De Pixel 6a is een midrange smartphone uit de stallen van Google. De markt voor dergelijke telefoons is de laatste paar jaar geëxplodeerd; je moet dus van goeden huize komen om de consument te kunnen overhalen. Lukt het Google met dit model? Nou, nee, niet echt.

Of het nu om de Pixel 7, Pixel 7 Pro of Pixel 6a gaat, Nederland heeft lang moeten wachten op de officiële introductie van Pixel-smartphones. De Pixel 7-modellen zijn prima smartphones die een paar exclusieve functies aanbieden, maar die niet uitstijgen boven het huidige marktaanbod. Hoe zit dat dan precies met de midrange smartphone Pixel 6a? In deze review leggen we het toestel uitgebreid onder de loep, maar we kunnen alvast verklappen dat de ervaring niet al te best is geweest.

Lees hier onze review van de Google Pixel 7 Pro!

Positief beginnen

Laten we positief beginnen, want het is niet alleen kommer en kwel. De Pixel 6a is met zijn 6,1 inch oled-display best compact en ligt lekker in de hand. Je duim bereikt de bovenkant van het scherm niet (daarvoor is het scherm simpelweg te hoog), maar de gladde achterkant en het lage gewicht (van 178 gram) zorgen ervoor dat je het toestel gemakkelijk in de hand verschuift. De knopjes rechts zijn prima bereikbaar en ook de vingerafdrukscanner in het scherm werkt snel en nagenoeg perfect.

Daarnaast bevalt de kleuroptie die we testen: mintgroen. Het geeft de smartphone een fris smoelwerk mee, iets dat we nog wel eens missen bij andere fabrikanten. Het toestel heeft verder een fijne resolutie van 1.080 bij 2.400 pixels en onder de motorkap een behoorlijk krachtige (en warme) Google-processor, die tevens in de Pixel 6 en 6 Pro zit. Verder is 6 GB aan werkgeheugen genoeg voor menig Android-app, al stelt slechts 128 GB aan opslagruimte wellicht net even teleur.

Op het gebied van software hebben we eveneens weinig te klagen. Het toestel mag rekenen op vijf jaar aan updates (waaronder minimaal twee Android-upgrades) en wordt meteen geleverd met Android 13 aan boord. Aangezien het een toestel van Google is, wordt er weinig overbodige bloatware geleverd. Ja, we komen alle apps van Google zelf tegen – maar we zien geen dubbele apps die we nog wel eens op de Samsungs, OnePlussen of Xiaomi’s van deze wereld tegenkomen.

Camerasysteem valt niet tegen

Het camerasysteem valt niet tegen. Achterop treffen we twee lenzen van 12,2 megapixel aan (een hoofdlens en een groothoeklens), terwijl voorop een selfiecamera van acht megapixel zit. Over het algemeen maken de camera heldere en scherpe beelden. De kleuren spatten van het prachtige OLED-scherm, helemaal wanneer je foto’s maakt wanneer het zonnetje lekker schijnt. Dit dankt het camerasysteem onder meer aan de eigen Google Tensor-chip onder de motorkap.

Ondanks het lagere prijskaartje biedt de telefoon toegang tot high-end functies, zoals Scherp maken (waarmee je bewogen foto’s scherp de Magische gum. Met die laatste optie kun je mensen of objecten uit foto’s verwijderen. Het Google-algoritme vult dan de ontbrekende onderdelen in met wat er verder op de foto gebeurt. Toffe functies voor mensen die veelal gebruikmaken van sociale media of graag creatief zijn, maar voor andere mensen wellicht minder bruikbaar.

Bovendien zijn de resultaten niet altijd even goed te noemen. Wanneer je gezichten scherp maakt op bewogen foto’s, dan kun je die nog wel eens net even té glad strijken. En dat levert een soort Griezelvallei op. De Magische gum kan verder niet goed overweg met schaduwen of close-ups, waardoor de content er nog wel eens spookachtig of onnatuurlijk uit komen te zien. Het zijn dus niet altijd de magische toverstokjes zoals Google ze doet overkomen; maar ergens blijft het wel gaaf.

Waar gaat het dan mis?

Op zich klinkt dit allemaal positief, dus waar gaat het dan precies mis? Nou, de Pixel 6a is flink aan de prijs. Je scoort hem (op moment van schrijven) voor een prijs van 400 tot 500 euro. Dat is dus aan de hoge kant van het midrange segment, waardoor je je echt moet bewijzen. Qua software, processor en aanvankelijk ook qua beeldscherm doet dit model dat dan ook. Maar wanneer we de accu in de overweging meenemen, dan levert dat een behoorlijk ontgoocheling op, helaas.

Google belooft een accu die 24 uur meegaat, maar niets is minder waar. Voor het einde van de dag moet de Pixel 6a alweer aan de oplader. Ook de batterijbesparingsmodus lijkt weinig te helpen. Natuurlijk is dit afhankelijk van je gebruik. Tijdens het testen maken we onder meer gebruik van apps als WhatsApp, Signal, Gmail, Google Chrome, de telefoon en de camera. Dit zijn apps die flink wat van de accu vragen, maar dat doen ze natuurlijk ook op vergelijkbare toestellen.

Met iets meer dan 4.400 mAh aan energie aan boord, mag je iets meer verwachten. En dit is nog niet eens het ergste. Want als de oplaadsnelheid hoog genoeg is, dan kun je dit probleem nog enigszins verkleinen. Maar de oplaadsnelheid bedraagt 18 watt waardoor het ook nog eens uren duurt voordat het toestel weer van de lader kan. De accu is gewoonweg één van de belangrijkste factoren voor een smartphone; we kunnen het ons bijna niet voorstellen dat Google besloot hierop te beknibbelen.

Verder valt het tegen dat het scherm een verversingssnelheid heeft van 60 Hertz, waardoor je geen vloeiende ervaring in huis haalt. De processor wordt bovendien flink warm gedurende de dag en kan ook nog wel eens wat gestotter opleveren. Sommige apps lopen dan heel even vast. Tot slot vinden we het jammer dat er geen ruimte is voor een micro-sd-kaart. 128 GB aan intern geheugen kun je zo volschieten met foto’s of met het installeren van toffe games. Ook dit kan beter.

Conclusie: Pixel 6a kopen?

Aanvankelijk werden we enthousiast van de Pixel 6a en het feit dat het toestel officieel naar Nederland kwam. In de basis biedt de smartphone een fijne ervaring aan. Het scherm is kleurrijk, de vingerafdrukscanner is snel en het camerasysteem schiet mooie kiekjes. Het toestel is lekker compact en licht, de knopjes zijn goed bereikbaar en het komt zelden voor dat een fabrikant een high-end processor in een midrange-apparaat propt. Allemaal dingen om enthousiast van te worden.

Maar dan komt die teleurstellende batterij die het nog geen dag volhoudt. En het feit dat het uren duurt voordat de accu weer volledig opgeladen is. De verversingssnelheid valt tegen en 128 GB lijkt net even te weinig opslagruimte te zijn zonder micro-sd-kaartsleuf. Ook is het jammer dat er geen koptelefoonaansluiting zit. Dit zijn allemaal aspecten die veel beter geregeld zijn op modellen die concurreren met de Pixel 6a. Om over iets duurdere modellen nog maar te zwijgen.

Want voor een paar tientjes meer kun je al een Pixel 6 aanschaffen, bijvoorbeeld. Binnen dezelfde prijsklasse vinden we telefoons die het op het gebied van accu en scherm beter geregeld hebben, zoals de Samsung Galaxy A53, Xiaomi 12 of Nothing Phone (1). Maar goed, dan krijg je helaas geen toegang tot de fijne Android-ervaring en het riante updatebeleid van Google. Het is dus maar net wat je belangrijker vindt. Maar al met al voelt de Pixel 6a aan als een behoorlijke anticlimax.

Kijk voor andere smartphones op Kieskeurig.nl!

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.