De Galaxy S6 edge is de mooiste smartphone die ik tot nu toe gezien heb en ook het scherm is fantastisch. De edge+-variant is een slag groter en dat biedt meer van dat goede, mits je met het formaat overweg kunt.

En dat formaat, dat is geen kattenpis. Het scherm is 5,7 inch groot (14,5 cm), maar door zijn afgebogen schermranden is hij ongeveer even groot als de OnePlus One en een slagje kleiner dan de iPhone 6(s) Plus. Beide toestellen hebben een kleiner scherm van 5,5 inch. Maar desondanks heb je er alsnog een flinke broekzak voor nodig. Zelf had ik er geen problemen mee, maar dat is natuurlijk iets persoonlijks en omdat ik zelf een OnePlus One bezit hoefde ik niet aan het formaat te wennen. Lees ook: de beste smartphones van 2015

Grote voordelen van de (kleinere) Galaxy S6 edge die ik eerder dit jaar testte zijn de camera die zich met de beste meet, het scherm en de bouwkwaliteit. Prettig aan de edge+ is dat er meer van de laatste twee pluspunten is. Het Super Amoledscherm is helder, contrastrijk en heeft levendige kleuren. Bovendien zorgt de resolutie van 2560x1440 voor haarscherp beeld. Persoonlijk verkies ik het scherm boven die van de iPhone of andere Android-concurrenten.

©PXimport

Het gebogen scherm maakt edge-smartphones een juweel om te zien.

Enkel met edge

Het toestel zelf is van glas en metaal en is ondanks zijn stevige bouwkwaliteit opvallend licht. Maar daar zijn wel concessies voor gedaan: er is geen geheugenkaartslot meer en de batterij is niet vervangbaar. Het grotere formaat komt er alleen in edge-variant, waarbij de schermranden afgebogen zijn. Dit is wat het toestel zo mooi maakt, maar praktisch biedt het niet heel veel. Je kunt meldingen tonen, een nachtklokje, wat snelkoppelingen, et cetera. Wat vooral handig is als je het toestel op z'n scherm op tafel ligt. Het probleem waar ik tegenaan liep bij het testen van de gewone S6 edge is dat mijn vingers het afgebogen scherm raken wanneer ik hem vasthoudt. Hierdoor reageerde het toestel vaak vreemd. Samsung heeft er gelukkig rekening mee gehouden en dit probleem met een update verholpen. Het maakt niet meer uit als je vingers per ongeluk de zijkant van het scherm raken als je het toestel gebruikt. Maar over het algemeen kan ik toch concluderen dat zo'n edge-scherm heel mooi is, maar qua functionaliteit eigenlijk bar weinig toevoegt.

©PXimport

Aan de verlichting van het edge-scherm zie je wanneer je een berichtje hebt, zelfs wanneer het toestel op de voorkant ligt.

Qua specs heeft de S6 edge+ vrijwel hetzelfde aan boord. De camera is hetzelfde gebleven en kwam uitstekend uit onze test van eerder dit jaar. Maar de foto's van de camera komen door het grotere schermformaat wel beter tot zijn recht. Verder vinden we dezelfde octacore-processer en 32GB werkgeheugen in het toestel terug. Het werkgeheugen is opgeschaald naar 4GB en een grotere smartphone betekent ook meer ruimte voor een grotere accu. Dat is het geval, en in praktijk is de accuduur ook prima. Anderhalve tot twee dagen is bij normaal gebruik haalbaar en de meegeleverde oplader laadt het toestel binnen een kwartier voldoende op om uren door te kunnen. Hoe dat snelladen de accucapaciteit op lange termijn beïnvloedt is echter lastig te testen.

Andere onderdelen zoals de vingerafdrukscanner zijn aanwezig en werken vlot en eenvoudig. De hartslagmeter zit ook weer op de achterkant van het toestel. Deze werkt redelijk accuraat, maar blijft een wat overbodige toevoeging. Vooral als je tijdens het sporten je hartslag wilt meten moet je eerst stoppen, je toestel pakken, ontgrendelen, de app starten en een halve minuut je vinger op de sensor leggen voor een momentopname. Tsja. Bovendien is deze gekoppeld aan de S Health app van Samsung. Je kunt hem niet gebruiken in combinatie met andere apps of wearables.

TouchWiz

Er is al veel gezegd en geschreven over TouchWiz, de skin die Samsung over Android heen legt, Android 5.1 in dit geval. En over het algemeen niet al te positief. Ook van mijn kant. Nu heeft Samsung besloten wat minder rommel en overbodige functies in te bouwen. Inmiddels is het instellingenscherm eindelijk weer overzichtelijk zonder tabbladen. Maar qua bloatware heeft TouchWiz nog een bijzonder lange opruimweg te gaan. Zo vind je een enorme zwik Microsoft-apps op het toestel, een tweede applicatiewinkel van Samsung zelf, privacy-minachtende apps zoals Facebook, Messenger en Instagram en meer. Deze zijn gelukkig te deïnstalleren. Kwalijkst is nog de Smart Manager, waarin je voor Android overbodige functionaliteit terugvindt als een proces-killer en een virusscanner van respectievelijk Clean Master en McAfee. Deze app is bovendien niet uit te schakelen en dient dus alleen portemonnee van Samsung.

©PXimport

De bouwkwaliteit is indrukwekkend.

Dan is er tenslotte nog een punt dat ik nog moet aanstippen: de prijs. De Galaxy S6 edge+ kost 799 euro. Dat is buitensporig veel geld voor een smartphone. Bovendien is er geen platte variant beschikbaar zonder edge-scherm, wat wel het geval is bij de gewone Galaxy S6 en honderd euro minder kostte. Versies met meer opslaggeheugen zijn overigens ook niet beschikbaar.

Conclusie

De Galaxy S6 edge+ biedt meer van het goede dat de S6 edge heeft. Het scherm is enorm, maar ook enorm fijn. Het toestel is mooi en krachtig en heeft alles aan boord om de komende jaren door te komen. Alleen is 799 euro daar teveel geld voor.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.