Je telefoonboek op je smartphone puilt uit van de telefoonnummers en contacten, en ook op je pc heb je een flinke lijst contactpersonen. Hoe zorg je voor orde in de chaos en een gestroomlijnd overzicht van je contactpersonen? En hoe stel je je contactpersonen veilig?

Dubbele contacten (Outlook)

Waarschijnlijk herkenbaar en in veel gevallen onhandig: dubbele contactpersonen in je lijst. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Mogelijk heb je contactpersonen in de loop van de tijd meerdere keren geïmporteerd of maken contactpersonen gebruik van verschillende e-mailadressen. Gelukkig hoef je niet handmatig door de lijsten te gaan en de dubbele contactpersonen met elkaar te combineren, maar kun je gebruikmaken van ingebouwde hulpjes. Zo kun je gebruikmaken van de importeerwizard in Outlook om dubbele contactpersonen automatisch samen te voegen.

Open het onderdeel Contactpersonen. Klik met de rechtermuisknop op de map met contactpersonen en kies Nieuwe map. Geef deze map een naam, bijvoorbeeld Opschonen. Ga naar de bestaande hoofdmap met contactpersonen en druk op Ctrl+A om ze allemaal te selecteren. Verplaats de contactpersonen naar de zojuist gemaakte map. Kies voor Bestand / Openen / Importeren/Exporteren. Kies Naar een bestand exporteren en kies Door komma’s gescheiden waarden. Klik op Volgende. Geef een locatie op en bewaar het bestand.

Vervolgens open je het bestand in Excel. Met de gratis Excel-plug-in Merge duplicate rows kun je snel op zoek naar dubbele contactpersonen en deze verwijderen. Tevreden? Sla het csv-bestand dan op en open Outlook. Kies Bestand / Openen / Importeren/Exporteren. Kies Gegevens uit een ander programma of bestand importeren en Door komma’s gescheiden waarden. Wijs het bestand aan via de knop Bladeren. Bij Opties kies je voor Geen duplicaten importeren. Klik op Volgende en rond de wizard af.

Tot slot verplaats je de zojuist geïmporteerde contactpersonen uit de lijst Opschonen naar je hoofdmap met contactpersonen. Het resultaat is een opgeschoonde contactenlijst.

Dubbele contacten (Android)

Maak je gebruik van de app Contacten op je Android-toestel? Dan kun je deze app inzetten bij het ordenen van je lijst met contactpersonen, zodat onder meer dubbele contactgegevens netjes worden opgeschoond. Zorg ervoor dat je over de meest recente versie van Contacten beschikt: gebruik Google Play om Contacten te downloaden of bij te werken.

Open de app en tik op Oplossen en beheren. Via de knop rechtsboven kun je het account selecteren, bijvoorbeeld je Google-account. De opties die bij het account horen, worden getoond. Tik op Samenvoegen en oplossen. Een wizard helpt je met het samenvoegen. Zo kun je een van de suggesties accepteren (kies Samenvoegen) of juist alle losse contactgegevens naar één persoon verplaatsen (kies Alles samenvoegen).

Als bepaalde contactpersonen niet herkend worden als duplicaat, dan kun je alsnog zelf contactpersonen samenvoegen. Keer terug naar het hoofdscherm van Contacten. Tik op de knop Meer (rechtsboven in het scherm). Kies nu voor Selecteren en selecteer de contactpersonen die je wilt samenvoegen. Kies weer voor Meer en tik op Samenvoegen.

Dubbele contacten (iOS)

Bij dubbele contactpersonen op je iPhone of iPad kun je de accounts aan elkaar koppelen. Je voorkomt hiermee dat ze meerdere keren in het overzicht verschijnen. Binnen iOS (en iPadOS) worden de contactpersonen dan getoond als gebundelde contactpersonen.

Open de app Contacten. Als er meerdere exemplaren van dezelfde persoon zijn gevonden, toont de app dat boven in het scherm. Tik op Bekijk dubbele. Een overzicht met dubbele contactpersonen verschijnt. Tik op een contactpersoon om te controleren welke achterliggende gegevens erbij horen. Gaat het inderdaad om een dubbel contact, dan tik je op Voeg samen (kies anders voor Negeer).

Heb je vertrouwen in het beoordelingsvermogen van Apple, dan kun je ook alle contactpersonen in één keer samenvoegen. Kies in het scherm met overzicht voor Voeg alles samen. Opgeruimd staat netjes.

Mogelijk worden niet alle dubbele contacten gedetecteerd. Voeg ze dan handmatig samen. Kies een contactpersoon en tik op Wijzig. Kies voor Koppel contacten en wijs de contactpersoon aan die je aan de geselecteerde naam wilt koppelen. Kies Koppel.

Distributielijsten (Outlook)

Stuur je vaak e-mail naar een groep gebruikers, zoals een trainingsschema naar sportvrienden of uitnodigingen naar familie? Met een groep contactpersonen (voorheen bekend als distributielijst) bereik je in één keer een groep.

In Outlook kies je Contactpersonen (links in het venster). Kies Contactpersonen (onder Mijn contactpersonen). In het lint bovenin kies je voor Start. Klik op de pijl rechts op de knop Nieuwe contactpersoon en klik op Groep contactpersonen. Een nieuw venster opent. Kies voor Leden toevoegen / Uit Outlook-contactpersonen. Selecteer de leden die je aan de lijst wilt toevoegen. Geef de groep een naam (via het vak Naam bovenin). Tevreden? Bevestig met een klik op Opslaan en sluiten. De groep wordt toegevoegd aan de lijst contactpersonen, maar is duidelijk herkenbaar aan een afwijkend pictogram.

Je kunt de groep direct gebruiken: typ de naam in het veld Aan van een nieuw e-mailbericht. Om te controleren welke leden deel uitmaken van een groep, klik je op het plusteken (+). De namen worden nu zichtbaar.

Distributielijsten (Gmail)

Ook in Gmail kun je werken met een distributielijst, maar als je op zoek gaat naar een functie met een dergelijke naam kom je bedrogen uit. Je maakt in plaats daarvan gebruik van de labelfunctie in Gmail.

In Gmail klik je op de knop Google-apps (rechtsboven in het venster) en vervolgens op Contactpersonen. Klik op het plusteken (+) naast Labels. Een nieuw venster opent. Geef het label een naam, bijvoorbeeld Sportgroep, en klik op Opslaan.

Keer terug naar het overzicht van de contactpersonen. Selecteer de contactpersonen die je aan de groep wilt toevoegen. Bovenin verschijnt een menubalk. Klik op Labels beheren. Selecteer het label dat je zojuist hebt gemaakt. Klik op Toepassen. De contactpersonen worden aan het label toegevoegd. De groep is hierna klaar voor gebruik. Maak een nieuwe e-mail: klik in Gmail op Opstellen. Bij Aan typ je de naam van het label (bijvoorbeeld Sportgroep) en de contactpersonen worden toegevoegd.

Je kunt later op elk gewenst moment een contactpersoon uit een groep verwijderen. Klik op Google-apps en kies Contactpersonen. Kies de groep bij de sectie Labels. De bijbehorende contactpersonen worden rechts getoond. Selecteer de persoon of personen die je wilt verwijderen. Klik op de knop Labels beheren (rechtsboven in het venster). Verwijder het vinkje bij het label en klik op Toepassen.

Contactpersonen exporteren (Outlook)

Binnen Outlook kun je je contactpersonen exporteren, bijvoorbeeld als je overstapt naar een andere dienst. Je maakt hiervoor gebruik van de wizard Importeren/exporteren, waarover je eerder in dit artikel al hebt gelezen. Kies er ook hier voor om de contactpersonen als csv-bestand te exporteren. Dit bestand gebruik je vervolgens om op een later moment weer in Outlook te importeren (bijvoorbeeld bij gegevensherstel) of om te importeren in een andere dienst (bijvoorbeeld bij een overstap naar Gmail).

Contactpersonen exporteren (Gmail)

Stap je over op een andere aanbieder of heb je een lijst met contactpersonen die je in één keer toegankelijk wilt maken in je eigen overzicht? Je kunt contacten relatief eenvoudig importeren en exporteren. In Google Contacten kun je bijvoorbeeld 3000 contacten in één keer importeren. Heb je er meer, splits ze dan eerst op voordat je ze importeert. In totaal kun je 25.000 contactpersonen opslaan, dus je kunt even vooruit. Gmail ondersteunt bestanden in een vCard- en in een csv-indeling.

Via Googles helppagina vind je een csv-sjabloon dat je kunt gebruiken om je bestaande contacten in een indeling te plaatsen die je vervolgens kunt importeren. Klap de sectie Kan mijn contacten niet importeren uit en klik op de link Download hier een template. Het csv-bestand kun je vervolgens invullen met Excel.

Wil je een of meerdere contactpersonen exporteren? Klik in Gmail op Meer acties (rechtsboven in het venster) en kies Exporteren. Selecteer Geselecteerde contactpersonen en kies het bestandsformaat waarin je de bestanden wilt exporteren: Google CSV, Outlook CSV of vCard. Bevestig met een klik op Exporteren.

Contactpersonen exporteren (Android)

Via de app Contacten op je Android-telefoon kun je contactpersonen exporteren. Tik op Oplossen en beheren en kies voor Exporteren naar bestand. Als je meerdere accounts hebt, vraagt Contacten welk account je wilt gebruiken. Selecteer de accounts (je kunt meerdere accounts selecteren) en kies voor Exporteren naar VCF. Je kunt dit bestand op een later moment gebruiken om de contactpersonen weer te importeren. Kies in het hetzelfde scherm voor Importeren vanuit bestand. Als je meerdere accounts gebruikt, geef je ook hier aan in welke account de contactpersonen terecht moeten komen.

Naast het werken met importeren en exporteren, kun je in Android ook contactpersonen terugzetten uit een back-up. Zorg er daarom altijd voor dat je de back-upfunctie hebt ingeschakeld. Open Instellingen en kies voor Google. Tik op Back-up maken.

Om een eerder gemaakte back-up terug te plaatsen, open je het onderdeel Instellingen van Android. Kies nu voor Google en tik op Instellen en herstellen. Kies voor Contacten herstellen.

Contactpersonen exporteren (iOS)

Contactpersonen die je hebt opgeslagen via iCloud, kun je relatief eenvoudig exporteren en daarmee veiligstellen. Open het onderdeel Instellingen en tik op je naam. Kies voor iCloud en tik op Toon alles bij Apps die iCloud gebruiken. Zorg dat het onderdeel Contacten is ingeschakeld, zodat de contactpersonen online worden opgeslagen.

Open nu de pagina www.icloud.com op de computer en meld je aan. Kies in het dashboard voor Contacten. Linksonder vind je een pictogram met tandwiel. Klik hierop en kies Selecteer alles. Klik nogmaals op het tandwiel en kies voor Importeer vCard. De contactpersonen worden als VCF-bestand geëxporteerd.

Andersom kan ook, bijvoorbeeld in het geval van gegevensherstel: kies Importeer vCard en wijs het bestand aan dat je wilt importeren.

Deze aanpak komt in de praktijk ook goed van pas als je contactpersonen wilt uitwisselen tussen verschillende diensten of platformen, bijvoorbeeld van Android naar iOS: het vCard-formaat wordt door alle diensten ondersteund.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.