Nadat we de Samsung Galaxy Z Flip al even mochten zien en aanraken, kregen we het toestel een aantal dagen in ons bezit. Is dit dan eindelijk een volwaardige vouwbare smartphone? Of is de Flip net als de Galaxy Fold meer een proof-of-concept? Lees ons oordeel in de Samsung Galaxy Z Flip review.

2019 zou hét jaar moeten gaan worden van de vouwbare smartphone., maar dat viel helaas een beetje tegen. De Samsung Galaxy Fold lancering verliep iets minder soepel dan verwacht en de Motorola Razr werd uitgesteld naar 2020. Zouden we met de komst van de Motorola Razr en de Samsung Galaxy Z Flip dit jaar dan wel kunnen bestempelen als hét jaar van de vouwbare smartphone?

Design

Allereerst moeten we het hebben over het vouwbare design. Dit toestel wekt direct interesse en springt hoe dan ook in het oog. Vroeger zagen we veel vaker een toestel die gevouwen kon worden. De bovenkant van het toestel was gereserveerd voor het scherm, terwijl je aan de onderkant de fysieke knoppen voor de bediening kon vinden. Vandaag de dag is dit ontwerp wat ongewoon geworden. Waar we nu zien dat toestellen alleen maar groter en groter worden, is stiekem de interesse naar een vouwbare telefoon langzaam aan het aanwakkeren. Ik werd dan ook meerdere malen in het openbaar aangesproken door mensen die benieuwd waren naar wat ik nou precies in mijn handen had.

Qua looks zit het goed met de Flip, ik vind hem er erg sexy uitzien. Opgevouwen is het een handzaam model die prima in je broekzak past. Ja, hij is inderdaad een stuk dikker dan de huidige smartphones. Eerlijkheidshalve is dat voor mij geen dooddoener.

Dichtgevouwen is op de achterkant van de Flip een 1.1-inch AMOLED-scherm verwerkt. Via dit scherm kun je de datum en tijd bekijken. Daarnaast zijn via het scherm diverse meldingen te zien, bijvoorbeeld WhatsApp- en Facebook-berichten. Ook kun je via het kleine schermpje je muziekspeler bedienen. Dit scherm komt goed tot z’n recht wanneer je het toestel dichtgevouwen op je tafel of bureau hebt liggen. Krijg je een melding binnen? Kijk dan even snel op het scherm of je het relevant genoeg acht om het toestel open te klappen.

©PXimport

Heb je echter je toestel beveiligd middels de vingerafdrukscanner? Dan moet je wel eerst je telefoon ontgrendelen wanneer je eerder afgeleverde berichten wilt terugkijken. Dit werkt niet heel handig. De vingerafdrukscanner zit verwerkt aan de rechter zijkant van het toestel. Ongeveer in het midden, net onder de vouw. De scanner is geplaatst naast de volumeregeling.

Inmiddels is algemeen bekend dat de Flip aan de achterkant gevoelig is voor vingerafdrukken. Dit was bij het geteste toestel ook zeker het geval. Ook is het zo dat het ultradunne glas van het scherm gevoelig is voor schade. Het is redelijk makkelijk om onbedoeld een aantal krassen op het scherm achter te laten met je nagel. Samsung pronkt graag met het ultradunne vouwbare glas, maar het is nog niet zo sterk als het glas van de andere toestellen. Dit is natuurlijk logisch. Er zijn genoeg media-uitingen over de duurzaamheid van de scharnieren geweest. De toekomst moet uitwijzen hoe bestand de scharnieren zijn tegen het regelmatig open- en dichtklappen van het toestel. Ook moet blijken hoe stofbestendig die scharnieren nou eigenlijk zijn.

Het toestel dichtklikken voelt erg lekker. Het toestel openklappen voelt daarentegen nog wat onnatuurlijk. We zijn immers gewend aan een rechte smartphone. Het is mij niet gelukt om de Flip in een vloeiende beweging open of dicht te klappen, hiervoor heb je echt twee handen nodig.

©PXimport

Prestaties

Kijkend naar de specificaties is de flip een prima toestel, maar niet super. Er zijn genoeg smartphones die op het gebied van specificaties veel meer bieden. De S20 Ultra beschikt bijvoorbeeld over een Qualcomm Snapdragon 865 chipset. In de Flip zit een 855+. Daarnaast zijn er smartphones met schermen te vinden die op een stuk hogere resolutie draaien. Begrijp me niet verkeerd, het 6.7-inch 1080 x 2636 scherm van de Flip doet prima werk. Het beeld is scherp en helder. Apps werken voor de rest soepel. De interne opslag van 256 GB is ruimvoldoende (helaas niet uit te breiden). 8GB aan RAM is eveneens prima.

Een voordeel van het vouwbare scherm is dat een aantal applicaties een leuke toepassing krijgen. Zo werkt videobellen een stuk intuïtiever. Op het bovenste scherm is de andere beller te zien, het onderste scherm kan ondertussen gebruikt worden voor het draaien van de camera of het muten van de microfoon. Dankzij de vouw kun je de Flip gerust ergens neerzetten en nog steeds in beeld zijn. Uitermate handig voor videobellen zelfs.

Foto’s bekijken terwijl je op het bovenste scherm de foto aan het bewerken bent werkt ook erg handig. Daarnaast kun je tijdens het maken van een video of een foto op het onderste scherm al de preview zien van pasgemaakte video’s en foto’s. Veel van deze opties zijn een leuke bijkomstigheid, maar voelen aan als een gimmick.

Ik dacht in eerste instantie dacht dat de batterijduur een grote smet zou vormen voor de gebruikservaring van de Flip. Dit valt toch enigszins mee. De Samsung Galaxy Z Flip kan draadloos worden opgeladen en het toestel wordt geleverd met een matige 15 watt snelle lader. De Flip ging bij mij prima een dag mee, maar dan ook niet meer dan dat. Het volledig opladen van de 3300 mAh-batterij van de Flip duurt zo’n twee uur.

©PXimport

Camera

Vooral aan de camera schort het. Het toestel heeft twee camera’s aan de achterkant. Een 12Mp primaire-camera en een 12Mp ultra-wide-camera. Het toestel kan prima uit de voeten met het schieten van een simpel fotootje, maar een ultrascherpe ingezoomde foto kun je van de Flip niet verwachten. De nachtmodus doet goed z’n best, maar ik zou niet te hoge verwachtingen hebben van de cameraprestaties wanneer er weinig licht aanwezig is.

Tijdens het gebruiken van de selfie-camera kom je nog een feature van de Z Flip tegen. Het kleine schermpje aan de voorzijde kan namelijk een klein preview-beeld presenteren van de selfie-camera. Zo zou je in theorie nog beter een selfie kunnen maken. Je kunt immers de betere voor-camera gebruiken voor het schieten van je selfie. Het schermpje is echter wat té klein waardoor je niet heel accuraat te werk kunt gaan.

Software en updates

Op software gebied doet de Flip niet veel geks. Net als de reguliere S20-lijn loopt het toestel op Android 10 met One UI 2. Naast wat enkele toepassingen middels de Flex Mode dan. De Flex Mode maakt het mogelijk om bij sommige apps gebruik te maken van het vouwbare scherm (zoals hierboven beschreven). De interface veranderd dan naar een uiterlijk dat zich leent voor de tweedeling van het scherm. Aan de bovenkant de weergave van het beeld, aan de onderkant de bediening. Zoals we van Samsung gewend zijn kunnen we rekenen op minimaal 2 jaar update-ondersteuning. Het toestel ondersteund geen 5G, maar dat is voor nu ook nog lang niet nodig.

Conclusie

Het feit dat je de Flip kunt opvouwen is tegelijkertijd de kracht en de zwakte van de smartphone. Het design is erg leuk, het toestel ziet er mooi uit. Het open en dichtklappen van het toestel voelt lekker en eenmaal dichtgeklapt is het toestel prima te vervoeren in je broekzak. Het uiterlijk is dan ook eigenlijk het meest interessante aan het toestel. De specificaties en dan vooral de camera zijn niet super. De Z Flip heeft de hardware van een vlaggenschiptoestel van vorig jaar, met het uiterlijk van weleer. De vraagprijs van 1500 euro is simpelweg niet voor iedereen te verantwoorden. Aan de ene kant is het tof dat Samsung buiten de geijkte paden durft te treden met dit toestel, aan de andere kant is dit een smartphone die niet voor Jan en alleman is weggelegd.

Heb je 1500 euro over voor een smartphone puur en alleen omdat het uiterlijk je zo aanspreekt, dan zou ik zeggen: ga er voor! Heb je dat niet? Dan zijn er genoeg krachtigere en betere smartphones op de markt die een stuk minder kosten. Al blijft de Samsung Galaxy Z Flip wel een sexy stukje technologie.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.