Een smartphone kan je gedurende de dag enorm afleiden met allerhande apps en meldingen. Het gebruik van een zogenoemde dumbphone kan dat probleem oplossen. Maar wat als je geen dumbphone wilt, maar ook niet constant met je smartphone bezig wilt zijn? Dan kun je met speciale apps de functionaliteit van je toestel beperken. In dit artikel bespreken we zes opties.

Wanneer je het hebt over dumbphones, heb je het eigenlijk over telefoons die vroeger in omloop waren. Ze beschikken niet over apps, hebben geen ingewikkelde functies en eigenlijk kun je er alleen maar mee bellen of sms’en. Voor mensen met een zoektocht naar rust een droom die werkelijkheid wordt, voor andere mensen dé gadget om weer eens wat productiever te worden in het leven. Nog niet direct klaar voor een domme telefoon? Met deze verzameling apps tover je jouw smartphone tijdelijk om tot een dumbphone, zodat je veilig kunt ervaren hoe dat is.

Minimalist Phone

De app Minimalist Phone is een van de bekendste apps in deze categorie. Als je deze app downloadt, vervang je de launcher (kortweg de interface) van je Android-smartphone. Met Minimalist Phone kun je een aantal zaken regelen: je kunt apps verbergen (en daardoor ontoegankelijk maken) en specifieke apps flink beperken, zoals social media of games.

Zoals de naam al een beetje doet vermoeden, beschikt de app over een zeer minimalistische interface die er daadwerkelijk voor zorgt dat je je telefoon er minder graag bij pakt. Je kunt zelfs bepaalde apps in monochroom weergeven, waardoor ze nóg onaantrekkelijker worden. Tot slot kun je onbelangrijke notificaties permanent verbergen. Minimalist Phone doet er gevoelsmatig alles aan om te voorkomen dat je onnodig met je smartphone bezig bent. Let op: deze app is niet gratis en kost een paar euro per maand.

Download Minimalist Phone voor Android.

Stay Free

Stay Free pakt het als schermtijd-tracker net even anders aan. Binnen Android en iOS zitten al uitgebreide functies met betrekking tot schermtijd, maar deze app gaat een stapje verder. De app drukt je aan de hand van confronterende gebruiksoverzichten met de neus op de feiten over je smartphonegebruik en kan na verloop van tijd meldingen sturen dat je te lang in een bepaalde app bezig bent.

Je kunt apps blokkeren en zelfs een slaapstand instellen: dan worden alle apps uitgeschakeld. Er is ook een vergrendelingsmodus die de instellingen alleen met een wachtwoord toegankelijk maakt. Kun je het niet laten om alsnog met je telefoon bezig te zijn of een instelling aan te passen waardoor dat weer mogelijk is? Laat iemand anders dan dat wachtwoord instellen, dan kom je ook niet meer in de verleiding.

Download Stay Free voor Android of iOS.

Off the Grid

Off the Grid lijkt erg op Stay Free, maar biedt gelukkig ook wat unieke functies. Zo kan de app je telefoon gedurende een korte periode volledig vergrendelen, zodat je hem ook niet meer hoeft op te pakken om stiekem je socials te checken. Je kunt bovendien een tijdschema aanhouden. Wanneer Off the Grid wordt geactiveerd, worden andere apps op je telefoon als het ware gedeactiveerd en zijn daardoor ontoegankelijk.

Omdat het toch belangrijk is om gedurende je off-time bereikbaar te blijven, kun je contactpersonen instellen die jou wel kunnen bereiken, maar alleen als ze je bellen. Deze app kan zelfs automatisch berichten versturen, zodat iedereen weet dat je niet beschikbaar bent. Verder is de app lekker minimalistisch van opzet en zijn er geen ingewikkelde functies beschikbaar. Een prima app als startpunt, dus!

Download Off the Grid voor Android.

Forest

De app Forest wil je op geheel unieke wijze motiveren om minder met je smartphone bezig te zijn, namelijk middels gamification (zie kader hieronder). In de app plant je een zaadje dat groeit zolang je je telefoon niet gebruikt. Gebruik je je telefoon alsnog, dan zal het jonge boompje sterven, en dat is geen leuk gezicht. Bovendien geeft het je een gigantisch gevoel van voldoening op het moment dat je een compleet bos ziet staan van bomen die in feite je toewijding vertegenwoordigen. Hoe meer bomen er staan en hoe groter ze zijn, hoe meer je met jezelf of je omgeving bezig bent geweest. Dat is toch een fijn idee?

De app probeert je verder te belonen door nieuw boomsoorten te introduceren. Je kunt herinneringen instellen om je smartphone neer te leggen en middels uitgebreide statistieken zien hoe goed je je best hebt gedaan. Daarnaast is het mogelijk bomen op de echte aarde te planten. Daar moet je verdiende munten aan besteden; per persoon kun je tot vijf bomen door Forest laten planten.

Download Forest (eenmalig € 4,99) voor Android of iOS.

One Sec

Open je weleens een app zonder daarover na te denken? En wist je dat je dat gedrag met een paar seconden gedwongen nadenken zou kunnen veranderen? De app One Sec kan je daarbij helpen. Als je een app opent terwijl One Sec actief is, duurt het een paar seconden langer voordat die app daadwerkelijk zichtbaar is. Gedurende die extra seconden ga je vanzelf een keer beseffen of het wel écht nodig is wat je op dat moment aan het doen bent.

Apps worden – door langer te moeten wachten – minder aantrekkelijk dan voorheen, en het dopamine-effect zwakt daardoor eveneens flink af. Het nadeel van One Sec is dat het gebruik ervan geld kost. Je kunt hem in combinatie met één app wel gratis gebruiken, maar wil je je gedrag met betrekking tot meerdere apps beperken, dan moet je upgraden naar One Sec Pro.

Download One Sec voor Android of iOS.

Flipd

Tot slot nemen we Flipd onder de loep. Dit is een productiviteits-app die zich met name richt op studenten, maar in principe kan worden gebruikt door iedereen die bepaalde doelen wil behalen. Met deze app kun je de meest storende apps op je telefoon vergrendelen, waardoor ze je ook niet meer kunnen storen. Middels een whitelist kun je ervoor zorgen dat bepaalde apps beschikbaar blijven – maar probeer daarin wel streng voor jezelf te zijn.

Vervolgens kun je aan de slag met verschillende doelen. Wil je meer lezen? Heb je moeite met studeren? Of wil je echt even dat klusje afmaken? Flipd kan daarbij helpen! De zachte, aantrekkelijke interface moedigt aan om door te gaan waar anderen zouden stoppen. Bovendien geeft de app inzicht in je productiviteit middels handige overzichten.

Download Flipd voor Android of iOS.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.