Nadat we de Samsung Galaxy Z Flip al even mochten zien en aanraken, kregen we het toestel een aantal dagen in ons bezit. Is dit dan eindelijk een volwaardige vouwbare smartphone? Of is de Flip net als de Galaxy Fold meer een proof-of-concept? Lees ons oordeel in de Samsung Galaxy Z Flip review.

2019 zou hét jaar moeten gaan worden van de vouwbare smartphone., maar dat viel helaas een beetje tegen. De Samsung Galaxy Fold lancering verliep iets minder soepel dan verwacht en de Motorola Razr werd uitgesteld naar 2020. Zouden we met de komst van de Motorola Razr en de Samsung Galaxy Z Flip dit jaar dan wel kunnen bestempelen als hét jaar van de vouwbare smartphone?

Design

Allereerst moeten we het hebben over het vouwbare design. Dit toestel wekt direct interesse en springt hoe dan ook in het oog. Vroeger zagen we veel vaker een toestel die gevouwen kon worden. De bovenkant van het toestel was gereserveerd voor het scherm, terwijl je aan de onderkant de fysieke knoppen voor de bediening kon vinden. Vandaag de dag is dit ontwerp wat ongewoon geworden. Waar we nu zien dat toestellen alleen maar groter en groter worden, is stiekem de interesse naar een vouwbare telefoon langzaam aan het aanwakkeren. Ik werd dan ook meerdere malen in het openbaar aangesproken door mensen die benieuwd waren naar wat ik nou precies in mijn handen had.

Qua looks zit het goed met de Flip, ik vind hem er erg sexy uitzien. Opgevouwen is het een handzaam model die prima in je broekzak past. Ja, hij is inderdaad een stuk dikker dan de huidige smartphones. Eerlijkheidshalve is dat voor mij geen dooddoener.

Dichtgevouwen is op de achterkant van de Flip een 1.1-inch AMOLED-scherm verwerkt. Via dit scherm kun je de datum en tijd bekijken. Daarnaast zijn via het scherm diverse meldingen te zien, bijvoorbeeld WhatsApp- en Facebook-berichten. Ook kun je via het kleine schermpje je muziekspeler bedienen. Dit scherm komt goed tot z’n recht wanneer je het toestel dichtgevouwen op je tafel of bureau hebt liggen. Krijg je een melding binnen? Kijk dan even snel op het scherm of je het relevant genoeg acht om het toestel open te klappen.

©PXimport

Heb je echter je toestel beveiligd middels de vingerafdrukscanner? Dan moet je wel eerst je telefoon ontgrendelen wanneer je eerder afgeleverde berichten wilt terugkijken. Dit werkt niet heel handig. De vingerafdrukscanner zit verwerkt aan de rechter zijkant van het toestel. Ongeveer in het midden, net onder de vouw. De scanner is geplaatst naast de volumeregeling.

Inmiddels is algemeen bekend dat de Flip aan de achterkant gevoelig is voor vingerafdrukken. Dit was bij het geteste toestel ook zeker het geval. Ook is het zo dat het ultradunne glas van het scherm gevoelig is voor schade. Het is redelijk makkelijk om onbedoeld een aantal krassen op het scherm achter te laten met je nagel. Samsung pronkt graag met het ultradunne vouwbare glas, maar het is nog niet zo sterk als het glas van de andere toestellen. Dit is natuurlijk logisch. Er zijn genoeg media-uitingen over de duurzaamheid van de scharnieren geweest. De toekomst moet uitwijzen hoe bestand de scharnieren zijn tegen het regelmatig open- en dichtklappen van het toestel. Ook moet blijken hoe stofbestendig die scharnieren nou eigenlijk zijn.

Het toestel dichtklikken voelt erg lekker. Het toestel openklappen voelt daarentegen nog wat onnatuurlijk. We zijn immers gewend aan een rechte smartphone. Het is mij niet gelukt om de Flip in een vloeiende beweging open of dicht te klappen, hiervoor heb je echt twee handen nodig.

©PXimport

Prestaties

Kijkend naar de specificaties is de flip een prima toestel, maar niet super. Er zijn genoeg smartphones die op het gebied van specificaties veel meer bieden. De S20 Ultra beschikt bijvoorbeeld over een Qualcomm Snapdragon 865 chipset. In de Flip zit een 855+. Daarnaast zijn er smartphones met schermen te vinden die op een stuk hogere resolutie draaien. Begrijp me niet verkeerd, het 6.7-inch 1080 x 2636 scherm van de Flip doet prima werk. Het beeld is scherp en helder. Apps werken voor de rest soepel. De interne opslag van 256 GB is ruimvoldoende (helaas niet uit te breiden). 8GB aan RAM is eveneens prima.

Een voordeel van het vouwbare scherm is dat een aantal applicaties een leuke toepassing krijgen. Zo werkt videobellen een stuk intuïtiever. Op het bovenste scherm is de andere beller te zien, het onderste scherm kan ondertussen gebruikt worden voor het draaien van de camera of het muten van de microfoon. Dankzij de vouw kun je de Flip gerust ergens neerzetten en nog steeds in beeld zijn. Uitermate handig voor videobellen zelfs.

Foto’s bekijken terwijl je op het bovenste scherm de foto aan het bewerken bent werkt ook erg handig. Daarnaast kun je tijdens het maken van een video of een foto op het onderste scherm al de preview zien van pasgemaakte video’s en foto’s. Veel van deze opties zijn een leuke bijkomstigheid, maar voelen aan als een gimmick.

Ik dacht in eerste instantie dacht dat de batterijduur een grote smet zou vormen voor de gebruikservaring van de Flip. Dit valt toch enigszins mee. De Samsung Galaxy Z Flip kan draadloos worden opgeladen en het toestel wordt geleverd met een matige 15 watt snelle lader. De Flip ging bij mij prima een dag mee, maar dan ook niet meer dan dat. Het volledig opladen van de 3300 mAh-batterij van de Flip duurt zo’n twee uur.

©PXimport

Camera

Vooral aan de camera schort het. Het toestel heeft twee camera’s aan de achterkant. Een 12Mp primaire-camera en een 12Mp ultra-wide-camera. Het toestel kan prima uit de voeten met het schieten van een simpel fotootje, maar een ultrascherpe ingezoomde foto kun je van de Flip niet verwachten. De nachtmodus doet goed z’n best, maar ik zou niet te hoge verwachtingen hebben van de cameraprestaties wanneer er weinig licht aanwezig is.

Tijdens het gebruiken van de selfie-camera kom je nog een feature van de Z Flip tegen. Het kleine schermpje aan de voorzijde kan namelijk een klein preview-beeld presenteren van de selfie-camera. Zo zou je in theorie nog beter een selfie kunnen maken. Je kunt immers de betere voor-camera gebruiken voor het schieten van je selfie. Het schermpje is echter wat té klein waardoor je niet heel accuraat te werk kunt gaan.

Software en updates

Op software gebied doet de Flip niet veel geks. Net als de reguliere S20-lijn loopt het toestel op Android 10 met One UI 2. Naast wat enkele toepassingen middels de Flex Mode dan. De Flex Mode maakt het mogelijk om bij sommige apps gebruik te maken van het vouwbare scherm (zoals hierboven beschreven). De interface veranderd dan naar een uiterlijk dat zich leent voor de tweedeling van het scherm. Aan de bovenkant de weergave van het beeld, aan de onderkant de bediening. Zoals we van Samsung gewend zijn kunnen we rekenen op minimaal 2 jaar update-ondersteuning. Het toestel ondersteund geen 5G, maar dat is voor nu ook nog lang niet nodig.

Conclusie

Het feit dat je de Flip kunt opvouwen is tegelijkertijd de kracht en de zwakte van de smartphone. Het design is erg leuk, het toestel ziet er mooi uit. Het open en dichtklappen van het toestel voelt lekker en eenmaal dichtgeklapt is het toestel prima te vervoeren in je broekzak. Het uiterlijk is dan ook eigenlijk het meest interessante aan het toestel. De specificaties en dan vooral de camera zijn niet super. De Z Flip heeft de hardware van een vlaggenschiptoestel van vorig jaar, met het uiterlijk van weleer. De vraagprijs van 1500 euro is simpelweg niet voor iedereen te verantwoorden. Aan de ene kant is het tof dat Samsung buiten de geijkte paden durft te treden met dit toestel, aan de andere kant is dit een smartphone die niet voor Jan en alleman is weggelegd.

Heb je 1500 euro over voor een smartphone puur en alleen omdat het uiterlijk je zo aanspreekt, dan zou ik zeggen: ga er voor! Heb je dat niet? Dan zijn er genoeg krachtigere en betere smartphones op de markt die een stuk minder kosten. Al blijft de Samsung Galaxy Z Flip wel een sexy stukje technologie.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: