Je hebt een flink getraind oog nodig om de nieuwe iPhone 15 Pro van de 14 Pro van vorig jaar te onderscheiden. Vooruit, Apples nieuwe smartphone heeft een paar leuke verbeteringen, maar die zitten 'm vooral in de details, met als grootste vernieuwing een extra knop op je telefoon.

Al jarenlang maakt Apple een onderscheid in zijn nieuwe telefoons. Naast een basismodel brengt de techreus ook een Pro-variant uit, waarin traditiegetrouw de écht grote vernieuwingen zitten. Dat is ook dit jaar geen uitzondering: de iPhone 15 Pro heeft een snellere chip, meer cameralenzen en een paar andere upgrades die je niet vindt in de instapvarianten.

Usb-c in de iPhone 15 Pro

De meest noemenswaardige vernieuwing delen de iPhone 15 en 15 Pro wel met elkaar: beide toestellen zijn voortaan voorzien van een usb-c-poort. Dat betekent dat je de iPhone voortaan kunt opladen met dezelfde kabel die je voor een iPad of laptop gebruikt – en je dus minder kabelwirwar mee op reis hoeft te nemen. 

Usb-c-accessoires werken daardoor ook moeiteloos met de nieuwe iPhones. Zo kun je nu dus externe harde schijven direct op je telefoon aansluiten, wat handig is voor bijvoorbeeld videomakers die op hoge resolutie veel beeld willen schieten.

Usb-c- op de Pro-telefoons werken volgens het usb-3-protocol, dat hogere datasnelheden mogelijk maakt. In de praktijk zet je bestanden twintig keer sneller over naar een externe schijf of laptop. Daar moet je dan wel weer de juiste kabel voor in huis hebben, want Apple levert standaard een usb2-kabel bij de iPhones. Toch een klein gemis.

De slimme actieknop kan slimmer

De aloude volumeschakelaar aan de zijkant van de telefoon is vervangen door een actieknop. Die doet in eerste instantie hetzelfde: houd hem ingedrukt en het volume van de telefoon wordt in- of uitgeschakeld. Maar je kunt hem vanuit de instellingen van iOS ook aan andere functies koppelen, zoals het inschakelen van een Focus-modus of het starten van de Dictafoon-app. 

Ook kun je de toets verbinden met Apples eigen Opdrachten-app. Dat maakt hem in theorie heel flexibel: door apps te koppelen en zelf scripts te schrijven, kun je allerlei snelle handelingen mogelijk maken. Wij koppelden bijvoorbeeld een snelkoppeling naar ChatGPT, zodat we de kunstmatige intelligentie snel vragen konden stellen.

Toch missen we nog wat zaken bij deze nieuwe actieknop. Je kunt er op dit moment bijvoorbeeld maar één handeling aan koppelen. Dubbelklikken om iets anders te doen zit er niet in, en je kunt de functie ervan ook niet aanpassen als je bijvoorbeeld een Focus-modus inschakelt. Je kunt er maar één ding mee, en de functie aanpassen is relatief veel gedoe.

Een iPhone van titanium

De iPhone 15 Pro is dit jaar niet gemaakt van aluminium of roestvrijstaal, maar bestaat gedeeltelijk uit titanium. Dat maakt de telefoon iets lichter dan zijn voorganger (zo'n 10 procent). Een klein percentage, maar in de praktijk voelt het significant. De iPhone 15 Pro Max voelt in de hand ongeveer net zo zwaar aan als de kleinere iPhone 14 Pro die we daarvoor gebruikten.

Titanium is stevig, maar tegelijkertijd ook een zachter metaal. De kans op krassen is daardoor wel iets groter dan bij de iPhone Pro's van voorgaande jaren. Daarnaast wordt het metaal niet geanodiseerd, waardoor diepe krassen op bijvoorbeeld een zwarte iPhone 15 Pro extra opvallen: de oorspronkelijke kleur van het materiaal kan dan opeens naar boven springen.

Wellicht is dat de reden dat Apple toestellen ook in een 'natuurlijke kleur' verkoopt: deze variant heeft eveneens een geborstelde rand, maar dan in de kleur van het materiaal.

Verder zoomen, slimmere portretten

Op cameragebied heeft de iPhone dit jaar geen grensverleggende veranderingen meegekregen. Wederom wordt een 48megapixel-camera als hoofdcamera ingezet. Formeel met een nieuwe sensor, maar in de praktijk hebben we geen echte verschillen kunnen ontdekken. Wel kun je nu de focaallengte van de lenzen instellen, zodat een beeld iets meer kan worden ingezoomd zonder dat het afbreuk doet aan de resolutie. In de praktijk geeft het meer zoomopties naar de reguliere knoppen die tussen lenzen wisselen.

Op de iPhone 15 Pro Max kun je tot maar liefst vijf keer zoomen dankzij een speciaal periscoopsysteem in de telelens. Dat is alsnog minder ver dan wat sommige Samsung-telefoons kunnen, die tot wel tien keer optisch kunnen zoomen, maar het beeld bij Apple lijkt wel stabieler en lichter. 

Daarnaast heeft de iPhone 15 Pro dezelfde verbeteringen voor de portretcamera die je ook in de gewone iPhone 15 vindt. Detecteert de camera een persoon of dier in het beeld, dan wordt automatisch diepte-informatie vastgelegd, zodat er later een portret met onscherpe achtergrond van kan worden gemaakt. Je kunt bij het bewerken ook de focus op het onderwerp veranderen. 

Een gaming-chip in de iPhone 15 Pro

De iPhone 15 Pro en Pro Max hebben voor het eerst een processor met een 'Pro'-noemer in de naam: de A17 Pro. Daarmee lijkt Apple te beloven dat deze chip in staat is tot serieuzere prestaties, waarbij de nadruk vooral ligt op ray-tracing. Deze techniek wordt door moderne spelcomputers gebruikt voor zeer realistische lichteffecten in games.

We konden alvast de iPhone-versie van de consolegame Resident Evil Village proberen en dat zag er indrukwekkend uit. Het is alsof je een gameconsole in je broekzak hebt zitten, al is een extra controller wel handig om alles goed te besturen. Dankzij de usb-c-poort is het sowieso eenvoudig om een monitor of tv aan de iPhone te koppelen.

Diezelfde chip lijkt op het moment wel met problemen te kampen: klanten melden dat hun telefoon buitengewoon warm kan worden. Dat zou vooral liggen aan de koeling er omheen, want door de aluminium behuizing wordt de warmte niet goed afgevangen. We hebben daar bij onze tests zelf overigens niet heel veel van gemerkt, dus dit probleem lijkt wisselend te spelen.

Meer accu in een Pro Max

Qua batterij doen beide iPhones het prima: bij onze tests haalden we de Pro Max 's avonds van de lader en hadden we rond het einde van de dag nog ruim twintig procent tot onze beschikking. Bij gamen of gps-intensieve activiteiten liep hij wat sneller leeg, maar we hoefden hem eigenlijk nooit tussentijds op te laden.

Volgens Apple is de kleinere Pro iets langer op een dag te gebruiken en dat zien we ook terug in een snelle batterijtest. Al zien we ook daarbij geen reden dat hij het niet een dag zal volhouden.

In de details

Een actieknop, een lichtere behuizing, ray-tracing en usb-c 3: het zijn vernieuwingen die de iPhone 15 Pro weer iets beter maken, maar het zijn ook geen zaken om écht over naar huis te schrijven. 

Wie al jarenlang wacht op een nieuwe iPhone kan prima overstag naar deze, maar heb je nog een iPhone 12 of nieuwer? Dan is het ook niet een gek idee om nog een jaartje te wachten. Of om te gaan voor het basismodel van de iPhone 15, die met zijn lagere prijs en Pro-functies uit de 14-reeks ook hartstikke oké is.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.