ID.nl logo
Review Sony Xperia 5 IV - Prijzige smartphone met kort updatebeleid
Huis

Review Sony Xperia 5 IV - Prijzige smartphone met kort updatebeleid

Sony is geen grote speler meer op het gebied van smartphones en komt sporadisch met nieuwe modellen. De Xperia 5 IV is het in september van dit jaar uitgebrachte nieuwste model, dat compacter is ten opzichte van de eerder uitgebrachte Xperia 10 IV en de Xperia 1 IV. Hoe presteert de nieuwe uitvoering?

Goed
Conclusie

Qua specificaties stelt de Xperia 5 IV niet teleur. Aan de ene kant hebben we een premiumtoestel getest. Maar aan de andere kant: de prijs is ook premium. En die prijs is een groot struikelblok, want we verwachten dan ook wel een beter ondersteuningsbeleid. Zoek je een telefoon die het maximale haalt uit het maken van 4K-video en HDR-foto’s, dan ben je aan het goede adres. Maar juist die mogelijkheden maken het dat de opslagruimte van 128 GB karig is; die had wat ons betreft voor de functies dat het biedt en de prijs dat het toestel kost, minstens twee keer zo groot mogen zijn. Prettig is de grote accucapaciteit, waardoor je langer zonder tussentijds opladen met je telefoon kunt doen. Jammer is wel dat het opladen niet heel snel gaat en dat je zelf nog een losse usb-c-kabel ergens vandaan moet halen. Voor deze prijs hadden we een iets completer product verwacht.

Plus- en minpunten
  • Goede foto- en videomogelijkheden
  • Handzaam en licht toestel
  • Uitmuntend geluid
  • Goede kwaliteit beeldscherm
  • Relatief weinig opslagcapaciteit
  • Warmteontwikkeling bij intensief gebruik
  • Updatebeleid schiet tekort

De Sony Xperia 5 IV valt op door zijn slanke verschijning. Het toestel heeft een 21:9-beeldschermverhouding en een oled-display van 6.1 inch. De beeldschermverhouding heeft een resolutie van 2520x1080 en is ideaal voor het kijken van 4K-video’s, waarbij ondersteuning wordt geboden voor 4K-HDR-videobeelden met een verversingssnelheid van 120Hz. Het oled-scherm geeft kleuren mooi en helder weer. Dankzij het smallere ontwerp ligt de telefoon prettig in de hand, maar het is – als je dit formaat niet helemaal gewend bent – wel even wennen aan de bediening. Als je een wat breder toestel gewend bent, valt het op dat webpagina’s op de Sony in Chrome wat kleiner worden weergegeven in de breedte van het scherm. Een groot probleem is dat niet, maar zoals gezegd is het wel een omschakeling voor gebruikers die bredere telefoons gewend zijn. Voordeel van het formaat van de Xperia 5 IV is dan wel weer dat hij ietsje makkelijker in je broekzak past. Qua processor kiest Sony voor de Snapdragon 8 Gen 1-processor en 8 GB werkgeheugen. De telefoon is dualsim, waarvan één een eSim is, die je dus alleen softwarematig kunt instellen.

Behuizing

De schermzijde van het toestel is niet bezelvrij en het oled-scherm loopt niet af zoals we dat kennen van veel andere recente telefoons.. Links, rechts, boven en onder is er dus een dun randje aanwezig. De camera aan de schermkant is verwerkt in het bovenste randje en het beeldscherm loopt hier dus niet door. Aan de bovenzijde van de telefoon vinden we nog een ‘ouderwetse’ 3.5mm koptelefoonaansluiting, waardoor je het toestel dus via usb-c kunt blijven opladen terwijl je muziek luistert, alhoewel zowel een oplader als kabel niet in de doos worden meegeleverd. De Sony Xperia 5 IV is stevig behuisd.

De voorzijde is voorzien van het Corning Gorilla Glass Victus en is het toestel waterbestending tot de hoogste IPX8-standaard, wat in theorie betekent dat het toestel volledig waterdicht is en je er in theorie mee zou kunnen gaan zwemmen, maar dat raden we sowieso bij geen enkel toestel aan. De achterzijde van de Xperia 5 IV voelt eveneens stevig aan en is gemaakt van gehard plastic dat wat stroever is en er niet meteen voor zorgt dat de telefoon uit je hand glijdt. Het toestel weegt overigens maar 172 gram, dus ligt wat dat betreft ook prettig in de hand. De camera aan de achterzijde steekt ietsjes uit, waardoor het toestel niet helemaal vlak ligt als je hem op tafel legt.

Camera's

Sony probeert hard om mee te komen op cameragebied. In de Xperia 5 IV vinden we lenzen met een Zeiss Exmor RS-beeldsensor. De standaard Android camera-app is op deze Sony aangevuld door de Photo Pro- en Video Pro-app die respectievelijk zorgen voor het maken van foto’s en video’s. Je haalt met de apps het onderste uit de kan wat betreft de cameramogelijkheden. Met de Photo Pro-app kun je ook video’s maken, maar de Video Pro-app biedt net even wat meer functies.

Enige nadeel van de Video Pro-app is wel dat je deze alleen in de landscape-modus kunt gebruiken. Bij het maken van video’s heb je nog extra functies tot je beschikking, zoals het Slimme Wind-winter, waarmee je het hinderlijke geluid van wind in de microfoon weg kunt filteren.

Handig, want niets is zo storend als het geluid van wind waardoor je de andere geluiden of stemmen niet kunt horen. Bij gebruik van een camera-app op een telefoon kan het zijn dat het toestel wat warm wordt, dat is vrij normaal. Zowel de foto-als video-app op de Sony geven hier echter wel een waarschuwing voor, de temperatuur kan blijkbaar zo hoog oplopen dat je je handen kunt branden…

Helemaal onterecht is deze waarschuwing overigens niet, want tijdens het testen van de video-afspeelfuncties en het opnemen van 4K-video werd het toestel inderdaad flink warm.

De vier camera’s (drie aan de achterzijde en een aan de voorkant) hebben elk een resolutie van 12 megapixel. De fotokwaliteit is voldoende maar niet per se indrukwekkend. Het nemen van HDR-foto’s en video’s wordt vanzelfsprekend ondersteund. De zoomfunctie valt wel wat tegen: zonder kwaliteitsverlies kun je tot 2,5 keer hardwarematig inzoomen, ga je hoger, dan gebeurt dat softwarematig en is er duidelijk kwaliteitsverlies te zien. Speel je audio af, dan zul je versteld staan van de kwaliteit van de audio, die is namelijk overweldigend. En dat voor zo’n compacte telefoon waar je de speakers niet kunt zien zitten. Met extra instellingen voor Dolby Sound en 360 Reality Audio kun je het geluid nog verder naar eigen smaak aanpassen.

Beeldkwaliteit

De beeldkwaliteit van het oledscherm van  de Xperia 5 IV kun je zelf instellen. Af fabriek is deze ingesteld op de standaardmodus en kan automatisch op de betere zogeheten ‘Makermodus’ springen wanneer een app daarom vraagt, bijvoorbeeld bij het afspelen van video. Die Makersmodus kun je echter ook permanent maken via de instellingen. De Makermodus biedt een rijker contrast en scherper beeld dankzij HDR-functionaliteit.

Updatebeleid magertjes

Het updatebeleid qua ondersteuning voor toekomstige Android-versies is een belangrijk criterium waar we specifiek naar kijken bij telefoons. Helaas stelt Sony ons teleur als het op deze telefoon aankomt: er wordt voor maximaal drie jaar aan beveiligingsupdates beloofd en dat is voor een telefoon van dit kaliber en prijs (de adviesprijs is 1049 euro, maar inmiddels wel voor een lagere prijs te vinden) toch eigenlijk wel heel jammer. Uit de doos is de Xperia 5 IV voorzien van Android 12, en zou dus in theorie nog tot versie 14 bijgewerkt kunnen worden. Maar nieuwe beveiligingsupdates ontvang je na drie jaar dus niet.

Opslagcapaciteit

De door ons geteste Xperia 5 IV heeft een opslagcapaciteit van 128 GB, waarvan nog zo’n 107 GB over is voor al je video’s, foto’s en bestanden; de rest wordt door het besturingssysteem en de apps in beslag genomen. Je kunt de opslag uitbreiden met een extra los micro-sd-kaartje tot maximaal 1 TB, maar er zijn in Europa geen varianten van deze telefoon die standaard meer dan 128 GB opslagcapaciteit hebben; alleen de kleur kun je kiezen: zwart of groen. Voor de prijs van dit toestel hadden we wel meer opslagcapaciteit verwacht, want met een paar geschoten 4K-HDR-video’s is de standaard opslag zo vol.

Accu

Sony heeft altijd veel gedaan om telefoons langer met een volle accu mee te laten gaan. Mede dankzij extra functies zoals de Stamina-modus hielden Sony-toestellen het langer vol. De capaciteit van de accu is in de Xperia 5 IV met 5000 mAh flink te noemen en dat ondanks dat het toestel relatief dun is. Bij normaal gebruik kun je gerust twee dagen doen op een volle lading. Je kunt de Xperia 5 IV ook draadloos opladen, maar slechts met 30 Watt, waardoor je wel langer bezig bent om hem vol te krijgen. Wil je via een adapter opladen, dan moet je deze – net als een usb-c-kabel – zelf los kopen; er worden geen accessoires meegeleverd bij dit toestel. Wat wel een leuke feature is, is dat je een volle accu ook kunt gebruiken om andere accessoires draadloos op te laden. Via de functie Batterij delen ‘deel’ je de accu van de Sony en kun je er andere apparaten mee opladen.

Daarbij kun je instellen dat het opladen van een ander apparaat stopt, zodra de accu in de Sony een bepaald percentage aan stroom overheeft. Zo voorkom je dat je de Xperia 5 IV leeg wordt getrokken door een opladend apparaat.

Conclusie

Qua specificaties stelt de Xperia 5 IV niet teleur. Aan de ene kant hebben we een premiumtoestel getest. Maar aan de andere kant: de prijs is ook premium. En die prijs is een groot struikelblok, want we verwachten dan ook wel een beter ondersteuningsbeleid voor beveiligingsupdates.

Zoek je echter een telefoon die het maximale haalt uit het maken van 4K-video en HDR-foto’s, dan ben je aan het goede adres. Maar juist die mogelijkheden maken het dat de opslagruimte van 128 GB karig is; die had wat ons betreft voor de functies dat het biedt en de prijs dat het toestel kost, minstens twee keer zo groot mogen zijn. Prettig is de grote accucapaciteit, waardoor je langer zonder tussentijds opladen met je telefoon kunt doen. Jammer is wel dat het opladen niet heel snel gaat en dat je zelf nog een losse usb-c-kabel ergens vandaan moet halen. Voor deze prijs hadden we een iets completer product verwacht.

▼ Volgende artikel
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
© Squanch Games
Huis

Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Watch on YouTube

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Oké
Conclusie

Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.

Plus- en minpunten
  • Vaak genoeg voldoende grappig
  • Skateboard versoepelt de formule
  • Meer variatie in wapens en content
  • Veelal overtuigend stemmenwerk
  • Grotere hubwerelden voelen zielloos
  • Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
  • Grafisch geen hoogstandje
▼ Volgende artikel
Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld
Huis

Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

View post on X

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.