit is immers het paradepaardje. Opvallend is dat Sony geen nieuwe sensoren gebruikt in zijn high-end smartphonelijn en dat je dus te maken krijgt met de module van vorig jaar. Het gaat om drie lenzen van twaalf megapixel en een dedicated Time of Flight 3D-sensor. De verschillende sensoren bieden brandpuntafstanden van 16, 24, 70 en 105 millimeter aan; en dit keer is er een twist.

Je krijgt namelijk tot een zoomsysteem waarmee je veel fijner inzoomt dan op het vorige systeem. Je kunt nu vrij schakelen tussen 70 en 125 mm, wat ongeveer neerkomt op 3,5 tot 5 keer inzoomen. Ga je verder dan dat, dan zoom je digitaal in en cropt het toestel dus het beeld automatisch. Geen enkele andere smartphone op de markt is hiertoe in staat. Daarnaast is de selfiecamera erop vooruitgegaan en maak je dit keer ook aan de voorkant foto’s met een sensor van twaalf megapixel.

Net als bij de voorgaande modellen zijn we zeer te spreken over de kwaliteit van de foto’s en video’s. De beelden ogen strak, scherp en kleurrijk, maar maken de content niet mooier dan de echte wereld. De camera-app blaast geen kleuren op als je dat niet wil en biedt allerlei Alpha-actige opties aan waar je flink en lekker mee kunt experimenteren. Natuurlijk is een echte camera aanschaffen een beter idee wanneer je mooie foto’s wil maken, maar onderschat de Sony Xperia I IV niet.

De software-omgeving kan aanvankelijk een beetje imponeren. Want er staan wel héél veel knopjes en metertjes in beeld wanneer je de app handmatig bedient. Echter, gelukkig biedt de Sony Xperia I IV tevens een automatische stand aan, die allerlei zaken voor je bepaalt. De modus werkt niet perfect, maar levert wel in zeer korte tijd prachtige plaatjes op. Zeggen dat die “prima zijn voor social media” is een understatement, dus dat doen we ook niet. Dit systeem werkt daar té goed voor.

©PXimport

©PXimport

Sony Xperia I IV – conclusie

Dan komen we eigenlijk weer aan bij de vraag uit het begin van het artikel: wat gaat er dan mis? Ondanks het feit dat Sony op allerlei vlakken excelleert, slaat het bedrijf tevens de plank volledig mis als je kijkt naar waar consumenten om geven. Natuurlijk zijn er mensen die het fijn vinden om met de Alpha-software aan de slag te gaan of films te kijken op dat brede scherm. Maar voor het gros van de consumenten is de Sony Xperia I-lijn nog steeds een beetje een vreemde eend in de bijt.

Op het camerasysteem na – en zelfs dat kun je nog betwisten – biedt Sony eigenlijk niet echt een aantrekkelijk pakket aan veel soorten smartphonegebruikers. Daarvoor heeft de smartphone een te eigenwijs design en is de camera- en videosoftware te uitgebreid en ontoegankelijk. Daarnaast speelt er nu ook een nieuw probleem: de processor die snel te warm wordt. Koppel dat aan het hoge scherm, het gebrek aan snelladen en de hoge prijs en je ziet meteen waar het fout gaat.

Maar eerlijk is eerlijk: de Sony Xperia I IV is simpelweg geen slechte smartphone. Als Sony de problemen met de hitte-afvoer oplost, en we heel even de hoge prijs opzijschuiven, dan houden we aspecten over waar we best aan kunnen wennen. Wil je dat niet dan doe je er goed aan voor veel minder een high-end toestel van Samsung of Apple in huis te halen, zeker wanneer je fotografie belangrijk vindt. Maar wil je echt iets eigenwijs in huis halen, overweeg dan de Xperia I IV.

De belofte is duidelijk: sneller op temperatuur, krokanter van buiten, malser van binnen. Met de Easy Fry Infrared zet Tefal als eerste bekende fabrikant infraroodtechnologie in bij een airfryer. De warmte van boven zorgt voor snelle opwarming; het klassieke element onderin zou garant moeten staan voor gelijkmatiger garing. ID test deze noviteit uit.

Wat is er écht nieuw?

Airfryers zijn er in allerlei uitvoeringen. Eén bakmand, twee, naast elkaar, boven elkaar, met stoom, zonder stoom. De meeste modellen zijn varianten op een eerder model met net een extra toevoeging of snufje. Tefal kwam recent met iets wat wel nieuw te noemen is, en dat is de combinatie van hitte via een element en hitte via infraroodlampen. De IR-straling komt van boven, de hitte van het metalen element van onderen. Samen zouden ze moeten zorgen voor enerzijds snelle opwarming en anderzijds gelijkmatige garing. Infraroodlampen kun je kennen vanuit warmtelampen of sauna's. Ze verwarmen vooral het oppervlak waarop ze schijnen. Zou dit een slimme combinatie zijn?

©Tefal

Formaat, bouw en mand: 7 liter

Eerst wat praktische informatie. De Tefal Easy Fry Infrared is een apparaat van 27,9 × 31,3 × 42,1 cm (B/H/D). Hij weegt iets meer dan 5 kilo en heeft een snoer van 1,20 meter. De bakmand trek je in zijn geheel uit het apparaat, onderin zit een verwijderbaar roostertje voor luchtcirculatie. De inhoud van de mand is 7 liter en je zou er 1,5 kilo aan eten in kunnen bereiden. Dat is theorie, in de praktijk werken lagere hoeveelheden beter - maar dit geldt voor elke airfryer. Bovenop zitten de aan-uitknop, twee tiptoetsen voor tijd en temperatuur, toetsen voor de voorkeuzeprogramma's en een extra knop voor een extra crispy finish (daarover verderop meer).

Wat meteen opvalt, is de grote bakmand. Die biedt ruim plaats aan bijvoorbeeld vier kaiserbroodjes of een royale hoeveelheid groenten om te grillen. De bak is rechthoekig, en het rooster onderin zorgt voor een kleine verhoging. Je etenswaren liggen niet direct op de bodem van de mand maar iets erboven; dit is nodig voor de circulatie van lucht.

©Saskia van Weert

Kijkvenster met led: handig meekijken of gimmick?

Opvallend is het transparante kijkvenster boven de lade. Hierdoor zie je de inhoud van de mand liggen en kun je de garing in de gaten houden. Dat werkt goed, en is ook handig om bij te houden of je je eten al moet omdraaien.

©Tefal

Bediening en programma's: snel kiezen, extra crispy-knop

De bediening wijst zichzelf, zeker na doornemen van de gebruiksaanwijzing. Je kiest zelf een combinatie van tijd en temperatuur, of een van de voorkeuzeprogramma's. Standaard start het apparaat in de stand Airfryer. De andere opties zijn roosteren, grillen, toasten, opwarmen, bakken, dehydrateren, en tot slot knapperige finish (crispy finish). Dit laatste is een leuk snufje. Je voegt deze optie met een druk op de knop toe aan een gekozen programma en de bereidingstijd wordt uitgebreid met 2 minuten extra op 230 graden. Speciaal bedoeld voor eten dat je extra krokant wilt hebben.

De voorkeuzeprogramma's zijn instellingen met een vastgestelde tijd en temperatuur. Zo start Airfryen met 190 graden en 10 minuten. Zowel tijd als temperatuur pas je eventueel aan voordat de bereiding start, en tijdens de bereiding gaat dat ook prima. Het programma om te drogen (dehydrate) heeft een vaste temperatuur van 70 graden, dit kun je niet zelf aanpassen. Je start het programma met de startknop. Als je tussentijds de bak opent om je eten op te schudden of om te keren, pauzeert het programma. Het gaat automatisch verder als je de bak weer sluit.

©Tefal

Merkbaar sneller zonder voorverwarmen

De airfryer is opvallend stil en ook het piepje als het eten klaar is, is bescheiden. Prettig, want airfryers maken vaak best een hoop herrie. Na einde van het programma staat de machine in stand by-stand. Na een minuut of vijf piept hij nog eens. Het doel daarvan is ons onduidelijk. Om ongewenste geluiden te voorkomen, is het aan te raden na gebruik de stekker uit het stopcontact te halen.

Prestaties: van kip en friet tot broodjes en groente

Dan de prestaties. Die zijn zonder meer goed. In enkele weken tijd is er van alles in deze airfryer bereid. Van kippendijen tot frites en snacks, van groenten tot aan afbakbroodjes. Voorverwarmen is niet nodig, want de airfryer is zeer snel warm. De resultaten zijn meer dan uitstekend en het eten is ook daadwerkelijk sneller klaar dan in eerder geteste machines. Reken op een tijdsbesparing van zo'n 20 procent. Dit hangt natuurlijk af van wat je precies maakt en hoeveel, maar gerechten waren in de testperiode eigenlijk altijd sneller klaar dan vooraf verwacht.

Na bereiding haal je je eten met een siliconen tang uit de bak. In de gebruiksaanwijzing staat dat je de bak niet ondersteboven mag houden om eten in een schaal te kieperen, vanwege eventuele hete olie of heet vocht dat zich onder het rooster verzamelt. Een nuttig advies, zeker voor de bereiding van vlees, maar bij iets als broodjes afbakken natuurlijk wat overbodig.

Schoonmaken: vaatwasser kan, maar let op inbranden

Zowel de bak als het uitneembare rooster kan na gebruik en afkoelen in de vaatwasser. Wat betreft schoonmaken komt eigenlijk het enige (relatieve) nadeel aan het licht. Beide onderdelen bakken snel aan. Al na enkele keren ontstonden er zwarte aanbaksels op het rooster en in de bakmand. Deze zijn gelukkig met bbq-reiniger wel weg te krijgen uit de mand, maar het is wel een aandachtspunt. Ook de behuizing, het gedeelte waar de mand op staat in de airfryer, vertoont al wat zwarte inbrandplekken die niet weg te poetsen zijn.

©Saskia van Weert

Duurzaamheid & onderhoud

Let verder op met spetterend eten. Als vetspetters vanaf de binnenzijde tegen het transparante venster komen, zijn deze niet meer te verwijderen. Het venster is namelijk niet los te halen. Op de lange termijn kunnen we ons voorstellen dat er daardoor vlekken ontstaan, waardoor je minder zicht hebt op je voedsel.

©Tefal

Conclusie

De Easy Fry Infrared doet precies wat Tefal belooft: hij is razendsnel op temperatuur en levert mooi krokante resultaten met een sappige binnenkant. In de praktijk win je echt tijd, zonder te hoeven voorverwarmen, en de stille werking en het kijkvenster maken 'even tussendoor checken' prettig. De ruime 7-liter mand is fijn voor gezinnen of grotere porties, en de extra crispy-knop is een bruikbare bonus voor wie nét wat meer bite wil.

Daar staat tegenover dat dit een apparaat is dat aandacht vraagt bij schoonmaken. De mand en het rooster kunnen relatief snel inbranden, en vetspetters tegen het niet-losneembare kijkvenster zijn lastig of niet te verwijderen, iets om rekening mee te houden als je veel vette gerechten maakt.

Kortom: zoek je vooral snelheid, krokant resultaat en een ruime bak met handig zicht op de voortgang, dan is de Tefal Easy Fry Infrared een sterke keuze.

De servers van Call of Duty: Warzone Mobile gaan op 17 april voorgoed offline, waardoor de game vanaf dat moment niet meer speelbaar is.

Dat heeft Activision aangekondigd. Afgelopen jaar werd de game al uit app-winkels gehaald en werd de komst van nieuwe seizoensgebonden content al stopgezet, en het voorgoed offline halen van de servers is de laatste stap in het verdwijnen van de game. Mensen kunnen tot 17 april de game gewoon blijven spelen en hun verdiende in-game geld opmaken.

"We zijn enorm dankbaar voor de spelers die Call of Duty: Warzone Mobile hebben ondersteund, alsmede de ontwikkelaars die de ervaring tot leven hebben gewekt", aldus Activision. "De passie van spelers en hun feedback blijft de toekomst van de Call of Duty-franchise vormgeven, en we kijken er naar uit om betekenisvolle seizoensgebonden content en updates naar Call of Duty: Mobile te brengen."

Call of Duty: Mobile blijft er wel

Call of Duty: Warzone Mobile kwam in 2024 beschikbaar als mobiele versie van Call of Duty: Warzone, de battle royale-game voor consoles en pc. Op die platforms blijft Warzone wel speelbaar.

Activision zei het al: voor een mobiele Call of Duty-ervaring kunnen spelers terecht bij Call of Duty: Mobile. Die game kwam in 2019 uit op smartphones en geniet nog altijd van populariteit. Call of Duty: Mobile heeft ook een battle royale-modus - waar Warzone Mobile juist om draaide - alsmede modi als reguliere multiplayer en Zombies.

Activision Blizzard - en dus ook Call of Duty - werd enkele jaren geleden overgenomen door Microsoft. Buiten het feit dat de jaarlijkse nieuwe Call of Duty-game vanaf release ook meteen op Xbox Game Pass verschijnt, heeft dat echter niet veel aan de Call of Duty-franchise veranderd. Wel leek het meest recente deel, het vorig najaar uitgekomen Call of Duty: Black Ops 7, minder populair dan voorgaande delen. Mogelijk heeft dit te maken met dat het jaar daarvoor nog Black Ops 6 uitkwam, en spelers niet zo snel op een direct vervolg zaten te wachten.