Het is geen geheim dat kinderen dol zijn op allerlei soorten schermen. Met smartphones en tablets zijn ze goed bekend, maar dat betekent niet dat het altijd goed gaat. Om te voorkomen dat je kind dingen ziet die het niet hoort te zien of aankopen doet en jij de rekening betaalt, doe je er goed aan de ouderlijk toezicht-instellingen te bestuderen op Android en iOS.

📱 Dit artikel in het kort: Hoe stel je ouderlijk toezicht in op Android? | Hoe stel je ouderlijk toezicht in op iOS of iPadOS? | Wat is de Kids Space-app op Android? | Hoe stel je verdere beperkingen in op een iPhone of iPad?

Ook interessant: 5 educatieve apps voor kinderen op de basisschool

Eerst even dit ...

Voordat we kunnen beginnen met uitleggen wat alle mogelijkheden zijn, is het goed om even te benadrukken dat er geen magische oplossing is die alles kan voorkomen. Zelfs met ouderlijk toezicht kunnen kinderen op malafide of onfrisse en onbetrouwbare websites komen, apps downloaden die gegevens stelen of ergens geld aan uitgeven. Daarom is het altijd verstandig om op te letten wat je kind doet op het internet en daarover in gesprek te gaan. Leg uit wat de gevaren zijn en hoe je kind die gevaren kan herkennen. Daarmee maak je hem of haar al een beetje bewuster van hoe de online wereld in elkaar steekt.

Wat gaan we doen?

We delen dit artikel op in twee delen. Eerst kijken we naar de opties die Google aanbiedt op Android en daarna naar hoe Apple de zaken aanpakt op iOS en iPadOS. Daarnaast kijken we naar fabrikant-eigen opties. Zo bieden sommige fabrikanten van Android-apparaten aparte secties voor kinderen aan. Samsung heeft bijvoorbeeld een kidsmodus en op tablets van Lenovo kun je een algemene ruimte voor kinderen vinden (die overigens gewoon door Google wordt beheerd). We beginnen eerst bij Android en kijken daarna naar de opties voor iOS en iPadOS.

©zinkevych - stock.adobe.com

Ouderlijk toezicht op Android instellen

Ouderlijk toezicht op Android laat meteen zien wat we bedoelen met het ontbreken van een magische oplossing. Hoewel je met de opties op dit platform content kunt beperken op basis van leeftijd, kun je niet voorkomen dat kinderen ergens geld aan uitgeven. Aankopen die via Google Play (de officiële Play Store van Google) gedaan worden, kun je monitoren en eventueel goedkeuren. Maar klikt een kind op een betaallink buiten de veilige omgeving om, dan kan het zijn dat die betaling erdoorheen komt. Ook kunnen kinderen allerlei soorten content tegenkomen op YouTube of via zoekmachines.

Dat neemt niet weg dat ouderlijk toezicht de moeite waard is. Je kunt dit overkoepelende systeem op twee manieren beheren: 1) voor personen met hun eigen accounts en 2) voor gezinnen die gebruikmaken van de app Family Link. Heeft iedereen zijn eigen account en maak je als ouder geen gebruik van Family Link, dan moet je het ouderlijk toezicht per smartphone of tablet inschakelen. Deze methode stelt je in staat per apparaat een ander niveau van toezicht in te stellen. Houd er wel rekening mee dat er, wanneer je kind op een ander apparaat inlogt, dus géén ouderlijk toezicht is ingesteld. Als ouder of verzorger dien je verder een pincode in te stellen, zodat anderen niet ondertussen kunnen rommelen met die instellingen. Bij optie twee, met Family Link, stel je de opties in op accountniveau en worden de instellingen online gesynchroniseerd met nieuwe apparaten wanneer een kind daarop inlogt.

Om ervoor te zorgen dat alles in één keer werkt, heeft het kind wel zijn of haar eigen Google-profiel nodig. Maak er dus eentje aan om alles in goede banen te leiden.

Methode 1: via de Google Play-app

▪ Open met je eigen Google-account de Google Play-app op het Android-toestel waarop je ouderlijk toezicht wilt instellen.
▪ Tik op het profielicoon rechtsboven.
▪ Tap op Instellingen en dan Gezin en dan Ouderlijk toezicht.
▪ Zet hier de schakelaar van Ouderlijk toezicht aan.
▪ Vul een pincode in en selecteer de content die je wilt filteren.
▪ Vervolgens stel je in hoe je wilt filteren of de toegang wilt beperken.

Methode 2: via Family Link

De tweede methode werkt via de gratis app Family Link. Het voordeel van deze app is dat je niet per apparaat hoeft in te stellen wat een kind wel of niet kan doen, omdat de instellingen zijn gekoppeld aan zijn of haar profiel. Logt een kind dus ergens anders in, dan krijgt het ook op dat andere apparaat te maken met dezelfde beperkingen. Als ouder of verzorgen kun je de instellingen aanpassen door in te loggen met je persoonlijke Google-account. Een kind kan dus ook niet zomaar de opties wijzigingen, aangezien hij of zij daar het wachtwoord van dat account voor nodig heeft.

▪ Open de Family Link-app op Android met je eigen Google-account. Heb je de app nog niet? Dan vind je hem hier. We raden de app overigens ook voor andere zaken aan, zoals het beperken van de schermtijd, het instellen van een bedtijd en het volgen van je kind.
▪ Selecteer je kind.
▪ Tap op Bediening en dan Contentbeperkingen en dan Google Play.
▪ Selecteer de content die je wilt filteren.
▪ Vervolgens stel je in hoe je wilt filteren of de toegang wilt beperken.

💡 Met ouderlijk toezicht aan kun je nog steeds games, films, series en boeken tegenkomen in Google Play die niet geschikt zijn voor de leeftijd van het kind. Ook kunnen kinderen op dergelijke pagina’s terechtkomen wanneer ze op een link klikken. Echter, de filters van ouderlijk toezicht kunnen voorkomen dat kinderen de content kunnen downloaden of streamen.

Modi voor kinderen op Android

Op Android-tablets kom je tot slot vaak de Kids Space-app tegen. Meestal staat die meteen op het thuisscherm, maar anders vind je hem tussen de reeds geïnstalleerde apps binnen de applade. Kun je hem echt niet vinden? Ga dan naar Instellingen > Digitaal welzijn en ouderlijk toezicht en activeer daar de Kids Space. Na het openen van de app moet je hem even kort instellen. Dat gebeurt middels een aantal instructies die in beeld verschijnen. Volg die op en binnen no-time heb je een omgeving gecreëerd waar je kinderen relatief eenvoudig en veilig apps kunnen gebruiken. Ook voor de Kids Space geldt dat je de Family Link-app kunt gebruiken om content en andere dingen te beperken. Maar je kunt er daarnaast voor kiezen om die instellingen per apparaat te gebruiken.

Kids Mode op Samsung-tablets

Op Samsung-tablets treffen we dan weer een unieke omgeving aan genaamd Kids Mode. Je vindt deze modus in het snelle menu, dat je van bovenaan het scherm naar beneden trekt. Tap daarop en volg de instructies in beeld op. Vervolgens is het de bedoeling dat je Ouderlijk toezicht instelt. Dat doe je via de drie puntjes bovenin, waar je ook meteen je pincode kunt instellen.

Ouderlijk toezicht instellen op iOS en iPadOS

iOS en iPadOS van Apple bieden uitgebreide opties aan met betrekking tot het ouderlijk toezicht. Zo kun je specifieke apps of functies blokkeren, aankopen tegenhouden en opties beheren die betrekking hebben op privacy, downloads en expliciet materiaal. Er zijn een hoop mogelijkheden op iPhone en iPad, maar de basis ligt bij de optie Schermtijd, die we aantreffen onder Instellingen. Hiermee stel je beperkingen in voor materiaal en privacy. Sinds de release van iOS 16 is het zelfs mogelijk leeftijdsgerelateerde beperkingen in te stellen voor content in apps, boeken, tv-programma's en films.

▪ Om dit allemaal te kunnen regelen, ga je dus naar Schermtijd onder Instellingen. Tap hier op Schakel schermtijd in en tap daar vervolgens opnieuw op. Kies Dit is mijn iPhone of iPad of Dit is de iPhone of iPad van mijn kind.
▪ Tap nu op Gebruik toegangscode voor 'Schermtijd' en vul een pincode in, om te voorkomen dat een ander de instellingen wijzigt.
▪ Binnen dit proces wordt ook om je Apple ID gevraagd. Inloggen met je Apple-account heeft als voordeel dat je de toegangscode kunt opvragen op het moment dat je die vergeten bent.
▪ De iPhone of iPad neemt je nu langs allerlei instellingen mee. Het proces komt en einde wanneer je Toegangscode voor 'Schermtijd' in beeld ziet staan.
▪ Tap op Beperkingen, onder Schermtijd, en vul je toegangscode in en zet daarna deze optie aan.

💡 Kies een andere toegangscode dan je voor je eigen account gebruikt. Zorg ook dat de toegangscode anders is dan de pincode van je bankpas (want misschien heeft je kind die ooit opgevangen en zou hij daarmee de instellingen kunnen omzeilen). Kortom: gebruik altijd een unieke code in voor de beperkingen.

Beperkingen voor apps, functies en content

Onder het kopje Beperkingen kun je een aantal dingen instellen. Zo kun je voorkomen dat een kind aankopen doet in de App Store. Dat doe je via Beperkingen > iTunes Store en App Store, waar je instelt of een kind apps mag installeren, verwijderen of kopen. Ook kun je ingebouwde apps en functies in- en uitschakelen via Beperkingen > Toegestane apps. Via Beperkingen > Beperkingen voor materiaal stel je in wat voor soort materiaal beperkt moet worden. Dit heeft invloed op muziek, films, series, boeken, appclips en natuurlijk videogames. Datzelfde geldt voor websites.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.