Nadat we de Samsung Galaxy Z Flip al even mochten zien en aanraken, kregen we het toestel een aantal dagen in ons bezit. Is dit dan eindelijk een volwaardige vouwbare smartphone? Of is de Flip net als de Galaxy Fold meer een proof-of-concept? Lees ons oordeel in de Samsung Galaxy Z Flip review.

2019 zou hét jaar moeten gaan worden van de vouwbare smartphone., maar dat viel helaas een beetje tegen. De Samsung Galaxy Fold lancering verliep iets minder soepel dan verwacht en de Motorola Razr werd uitgesteld naar 2020. Zouden we met de komst van de Motorola Razr en de Samsung Galaxy Z Flip dit jaar dan wel kunnen bestempelen als hét jaar van de vouwbare smartphone?

Design

Allereerst moeten we het hebben over het vouwbare design. Dit toestel wekt direct interesse en springt hoe dan ook in het oog. Vroeger zagen we veel vaker een toestel die gevouwen kon worden. De bovenkant van het toestel was gereserveerd voor het scherm, terwijl je aan de onderkant de fysieke knoppen voor de bediening kon vinden. Vandaag de dag is dit ontwerp wat ongewoon geworden. Waar we nu zien dat toestellen alleen maar groter en groter worden, is stiekem de interesse naar een vouwbare telefoon langzaam aan het aanwakkeren. Ik werd dan ook meerdere malen in het openbaar aangesproken door mensen die benieuwd waren naar wat ik nou precies in mijn handen had.

Qua looks zit het goed met de Flip, ik vind hem er erg sexy uitzien. Opgevouwen is het een handzaam model die prima in je broekzak past. Ja, hij is inderdaad een stuk dikker dan de huidige smartphones. Eerlijkheidshalve is dat voor mij geen dooddoener.

Dichtgevouwen is op de achterkant van de Flip een 1.1-inch AMOLED-scherm verwerkt. Via dit scherm kun je de datum en tijd bekijken. Daarnaast zijn via het scherm diverse meldingen te zien, bijvoorbeeld WhatsApp- en Facebook-berichten. Ook kun je via het kleine schermpje je muziekspeler bedienen. Dit scherm komt goed tot z’n recht wanneer je het toestel dichtgevouwen op je tafel of bureau hebt liggen. Krijg je een melding binnen? Kijk dan even snel op het scherm of je het relevant genoeg acht om het toestel open te klappen.

©PXimport

Heb je echter je toestel beveiligd middels de vingerafdrukscanner? Dan moet je wel eerst je telefoon ontgrendelen wanneer je eerder afgeleverde berichten wilt terugkijken. Dit werkt niet heel handig. De vingerafdrukscanner zit verwerkt aan de rechter zijkant van het toestel. Ongeveer in het midden, net onder de vouw. De scanner is geplaatst naast de volumeregeling.

Inmiddels is algemeen bekend dat de Flip aan de achterkant gevoelig is voor vingerafdrukken. Dit was bij het geteste toestel ook zeker het geval. Ook is het zo dat het ultradunne glas van het scherm gevoelig is voor schade. Het is redelijk makkelijk om onbedoeld een aantal krassen op het scherm achter te laten met je nagel. Samsung pronkt graag met het ultradunne vouwbare glas, maar het is nog niet zo sterk als het glas van de andere toestellen. Dit is natuurlijk logisch. Er zijn genoeg media-uitingen over de duurzaamheid van de scharnieren geweest. De toekomst moet uitwijzen hoe bestand de scharnieren zijn tegen het regelmatig open- en dichtklappen van het toestel. Ook moet blijken hoe stofbestendig die scharnieren nou eigenlijk zijn.

Het toestel dichtklikken voelt erg lekker. Het toestel openklappen voelt daarentegen nog wat onnatuurlijk. We zijn immers gewend aan een rechte smartphone. Het is mij niet gelukt om de Flip in een vloeiende beweging open of dicht te klappen, hiervoor heb je echt twee handen nodig.

©PXimport

Prestaties

Kijkend naar de specificaties is de flip een prima toestel, maar niet super. Er zijn genoeg smartphones die op het gebied van specificaties veel meer bieden. De S20 Ultra beschikt bijvoorbeeld over een Qualcomm Snapdragon 865 chipset. In de Flip zit een 855+. Daarnaast zijn er smartphones met schermen te vinden die op een stuk hogere resolutie draaien. Begrijp me niet verkeerd, het 6.7-inch 1080 x 2636 scherm van de Flip doet prima werk. Het beeld is scherp en helder. Apps werken voor de rest soepel. De interne opslag van 256 GB is ruimvoldoende (helaas niet uit te breiden). 8GB aan RAM is eveneens prima.

Een voordeel van het vouwbare scherm is dat een aantal applicaties een leuke toepassing krijgen. Zo werkt videobellen een stuk intuïtiever. Op het bovenste scherm is de andere beller te zien, het onderste scherm kan ondertussen gebruikt worden voor het draaien van de camera of het muten van de microfoon. Dankzij de vouw kun je de Flip gerust ergens neerzetten en nog steeds in beeld zijn. Uitermate handig voor videobellen zelfs.

Foto’s bekijken terwijl je op het bovenste scherm de foto aan het bewerken bent werkt ook erg handig. Daarnaast kun je tijdens het maken van een video of een foto op het onderste scherm al de preview zien van pasgemaakte video’s en foto’s. Veel van deze opties zijn een leuke bijkomstigheid, maar voelen aan als een gimmick.

Ik dacht in eerste instantie dacht dat de batterijduur een grote smet zou vormen voor de gebruikservaring van de Flip. Dit valt toch enigszins mee. De Samsung Galaxy Z Flip kan draadloos worden opgeladen en het toestel wordt geleverd met een matige 15 watt snelle lader. De Flip ging bij mij prima een dag mee, maar dan ook niet meer dan dat. Het volledig opladen van de 3300 mAh-batterij van de Flip duurt zo’n twee uur.

©PXimport

Camera

Vooral aan de camera schort het. Het toestel heeft twee camera’s aan de achterkant. Een 12Mp primaire-camera en een 12Mp ultra-wide-camera. Het toestel kan prima uit de voeten met het schieten van een simpel fotootje, maar een ultrascherpe ingezoomde foto kun je van de Flip niet verwachten. De nachtmodus doet goed z’n best, maar ik zou niet te hoge verwachtingen hebben van de cameraprestaties wanneer er weinig licht aanwezig is.

Tijdens het gebruiken van de selfie-camera kom je nog een feature van de Z Flip tegen. Het kleine schermpje aan de voorzijde kan namelijk een klein preview-beeld presenteren van de selfie-camera. Zo zou je in theorie nog beter een selfie kunnen maken. Je kunt immers de betere voor-camera gebruiken voor het schieten van je selfie. Het schermpje is echter wat té klein waardoor je niet heel accuraat te werk kunt gaan.

Software en updates

Op software gebied doet de Flip niet veel geks. Net als de reguliere S20-lijn loopt het toestel op Android 10 met One UI 2. Naast wat enkele toepassingen middels de Flex Mode dan. De Flex Mode maakt het mogelijk om bij sommige apps gebruik te maken van het vouwbare scherm (zoals hierboven beschreven). De interface veranderd dan naar een uiterlijk dat zich leent voor de tweedeling van het scherm. Aan de bovenkant de weergave van het beeld, aan de onderkant de bediening. Zoals we van Samsung gewend zijn kunnen we rekenen op minimaal 2 jaar update-ondersteuning. Het toestel ondersteund geen 5G, maar dat is voor nu ook nog lang niet nodig.

Conclusie

Het feit dat je de Flip kunt opvouwen is tegelijkertijd de kracht en de zwakte van de smartphone. Het design is erg leuk, het toestel ziet er mooi uit. Het open en dichtklappen van het toestel voelt lekker en eenmaal dichtgeklapt is het toestel prima te vervoeren in je broekzak. Het uiterlijk is dan ook eigenlijk het meest interessante aan het toestel. De specificaties en dan vooral de camera zijn niet super. De Z Flip heeft de hardware van een vlaggenschiptoestel van vorig jaar, met het uiterlijk van weleer. De vraagprijs van 1500 euro is simpelweg niet voor iedereen te verantwoorden. Aan de ene kant is het tof dat Samsung buiten de geijkte paden durft te treden met dit toestel, aan de andere kant is dit een smartphone die niet voor Jan en alleman is weggelegd.

Heb je 1500 euro over voor een smartphone puur en alleen omdat het uiterlijk je zo aanspreekt, dan zou ik zeggen: ga er voor! Heb je dat niet? Dan zijn er genoeg krachtigere en betere smartphones op de markt die een stuk minder kosten. Al blijft de Samsung Galaxy Z Flip wel een sexy stukje technologie.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.