Met de Sony Xperia I-lijn laat het Japanse elektronicaconcern verschillende onderdelen van zijn bedrijf samenkomen: displays, audio, gaming en fotografie. De fabrikant heeft op die gebieden best wat markaandeel, maar qua smartphones wil het nog steeds niet helemaal lukken. De Sony Xperia I IV gaat daar waarschijnlijk geen verandering in brengen.

Ironisch genoeg bieden de genoemde takken van het bedrijf natuurlijk niet per sé unieke eigenschappen voor een smartphone aan. Elk model heeft een scherm, op elk model speel je audio en games af en met elk model maak je foto’s. Maar voor Sony-telefoons geldt toch dat je iets extra’s kunt verwachten. Het bedrijf dat ooit begon als audiofabrikant heeft inmiddels goed beoordeelde televisies en een succesvolle PlayStation-tak, evenals de zeer populaire Alpha-camera’s.

Je zou dus, zeker voor een vierde iteratie van een high-end smartphonelijn, mogen verwachten dat al die elementen en eigenschappen uitgekristalliseerd zijn en daardoor een perfecte smartphone vormen. Dat verhaal is slechts deels waar. Net zoals bij voorgaande modellen hebben we zeer weinig te klagen over allerlei onderdelen. Het beeldscherm is prachtig, de camera maakt ontzettend mooie foto’s en de moderne processor stelt ons in staat grafische zware games af te spelen.

©PXimport

©PXimport

Wat gaat er mis?

Maar wat gaat er dan precies mis? Is de telefoon dan té perfect (en in het verlengde van die vraag: kan een smartphone te perfect zijn)? Dat hangt er natuurlijk maar net van af wat je van een telefoon anno 2022 verwacht. De Sony Xperia I-toestellen hebben altijd een 21:9-beeldverhouding, waardoor je er heel fijn films en series op kijkt. Maar voor allerlei andere zaken is het scherm te lang (of te breed), waardoor er lege, zwarte balken in beeld verschijnen en je niet overal goed bij komt.

Het oled-scherm van dit model is in de basis identiek aan de versie van vorig jaar. Dat betekent: maximaal een 4k-resolutie en een maximale verversingssnelheid van 120 Hertz. Ook er is wederom de Crreator Mode, die de beeldinstellingen automatisch aanpast wanneer je een bepaalde film kijkt. Het scherm oogt werkelijk waar prachtig en zeer vloeiend dankzij al die onderdelen. Daarin is Sony wellicht niet ongeëvenaard, maar weinig bedrijven komen hierbij in de buurt.

Nieuw dit jaar is de verhoogde maximale helderheid. Vorig jaar bleef Sony een beetje achter met een maximaal aantal nits van nog geen 600. Dit jaar staat de teller op 1.000 nits, waardoor het toestel heel goed bruikbaar is in de felle zon. Verder treffen we stereospeakers onder en boven het scherm aan. Die klinken prima voor telefoonspeakers; maar door de plaatsing kunnen je handen in de weg zitten tijdens het gamen. Maar wanneer je een video bekijkt, vormt dat gelukkig geen probleem.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Strak design en fijne software

Opvallend aan het design is verder dat Sony de Google Assistent-knop weghaalde en dat de lade voor de simkaart verplaatst is naar de onderkant. De koptelefoonaansluiting zit nog altijd aan de bovenkant, de usb-c-poort aan de onderkant en de vingerafdrukscanner in de powerknop. Het toestel is vrij licht en ligt lekker in de hand, al kan het zijn dat je niet overal bijkomt met je duim. Via de software kun je de modus voor één hand activeren, maar echt een perfecte oplossing is dat niet.

Verder valt op dat Sony relatief weinig software installeert op je toestel. We komen de gebruikelijke Google-apps tegen, evenals wat software voor het maken van foto’s en video’s. Dat laatste is niet vreemd, omdat de camera het paradepaardje is van dit model en je daar goede software voor nodig hebt. Helaas komen we ook apps als Netflix, Facebook en LinkedIn tegen; die kun je wel uitzettend, maar nooit helemaal verwijderen. Dat is en blijft een smet op de gebruikerservaring.

De Android 12-software an sich is dat gelukkig niet. Los van die extra apps voegt Sony geen onnodige software(-onderdelen) toe aan het systeem. Daardoor is de Android-ervaring kaal en lekker snel en hoef je ook niet door een drek aan functies te zoeken naar wat je wil aanpassen. Het besturingssysteem reageert snel en accuraat en kan tot slot rekenen op twee jaar aan upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates. Voor zo’n duur toestel is dat ontzettend karig, maar het is iets.

©PXimport

©PXimport

Andere hardware-aspecten

We gaan nog even in vogelvlucht langs alle belangrijke hardware-aspecten. De Sony Xperia I IV beschikt over de meest recente high-end processor van 2022: de Qualcomm Snapdragon 8 Gen 1. Die processor is snel en energiezuinig en op vrijwel alle fronten beter dan z’n voorganger. Wat Sony er precies mee gedaan heeft is ons niet duidelijk, maar het valt wel op dat dit toestel vrij snel heel heet wordt. Hopelijk brengt het bedrijf hiervoor snel een update uit, want dit is alles behalve fijn.

Verder krijg je 12 GB aan werkgeheugen en 256 GB aan interne opslagruimte. Is dat niet genoeg of zet je je foto’s graag over via een sd-kaartje? Dan is het goed om te weten dat je een micro-sd-kaart tot 1 TB kunt gebruiken. De Sony Xperia I IV ondersteunt 5g, wifi 6e, bluetooth 5.2, nfc en verschillende gps-standaarden. Kortom: eigenlijk alles waar een moderne smartphone aan moet voldoen. Dit zijn tevens de meest recente versies van alle genoemde standaarden.

De accu heeft een vermogen van 5.000 mAh. Dat is 500 mAh meer dan de Xperia I III heeft, waardoor het toestel dus iets gemakkelijker het einde van de dag haalt. Sony levert géén usb-oplader mee, maar dat hoeft geen probleem te zijn. Met een oplaadsnelheid van 30 watt heb je ongetwijfeld zelf al een geschikte lader liggen. En anders kun je wellicht investeren in een draadloze lader van 15 watt, aangezien het toestel draadloos laden ondersteunt. Houd er rekening mee dat opladen lang duurt.

©PXimport

©PXimport

Camera als paradepaardje

Het laatste hardware-onderdeel dat we niet moeten vergeten is de camera. Dit is immers het paradepaardje. Opvallend is dat Sony geen nieuwe sensoren gebruikt in zijn high-end smartphonelijn en dat je dus te maken krijgt met de module van vorig jaar. Het gaat om drie lenzen van twaalf megapixel en een dedicated Time of Flight 3D-sensor. De verschillende sensoren bieden brandpuntafstanden van 16, 24, 70 en 105 millimeter aan; en dit keer is er een twist.

Je krijgt namelijk tot een zoomsysteem waarmee je veel fijner inzoomt dan op het vorige systeem. Je kunt nu vrij schakelen tussen 70 en 125 mm, wat ongeveer neerkomt op 3,5 tot 5 keer inzoomen. Ga je verder dan dat, dan zoom je digitaal in en cropt het toestel dus het beeld automatisch. Geen enkele andere smartphone op de markt is hiertoe in staat. Daarnaast is de selfiecamera erop vooruitgegaan en maak je dit keer ook aan de voorkant foto’s met een sensor van twaalf megapixel.

Net als bij de voorgaande modellen zijn we zeer te spreken over de kwaliteit van de foto’s en video’s. De beelden ogen strak, scherp en kleurrijk, maar maken de content niet mooier dan de echte wereld. De camera-app blaast geen kleuren op als je dat niet wil en biedt allerlei Alpha-actige opties aan waar je flink en lekker mee kunt experimenteren. Natuurlijk is een echte camera aanschaffen een beter idee wanneer je mooie foto’s wil maken, maar onderschat de Sony Xperia I IV niet.

De software-omgeving kan aanvankelijk een beetje imponeren. Want er staan wel héél veel knopjes en metertjes in beeld wanneer je de app handmatig bedient. Echter, gelukkig biedt de Sony Xperia I IV tevens een automatische stand aan, die allerlei zaken voor je bepaalt. De modus werkt niet perfect, maar levert wel in zeer korte tijd prachtige plaatjes op. Zeggen dat die “prima zijn voor social media” is een understatement, dus dat doen we ook niet. Dit systeem werkt daar té goed voor.

©PXimport

©PXimport

Sony Xperia I IV – conclusie

Dan komen we eigenlijk weer aan bij de vraag uit het begin van het artikel: wat gaat er dan mis? Ondanks het feit dat Sony op allerlei vlakken excelleert, slaat het bedrijf tevens de plank volledig mis als je kijkt naar waar consumenten om geven. Natuurlijk zijn er mensen die het fijn vinden om met de Alpha-software aan de slag te gaan of films te kijken op dat brede scherm. Maar voor het gros van de consumenten is de Sony Xperia I-lijn nog steeds een beetje een vreemde eend in de bijt.

Op het camerasysteem na – en zelfs dat kun je nog betwisten – biedt Sony eigenlijk niet echt een aantrekkelijk pakket aan veel soorten smartphonegebruikers. Daarvoor heeft de smartphone een te eigenwijs design en is de camera- en videosoftware te uitgebreid en ontoegankelijk. Daarnaast speelt er nu ook een nieuw probleem: de processor die snel te warm wordt. Koppel dat aan het hoge scherm, het gebrek aan snelladen en de hoge prijs en je ziet meteen waar het fout gaat.

Maar eerlijk is eerlijk: de Sony Xperia I IV is simpelweg geen slechte smartphone. Als Sony de problemen met de hitte-afvoer oplost, en we heel even de hoge prijs opzijschuiven, dan houden we aspecten over waar we best aan kunnen wennen. Wil je dat niet dan doe je er goed aan voor veel minder een high-end toestel van Samsung of Apple in huis te halen, zeker wanneer je fotografie belangrijk vindt. Maar wil je echt iets eigenwijs in huis halen, overweeg dan de Xperia I IV.

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always

comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.

Ubisoft heeft bevestigd dat er ongeveer veertig werknemers van diens studio in Toronto, Canada worden ontslagen. Wel benadrukt het bedrijf dat de Splinter Cell-remake nog altijd in ontwikkeling is.

De veertig ontslagen werknemers beslaan ongeveer acht procent van de complete Ubisoft Toronto-studio. Dat is een van de grotere Ubisoft-studio's. "Dit besluit is niet lichtzinnig gemaakt en zegt niets over het talent, de motivatie en bijdrage van de individuen", zo stelde een woordvoerder.

Ubisoft Toronto heeft odner andere Far Cry 6, Splinter Cell: Blacklist en Watch Dogs Legion ontwikkeld. Ook werkt het al geruime tijd aan een remake van Splinter Cell. Ubisoft heeft benadrukt dat die remake in ontwikkeling blijft bij de studio.

Remake van Splinter Cell

In 2021 werd de remake van de klassieke stealthgame Splinter Cell aangekondigd. Sindsdien is er maar mondjesmaat informatie over de game naar buiten gekomen. Kort na de aankondiging werd gemeld dat het verhaal wordt herschreven voor een moderner publiek.

Eind vorig jaar bleek dat David Grivel terugkeerde naar Ubisoft Toronto om aan het spel te werken. Hij nam de regie van de remake oorspronkelijk op zich, maar vertrok in 2022. Inmiddels is hij dus weer terug op het oude nest en werkt hij weer aan het spel.

Reorganisatie van Ubisoft

Afgelopen januari kondigde de Franse uitgever en ontwikkelaar Ubisoft al een grootschalige reorganisatie van het bedrijf aan, waarbij ook zes games werden geannuleerd - waaronder de remake van Prince of Persia: The Sands of Time.

Ubisoft noemde de reorganisatie een "grote organisatorische, operationele en portfolio-reset". Daarbij wil het bedrijf nog meer letten op de kwaliteit die het uitgeeft. Ubisofts nieuwe model gaat zich richten op verschillende 'creatieve huizen' die zich elk met andere soorten games bezighouden. Een daarvan is Vantage Studios, de vorig jaar met Tencent opgerichte dochteronderneming waar Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six nu onder vallen.

Ubisoft heeft daarnaast aangekondigd dat het thuiswerken niet meer toelaat en dat alle werknemers worden geacht om fulltime op kantoor aanwezig te zijn. Wel krijgen werknemers een "een jaarlijkse toelage bestaande uit thuiswerkdagen". Twee studio's van Ubisoft sloten daarnaast hun deuren: de studio's in Halifax en Stockholm. Gedurende de volgende twee jaren wil het bedrijf nog eens 200 miljoen euro besparen.

Ubisoft heeft de laatste jaren wisselend succes met zijn games. Zo viel de verkoop van het miljoenenproject Star Wars Outlaws tegen. Zover bekend is het begin vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows wel een verkoopsucces.