Vroeg of laat moet je eraan geloven en gaat je kind naar de basisschool. Maar voordat het zover is, moet je kind al een hoop kunnen. Zo zijn zindelijkheid en zelfstandig aan- en uitkleden belangrijke stappen in de ontwikkeling, maar qua educatie kun je thuis ook alvast een hoop doen. En een tablet kan daar bij helpen!

Niemand onderschat de taak van de voorbereidingen die ouders treffen om hun kind klaar te stomen voor de basisschool. Ze moeten op hun beurt kunnen wachten, zelfstandig naar de wc kunnen gaan, om hulp durven vragen, belangstelling tonen, met andere kinderen kunnen spelen en meer. Hoewel het niet noodzakelijk is dat het kind overal perfect toe in staat is, is het wel fijn als ze vaardig zijn. Datzelfde geldt voor de voorbereiding op educatie. Die is echter niet noodzakelijk, maar als ze al wat kunnen, dan blijft de stof wellicht beter hangen. Educatieve apps kunnen daar een handje bij helpen.

🔴 TIP! Voordat we aan de lijst met educatieve apps beginnen, geven we graag nog even mee dat je het voorbereiden niet hoeft te overdrijven. Als je het voorbereiden een beetje luchtig houdt, wordt het ook niet te groot en hoeft je kind nergens tegenop te zien.

Squla

De app Squla is een van de bekendste apps van de afgelopen jaren. Wellicht ken je iemand die een kind op de basisschool had toen iedereen thuiswerkte en leerde, dan heb je die naam vast al eens voorbij horen komen. Squla is een compleet online leerplatform met spelletjes en leeropdrachten. Of je kind nu in groep 1 of groep 8 zit, dat maakt niet uit. In alle gevallen kunnen ze – in hun eigen tijd en op hun gemak – beter bekend raken met de leerstof.

Kinderen kunnen oefenen met onder meer rekenen, taal en taakvakken, en kunnen daarmee punten verdienen. Die punten kunnen ze inleveren voor bijvoorbeeld bioscoopkaarten. Er is ook ruimte voor algemene thema’s. Als ouder krijg je wekelijks een rapport van de voortgang te zien en stel je het niveau van je kind bij, bijvoorbeeld om hem of haar meer uit te dagen (of het ze soms wat gemakkelijker te maken).

Squla download je voor Android of iOS.

Nederlands leren met Emma

Als je peuters en kleuters wilt voorbereiden op het schoolwerk, en tegelijkertijd hun woordenschat wilt uitbreiden, dan is de app Nederlands leren met Emma een goede optie. Deze handige software is met name geschikt voor kinderen van 2 tot 7 jaar. Net zoals bij Squla gaat dat spelenderwijs: kinderen krijgen te maken met verschillende geluidjes, plaatjes, puzzels, quizzen en spelletjes. De app heeft ruimte voor meer dan tien verschillende thema’s, waardoor ze bijvoorbeeld van alles over boerderijdieren kunnen leren. Maar de onderwerpen betreffen ook het menselijk lichaam of het openbaar vervoer. Het thema dierentuin is gratis, voor andere thema’s betaal je 11,99 euro.

Nederlands leren met Emma is verkrijgbaar voor Android of iOS.

Easy peasy - Engels voor kids

En als we het dan toch over taal hebben, dan kunnen kids aan de slag met de applicatie Easy peasy – Engels voor kids. Niet alleen krijgen kinderen veel Engelse woorden mee, ook leren ze meteen over Engelse grammatica en zinsopbouw. De Engelse taal werkt net even anders dan de Nederlandse, en aangezien het een wereldwijde voertaal is, kunnen ze die maar het best snel onder de knie krijgen.

Het mooie van deze app is dat-ie het niveau van de kinderen volgt en de verschillende opdrachten aanpast waar nodig. Daardoor blijft de app spannend en leuk voor kinderen, omdat ze altijd uitgedaagd (kunnen) worden. Bovendien is het mogelijk zelf een woordenlijst aan te maken, zodat je die kunt oefenen voor op school. En dan sluit zo’n app ineens aan op het persoonlijk niveau van het kind en hetgeen wat het onderwijs op dat moment van hem of haar verwacht.

Easy peasy – Engels voor kids kun je downloaden voor Android of iOS.

Rekenkoning

Naast algemene en taalontwikkeling mogen we ook zeker het rekenen niet vergeten. Ja, we lopen tegenwoordig allemaal met kleine computers op zak die ons allerlei taken uit handen kunnen nemen. Maar goed kunnen hoofdrekenen kan een hoop processen versnellen en snel verduidelijken, vooral op latere leeftijd. In dat geval raden we de app Rekenkoning aan.

Niet alleen ziet de omgeving van de app er leuk en kindvriendelijk uit, ook zitten er uitdagende rekenspelletjes in. Ouders die vroeger een Nintendo DS hadden, kunnen het best denken aan die oude Dr. Kawashima Brain Training-games. In de app komt van alles voorbij: van simpele optelsommen tot aan ingewikkelde meetkundevraagstukken. Hoe beter je kind het doet, hoe meer hij of zij voor de kiezen krijgt. Daardoor groeit de uitdaging binnen de app dus mee met de behoefte van je zoon of dochter. Gaat je kind van de basisschool af, dan kan die de app zelfs nog een tijdje op de middelbare gebruiken.

Rekening is binnen te halen op zowel Android als iOS.

LEGO Duplo World

We weten dat leren belangrijk is, maar ontspanning is minstens net zo belangrijk. Maar dat betekent niet dat je fantasie en denkvermogen ondertussen niet geprikkeld mogen worden. Met de app LEGO Duplo World leren peuters en kleuters spelenderwijs geprikkeld allerlei uitdagingen te voltooien, terwijl ze worden omringd door een veilige en kleurrijke omgeving. De kinderen krijgen uitdagingen voorgeschoteld die zijn gekoppeld aan het zogenaamde Headstart Early Learning Outcomes Framework. Dat is een uitgebreid onderzoek en platform waar de ontwikkeling van met name jonge kinderen (tot een jaar of vijf) aan bod komt.

Via dat platform kom je te weten waartoe jonge kinderen doorgaans in staat zijn, en zie je in hoeverre jouw eigen kind daarbij aansluit. Met dit framework leren kinderen meer over hun eigen identiteit, hoe ze verbonden zijn met de wereld en mensen om zich heen, wanneer het goed met ze gaat, hoe ze zelfverzekerd kunnen zijn en hoe ze op een goede manier kunnen communiceren. De app is goedgekeurd door docenten wereldwijd en is gratis te downloaden – maar houd rekening met enkele digitale aankopen. Daarmee kun je extra speelpakketten aanschaffen.

LEGO Duplo World vind je op Android en iOS.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.